«Κοσοβοποίηση», τουρκική αναθεωρητική στρατηγική και Θράκη - του Θόδωρου Μπατρακούλη

       

«Κοσοβοποίηση», τουρκική αναθεωρητική στρατηγική και Θράκη 

Οι «Τούρκοι της Δυτικής Θράκης» μέρος του δόγματος «στρατηγικού βάθους» και της ενιαίας πολιτικής του τουρκικού κατεστημένου

        Οι δραματικές εξελίξεις στην Ουκρανία (Φεβρουάριος-Μάρτιος 2014) και η απόφαση της Κριμαίας να προσχωρήσει στη Ρωσία (μέσω διεξαγωγής σχετικού δημοψηφίσματος)[1] όξυναν τις σχέσεις της τελευταίας με τη Δύση. Αλλά οι εξελίξεις στην Ουκρανία-Κριμαία ενδεχομένως διασυνδέονται με τα γεγονότα και τις αποκαλύψεις στην Τουρκία. Και το σύνολο των εν εξελίξει γεωπολιτικών αλλαγών μπορεί να έχουν και μια όχι ιδιαίτερα ορατή αλλά σοβαρή επίπτωση στην Ελλάδα και στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα Βαλκάνια-Ανατολική Μεσόγειος-Μέση Ανατολή-Καύκασος. Η πολυδιάσπαση των καλύτερων «οικοπέδων» του κόσμου και της ευρωπαϊκής ηπείρου φαίνεται πως είναι κάτι περισσότερο από δυνητικό σενάριο για τους ισχυρούς γεωπολιτικούς, παγκόσμιους και περιφερειακούς δρώντες («παίκτες») και στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Η προώθηση λύσεων τύπου «Κοσσυφοπεδίου»[2] στην πραγματικότητα δεν αποσύρθηκαν ποτέ από το τραπέζι της υψηλής διπλωματίας. Και με αφορμή την ουκρανική κρίση, ένα τέτοιο σενάριο επανέρχεται ως μια από τις πρώτες επιλογές στην τράπουλα του διπλωματικού πόκερ.

         Όπως είναι γνωστό, το νομικό καθεστώς της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης (Batι Trakya Müslüman azιnlιk στα τουρκικά) προσδιορίστηκε απο τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάννης 24^ης Ιουλίου 1923 - αυτή όρισε το πλαίσιο της προστασίας των μειονοτήτων (Ekalliyetlerin Himâyesi, άρθρα 37-44) -, καθώς και από τη Συνθήκη για την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών.[3] Τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων της Ελλάδας, καθώς και αυτά της Ελληνορθόδοξης μειονότητας της Κωνσταντινούπολης, της Ιμβρου (Gökçeada) και Τενέδου (Bozceada) είχαν περιγραφεί ιδιαιτέρως και ακριβώς στα κείμενα αυτά. Η Συνθήκη της Λωζάννης δεν μνημόνευε ιδιαιτέρως την εθνοτική καταγωγή των μουσουλμάνων της Θράκης.

          Ο όρος μουσουλμανική μειονότητα ή μουσουλμανικές μειονότητες, όπως χρησιμοποιήθηκε και στη Συνθήκη της Λωζάνης (της 24 Ιουλίου 1923) κάλυπτε ένα αμάλγαμα εθνοτικών/γλωσσικών πληθυσμιακών ομάδων. Οι κύριες από αυτές είναι: οι θεωρούμενοι τουρκικής καταγωγής («τουρκογενείς»), οι Πομάκοι[4] και οι μουσουλμάνοι Τσιγγάνοι (Ρωμά). Οι διαπραγματευτές της Συνθήκης της Λωζάννης (24 Ιουλίου 1923) αποτύπωσαν σ’αυτήν ιδιαίτερης σημασίας επιλογές-μηνύματα, όπως: «μουσουλμανικές μειονότητες» (η θεσμική οργάνωση της μειονότητας της Θράκης οικοδομήθηκε στη βάση της κοινοτιστικής λογικής των μιλλέτ), «προστασία των μειονοτήτων», «εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα». Ανάμεσα στις διατάξεις για την προστασία των μειονοτήτων της Συνθήκης της Λωζάνης - η οποία επαναλαμβανόταν σε όλα τα κείμενα για την προστασία των μειονοτήτων[5] - περιλαμβανόταν και το δικαίωμα και ταυτόχρονα και η υποχρέωση του κράτους στο οποίο αυτές κατοικούσαν να καταστήσει υποχρεωτική τη γλώσσα του.

          Eννέα δεκαετίες μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης έχει φανεί ότι οι προαναφερόμενες επιλογές της όχι μόνο δεν υλοποιήθηκαν, αλλά αλλοιώθηκαν με τη συνέργεια των εθνικιστικών πολιτικών της Τουρκίας και του συστήματος πελατειακών σχέσεων της Ελλάδας. Και αυτά ενώ η προστατευόμενη από την Συνθήκη μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, της Ιμβρου και της Τενέδου έχει σχεδόν εξαφανισθεί λόγω της εξοντωτικής συμπεριφοράς της Τουρκίας. Και ενώ το Οικουμενικό Πατριαρχείο παρεμποδιζόταν ποικιλοτρόπως στις εκδηλώσεις του από εγκάθετους εθνικιστικούς κύκλους και έβλεπε τη μείωση του ρόλου του ως πνευματικού κέντρου των Ορθοδόξων παγκοσμίως από τις τουρκικές αρχές[6].

         Από την ενσωμάτωση της Δυτικής Θράκης στην Ελλάδα, το μουσουλμανικό μειονοτικό στοιχείο της Θράκης παρουσίαζε δύο ουσιώδεις ιδιαιτερότητες: α) Διαίρεση από εθνολογική άποψη σε τρεις ομάδες: Αυτούς που θεωρούνται τουρκικής καταγωγής, τους «τουρκογενείς» ή «τουρκοφανείς»[7], των οποίων το ποσοστό κυμαίνεται από 45% σε 68 % αναλόγως της εθνικότητας της πηγής που επιλέγεται. Τους Πομάκους[8] (από 25 μέχρι 37 %). Τους Τσιγγάνους (από 8% μέχρι 18%)[9]. β) Χωρισμός σε παραδοσιακούς μουσουλμάνους - οι οποίοι αντιτίθενται στην εκκοσμίκευση και στην κεμαλική δυτικοποίηση - αφενός, και των «εκσυγχρονιστών» (κεμαλιστών) αφετέρου. Οι πρώτοι επηρεάζονταν, σε σημαντικό βαθμό, από τους ιμάμηδες και τους θεολόγους (μετά την επιβολή της εκκοσμίκευσης (lâyiklik) στην Τουρκία οι θρησκευτικοί ηγέτες του μειονοτικού στοιχείου εκπαιδεύονταν, στην πλειονότητά τους, σε ανώτερες σχολές αραβικών χωρών).

         Στην πολιτική της Ελλάδας έναντι του μειονοτικού στοιχείου της Θράκης έχει προβληθεί εξαρχής - από τα πρώτα χρόνια μετά την Συνθήκη της Λωζάνης (1923) - και έκτοτε κατ’επανάληψιν ο θρησκευτικός χαρακτήρας του. Η επιλογή αυτή έγινε με σκοπό να λειτουργήσει ως εργαλείο ελέγχου της κοινωνικής εξέλιξής των μουσουλμάνων και κυρίως ως μέσο αποσύνδεσής τους από την Τουρκία. Μεταξύ των μουσουλμάνων της Θράκης υπερίσχυαν οι Παλαιότουρκοι ή Παλαιομουσουλμάνοι, που ήταν προσκολλημένοι στην ισλαμική παράδοση και στο Οθωμανικό παρελθόν, από τα οποία άρχισε νωρίς να απομακρύνεται το κεμαλικό καθεστώς με τις προσπάθειες εκκοσμίκευσης και δυτικοποίησης. Η επιφυλακτική ως ανοιχτά εχθρική στάση τους έναντι της κεμαλικής Τουρκίας ισοδυναμούσε με εξασθένηση των δεσμών τους με το νέο - υπό διαμόρφωση - τουρκικό έθνος κράτος. Το ελληνικό κράτος είχε συμφέρον να συντηρήσει και να ενθαρρύνει αυτή την κατάσταση αποξένωσης. Και αυτό έκανε αρχικά, επισύροντας τις διαμαρτυρίες της Τουρκίας[10]. Εξάλλου, οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί κατοικούσαν, στην πλειονότητά τους, επί αιώνες - με διαφορετικές περιόδους εγκατάστασης - κυρίως στην ύπαιθρο της σημερινής ελληνικής Θράκης. Ακολουθούσαν ως επί το πλείστον ένα παραδοσιακό τρόπο ζωής. Η μουσoυλμανική κοινότητα, με την ισχυρή θρησκευτική ταυτότητά της, επιζήτησε, από την αρχή του βίου της ως μειονότητα στο ελλαδικό Κράτος, να διαφυλάξει την ιδιαιτερότητά της και την συνοχή της. Το ισλάμ/Ισλάμ δεν θα μπορούσε παρά να τους χρησιμεύσει ως στέγη[11], κάτω από την οποία επρόκειτο να βρούν καταφύγιο τόσο οι τουρκοφανείς, όσο και οι Πομάκοι  και οι Τσιγγάνοι (Ρομά).

         Η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης έχει σημαντικά και χρόνια οικονομικά/κοινωνικά προβλήματα, ορισμένα από τα οποία είναι σύμφυτα με τα γενικά και ειδικά χαρακτηριστικά της κοινωνικοοικονομικής δομής της περιοχής. Η Θράκη, περιφέρεια κυρίως αγροτική και σχετικά αραιοκατοικημένη, είναι - σύμφωνα με τα διάφορα στατιστικά κριτήρια που χρησιμοποιούνται στις Βρυξέλλες - μια από τις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες της Ευρωπαïκής Eνωσης.   Ιδιαίτερα σοβαρά είναι τα προβλήματα στον αγροτικό τομέα. Οι αγρότες παραγωγοί, βασικό συστατικό στοιχείο του οικονομικού-κοινωνικού ιστού και σ’αυτή την περιφέρεια, υφίστανται για χρόνια μείωση του εισοδήματός τους και αποψιλώνονται αν και μπορούν να προσφέρουν πολλά στον τόπο. Προβλήματα έχουν και οι μικροί και μεσαίοι επαγγελματίες, τους οποίους έπληττε η εξελισσόμενη ύφεση (ιδιαίτερα στον οικοδομικό κλάδο). Τέλος υπήρχε ανάγκη βελτίωσης στοχευμένων δημόσιων υποδομών. Αλλά, η Θράκη παραμένει στο επίκεντρο ενός σπουδαίου γεωπολιτικού/γεωοικονομικού διακυβεύματος, τόσο μέσα στην ελληνική επικράτεια, όσο και διεθνούς. Δεδομένων της παραμεθορίου θέσης της, του σημαντικού αριθμητικά μουσουλμανικού μειονοτικού στοιχείου, και του φυσικού και ορυκτού πλούτου της, η ελληνική Θράκη αποτελεί περιοχή μεγάλης γεωπολιτικής σημασίας. Παραμένουν οι βάσιμες μετά το 1974 ανησυχίες ότι η μειονότητα θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή/εστία δυνητικής σύγκρουσης σε ενδεχόμενη επαναχάραξη συνόρων[12].

         Η Θράκη αποτελεί στόχο της αναθεωρητικής/επεκτατικής πολιτικής του τουρκικού κατεστημένου - στο πλαίσιο του οποίου υφίσταται μια ιδιότυπη συνύπαρξη «μετριοπαθούς ισλαμ» και κεμαλιστών. Τον Δεκέμβριο του 2007 (στην επέτειο της οθωμανικής κατάκτησης της Ρόδου, 1522) το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακινούσε θέμα τουρκικής μειονότητας στα Δωδεκάνησα. Στο ελληνοτουρκικό οικονομικό φόρουμ της Κωνσταντινούπολης (Ιανουάριος 2008) ο Ρετζέπ Ερντογάν ξαναέθεσε δημόσια θέμα τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα, παρουσία του Ελληνα πρωθυπουργού[13]. Η πρόκληση επαναπροβαλλόταν με αδιαμφισβήτητα επίσημο τρόπο (μέσω της ανανεωμένης ιστοσελίδας του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών)[14]. Από τους πρώτους μήνες του 2008 στο Συμβούλιο της Ευρώπης και στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο δημιουργήθηκε και λειτουργεί τουρκικό λόμπι της Δυτικής Θράκης. Επί χρόνια έχουν δεί το φως της δημοσιότητας όχι λίγες εκδηλώσεις της προσπάθειας του τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή να διαμορφώνει το κλίμα όσον αφορά τη ζωή του μουσουλμανικού στοιχείου της Θράκης, ακόμα και επηρεάζοντας την κοινοβουλευτική διαδικασία στην Ελλάδα. Ενέργειες που συνιστούν παραβιάσεις του Συντάγματος της Ελλάδας, και των σχετικών με τις διπλωματικές αντιπροσωπείες διατάξεων του Διεθνούς Δικαίου και δεν συνάδουν με τη διακηρυγμένη βούληση των δύο χωρών να συμβάλουν στη βελτίωση των διμερών σχέσεων. Η Αγκυρα επιχειρεί με την προπαγάνδα της να πείσει τους διεθνείς δρώντες ότι στην ελληνική Θράκη κατοικεί μια συμπαγής τουρκική κοινότητα, που καταπιέζεται από το ελληνικό κράτος. Και κατά τα φαινόμενα εύρισκε «ευήκοον ους», τουλάχιστον στον Λευκό Οίκο και στο State Department. Στο πλαίσιο του ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού τους για μια νέα αρχιτεκτονική του γεωπολιτικού συστήματος Βαλκάνια-Εγγύς και Μέση Ανατολή-Καύκασος-Κεντρική Ασία (στον οποίο σχεδιασμό συμπεριλαμβανόταν και η πάταξη της ισλαμιστικής τρομοκρατίας), η Ουάσιγκτον συμπεριλάμβανε τη Θράκη σε ορισμένες κινήσεις της που αποσκοπούσαν στην ικανοποίηση της Τουρκίας[15].

         Η χρήση των μειονοτήτων από την τουρκική στρατηγική δεν περιορίζεται στην εκμετάλλευση των μουσουλμανικών μειονοτήτων της Θράκης. Επεκτείνεται και στην χρήση του εναπομείναντος ελληνικού ή «ρωμαίικου» μειονοτικού στοιχείου στην Τουρκία[16]. Ετσι, οι ιθύνοντες της Τουρκίας, κινούμενοι με τη λογική της «αμοιβαιότητας», έθεταν ως προϋπόθεση για το άνοιγμα της Χάλκης, αντίστοιχες κινήσεις/παραχωρήσεις της Αθήνας στο ζήτημα της εκπαίδευσης της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Αυτό συνδεόταν με την απαίτησή τους να επιτραπεί η λειτουργία περισσότερων «μειονοτικών σχολείων» στην ελληνική Θράκη. Συνέπειες της λειτουργίας αυτών των σχολείων ήταν: α) Η περαιτέρω απομόνωση του μειονοτικού στοιχείου, ιδιαίτερα των Πομάκων. β) Η αύξηση του αριθμού των Τούρκων εκπαιδευτικών που διδάσκουν στα μειονοτικά σχολεία. γ) Το σύνηθες φαινόμενο οι απόφοιτοί τους να έχουν ελλιπή γνώση της ελληνικής γλώσσας. Παράλληλα, η Αγκυρα συνδέει το σύστημα ανάδειξης νέων ιερωμένων στη δομή του Οικουμενικού Πατριαρχείου με την ικανοποίηση της διεκδίκησής της για εκλογή των μουφτήδων στην Ξάνθη και την Κομοτηνή. Αρχικά τις τουρκικές απαιτήσεις έθεσε στην τότε ΥΠΕΞ Ντόρα Μπακογιάννη ο Τούρκος ομόλογός της Αλί Μπαμπατζάν στη συνάντησή τους στην Κωνσταντινούπολη στο περιθώριο του Φόρουμ για τη «Συμμαχία των Πολιτισμών». Τις τουρκικές αξιώσεις μετέφεραν στους συνομιλητές τους Ελληνορθόδοξους ιεράρχες οι πλέον κορυφαίοι αξιωματούχοι της νέας ηγεσίας των ΗΠΑ. Πρώτη το έπραξε η τότε αρχηγός της αμερικανικής διπλωματίας Χίλαρυ Κλίντον στη συνάντησή της με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο. Κατόπιν, ο πρόεδρος Μπάρακ Χουσείν Ομπάμα, στη συνάντησή του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο (Απρίλιος 2009), έθεσε ζήτημα ανταλλαγμάτων στη Θράκη για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης![17].

     Σταθμό στην προώθηση των τουρκικών επιδιώξεων στη Θράκη είχαν αποτελέσει τα γεγονότα της Παρασκευής 29ης Ιανουαρίου 1988. Την ημέρα αυτή, αγνοώντας απόφαση του Νομάρχη Ροδόπης για απαγόρευση
συνάθροισης, με την εύλογη διατύπωση ότι υπάρχει κίνδυνος «διασάλευσης
της δημόσιας τάξης», χιλιάδες μουσουλμάνοι από τους Νομούς Ξάνθης και
Ροδόπης συγκεντρώθηκαν στο τέμενος «Εσκί Τζαμί» της Κομοτηνής, για να
πραγματοποιήσουν δήθεν «μεβλίτ» (μνημόσυνο). Η δήλωση της
«Συμβουλευτικής Επιτροπής της «Τουρκικής μειονότητας Δυτικής Θράκης»» ότι θα πραγματοποιείτο μεβλίτ ήταν για το θεαθήναι, όπως αποδείχθηκε από τις ομιλίες των πρωταγωνιστών της συγκέντρωσης. Εκείνο το χρονικό διάστημα στο Νοσοκομείο της Κομοτηνής είχε σημειωθεί σοβαρό επεισόδιο ανάμεσα σε ένα Μουσουλμάνο και ένα Χριστιανό, κατά το οποίο, μετά από φραστικούς διαξιφισμούς, ο Μουσουλμάνος είχε επιτεθεί και σκοτώσει τον Χριστιανό. Στην Κομοτηνή δημιουργήθηκε έκρυθμη κατάσταση και αυτός
ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους απαγορεύθηκε η συνάθροιση.
Στη συγκέντρωση πρωταγωνιστές ήταν ο (αποθανών) ανεξάρτητος βουλευτής Ροδόπης Αχμέτ Σαδίκ, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Φαίκογλου και οι δύο μουφτήδες Ξάνθης και Κομοτηνής. Δύο μέρες πριν τα ξενοδοχεία της Κομοτηνής ήταν υπερπλήρη από Τούρκους δημοσιογράφους και τηλεοπτικά συνεργεία προερχόμενα από την Τουρκία, τη Γερμανία καθώς και από την Αθήνα. Στην ομιλία του ο Αχμέτ Φαίκογλου ανέφερε μεταξύ άλλων: «Η τουρκική μειονότητα, μετά τις καταπιέσεις που υφίσταται από το ελληνικό κράτος, το οποίο δεν σέβεται τις αποφάσεις που πάρθηκαν πριν από 65 χρόνια, όταν η Δυτική Θράκη δόθηκε ως παρακαταθήκη στην Ελλάδα, και η τελευταία εγγυήθηκε τη θρησκεία μας, τη γλώσσα μας, την εθνική μας ταυτότητα, εφαρμόζει τακτικές αδικίας, ανισονομίας, κλείσιμο της «Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης» (από το 1927), της «Τουρκικής Ενωσης Νέων Κομοτηνής» (από το 1929) και της «Ενωσης Τούρκων Δασκάλων Κομοτηνής» (από το 1936)»[18].

         Από την άνοιξη του 2013 η Τουρκία φαινόταν να μπαίνει σε μια νέα φάση που χαρακτηριζόταν από ένταση των πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων. Από το Μάιο του ίδιου έτους, είχαν εκδηλωθεί οι πρωτόγνωρες για την πολιτική ιστορία της χώρας διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις, με αφετηρία διαμαρτυρίες ομάδων ακτιβιστών στο πάρκο Γκεζί της πλατείας Ταξίμ[19]. Εξάλλου εμφανίσθηκε ανοιχτή αντίθεση του Ρετζέπ Ερντογάν (Recep Τ. Εrdoğan) με το κίνημα «Φετουλάχ Γκιουλέν», του ιμάμη το ονοματεπώνυμό του οποίου έφερε η οργάνωση που ήταν στα τουρκικά γνωστή συνήθως ως Fethullah Gülen cemaati ή Fethullah Gülen hizmeti. Η οργάνωση αυτή είχε επωφεληθεί από την οικονομική «παγκοσμιοποίηση» σε μια προσπάθεια μετασχηματισμού των περιγραμμάτων της κοινωνικής ηγεμονίας στην Τουρκία, ενώ παράλληλα εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο παγκοσμίων διαστάσεων δίκτυο εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και κοινωνικών παροχών[20]. Οι σχέσεις του ΑΚΡ και του Ρετζέπ Ερντογάν με τον Φετουλάχ Γκιουλέν συζητούνταν πολύ στην Τουρκία. Οι δύο κορυφαίοι παράγοντες του ΑΚΡ, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (διατηρούσε παλιές σχέσεις με τον Γκιουλέν) και ο Αχμέτ Νταβούτογλου, θεωρούνταν ότι είναι οιονεί πνευματικά παιδιά του Φετουλάχ Γκιουλέν. Αρκετοί εκτιμούσαν ότι οι σχέσεις ανάμεσα στην ηγεσία του ΑΚΡ και τον Γκιουλέν ήταν σχέσεις συμμάχων και ακόμα ότι οι απόψεις και ο κοινωνικός ακτιβισμός του Γκιουλέν και του κινήματός του αποτελούσαν τη «λυδία λίθο» της στρατηγικής που ακολουθούσε ο Ρετζέπ Ερντογάν για να επικρατήσει πλήρως στην Τουρκία. Ο Φετουλαχ Γκιουλέν συνέβαλε αποφασιστικά στην άνοδο του ΑΚΡ  στην εξουσία μέσω του κοινωνικού ακτιβισμού που είχε αναπτύξει και της επιρροής των χιλιάδων φροντιστηρίων που είχε ιδρυσει σε όλη την Τουρκία[21]. Αλλά, ενδεχομένως, η πιο σημαντική συμβολή του κινήματος «Φετουλάχ Γκιουλέν» ήταν η διείσδυση των μελών του στην Αστυνομία και στη Δικαιοσύνη, που αποτέλεσαν και βασικό μοχλό της κυβέρνησης Ερντογαν για τα πλήγματα που κατέφερε εναντίον του στρατιωτικού κατεστημένου και την εξουδετέρωσή του.

      Σημειωτέον ότι η Ελλάδα, και ιδιαίτερα η Θράκη αποτελούν έναν κατεξοχήν πεδίο δράσης όχι μόνο για την επίσημη πολιτική της Τουρκίας (όπως αυτή συντονίζεται από το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής) αλλά και για το κίνημα «Φετουλάχ Γκιουλέν». Το φθινόπωρο εμφανίστηκε μάλιστα η μετάφραση ενός εκ των δεκάδων βιβλίων που έχει συγγράψει ο ιμάμης,  στα ελληνικά από γνωστό Εκδοτικό Οίκο[22]. Στα κείμενα που αποσκοπούσαν στην γνωριμία με τον ιμάμη και στην εκλαίκευση του έργου του, απεικονίζεται σαφής προσπάθεια εξωραϊσμού της προσωπικότητας του και των ιδεών του, προβάλλοντας τα βασικά του μηνύματα, όπως το «Αγάπη και Ανεκτικότητα». Είναι γνωστό ότι στη Θράκη αναπτύσσονται επί σειρά ετών πολύπτυχες, συστηματικές και σύντονες δραστηριότητες εκ μέρους του τουρκικού κράτους, ορισμένες εκ των οποίων παραβιάζουν το Σύνταγμα και αρχές του διεθνούς διπλωματικού δικαίου.

           Ορισμένοι προσπάθησαν και εφέτος (2014) να γιορτάσουν την 29η Ιανουαρίου ως «ημέρα της εθνικής αντίστασης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης κατά της ελληνικής καταπίεσης». Εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν τόσο στην ελληνική Θράκη, όσο και στην Τουρκία - π. χ. στην πόλη Ιζμίτ (Νίκαια, Βιθυνία). Ετοιμο να πραγματοποιήσει ένα τέτοιο γιορτασμό εμφανίστηκε το «κόμμα» Ειρήνης, Ισότητας και Φιλίας (Dostluk, Eşitlik ve Barış, DEB)! Το εν λόγω ««κόμμα», με τις ευλογίες και την υποστήριξη του Τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, δραστηριοποιείται στη Θράκη, υπό την ηγεσία του Μουσταφά Αλί Τσαβούς. Tο «κόμμα» Ειρήνης, Ισότητας και Φιλίας εξέδωσε ανακοίνωση, με την ευκαιρία της «επετείου της 29ης Ιανουαρίου 1988», όταν - όπως προαναφέρθηκε - ορισμένοι εκ των μελών της μειονότητας προκάλεσαν επεισόδια, με αφορμή την απαγόρευση του όρου «τουρκικός» από συλλόγους και σωματεία της μειονότητας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός, ότι στην ιστοσελίδα του, το κόμμα DEB έχει αναρτήσει τη σχετική ανακοίνωση μόνο στα τουρκικά. Η ανακοίνωση (μεταφρασμένη): «29 Ιανουαρίου 1988, μέρα ουσιαστικής και αξιοπρεπούς αντίστασης των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, που δεν υπέκυψαν στις πιέσεις κατά της εθνικής τους ταυτότητας. Είναι η μέρα που, ο λαός, βροντοφώναξε σε αυτούς που αρνούνται τη εθνική του ταυτότητα πως είναι Τούρκος, και ότι θέλει να ζήσει σε αυτή την χώρα σαν ένας περήφανος πολίτης χωρίς να εγκαταλείψει τις τουρκικές παραδόσεις. Το κόμμα Ειρήνης, Ισότητας και Φιλίας (DEB) δεν θα ξεχάσει την σημερινή επέτειο. Θα τιμά τον επιδειχθέντα ηρωισμό, θα αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τη γενναιότητα και θα ζητά το θείο έλεος για τους νεκρούς. Η Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης είναι η μοναδική μειονότητα, που τα δικαιώματά της καθορίζονται με συνθήκες. Περιμέναμε για χρόνια την απόδοση των μη αποδιδόμενων μειονοτικών μας δικαιωμάτων… Η πατρίδα μας η Ελλάδα όπως έκανε και στον ‘νόμο των 240 ιμάμηδων’, συνεχίζει να βγάζει νόμους με βία και ωμότητα, αγνοώντας την φωνή και την βούληση της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, με την επιβολή των οποίων σφετερίζεται τα δικαιώματα μας.»[23]. Το δυσάρεστο είναι ότι την προαναφερόμενη επιχειρηματολογία της μη απόδοσης των δικαιωμάτων της ‘‘τουρκικής μειονότητας’’ της Δυτικής Θράκης την αποδέχονται και κάποια κόμματα επιρροής όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ και το ΠΑΣΟΚ. Ενδειξη αποτελούσε το γεγονός ότι κορυφαία τοπικά στελέχη τους συμμετέχουν σ’αυτές τις παράνομες γιορτές. Μόνο με κίνητρο την ψηφοθηρία; Αραγε κάποιοι θεωρούσαν την ελληνική Θράκη χαμένη υπόθεση;

         Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, σύμφωνα με το δόγμα του «στρατηγικού βάθους», θεωρεί την Ευρασία πρωτεύουσα γεωπολιτική περιοχή[24]. Κατά τη νεοοθωμανική αντίληψη σ’αυτό το ευρύτερο σύστημα τοποθετούνται και τα Βαλκάνια, και βεβαίως η Ελλάδα. Στις μέρες μας η Ελλάδα και η Κύπρος μετατράπηκαν σε πιόνια διαδοχικών παρτίδων γεωπολιτικού σκακιού που εξελίσσονται στο ευρύτερο σύστημα Βαλκάνια-Ανατολική Μεσόγειος-Μέση Ανατολή-Καύκασος ανάμεσα στους ισχυρούς διεθνείς δρώντες. Η Θράκη αποτελεί ένα από τα πεδία όπου εκδηλώνεται η συνολική αναθεωρητική/επεκτατική πολιτική του τουρκικού κατεστημένου έναντι του Ελληνισμού.

         Για να αντιμετωπίσει την τουρκική στρατηγική, η Ελλάδα όφειλε να είναι ενεργά και συνεχώς στο πλευρό του Κυπριακού Ελληνισμού. Επιπλέον, η χώρα μας όφειλε να προωθήσει μια καλά σχεδιασμένη συνεργασία των βαλκανικών λαών και κρατών. Αυτό έπρεπε να γίνει αυτοτελώς και συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός «βαλκανικού πόλου» στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. να συμβάλει αποφασιστικά στην απόρριψη από τους Ευρωπαίους της τουρκικής επιδίωξης. Ελληνοτουρκικός διάλογος δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί αν πρώτα η Τουρκία: - Δεν άρει την ανακήρυξη ως «αιτίας πολέμου» της άσκησης από την Ελλάδα του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. - Δεν αναγνωρίσει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (Α.Ο.Ζ.) - Δεν διακηρύξει σεβασμό στις συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων και στο Ιταλικό πρακτικό παράδοσης των Δωδεκανήσων (1947), που καθορίζουν τα σημερινά σύνορα. - Δεν αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής και δεν σταματήσει το διαρκές έγκλημα του εποικισμού από την Κύπρο. Η Ελλάδα χρειαζόταν μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Πέραν των άλλων, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας και να προωθηθεί μια ειδική σχέση συνεργασίας με τη Ρωσία στην Άμυνα, τους εξοπλισμούς, την ενεργειακή πολιτική και τους αγωγούς - κάτι που απαγορεύουν οι ΗΠΑ. Εξάλλου, είχε δημιουργηθεί κρίση στις σχέσεις της Τουρκίας με τους σιίτες - Αλεβί στο εσωτερικό της, συριακή κρίση (οι Άσαντ και η κυβερνώσα αλαουιτική[25] ομάδα του συριακού Μπάαθ εντάσσονταν στο ευρύτερο σιιτικό στρατόπεδο: Iράν, λιβανική Χεζμπολά κλπ.) -, αλλά και με τμήμα των σουνιτικών δυνάμεων (Αίγυπτος). Η Ελλάδα, στο πλαίσιο ενός συνολικού εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού και μιάς πολυδιάστατης στρατηγικής, θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη δυνατότητα που παρουσιαζόταν στα ανατολικά της για αναβάθμιση των σχέσεών της με τον Αραβικό και Ιρανικό κόσμο.

Θεόδωρος Μπατρακούλης

Αγαθίου 10-12, ΤΚ 11472

Τηλ. 2103813854, Κιν. 6977570689

Δρ Γεωπολιτικής Πανεπιστημίου Παρισίων, Νομικός

theobatrak@gmail.com

http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com

---

[1] Πρβλ. «A Renewd Eurasian Standoff Looms Beyond Ukraine»,  http://www.stratfor. com/video/conversation-renewed-eurasian-standoff-looms-beyond-ukraine? Προσπελάστηκε 07.03.2014.

[2] Για το Κοσσυφοπέδιο πρβλ. James Ker-Lindsay, Kosovo, sovereignty and the subversion of UN authority. In: Aidan Hehir (ed.) Kosovo, intervention and statebuilding: the international community and the transition to independence. Routledge studies in intervention and statebuilding London: Routledge, UK, 2010.

[3] Πρβλ. Θ. Μπατρακούλης, Τουρκία και Ανατολικά Ζητήματα, 2014, κεφ. Οι διαπραγματεύσεις ειρήνης, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922, η συνθήκη της Λωζάννης

[4] Yannis Frangopulos, «Les Grecs Musulmans: A propos d’une minorité religieuse dans les Balkans», Balkan Studies, 34/1 (1993), σσ. 105-118.

[5] Λένα Διβάνη, Ελλάδα και Μειονότητες. Το σύστημα διεθνούς προστασίας της Κοινωνίας των Εθνών, Αθήνα: Νεφέλη, 1995., σσ. 30-32.

[6] Πρβλ. ενδεικτικά: Α. Αλεξανδρής, «Το μειονοτικό ζήτημα 1954-1987», στο Α. Aλεξανδρής/Θ. Βερέμης/Π. Καζάκος/και άλ., Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις 1923-1987, Aθήνα: Γνώση/ EΛIAMEΠ, 1988, σσ. 515-523. Hulusi Dosdoğru, 6/7 Eylül olaylarι (Τα γεγονότα της 6/7 Σεπτεμβρίου), Istanbul: 1993. Dilek Güven, Εθνικισμός, κοινωνικές μεταβολές και μειονότητες, Αθήνα: Εστία, 2006. Σπύρος Βρυώνης, Ο μηχανισμός της καταστροφής, Aθήνα: Εστία, 2007.

[7] Α. Λιάπης, Η υποθηκευμένη γλωσσική ιδιαιτερότητα των Πομάκων. Κομoτηνή 1995.  Με την ίδια σημασία, χρησιμοποίησε τον όρο τουρκοφανείς ο Γ. Σκαλιέρης στο Λαοί και φυλαί της Μικράς Ασίας, εν Αθήναις, 1922, στην προσπάθεια του να περιγράψει το εθνολογικό μωσαϊκό της Μικράς Ασίας». Πρβλ. Θ. Μαλκίδης, «Μειονότητες και αγροτική κοινωνία: Οι Πομάκοι στη Θράκη», Ανακοίνωση στο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο «Χώρος και περιβάλλον: Παγκοσμιοποίηση - Διακυβέρνηση - Βιωσιμότητα», Αθήνα Πάντειο Πανεπιστήμιο, 9-10.3.2002, σημ. 7. Για τους προσδιορισμούς και τις ονομασίες που υιοθετούνται βλ. και Σεβαστή Τρουμπέτα, Κατασκευάζοντας ταυτότητες για τους μουσουλμάνους της Θράκης: Το παράδειγμα των Πομάκων και των Τσιγγάνων, Aθήνα: ΚΕΜΟ & Εκδ. Κριτική, 2001, σσ. 19-22.

[8] F. Tsimbiridou, Les Pomak dans la Thrace grecque. Discours ethniques et pratiques socioculturelles, Paris: L’Harmattan, 2000. Ιδίας, «Processus de modernisation et de marginalisation. Le cas d’une minorité», στο Les mécanismes de la transition dans l’Europe de transformations, Actes de deux jours sur la transition, Komotini, 6-7 avril 1995, Athènes-Komotini, 1995, σσ. 53-70. Π. Δ. Θεοχαρίδης, Πομάκοι-Οι Μουσουλμάνοι της Ροδόπης (Ιστορία-καταγωγή-γλώσσα-θρησκεία-λαογραφικά), Ξάνθη: Πολιτιστικό Αναπτυξιακό Κέντρο Θράκης, 1994. Θ. Μαλκίδης, «Μειονότητες και αγροτική κοινωνία:…», Συνέδριο «Χώρος και περιβάλλον…», Πάντειο, 9-10.3.2002, όπ. π. Αναφορικά με τους Πομάκους, την χρήση του όρου και την καταγωγή των Πομάκων, βλ. και στο παρόν βιβλίο (Eυρώπη και Ανατολικά Ζητήματα Σύνορα, μειονότητες και «Μεγάλο Παιχνίδι»), κεφ. Γεωπολιτική της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της σύγχρονης Τουρκίας: Εξέλιξη, εφαρμογή, συνέπειες, και στο παρόν κεφ., κατωτέρω.

 ^[9] A. Παρέσογλου, «Moυσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια, 5. I. Οι Μουσουλμάνοι της Ελληνικής Θράκης», στο Θ. Βερέμης (επιμ.), Βαλκάνια Από τον διπολισμό στη νέα εποχή, Αθήνα: Γνώση, άνοιξη 1995.

[10] Stephen P. Ladas, The Exchange of Minorities: Bulgaria, Greece and Turkey, New York: 1932, σ. 494-495.

[11] Πρβλ. την άποψη του B. Lewis για την τάση των μουσουλμάνων σε περιόδους κρίσης, να βρίσκουν τη θεμελιώδη ταυτότητά τους μέσα στη θρησκευτική κοινότητα (Umma). B. Lewis, The Political Language of Islam, Chicago/London: The University of Chicago Press, 1988, σ. 4.

[12] Πρβλ. ενδεικτικά: P. Hidiroglou, «Western Thrace; in the light of the National Ideal of the Turks», Athènes: Herodotos, 1990. A. del Valle, Islamisme et Etats-Unis; Une Alliance contre l’Europe, 1999, L’Age d’Homme, ιδιαίτ. κεφ. «Du panturquisme à l’islamisme», σσ. 277-278. Επίσης Α. Σπανού, «Η ελληνική Θράκη στα νύχια της Αγκυρας», http://strategy-geopolitics.blogspot. com/2008/03/blog-post_491.html.

[13] Κυρα Αδάμ, «Ερντογάν για μειονότητες, Καραμανλής για συνεργασία», Ελευθεροτυπία, 26.01.2008, www.enet.gr/online_text/c=110,dt=26.01.2008,id= 64106576. Πρβλ. «Rodos’un fethi (20 aralik 1522)», ιστοσελίδα του τουρκικού ΓΕΕΘΑ.

[14] http://www.mfa.gov.tr/turkish-minority-of-western-thrace, τελευταία πρόσβαση 13.5.2008.

[15] Στα τέλη Νοεμβρίου του 2006 το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, βάσει εκθέσεως του αμερικανικού προξενείου της Θεσσαλονίκης, κατηγόρησε την Ελλάδα ότι παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των μουσουλμάνων της Θράκης. Πρβλ. Δημήτριος Δήμου, «Σχέδιο Βαλκάνια», Το Παρόν της Κυριακής, 10.12.2006, σ. 10.

[16] Πρβλ. Γιώργος Καραμπελιάς, Εισαγωγή στην συλλογική έκδοση Νέο-οθωμανισμός και ελληνική ταυτότητα, Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2009, σ. 9.

[17] Αριστοτελία Πελώνη, «Συνήγορος της Τουρκίας ο Ομπάμα για τη Χάλκη», Τα Νέα, Δευτέρα 13 Απριλίου 2009, http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4511819.

[18] «29 Ιανουαρίου 1988-89-90: Μια διαφορετική επέτειος», Eπικαιρότητα, 29.01.2010, σ. 10, http://content.yudu.com/ Library/A1n0gx/292010/resources/10.htm

[19] Πρβλ. Θεόδωρος Μπατρακούλης, Τουρκία και Ανατολικά Ζητήματα, Τόμος Α΄, Eκδόσεις Infognomon, 2014 (υπό έκδοση) Τόμος A΄, Επίμετρο και Θεόδωρος Μπατρακούλης, Τουρκία και Ανατολικά Ζητήματα, Τόμος Β΄, (υπό έκδοσιν), κεφάλαιο Ισλάμ, πολιτική κουλτούρα και στρατογραφειοκρατία στη σύγχρονη Τουρκία

[20] Πρβλ. Joshua Hendrick, «Glοbalization, Islamic Activism and Passive Revolution in Turkey: The Case of Fethullah Gülen», Journal of Power, Volume 2, Issue 3 December 2009 , pages 343 - 368. Σωτήριος Σ. Λίβας, Παγκοσμιοποίηση, εθνικισμός και Ισλάμ, Αθήνα: Παπαζήσης, 2009. Το διεθνές δίκτυο αλληλουποστήριξης-κοινοτικής αδελφότητας (Cemaat) «Φετουλάχ Γκιουλέν» περιλάμβανε περισσότερες από 160 συνδεδεμένες οργανώσεις (περίπου 50 από αυτές δρούσαν στις ΗΠΑ). «Fethullah Gülen: Why are his followers traveling», CONFIDENTIAL SECTION 01 OF 03 ISTANBUL 000832 SIPDIS E.O. 12958: DECL: 05/22/2015, Classified by Consul General Deborah K. Jones, Reasons 1.4 (b and d), δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο http://infognomonpolitics.blogspot.gr, ημερομ. 21 Mαρτίου 2011. Αυτό το διεθνές δίκτυο δραστηριοποιούνταν το 2009 σε περισσότερα από 30 κράτη. Βλ. και Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης, Τουρκία και Ανατολικά Ζητήματα, Β΄ Τόμος, κεφ. Ισλάμ, πολιτική κουλτούρα και στρατογραφειοκρατία  στην σύγχρονη Τουρκία

[21] Bayram Balci, «Τurkey’s Gülen movement: Between Social Activism and Politics», http://carnegieendowment.org/2013/10/24/turkey-s-g%C3%BClen-movement-between-social-activism-and-politics/gr8q, αναρτήθηκε 24.10.2013. 

[22] M. Fethullah Gülen, Αγάπη και ανεκτικότητα: Προς έναν παγκόσμιο πολιτισμό, Πρόλογος Μάριος Μπέγζος, μετάφραση Πέρσα Κουμούτση. Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, 2013, 357 σελ.). Η ιστοσελίδα του Ιδρύματος Φετουλαχ  Γκιουλεν ήταν διαθέσιμη και στην ελληνική γλώσσα (http://fgulen.com/gr/.

[23] «Αν και χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πατρίδα μας, η Ελλάδα, παραβιάζει τα δικαιώματά μας και τα ευρωπαϊκά κράτη παραμένουν σιωπηλά και αδιάφορα. Αυτές οι πολιτικές των δύο μέτρων και δύο σταθμών της ΕΕ, στα θέματα της ελευθερίας της έκφρασης και σε έννοιες όπως η πίστη μας, μας προκαλεί απορίες. Η από πολλά χρόνια λογική που επικρατεί στη Δυτική Θράκη, ότι δεν μπορεί να υπάρχουν Τούρκοι, σκιάζει τη ζωή μας. Είμαστε τώρα μια μειονότητα στη χώρα μας και θέλουμε να γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά μας. Ποτέ μην απελπίζεστε. Δεν υπάρχουν στόχοι που δεν μπορούν να επιτευχθούν με την ενότητα και την αλληλεγγύη. Κανείς δεν πρέπει να αμφιβάλλει, ότι ο αγώνας μας, με όλη τη δύναμή μας, θα συνεχιστεί απτόητος, μέχρις οι ζωές μας να κυριαρχούνται από τη συμμετοχή μας στο μετοχικό κεφάλαιο της ειρήνης και της φιλίας. Καλή εθνική ημέρα της αντίστασης και αλληλεγγύης για τον Λαό μας». «27-01-2014 29 OCAK MİLLİ DİRENİŞ VE DAYANIŞMA GÜNÜ» (27-01-2014. 29 Ιανουαρίου: Ημέρα Εθνικής Αντίστασης και αλληλεγγύης), http://www.debpartisi.org/.  Προσπελάστηκε 28 Ιανουαρίου 2014.

[24] Ahmet Davutoğlu, Stratejik Derinlik. Türkiye’nin Uluslurarasι Konumu (Στρατηγικό βάθος. Η Διεθνής θέση της Τουρκίας), Κωνσταντινούπολη:  Küre Yayιnlarι 2008, 24^η έκδ. [ελληνική έκδοση: Το Στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας, Αθήνα: Ποιότητα (μετάφρ. Νίκος Ραπτόπουλος, επιστ. επιμέλεια Νεοκλής Σαρρής), 2010].

[25] Για τους Αλαουίτες ή Νουσαїρί πρλ. R. Hrair Dekmejian, Eπαναστατημένο Ισλάμ, Αθήνα: Παπαζήσης, 2007, σ. 195, 197, 198, 204-206, 215.

Τι να κάνουμε στη σημερινή φάση - του Θόδωρου Μπατρακούλη

Τι να κάνουμε στη σημερινή φάση

         Η Ελλάδα ως χώρα και ο Ελληνισμός ως ιστορική πολιτισμική οντότητα βρίσκονται σήμερα σε μια ακόμα κρίσιμη, στην κρισιμότερη ίσως στιγμή της σύγχρονης ιστορίας. Με την υπογραφή των δύο δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων (Μαίου 2010, Φεβρουαρίου 2012) τα συγκυβερνώντα πρώην πλειοψηφικά πολιτικά κόμματα παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία και τη σχετική με αυτήν ασυλία και ενέδωσαν σε όλα όσα ζήτησε η διεθνής των τοκογλύφων δανειστών. Ο ελληνικός λαός οδηγείται σε μια διαρκή πορεία φτωχοποίησης, εξαθλίωσης, καθεστώτος γερμανοευρωπαϊκού προτεκτοράτου[1]. Οι νεώτερες γενιές εγκαταλείπουν  την Ελλάδα, και μεταναστεύουν για την Βόρεια Ευρώπη και άλλες χώρες. Ακόμα και αυτοί που το βιώνουν καθημερινά, ίσως να μην έχουν καταλάβει ότι το φαινόμενο συνιστά τη μεγαλύτερη λεηλασία την οποία έχει υποστεί η Ελλάδα[2].

         Το ελληνικό έθνος διαθέτει ανεξάντλητη πολιτιστική παράδοση. Σπουδαία, καθοριστικής σημασίας ζητήματα είναι στις μέρες μας αυτά της νεοελληνικής ταυτότητας και της επίγνωσής της από τους Ελληνες πολίτες καθώς και της εθνικής ανεξαρτησίας. Σημαντικές μελέτες δείχνουν ότι η νεοελληνική ταυτότητα διαμορφώθηκε στην ύστερη Βυζαντινή περίοδο. Κατ’ εξοχήν σημαντική υπήρξε η περίοδος μετά το 1204, η «φραγκοκρατία»: πολιτικός κατακερματισμός, διανομή των κατακτημένων εδαφών, σύσταση μιας «λατινικής» αυτοκρατορίας («Partitio Romanie»), δημιουργία ελληνορθόδοξων κρατών, οικονομική επέκταση των Δυτικών, ισχυροποίηση και επιθέσεις Σέρβων και Βουλγάρων, κατακτητική προέλαση Τούρκων. Η όλη διαδικασία συνιστούσε συρρίκνωση και τεμαχισμό του ελληνορωμαïκού πολιτικού-διοικητικού πλαισίου. H λατινική κατάκτηση δεν εξάλειψε τον ανταγωνισμό ανάμεσα στα υπάρχοντα κοινωνικά στρώματα. Ο Νίκος Σβορώνος τονίζει ότι στις μετά το 1204 συνθήκες «την αντίθεση «Ελλην-χριστιανός» την αντικαθιστά για άλλη μια φορά η αντίθεση «Ελλην-βάρβαρος». Πέραν της διαίρεσης σε ενωτικούς και ανθενωτικούς, η διεκδίκηση της ελληνικής ταυτότητας ήταν εμφανής ήδη στους λογίους της εποχής. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου δέχεται ότι έθνος είναι «το λαïκόν σύνολον του οποίου όλα τα τμήματα εις σημαντικάς εποχάς της ιστορίας των είχαν κοινάς περιπετείας και ως εκ τούτου έχουν, εκτός μερικών σχέσεων καταγωγής, κοινά ιδιαίτερα στοιχεία πολιτισμού και προπαντός συνείδησιν ότι αποτελούν ιδιαιτέραν λαïκήν ενότητα». O Θεόδωρος Ζιάκας προσδιορίζει το έθνος ως «δομή παραδόσεων».

         Το 1821 και λίγο πρίν πολλοί πίστευαν ότι οι τότε ευρωπαϊκές δυνάμεις θα βοηθήσουν τους Έλληνες στον προς ελευθερία αγώνα τους. Εις μάτην! Μάλιστα αναβλήθηκε πολλάκις η έναρξη της επανάστασης περιμένοντας την «μεγάλη δύναμη» που θα τους βοηθήσει. Πολλοί περίμεναν ματαίως το «ξανθόν γένος» δηλ. την Ρωσία, αλλά αυτή ουσιαστικά ποτέ δεν βοήθησε. Οι Φιλικοί διέδιδαν ότι τον αγώνα του Γένους τον στήριζε η «Αόρατος Αρχή» - η οποία δεν υπήρχε. Ο επαναστατικός αγώνας της ελληνικής ανεξαρτησίας αποτέλεσε κατάληξη πολλαπλών διεργασιών, ρήξεων, μεταβολών, αναπροσαρμογών σε κοινωνικό, οικονομικό, ιδεολογικό πολιτικό επέπεδο. Τέτοιες διεργασίες υπόκεινται σε διαφορετικής διάρκειας χρόνους, που διέπονται από ορισμένες κοινωνικοπολιτικές δομές και τις σχέσεις εξουσίας. Πάντως, οι Έλληνες που επαναστάτησαν κατά του οθωμανικού ζυγού το έπραξαν όχι μόνο από ανάγκη αλλά και επειδή ήταν αποφασισμένοι να αγωνισθούν για την ελευθερία τους, εθνική και κοινωνική! Οταν η Επανάσταση του 1821 βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση - και εξ αιτίας των εμφυλίων διαμαχών - ορισμένοι Έλληνες ηγέτες έκαναν εκκλήσεις στις Ευρωπαïκές Δυνάμεις να τους σώσουν. Ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε στον ύμνο στην ελευθερία: «Μοναχή το δρόμο επήρες, εξανάλθες μοναχή· δεν ειν’ εύκολες οι θύρες, εάν η χρεία τες κουρταλεί». Και σήμερα, σε συνθήκες «παγκοσμιοποίησης», δηλαδή πλήρους παρασιτοποίησης, ασφυκτικού διεθνούς οικονομικού ελέγχου και απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας από αυτούς που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, οι Ελληνες βασιζόμενοι κυρίως στις δυνάμεις τους θα σωθούν. Εμείς, οι πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας, είμαστε οι υπεύθυνοι και οι ικανοί να συνεχίσουμε την ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα Βελεστινλή, τον ανολοκλήρωτο Αγώνα του 1821.

         Εξάλλου, η ρευστότητα στο γεωπολιτικό σύστημα Βαλκάνια-Ανατολική Μεσόγειος-Μέση Ανατολή-Καύκασος έχει βαθιές ρίζες. Δεν μπορεί να αρθεί με επεμβάσεις εξωπεριφερειακών δυνάμεων εφ’όσον παραμένουν ισχυροί παράγοντες (οικονομική/κοινωνική υπανάπτυξη, πολιτισμική πτώχευση και υποτέλεια στους εκτός περιοχής ισχυρούς, εξάρτηση από μεγάλα πολυεθνικά καπιταλιστικά συγκροτήματα, εκτεταμένη διαφθορά και εγκληματικότητα, σωβινιστικοί εθνικισμοί, πολύμορφες ταυτοτικές αυταπάτες) που δημιουργούν ανασφάλεια, απελπισία και αλυτρωτικές βλέψεις. Σοβαρότατη συνέπεια της όλης κατάστασης αποτελεί η διαιώνιση του πολιτικού κατατεμαχισμού της Βαλκανικής. Σε πείσμα ορισμένων «κοσμοπολίτικων» διεθνιστικών ιδεολογημάτων η συνύπαρξη στα Βαλκάνια είναι δυνατή μόνο βασιζόμενη σε συνεργασία ανάμεσα σε ανεξάρτητα και δημοκρατικά κυβερνώμενα κράτη-έθνη.

         Στις μέρες μας, η δημιουργία συνθηκών πολύπλευρης ισόρροπης κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας καθώς και η σταθεροποίηση στο Σύστημα Α. Μεσογειος-Μέση Ανατολή-Βαλκάνια-Καύκασος αποτελούν προυπόθεση και για την σταθεροποίηση της Ευρώπης ως αυτόνομου χώρου ελευθερίας, δημοκρατίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, οικολογίας και ασφάλειας.    Το έλλειμμα οικολογικής νοοτροπίας, περιβαλλοντικής πολιτικής και εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας επιδεινώνουν τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Τέτοια ζητήματα είναι υπαρκτά σε όλες τις χώρες, εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ωστόσο, στην Ελλάδα προστίθενται ζητήματα όπως το μεταπρατικό, αδιέξοδο μοντέλο ανάπτυξης, τα πελατειακά χαρακτηριστικά του κράτους, η εκτεταμένη φοροδιαφυγή. Εδώ τα προβλήματα εμφανίζονταν ιδιαίτερα σωρευμένα και επέφεραν σοβαρή εξασθένηση της κοινωνικής συνοχής, απαιτούσαν έγκαιρη, σχεδιασμένη, αποφασιστική αντιμετώπιση (άμεση και μακροπρόθεσμη).

         Στις προαναφερόμενες συνθήκες, η επεξεργασία μακροπρόθεσμης συνολικής και πολυδιάστατης στρατηγικής για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό του 21^ου αιώνα κάθε άλλο παρά συνιστά μια περιττή ακαδημαϊκή ενασχόληση. H διαμόρφωση και η εφαρμογή μακροπρόθεσμης συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού, που διέπεται από τα ιστορικά διδάγματα και την γνώση της σύγχρονης γεωπολιτικής, είναι ζωτική και επείγουσα ανάγκη[3]. Η Ελλάδα έπρεπε και χρειαζόταν να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της τόσο σε αποτρεπτική κατεύθυνση όσο και στην κατεύθυνση της διασφάλισης του εθνικού ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών πόρων της, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι υδρογονάνθρακες.

         Για να αντιμετωπίσει την τουρκική στρατηγική, η Ελλάδα όφειλε να προωθήσει μια καλά σχεδιασμένη συνεργασία των βαλκανικών λαών και κρατών. Αυτό έπρεπε να γίνει αυτοτελώς και συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός «βαλκανικού πόλου» στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. να συμβάλει αποφασιστικά στην απόρριψη από τους Ευρωπαίους της τουρκικής επιδίωξης. Ελληνοτουρκικός διάλογος δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί αν πρώτα η Τουρκία: - Δεν άρει την ανακήρυξη ως «αιτίας πολέμου» της άσκησης από την Ελλάδα του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. - Δεν αναγνωρίσει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (Α.Ο.Ζ.) - Δεν διακηρύξει σεβασμό στις συνθήκες της Λωζάνης και των Παρισίων και στο Ιταλικό πρακτικό παράδοσης των Δωδεκανήσων (1947), που καθορίζουν τα σημερινά σύνορα. - Δεν αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής και δεν σταματήσει το διαρκές έγκλημα του εποικισμού από την Κύπρο. Η Ελλάδα χρειαζόταν μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Πέραν των άλλων, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας και να προωθηθεί μια ειδική σχέση συνεργασίας με τη Ρωσία στην Άμυνα, τους εξοπλισμούς, την ενεργειακή πολιτική και τους αγωγούς - κάτι που απαγορεύουν οι ΗΠΑ. Εξάλλου, με την κρίση που είχε δημιουργηθεί στις σχέσεις της Τουρκίας με τους σιίτες (Αλεβί στο εσωτερικό της, συριακή κρίση) αλλά και με τμήμα των σουνιτικών δυνάμεων (Αίγυπτος), η Ελλάδα θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη δυνατότητα που παρουσιαζόταν στα ανατολικά της για αναβάθμιση των σχέσεών της με τον Αραβικό και Ιρανικό κόσμο.

         Παράλληλα, ιδιαίτερα αυτοί που επιθυμούν μια δημοκρατική και πολιτισμική αναγέννηση και μια παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, αυτοί που θέλουν μια άλλη πορεία στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στις βαλκανικές χώρες και στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτοί που έχουν διαγνώσει τη νεοοθωμανική απειλή στην Κύπρο, τη Θράκη, το Αιγαίο καθώς και την αναγκαιότητα ενός ενιαίου μετώπου, όφειλαν να επιταχύνουν πιο μεθοδικά και να συντονίσουν τις κινήσεις για την δημιουργία ενός εναλλακτικού δημοκρατικού πατριωτικού πόλου αντίστασης του Ελληνικού λαού. Ένα τέτοιο κίνημα δεν μπορεί παρά να έχει ως βασικούς πολιτικούς άξονες την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική χειραφέτηση, την δημοκρατία, την οικολογία, την αγροτική αναγέννηση, την επανανακάλυψη-αναβίωση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού.

      Εστίες δημοκρατικών αντιστάσεων των πολιτών στη λαίλαπα των Μνημονίων/Δανειακών Συμβάσεων και στην κατάσταση κατοχικής ύπατης αρμοστείας στην Ελλάδα έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια (ενδεικτικά και σε τυχαία σειρά π. χ.: η «Κίνηση Ανεξαρτήτων Πολιτών Μ. Θεοδωράκης ή Σπίθα», οι «Αντιμνημονιακοί Πολίτες», το «Ε.ΠΑ.Μ.», το «Κίνημα Δεν πληρώνω», ως ένα βαθμό δυνάμεις που εντάχθηκαν στους «ΑNEΞAΡTHTΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ» και στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, το «Δημοβούλιο», η «Κίνηση Πολιτών ΑΡΔΗΝ», το «ΠΡΑΤΤΩ», η κοινή δήλωση των συνταγματολόγων εναντίον της καταστρατήγησης του Συντάγματος από τις διαδοχικές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, και σειρά άλλων αντιμνημονιακών κινήσεων και πρωτοβουλιών πολιτών σε τοπική βάση και στο Διαδίκτυο...). Σημαντικές στιγμές εκδήλωσης τέτοιων κινήσεων αποτέλεσε το «κίνημα των πλατειών» το 2011. Τα τελευταία τριάμισυ χρόνια έχουμε επιχειρήσει ορισμένες παρεμβάσεις, που προωθούσαν την πρόταση δημιουργίας ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ κατά συνοικίες, περιοχές και πόλεις, οι οποίες να συναρθρωθούν σε επόμενο επίπεδο στη συγκρότηση πανελλαδικού ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΟΥ-ΜΕΤΩΠΟΥ σε μια κοινά αποδεκτή (ομοσπονδιακή;) οργανωτική βάση (βλ. και σημειώσεις του υπογράφοντος στο ιστολόγιό του http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com και στο Facebook).

         Στην τρέχουσα περίοδο υπάρχουν και τα πολιτικά διακυβεύματα των περιφερειακών και τοπικών εκλογών και των ευρωεκλογών του Μαίου. Εκτιμώ ότι αυτές αποτελούν πεδίο για να γίνουν εγχειρήματα σύγκλισης για κοινή, ενωτική παρέμβαση δημοκρατικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, βασισμένη σε επεξεργασμένο πρόγραμμα αλλά και στα διδάγματα της γεωιστορίας και της γεωπολιτικής! Mε άξονες (ενδεικτικά και εντελώς τηλεγραφικά) τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη, άμεση δημοκρατία, οικολογία. Π. χ. ποιοί κινούνται σήμερα στην κατεύθυνση αυτή σε επίπεδο Θεσσαλίας καθώς και σε άλλες περιφέρειες και κατά δήμους;

        Αυτοί που επιθυμούν μια δημοκρατική και πολιτισμική αναγέννηση και μια παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, αυτοί που θέλουν μια άλλη πορεία στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στις βαλκανικές χώρες και στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτοί που έχουν διαγνώσει τη νεοοθωμανική απειλή στην Κύπρο, τη Θράκη, το Αιγαίο καθώς και την αναγκαιότητα ενός ενιαίου μετώπου, όφειλαν να επιταχύνουν πιο μεθοδικά και να συντονίσουν τις κινήσεις για την δημιουργία ενός εναλλακτικού δημοκρατικού πατριωτικού πόλου αντίστασης του Ελληνικού λαού.

        Εκτιμώ ότι λογικό συμπλήρωμα και βήμα της προαναφερόμενης πρότασης, η υλοποίηση της οποίας παραμένει επίκαιρη και αναγκαία, είναι το ότι πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην ίδρυση νέου εναίου πολιτικού φορέα που να βασίζεται (εντελώς συνοπτικά και ενδεικτικά) στους προαναφερόμενους άξονες και σε κοινά αποδεκτές καταστατικές αρχές. Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητο να υπάρξουν:

        Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σε επαρκές σύντομο χρονικό διάστημα για ιδρυτική/-ές συνέλευση/συνελεύσεις και ανάδειξη μέσα από δημοκρατικές, ανοιχτές διαδικασίας (οι οποίες θα τεθούν σε διαβούλευση) προσώπων από τον δημοκρατικό πατριωτικό χώρο από τις οποίες θα προκύψουν οι Συντονιστικές επιτροπές κατά πόλη και περιφέρεια και ένα Πανελλαδικό Συντονιστικό Οργανο.

        Δημόσια διαδικασία κατάθεσης τεκμηριωμένων προτάσεων για τις υποψηφιότητες ενός ευρωψηφοδελτίου του Δημοκρατικού Πατριωτικού Μετώπου καθώς και για τα ψηφοδέλτια των περιφερειών και των μεγάλων Δήμων.

        Δημόσια συζήτηση και κατάθεση προτάσεων βασικών προγραμματικών αρχών με ανοιχτή διαδικασία κατάρτισης του πολιτικού προγράμματος – θέσεων του Δημοκρατικού Πατριωτικού Μετώπου στις ευρωεκλογές, στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στις εθνικές εκλογές.

        Δημόσια ανοιχτή εκλογική διαδικασία όπου όλοι όσοι συμφωνούν με το πολιτικό πρόγραμμα του ενιαίου φορέα και των συνδυασμών του Δημοκρατικού Πατριωτικού Μετώπου να μπορούν ψηφίσουν για την σειρά κατάταξης όλων των υποψηφίων.

                                       Αθήνα 21 Δεκεμβρίου 2013

                                         Θόδωρος Μπατρακούλης

                                        Δρ Γεωπολιτικής, Νομικός

                            Αγαθίου 10-12, 11472   Τηλ. 210 2813854

                                    e-mail: theobatrak@gmail.com

                            http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com

---

[1] Πρβλ. ενδεικτικά: Νότης Μαριάς, Το Μνημόνιο της χρεοκοπίας και ο άλλος δρόμος. «Πειραματόζωον η Ελλάς», Αθήνα: Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη, 2011. Νίκος Κοτζιάς, Ελλάδα αποικία χρέους. Ευρωπαïκή Αυτοκρατορία και γερμανική πρωτοκαθεδρία, Αθήνα: Πατάκης, α΄ έκδοση Απρίλιος 2013, β΄ έκδοση Ιούνιος 2013. Βασίλειος Μαρκεζίνης, Η Ελλάδα στον κατήφορο, Αθήνα: Εκδ. Ι. Σιδέρης, 2013. Θεόδωρος Μπατρακούλης, «Το μήνυμα της 6ης Μαίου, η «επόμενη μέρα» και ορισμένα γεωπολιτικά συμφραζόμενα», http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com/ 2012/05/6/ html).

[2] Πρβλ. το αφιέρωμα «Η γερμανική διείσδυση στην Ελλάδα», Αρδην, τεύχος 94. Νοέμβριος 2013.  

[3] Βλ. και Θεόδωρος Μπατρακούλης, «Για μια εθνική στρατηγική: Γεωιστορία, προκλήσεις και δυνατότητες», 07.12.2012, http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΠ'ΑΚΡΟΥ ΕΙΣ ΑΚΡΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΑΠ'ΑΚΡΟΥ ΕΙΣ ΑΚΡΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

(Τρ. 4/2/14 - 11:00)
ΒΙΑ, ΧΗΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΓΩΓΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΣΕ ΗΛΕΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΑΙΑ
Πολλές δεκάδες μπλόκα σε απ'άκρου εις άκρον της χώρας και κυρίως κατά μήκος της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης-Αθηνών έστησαν από εχθές , Δευτέρα 3/2,οι αγρότες.,ενάντια στην νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης που τους οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση.
Μεγάλες συγκεντρώσεις έγιναν στον κόμβο της Νίκαιας στην Θεσσαλία ενώ στο Ηράκλειο και τα Χανιά οι αγρότες προέβησαν σε αποκλεισμό των τοπικών ΔΟΥ. Με βίαιες επιθέσεις των ΜΑΤ και χημικά απάντησε η κυβέρνηση στις μαζικές, ενωτικές αγροτικές κινητοποιήσεις στην Ηλεία , ενώ η αστυνομία προχώρησε σε τουλάχιστον τέσσερις προσαγωγές.

ΒΙΑΙΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΜΑΡΑΘΙΑ

Στην εθνική οδό Πύργου - Πατρών στο ύψος της Μαραθιάς αγρότες που είχαν συγκεντρωθεί στο σημείο προσπάθησαν να κλείσουν συμβολικά τον δρόμο. Άνδρες των ΜΑΤ, οι οποίοι έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών, προχώρησαν σε τέσσερις προσαγωγες.

ΑΠΡΟΚΛΗΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ ΣΤΟΝ ΚΟΜΒΟ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ

Το μεσημέρι της Δευτέρας (3/2) ο δρόμος στον κόμβο της Νίκαιας «πλημμύρισε» από εκατοντάδες τρακτέρ και πολλούς αγρότες. Αμέσως έγινε συνέλευση κι αποφασίστηκε οι αγρότες να πάνε πεζή στο οδόστρωμα της εθνικής οδού Αθήνας - Θεσσαλονίκης, για να ενημερώσουν τους διερχόμενους για τα αιτήματά τους.

Πλησιάζοντας στο οδόστρωμα, βρέθηκαν μπροστά σε ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, που από ώρες ήταν παραταγμένες εκεί, με κλούβες και με κυβερνητική εντολή να μην επιτρέψουν ούτε τα τρακτέρ, αλλά ούτε και στους αγρότες να ανέβουν πεζή, έστω και για λίγο στο οδόστρωμα της εθνικής οδού.

Οι δυνάμεις καταστολής που δρούσαν υπό την άμεση κι επιτόπου εποπτεία και καθοδήγηση του Αστυνομικού Διευθυντή Περιφέρειας Θεσσαλίας, κάνοντας ευρεία χρήση χημικών και κροτίδων και επιτιθέμενες με τις ασπίδες και τα γκλομπς εναντίον όσων πλησίαζαν τα πλάγια κιγκλιδώματα της εθνικής οδού, δεν επέτρεψαν στους αγρότες να ανέβουν στο οδόστρωμα.

Οι εκπρόσωποι των αγροτών κατήγγειλαν την αστυνομική επίθεση και ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν από την απόφασή τους να ανεβαίνουν, κατά διαστήματα, στο οδόστρωμα της εθνικής οδού για να ενημερώνουν τον κόσμο.

ΜΠΛΟΚΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ

Στους δρόμους βγάζουν τα τρακτέρ τους οι αγρότες σε διάφορα σημεία της χώρας διαμαρτυρόμενοι για τις προωθούμενες φορολογικές ρυθμίσεις, καθώς και για ζητήματα που αφορούν στο υψηλο κόστος παραγωγής, αλλά και στα δάνεια. Εκατοντάδες τρακτέρ στο κόμβο της Νίκαιας. Εκατοντάδες είναι τα τρακτέρ από Λάρισα και από Καρδίτσα τα οποία έχουν φθάσει στον κόμβο Νίκαιας επί της παλαιάς Εθνικής Οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης.

Η προσέλευση ξεκίνησε από νωρίς το πρωί και συνεχιζόταν μέχρι αργά το απόγευμα.Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Αγροτικών Μπλόκων είχε εκτιμήσει πρόσφατα ότι υπολογίζεται να στηθούν περίπου 30-40 μπλόκα κατά μήκος της εθνικής οδού Αθηνών- Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης και σε διάφορους κόμβους του επαρχιακού δικτύου της βόρειας Ελλάδας. Η ΕΛΑΣ επιμένει ότι η εθνική οδός θα παραμείνει ανοιχτή. Μπλόκα υπάρχουν σε διάφορα σημεία στην εθνικό οδό Θεσσαλονίκης – Αθηνών καθώς και σε κόμβους του επαρχιακού δικτύου της βόρειας Ελλάδας.
Το μπλόκο των θεσσαλών αγροτών, όπως προαναφέρθηκε, έχει στηθεί στον κόμβο της Νίκαιας, στην εθνική Αθήνας - Θεσσαλονίκης, έξω από τη Λάρισα, ενώ την Τρίτη στον Έβρο μετά από απόφαση της Συντονιστικής Επιτροπής θα βγουν τα τρακτέρ στο ύψος της ΕΒΖ στην Ορεστιάδα. Σύμφωνα με συνδικαλιστικούς κύκλους, η σημερινή κινητοποίηση αναμένεται να είναι μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων ετών, καθώς όπως λένε τα αδιέξοδα είναι πλέον γενικευμένα σε όλα τα αγροτικά νοικοκυριά, και θα δηλώσουν «παρών» αγρότες με τρακτέρ και άλλα γεωργικά μηχανήματα από ολόκληρη τη Θεσσαλία, αλλά και όλες τις περιοχές του νομού Λάρισας, όπως από Αμπελώνα, Τύρναβο, Πλατύκαμπο, παραλιακά χωριά και αλλού.
Σύμφωνα με τις Ομοσπονδίες Αγροτικών Συλλόγων «βγαίνουμε στους δρόμους όχι «από συνήθεια», από «καπρίτσιο» κι από «ιδιοτέλεια», όπως μας κατηγορούν οι κάθε λογής συκοφάντες μας, αλλά για να μείνουμε στα χωράφια μας. Και σε όσους απ' αυτούς μας λένε, με κυνισμό, «αφού είστε μικροκληρούχοι, φτωχοί αγρότες και δεν σας συμφέρει ν' ασχολείστε με το αγροτικό επάγγελμα, παρατήστε τα να τα πάρουν οι μεγάλοι που τους συμφέρει», τους απαντάμε: «Και να πάμε που; Να προστεθούμε στο 1.500.000 ανέργους της χώρας; Μας κατηγορούν ότι είμαστε «μπαταχτσήδες» και βγαίνουμε στους δρόμους, μόνο και μόνο, γιατί δεν θέλουμε να πληρώνουμε φόρους. Και, δήθεν αφελώς και, τάχα, αθώα, μας ρωτούν: Αφού έχετε κάποιο εισόδημα γιατί να μην πληρώνετε κι εσείς φόρο, όπως πληρώνουν οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι επιχειρηματίες; Τους απαντάμε: Είστε αισχροί ψεύτες και βρωμεροί συκοφάντες. Σε τι λέμε όχι, οι φτωχοί αγρότες; Λέμε όχι στην απόφαση της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ να μαζέψει, μέσω μιας άγριας κι άδικης φορολογίας, λεφτά από την φτωχολογιά της αγροτιάς, την εργατιά, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και εμπόρους, για να τα κατευθύνει στις «χοντρές τσέπες» του μεγάλου κεφαλαίου».
Στον κόμβο της Κολούρας μεταβαίνουν και αγρότες από την Ημαθία, ενώ μπλόκα αναμένεται να στηθούν στην Αλεξάνδρεια, στη δυτική είσοδο της πόλης και στη Νάουσα, στη διασταύρωση του Σιδηροδρομικού Σταθμού, λίγο έξω από τον Κοπανό.
Στην Αχαΐα οι αγρότες καλούν σε συγκέντρωση στην Πατρών-Πύργου στη διασταύρωση της Κάτω Αχαγιάς, στην Πατρών-Τριπόλεως στο ύψος του Κουρλαμπά και στο Αίγιο στη Γέφυρα του Μεγανίτη.
Μπλόκο υπάρχει και στην Ηλεία έξω από την Αμαλιάδα, ενώ οι αγρότες της Κρήτης καλούν την Τρίτη σε κινητοποίηση στα Μεγάλα Χωράφια.
Στις Σέρρες, οι αγρότες έχουν αποφασίσει να τηρήσουν στάση αναμονής μέχρι και την Τετάρτη, ενώ αυτοί σε Δράμα και Καβάλα πρόκειται να βγάλουν τα τρακτέρ τους στον κόμβο Σκαρύ, επί της εθνικής οδού Καβάλας- Δράμας, ενώ για την Τετάρτη προτίθενται να συμμετάσχουν σε συλλαλητήριο στην Κομοτηνή.
Σε αποκλεισμό του κτιρίου, όπου στεγάζονται η Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία και τα Διοικητικά Δικαστήρια, έχουν προχωρήσει από το πρωί αγρότες στα Χανιά ενώ υπό κατάληψη βρίσκεται και η ΔΟΥ Ηρακλείου. Στην κεντρική είσοδο του κτιρίου που είναι κλειστή, οι αγρότες έχουν αναρτήσει πανό ενώ με φυλλάδια ενημερώνουν τους πολίτες για τα αιτήματά τους. Την κινητοποίηση οργανώνει η Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Χανίων «Ενότητα» που με ψήφισμά της καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει τον νόμο για τη φορολόγηση των αγροτών. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της «Ενότητας» Γιώργο Μπικάκη, οι αγρότες βρίσκονται σε δεινή θέση και δεν αντέχουν άλλα μέτρα. «Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει τα διάφορα χαράτσια που ισοπεδώνουν τον αγρότη, την ύπαιθρο την ελληνική κοινωνία.
Ας πάρει μέτρα ανάπτυξης για τον πρωτογενή τομέα και όχι μέτρα αφανισμού», αναφέρεται μεταξύ άλλων στο ψήφισμα της κινητοποίησης. Ο αποκλεισμός του κτιρίου όπως έχει ανακοινωθεί θα είναι διήμερος, ενώ αγρότες, μέλη της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων και κτηνοτρόφοι κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους με συγκέντρωση που οργανώνουν στις 12 το μεσημέρι της Τρίτης στη θέση «Μεγάλα Χωράφια» της εθνικής οδού Χανίων- Ρεθύμνου. Πρόθεση των οργανωτών της συγκεκριμένης κινητοποίησης είναι να κλείνουν για μικρά χρονικά διαστήματα την Εθνική Οδό ενημερώνοντας τους οδηγούς για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Πηγή: http://www.iskra.gr

Η Ζουράφα, ως απόδειξη ουσιαστικής αύξησης της τουρκικής επεκτατικότητας στο Αιγαίο - του Σ. Καλεντερίδη

3/2/14

Η Ζουράφα, ως απόδειξη ουσιαστικής αύξησης της τουρκικής επεκτατικότητας στο Αιγαίο

Επικίνδυνες καταστάσεις ΚΑΙ στη Ζουράφα

του Σάββα Καλεντερίδη
Ενώ ήδη οι Τούρκοι διεκδικούν την περιοχή δυτικά των Ιμίων, εκμεταλλευόμενοι τα διαδραματισθέντα στη Μεγάλη και τη Μικρή Ιμια, το 1996, και τη συμφωνία της κυβέρνησης Σημίτη, η οποία δημιούργησε μια κατάσταση που εν τοις πράγμασι δεν επιτρέπει την ελεύθερη άσκηση κρατικής κυριαρχίας από πλευράς της χώρας μας σε αυτήν την ελληνικότατη περιοχή, εμφανίζονται ανησυχητικά φαινόμενα, που αποκαλύπτουν, από τη μια πλευρά, σοβαρά κενά στην ελληνική πολιτική υπεράσπισης και προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο και, από την άλλη, τους επεκτατικούς σχεδιασμούς της Αγκυρας σε αυτήν την περιοχή, που αποτελεί τον πνεύμονα και την καρδιά του Ελληνισμού.
Ενα επεισόδιο που, κατά την άποψή μας, δεν αναλύθηκε ούτε εκτιμήθηκε σωστά από την ελληνική πλευρά, πάντα με βάση αυτά που έχουν διαρρεύσει στον Τύπο και στα ΜΜΕ, είναι αυτό που διαδραματίστηκε το δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου γύρω από την ελληνική νησίδα Ζουράφα ή Λαδόξερα και φυσικά μέσα στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Μετά τη δήλωση του προέδρου Λιμενικών Θράκης κ. Ζησίδη ότι τα μέλη του σκάφους του Λιμενικού που περιπολούσε σε ελληνικά χωρικά ύδατα γύρω από την Ζουράφα, στις αρχές του δεύτερου δεκαημέρου του Ιανουαρίου, έλαβαν από τους ανωτέρους τους διαταγές να αποχωρήσουν και να μην ενοχλούν τους Τούρκους που ψαρεύουν σε ελληνικά χωρικά ύδατα, ακολούθησε διάψευση από τον ίδιο, η οποία έλεγε ότι «οι συνάδελφοί μου που βρίσκονταν στο σκάφος της Ελληνικής Ακτοφυλακής δεν πήραν ποτέ εντολή από ανωτέρους να υποχωρήσουν, αλλά, εκτιμώντας τα δεδομένα, επέλεξαν να μην επέμβουν δυναμικά και να παρακολουθούν διακριτικά τις κινήσεις της τουρκικής ακταιωρού και των τουρκικών σκαφών».

Για το ίδιο θέμα το Αρχηγείο του Λιμενικού εξέδωσε την εξής ανακοίνωση: «Πάγια ακολουθούμενη επιχειρησιακή τακτική του Λιμενικού Σώματος σε κάθε τέτοια περίπτωση είναι τα περιπολικά σκάφη να σπεύδουν στον συγκεκριμένο χώρο, να επεμβαίνουν και να προασπίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας».

Ενώ λοιπόν συνέβησαν αυτά, σχεδόν 10 μέρες μετά, οι Τούρκοι έδωσαν στη δημοσιότητα ένα συγκλονιστικό βίντεο, το οποίο δεν αναφέρεται πότε τραβήχτηκε, όπου φαίνεται ένα μεγάλο και υπερσύγχρονο περιπολικό σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής να εξευτελίζει το σκάφος του Λιμενικού Σώματος της χώρας μας, και πάλι στην περιοχή της Ζουράφας.

Στο βίντεο φαίνεται το τουρκικό σκάφος να κάνει επικίνδυνους ελιγμούς και κύκλους γύρω από το ελληνικό, το οποίο ταρακουνιόταν σαν καρυδότσουφλο, με προφανή αδυναμία να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα, που εκφράστηκε με βάρβαρο και προσβλητικότατο τρόπο.

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης, όμως, δεν ήταν οι προκλητικές κινήσεις της τουρκικής ακταιωρού, αλλά το γεγονός ότι οι σκηνές βιντεοσκοπήθηκαν από τουρκικό αλιευτικό, με τον καμεραμάν να καταγράφει και κραυγές Τούρκων αλιέων, οι οποίοι θριαμβολογούν για την ανωτερότητα της τουρκικής ακταιωρού και επιχαίρουν για την αδυναμία του σκάφους του Λιμενικού Σώματος της Ελλάδος.

Το ακόμα πιο ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι η κάμερα, που δεν είναι γνωστό σε ποιον ανήκει, κατέγραψε δηλώσεις ενός ψαρά, σε καταφύγιο αλιευτικών σκαφών της Τουρκίας, ο οποίος μιλά περίπου ως διεθνολόγος με γνώσεις Δικαίου της Θαλάσσης! Μάλιστα, σε κάποιο σημείο δηλώνει ότι ενώ μέχρι πριν από δέκα χρόνια το Ελληνικό Λιμενικό τούς εκδίωκε από τη συγκεκριμένη περιοχή και οι τουρκικές Αρχές δεν τους παρείχαν υποστήριξη, τώρα αφενός μεν τους τονίζουν ότι η συγκεκριμένη περιοχή βρίσκεται στα διεθνή ύδατα, αφετέρου δε τους προτρέπουν να ψαρεύουν εκεί, παρέχοντάς τους μάλιστα και προστασία, όπως αποδεικνύεται από την παρουσία της πανίσχυρης ακταιωρού, που ταρακουνούσε σαν καρυδότσουφλο το σκάφος του Λιμενικού Σώματος της χώρας μας!

Προφανώς αυτά που διαδραματίζονται ΚΑΙ στη Ζουράφα δείχνουν ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να προωθεί τη γραμμή των διεκδικήσεών της όλο και πιο δυτικά, και η Ελλάδα με τη σειρά της να δείχνει αποφασισμένη να μη θέλει ή να κάνει ότι δεν θέλει να αντιλαμβάνεται το επικίνδυνο παιχνίδι που παίζεται για την εθνική μας κυριαρχία στο Αιγαίο.

Γιατί, αν το αντιλαμβανόταν, αφενός μεν τα σκάφη του Λιμενικού Σώματος της ναυτικής Ελλάδας θα ήταν σε κάθε περίπτωση πολύ ανώτερα από αυτά των χωρίς ναυτική παράδοση Τούρκων και το προσωπικό θα είχε σαφείς οδηγίες προάσπισης των εθνικών μας συμφερόντων, αφετέρου δε τα ελληνικά κόμματα θα είχαν δει το παιχνίδι που παίζεται με τους λαθρομετανάστες στο Φαρμακονήσι και δεν θα έπαιρναν θέσεις εξ αντικειμένου υπονομευτικές της κυριαρχίας μας ΚΑΙ στην εν λόγω περιοχή!

κυριακάτικη δημοκρατία
Πηγή : http://infognomonpolitics.blogspot.gr/ 

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ το «κούρεμα» των συντάξεων των Ειδικών Μισθολογίων - Kρίνονται την Τετάρτη στην Ολομέλεια του ΕΣ οι περικοπές σε δικαστές, στρατιωτικούς-σώματα ασφαλείας, καθηγητές ΑΕΙ, διευθυντές του ΕΣΥ

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ το «κούρεμα» των συντάξεων των Ειδικών Μισθολογίων [ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΑΠΟ «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»]

ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ την Τετάρτη στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου οι περικοπές των συντάξεων σε δικαστές, στρατιωτικούς - σώματα ασφαλείας, καθηγητές ΑΕΙ και διευθυντές του ΕΣΥ. Αν γίνει δεκτή, όπως αναμένεται, η εισήγηση του επιτρόπου, τινάζονται στον αέρα βασικές διατάξεις του Μνημονίου. Ήδη έχει... προηγηθεί απόφαση του ΣτΕ για τους μισθούς των στρατιωτικών - σωμάτων ασφαλείας. Σειρά παίρνουν και οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα, καθώς την ερχόμενη εβδομάδα συζητούνται στο ΣτΕ οι περικοπές στο εφάπαξ. Ειδικώς, αντισυνταγματικά Μεγάλες ανατροπές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς όλων όσοι υπάγονται στα ειδικά μισθολόγια προοιωνίζεται η κρίσιμη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Την προσεχή Τετάρτη 5 Φεβρουάριου το ενδιαφέρον του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης θα είναι στραμμένο στη μεγάλη δίκη ενώπιον του ανώτατου δημοσιονομικού δικαστηρίου, από την οποία θα εξαρτηθεί εάν η κυβερνητική πολιτική της λιτότητας θα δεχθεί και νέο ισχυρότατο πλήγμα, μετά τη δικαίωση των στρατιωτικών - σωμάτων ασφαλείας από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Υπό δικαστικό έλεγχο θα μπουν όλες οι περικοπές που έγιναν στις συντάξεις των δικαστικών, στρατιωτικών, αστυνομικών, λιμενικών, καθηγητών ΑΕΙ, διευθυντών του ΕΣΥ και μάλιστα αναδρομικά από την 1η Αυγούστου 2012 και επιβλήθηκαν με τα μνημονιακά μέτρα. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ.Ε.», η εισήγηση που αναμένεται να υποβάλει ο γενικός επίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο, Διονύσιος Λασκαράτος, θα θέτει σοβαρές συνταγματικές ενστάσεις στις μνημονιακές ρυθμίσεις που επέβαλαν «κούρεμα» στις συντάξεις. Είναι ενδεικτικό ότι ο μνημονιακός νόμος 4093/12 προέβλεψε την αναπροσαρμογή των συντάξεων των ειδικών μισθολογίων και συγχρόνως διατήρησε όλες τις περικοπές που είχαν γίνει από το 2010. Όπως αναφέρει στην «Κ.Ε.» ο πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Δικαστικών Λειτουργών Κων. Βαλμαντώνης, οι συνταξιούχοι δικαστικοί με αποδοχές πάνω από 3.000 ευρώ έχουν υποστεί συνολική μείωση από το 2010 μέχρι σήμερα της τάξης του 79%. Απόφαση-οδηγός Η εκδίκαση της υπόθεσης γίνεται με τον θεσμό της πρότυπης δίκης, ώστε η απόφαση που θα εκδοθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο να αποτελέσει οδηγό για το σύνολο των υποθέσεων που εκκρεμούν στο δικαστήριο και να κλείσει οριστικά και αμετάκλητα το ζήτημα. Συνταξιούχοι ειδικών μισθολογίων έχουν υποβάλει σωρεία προσφύγων στο Ελεγκτικό Συνέδριο ζητώντας να μπει φρένο στις απανωτές μειώσεις των συντάξεών τους που δημιουργούν ζήτημα αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η εισήγηση, η οποία, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, θα εντοπίζει προβλήματα παραβίασης του Συντάγματος (αρχή της ισότητας, αρχή της αναλογικότητας) έχει μεγάλο ειδικό βάρος, αφού γίνεται από τη Γενική Επιτροπεία της Επικρατείας. Μένει να φανεί κατά την αγόρευση του γενικού επιτρόπου το εύρος των περικοπών που αμφισβητούνται ως αντίθετες στο Σύνταγμα. Πάντως, το γεγονός ότι η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου είχε χτυπήσει και αυτή το καμπανάκι της αντισυνταγματικότητας, εδώ και πολύ καιρό, κάνει ορατό πλέον το ενδεχόμενο, χωρίς κανείς βέβαια να μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα, να καταπέσουν οι ρυθμίσεις και να αποδομηθούν κεντρικές κυβερνητικές επιλογές που εφαρμόζονται κατ' επιταγήν των Μνημονίων. Πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς της να γνωμοδοτεί για επικείμενες νομοθετικές παρεμβάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης σε συνταξιοδοτικά θέματα, είχε προειδοποιήσει ότι οι αναδρομικές μειώσεις των συντάξεων των ειδικών μισθολογίων παραβιάζουν το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Ούτε αναλογικές είναι, ούτε στη βάση της ισότητας γίνονται, ούτε δικαιολογούνται από λόγους δημόσιου συμφέροντος, ήταν το διά ταύτα της γνωμοδότησης, που δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Τώρα, όμως, καλείται να αποφασίσει κυριαρχικά μετά τις ομαδικές προσφυγές συνταξιούχων. Τι αναφέρει η γνωμοδότηση Είναι χαρακτηριστικά όσα ανέφεραν τότε οι ανώτατοι δικαστές στη γνωμοδότησή τους: «Η διάταξη της παρ. 12 του νομοσχεδίου, με την οποία ορίζεται ως χρόνος αναπροσαρμογής (μείωσης) της σύνταξης των διεπόμενων από τα ειδικά μισθολόγια συνταξιούχων, αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ. Και τούτο, γιατί θίγουν το νομίμως αναγνωρισμένο περιουσιακής φύσεως δικαίωμα των εν λόγω συνταξιούχων του Δημοσίου για μη μείωση των συντάξεών τους για το χρονικό σημείο πριν από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου και έως την 1.8.2012, χωρίς περαιτέρω να προκύπτει ότι η εν λόγω αναδρομική μείωση υπαγορεύθηκε από λόγους γενικότερου δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος, κατόπιν βεβαίως τηρήσεως των αρχών της ισότητας και της ισότητας στην κατανομή των δημόσιων βαρών και της αναλογικότητας, ενόψει και του γεγονότος ότι όμοια ρύθμιση δεν θεσπίστηκε και για τους λοιπούς εν γένει συνταξιούχους του Δημοσίου, οι οποίοι σημειωτέον υπέστησαν μόνον τις μέχρι τούδε ποσοστιαίες μειώσεις επί των συντάξεών τους». Παρασκευή «κληρώνουν» διαθεσιμότητα και εφάπαξ Ήρθε η ώρα της κρίσης για το κορυφαίο θέμα της διαθεσιμότητας στο Δημόσιο αλλά και τις περικοπές στο εφάπαξ των δημόσιων υπαλλήλων, καθώς την προσεχή εβδομάδα τίθενται υπό τη βάσανο του Συμβουλίου της Επικρατείας. Και οι δύο υποθέσεις έχουν προσδιορισθεί να εκδικασθούν στις 7 Φεβρουάριου 2014 ενώπιον της Ολομέλειας του ανώτατου δικαστηρίου που θα συνεδριάσει υπό την προεδρία του Σωτ. Ρίζου, ενώ για την ίδια ημέρα έχει προκηρύξει απεργία η Ομοσπονδία Καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης. Το μέτρο της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών αλλά και των δημοτικών αστυνομικών θα κριθεί με τη διαδικασία της πρότυπης δίκης, δηλαδή η ετυμηγορία του ΣτΕ θα απoτελέσει απόφαση πιλότο και για όλες τις εκκρεμείς προσφυγές που έχουν κατακλύσει τα δικαστήρια και έχουν παγώσει μέχρι να αποφανθεί τελεσίδικα το ΣτΕ. Όσον αφορά στην εκδίκαση της υπόθεσης που αφορά στις περικοπές στο εφάπαξ των δημόσιων υπαλλήλων αλλά και Ταμείων που δεν επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, υπάρχει ενδεχόμενο να αναβληθεί, καθώς μέλος της σύνθεσης αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 02/01/2014 – ΒΑΝΑ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ - Σ.Λ.)

"Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας" που λέει και ο μπουμπούκος: "Πιο πλούσιοι οι Έλληνες από εμάς, να πληρώσουν" φωνάζει η Bild!! / Το νέο Μνημόνιο προαναγγέλλουν Der Spiegel-Σόιμπλε

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

"Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας" που λέει και ο μπουμπούκος: "Πιο πλούσιοι οι Έλληνες από εμάς, να πληρώσουν" φωνάζει η Bild!! / Το νέο Μνημόνιο προαναγγέλλουν Der Spiegel-Σόιμπλε

Η ελληνική κρίση είναι αντικείμενο εκτενούς πρωτοσέλιδου ρεπορτάζ της εφημερίδας Bild που με το γνωστό ύφος της αναφέρεται στην πρόσφατη πρόταση της Bundesbank για επιβολή εισφοράς περιουσίας για τους πολίτες των χωρών της κρίσης.

Η εφημερίδα επισημαίνει ότι σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα της Γερμανίας, «οι Έλληνες πρέπει να πληρώσουν μόνοι για την κρίση τους». Και στη συνέχεια παρατηρεί ότι «εδώ και χρόνια πρέπει εμείς οι Γερμανοί να πληρώνουμε για τους χρεοκοπημένους Έλληνες»…και αυτό επειδή «προφανώς οι Έλληνες δεν μπορούν να βοηθήσουν οι ίδιοι τους εαυτούς τους». Σύμφωνα όμως με το ρεπορτάζ «η αλήθεια φαίνεται να είναι διαφορετική…καθώς στην πραγματικότητα οι Έλληνες έχουν πολύ περισσότερα χρήματα από εμάς».

Η Bild επικαλείται μελέτη της ΕΚΤ, η οποία καταδεικνύει ότι η περιουσία ενός γερμανικού νοικοκυριού ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 51.400 ευρώ, οι Έλληνες διαθέτουν 101.900 ευρώ. «Έχουν σχεδόν τα διπλάσια από εμάς», αναφέρει χαρακτηριστικά το ρεπορτάζ.

Το δημοσίευμα επικαλείται στη συνέχεια δηλώσεις του εκπροσώπου της Bundesbank Μίχαελ Μπεστ ο οποίος επισημαίνει: «Σε περίπτωση επαπειλούμενης κρατικής χρεοκοπίας, ένας άπαξ φόρος περιουσίας θα ήταν το μικρότερο κακό. Οι εύπορες ελίτ κατά κανόνα ασκούν πολιτική επιρροή και είναι συνυπεύθυνες για την κατάσταση μίας χώρας».

Ένα τρίτο πακέτο οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, και μάλιστα πριν από τις ευρωεκλογές, φέρεται διατεθειμένος να προτείνει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το Der Spiegel. Το πακέτο θα συνδέεται με όρους. 

Σύμφωνα με πεντασέλιδο έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών που επικαλείται το περιοδικό Der Spiegel, o Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι διατεθειμένος να προτείνει ένα τρίτο πακέτο δανειακής βοήθειας προς την Ελλάδα και μάλιστα πριν από τις ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου.

Στο εν λόγω έγγραφο αναφέρονται ως ενδεχόμενα ένα περαιτέρω «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ή ένα «περιορισμένης έκτασης συμπληρωματικό πρόγραμμα», με το οποίο η Ελλάδα θα μπορέσει να αντλήσει πόρους από τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης ESM. Σύμφωνα με πληροφορίες από του γερμανικό υπουργείο Οικονομικών που επικαλείται το Der Spiegel, το ποσό που θα προβλέπεται στο νέο πακέτο θα είναι της τάξεως των 10-20 δισ. ευρώ, ανάλογα με τον τρόπο που αυτό θα διαμορφωθεί.

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών διέψευσε στο reuters ότι σχεδιάζεται νέο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. «Δεν υπάρχουν νέα δεδομένα», δήλωσε ο εκπρόσωπος, παραπέμποντας στις σχετικές δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Σόιμπλε.

Ένα συμπληρωματικό πακέτο, το πιθανότερο σενάριο

Υπενθυμίζεται ότι ο χριστιανοδημοκράτης πολιτικός υποστήριξε σε συνέντευξή του προς την οικονομική επιθεώρηση Wirtschaftswoche ότι «μετά την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, το οποίο -όπως σημειώνει- εξελίσσεται με αρκετή επιτυχία, μπορεί να υπάρξει ακόμα περαιτέρω χρηματοδοτική ανάγκη».

Σύμφωνα με τον Σόιμπλε «το εάν, το πότε και το πώς, θα το γνωρίζουμε στα μέσα του 2014». Επίσης η βοήθεια θα εξαρτηθεί και από το κατά πόσο η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Σύμφωνα με τον χριστιανοδημοκράτη πολιτικό «η όποια περαιτέρω βοήθεια θα ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με την δανειακή βοήθεια που έχει χορηγηθεί μέχρι τώρα».

(ΠΗΓΗ: http://www.ethnos.gr/)