Ψυχραιμία - του Βασίλη Βιλιάρδου

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ / 05/02/2015 /

Τα φώτα της δημοσιότητας ήταν ξανά στραμμένα στην Ελλάδα το 2010, όπως ακριβώς σήμερα, ενώ ο τότε πρωθυπουργός της είχε επιλέξει την επίλυση των προβλημάτων της ταξιδεύοντας στο εξωτερικό – με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε τελικά στη χρεοκοπία και στο ΔΝΤ (το οποίο πολύ δύσκολα θα εγκαταλείψει τη χώρα μας προτού την λεηλατήσει, κατά την πάγια τακτική του).

Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας έχει επιλέξει δυστυχώς τον ίδιο τρόπο με τότε, «εις διπλούν» όμως, αφού ταξιδεύει τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο υπουργός οικονομικών – αντί να επικεντρώσει την προσοχή της στην επίλυση των μεγάλων προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Η κατάληξη θα είναι δυστυχώς η ίδια, εάν δεν αλλάξει τακτική – γεγονός που φάνηκε από τη βραδινή κίνηση της ΕΚΤ, η οποία δεν δίστασε να τραβήξει τη σκανδάλη, με πρώτο θύμα ουσιαστικά τις ελληνικές τράπεζες.

Κατά την άποψη μας, η απόφαση της αυτή στηρίχθηκε στα ομόλογα ανταλλαγής χρέους που πρότεινε η Ελλάδα, τα οποία αφενός μεν δεν προσφέρουν τίποτα στη χώρα μας (άρθρο), αφετέρου θεωρήθηκαν ως προσπάθεια εξαπάτησης των εταίρων της – κάτι με το οποίο δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει εύκολα.

Όσον αφορά τη Γερμανία, η οποία ενδεχομένως επηρέασε την απόφαση της ΕΚΤ, το μεγάλο λάθος της Ελλάδας ήταν η αλλαγή της θέσης της για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους – η αντικατάσταση της δηλαδή από μία ανορθόδοξη πρόταση, η οποία δεν λύνει τα προβλήματα κανενός, διαιωνίζοντας τα ανόητα. Τα «ήξεις αφίξεις» είναι ότι χειρότερο για τις διαπραγματεύσεις, ειδικά με τη Γερμανία – όπως επίσης οι κυβιστήσεις, οι οποίες οδηγούν σε επώδυνους συμβιβασμούς.

Το επόμενο μεγάλο λάθος ήταν το απίστευτο ψέμα του υπουργού οικονομικών, σύμφωνα με το οποίο είχε ξεκινήσει συζητήσεις με το ΔΝΤ, για την ανταλλαγή χρέους με ομόλογα (πηγή). Η ενέργεια του αυτή ήταν τουλάχιστον καταστροφική, στρέφοντας τις Η.Π.Α. και το ΔΝΤ εναντίον μας - αφού πρόκειται για έναν «αυστηρό οργανισμό» που ασφαλώς αντιπαθεί τέτοιου είδους παιδιάστικες, εάν όχι εντελώς ανόητες συμπεριφορές.

Περαιτέρω, η Ελλάδα έχει πάρα πολλά διαπραγματευτικά χαρτιά στη διάθεση της (ανάλυση), οπότε μπορεί να καταφέρει να επιτύχει τη μοναδική υγιή λύση που υπάρχει σήμερα: τη διαγραφή χρέους. Αρκεί φυσικά να είναι σταθερή στη θέση της, να μην την αλλάζει συνεχώς, καθώς επίσης να μην συνεχίσει τις «περιοδείες της ζητιανιάς» η κυβέρνηση της, όπως αποκαλούνται από το διεθνή τύπο.

Προφανώς δε να μην προσπαθεί να δημιουργήσει συμμαχίες εναντίον της Γερμανίας, αφού δεν είναι ικανή για κάτι τέτοιο, ούτε να της «κηρύσσει τον πόλεμο», χωρίς καν να έχει καλύψει τα νώτα της - πόσο μάλλον να περιτριγυρίζει τα διεθνή ΜΜΕ, μιλώντας ανόητα από το πρωί μέχρι το βράδυ, όταν θα έπρεπε να κρατάει κλειστό τόσο το στόμα της, όσο και τα χαρτιά της.

Συνεχίζοντας, οι μεγάλες διαπραγματευτικές δυνατότητες της Ελλάδας φάνηκαν και χθες, αφού μετά την απόφαση της ΕΚΤ προκλήθηκε ένας μικρός σεισμός – κατέρρευσε το ευρώ, όπως επίσης ο δείκτης του ιαπωνικού χρηματιστηρίου, η Wall Street κοκ., ενώ οι τιμές των αμερικανικών ομολόγων αυξήθηκαν. Εάν συνειδητοποιήσει δε κανείς πως δεν ήταν κάτι το «εκκωφαντικό», αφού τα ελληνικά ομόλογα μπορούσαν να δοθούν ως εγγύηση στην ΕΚΤ μόνο κατ” εξαίρεση, θα κατανοήσει τι θα μπορούσε να συμβεί στην περίπτωση που η Ελλάδα προέβαινε σε στάση πληρωμών ή/και εγκατέλειπε την Ευρωζώνη (άρθρο).

Σε κάθε περίπτωση, το πρόγραμμα παροχής ρευστότητας της ΕΚΤ (ELA) προς τις ελληνικές τράπεζες συνεχίζει να υπάρχει – αν και με ευθύνη της Τράπεζας της Ελλάδας, οπότε, κατ” επέκταση, του ελληνικού δημοσίου και των φορολογουμένων.

Εάν δε οι Έλληνες διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, χωρίς να επιτεθούν στις τράπεζες (Bank runs) και χωρίς να ξεπουλήσουν τις μετοχές τους, ο τελικός χαμένος της αναμέτρησης θα είναι η Γερμανία – αρκεί φυσικά να σταματήσει τις περιοδείες της επαιτείας η κυβέρνηση της, καθώς επίσης να παραμείνει σταθερή αλλά ευέλικτη στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, συμπεριφερόμενη με τη σοβαρότητα που απαιτεί το λειτούργημα της.

Ολοκληρώνοντας, ο πραγματικός κίνδυνος για το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας θα ήταν το σταμάτημα της παροχής ρευστότητας (ELA) από την ΕΚΤ – κάτι που για να αποφασιστεί, απαιτείται η πλειοψηφία των 2/3 των μελών της, όπως συνέβη με την Κύπρο το 2013. Εάν «καταφέρναμε» κάτι τέτοιο, τότε θα είμαστε πραγματικά άξιοι της μοίρας μας – αφού θα δίναμε την ευκαιρία στη Γερμανία να μας τιμωρήσει παραδειγματικά, παρά τα τεράστια όπλα που διαθέτουμε.

Πηγή: viliardos.analyst.gr

«Πρόκληση αναμέτρησης» οι δηλώσεις Βαρουφάκη Σκληραίνουν οι Γερμανοί βουλευτές

«Πρόκληση αναμέτρησης» οι δηλώσεις Βαρουφάκη

Σκληραίνουν οι Γερμανοί βουλευτές

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

11:24 | 31/1/2015 

«Πρόκληση αναμέτρησης» προς την Ευρωζώνη, χαρακτηρίζει τις εξαγγελίες του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη η επικεφαλής της ευρω-ομάδας των Βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) Ανγκέλικα Νίμπλερ, ενώ ο βουλευτής των Χριστιανοδημοκρατών (CDU, το κόμμα της Α. Μέρκελ) Τόμας Μπαράις εκτιμά ότι η ελληνική κυβέρνηση υπερέβη την «κόκκινη» γραμμή.

«Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει πλέον καμμία οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα» δηλώνει η κυρία Νίμπλερ, ενώ ο κ. Μπαράις επισημαίνει: «Αυτό δεν επιτρέπεται να μείνει χωρίς συνέπειες. Τώρα πρέπει να εξεταστεί γρήγορα πώς μπορούν να σταματήσουν προς το παρόν περαιτέρω μέτρα βοήθειας και εγγυήσεις».

Το σκηνικό ρήξης κατέστη εμφανές στη συνάντηση Ντάισελμπλουμ - Βαρουφάκη και από τις κινήσεις και το ύφος του προέδρου του Eurogroup, ο οποίος έκανε έναν μορφασμό έκπληξης ακούγοντας τον υπουργό να δηλώνει ότι η Αθήνα δεν σκοπεύει να συνεργαστεί με την τρόικα.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, η φράση που του ψιθύρισε, πιθανόν να ήταν η εξής: «Μόλις σκότωσες την τρόικα».

Σύμφωνα ωστόσο με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, και όπως μετέδωσε το Mega, η φράση που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος του Eurogroup ήταν: This was a big mistake. Δηλαδή ότι «αυτό ήταν ένα μεγάλο λάθος», εννοώντας προφανώς ότι το «όχι» στην τρόικα σημαίνει ότι διακόπτονται οι σχέσεις της χώρας μας με τους εκπροσώπους των δανειστών.

http://www.news.gr/

‘Political manipulation’: Germany wants new Greek govt to obey forced administration

Published time: January 05, 2015 02:28

Reuters/Louisa Gouliamaki

Tags
Austerity, Bailout, Banking, Currencies, EU, Economy, Germany, Greece, Opposition, Politics

The German government insists it wants Greece to stay in the eurozone and isn’t drafting any contingency plans in case of ‘Grexit’. This shows Germany is adamant about keeping Greece under the domination of the 'troika', journalist Ernst Wolff told RT.
“The goal of the German government, the European Union and even the government in Athens itself is to keep Greece in the euro zone," German Vice Chancellor Sigmar Gabriel said in an interview on Sunday.
"There were no, and there are no, other plans to the contrary," he added, without directly refuting Der Spiegel’s report that a common belief in the German government was that the eurozone is stable enough to cope with potential Greece exit.
"That's why we can't be blackmailed and why we expect the Greece government, no matter who leads it, to abide by the agreements made with the EU," Gabriel added, echoing an earlier statement by a high-ranking member of German Chancellor Angela Merkel’s party, Michael Fuchs.
However, Berlin’s own statements and actions could be considered an act of political blackmail, journalist and author Ernst Wolff told RT.
RT: Do you think Germany is serious about ‘Grexit’, or is it just political manipulation?
Ernst Wolff: Well, to me it’s just political manipulation. I think they are just threatening the Greek people, actually they are telling the Greek people to vote for a party that will not leave the euro.
See, Greece is not a country like Germany, France or Italy at the moment – Greece has been put under forced administration of the troika that is the ECB, the EU and the IMF. And all Germany wants is to keep Greece under the domination of this organization. The Greek government can vary – the politics of the Greek government are really determined by the troika. And the German government wants this to keep going.

Reuters/Louisa Gouliamaki

RT: Some economists have already called the potential Greece exit ‘Lehman Brothers squared’. So, what will happen if Greece does follow through?
EW: You see, the Greek government debt is at 175 percent right now, runs up to €330 billion. And a lot of debt nowadays is ensured in the derivative markets. So if Greece actually leaves the euro that would mean that a lot of credit default swaps would come due. And that could actually bring down the euro, and could also bring down the whole financial system, worldwide. So I don’t think that is really an option.
I think this maneuver by the German government is just a threat to the Greek working people, because they have been paying for the mistakes made by the finance industry. Look at the situation in Greece nowadays. The social systems have been devastated, the old system has been taken down, unemployment is at 26 percent, youth unemployment is at almost 60 percent. The social situation in Greece is terrible – and what Germany wants is to implement even further austerity measures. And they know that the Greek people are fed up with this, they don’t want any more of this. So the German government is telling Greek voters: “Do not vote for a party that is against our domination.”
RT: Could ditching the euro actually solve any of Greece's economic problems?
EW: I don’t think so, no, that won’t change anything. And I don’t even think that Syriza has a solution for these problems, because on the one hand they say they are going to stop with austerity measures, but on the other hand they say that they will continue with the euro. I don’t see how this can happen.
RT: If they were still to do it, do you think it could inspire other countries to follow?
EW: I think if one country would exit from the euro that would cause some kind of domino effect on other countries. But actually I do not think that it is possible, because of all the derivatives that would come due.
RT: Do you think that Germany might allow Greece to renegotiate the international bailout deal?
EW: They will have to do that, they will have to renegotiate. What they are going for now is for the Greek voters to elect the government that would be totally compliant with the demands of Germany and the EU and also of the IMF, because don’t forget that a lot of Greek debt is also in American banks.

Πηγή : http://rt.com

Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα - Το Ποντίκι

Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα

Δεκεμβρίου 10, 2014 at 11:25 μμ

Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα

Από το Ποντίκι

Όταν στα τέλη του 2010 – με την Ελλάδα να μπαίνει στα βαθιά της κρίσης – οι πιο «ψαγμένοι» έβλεπαν πίσω από τη γερμανική εμμονή για αποκρατικοποιήσεις το «μακρύ χέρι» του Βερολίνου, οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας.

Τέσσερα χρόνια μετά, αποδεικνύεται περίτρανα ότι οι Γερμανοί είχαν το σχέδιό τους και το εφάρμοσαν με τη μεθοδικότητα και την αποτελεσματικότητα που τους διακρίνει, αποσπώντας σχεδόν όλα αυτά που ήθελαν σε υποδομές, τηλεπικοινωνίες, ακίνητα και ενέργεια. Μόνο τον τελευταίο μήνα κατέγραψαν το ενδιαφέρον τους να αποκτήσουν την πλήρη και ουσιαστική πλειοψηφία του ΟΤΕ, ενώ έκαναν το βασικό βήμα για την «κατάληψη» των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας.

Ταυτόχρονα επεκτείνουν το χαρτοφυλάκιό τους σε ενέργεια και ακίνητα ενώ τοποθέτησαν τον «δικό τους άνθρωπο» στην κορυφή της Τράπεζας Κύπρου, σε μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για το ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο. Και όλα αυτά ενώ ένας άλλος δικός τους άνθρωπος από το παρελθόν φέρνει για δουλειές στην Ελλάδα τη Roland Berger του σχεδίου «Eureka»…

Τα περιφερειακά αεροδρόμια

Ο διαγωνισμός των περιφερειακών αεροδρομίων ήταν το… κερασάκι στην τούρτα των Γερμανών. Με τρεις δυνατούς υποψηφίους για την αποκρατικοποίηση των 14 αεροδρομίων, την περασμένη Τετάρτη οι αρμόδιοι του ΤΑΙΠΕΔ δοκίμασαν μια ισχυρή έκπληξη ανοίγοντας τις οικονομικές προσφορές. Τι είδαν;

Ότι, ενώ οι δύο διεθνούς φήμης κοινοπραξίες είχαν δώσει προσφορά της τάξης των 800-900 εκατ. ευρώ, η γερμανική προσφορά της Fraport (διαχειρίστριας του αεροδρομίου της Φρανκφούρτης) ήταν σχεδόν διπλάσια, στα 1,23 δισ. ευρώ. Και όχι μόνο αυτό. Ήταν τριπλάσια από την αποτίμηση του ανεξάρτητου εκτιμητή που είχε υπολογίσει το «εύλογο τίμημα» στα 350 εκατ. ευρώ.

Πίσω από τα χαμόγελα στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων για τη γερή μπάζα της τελευταίας στιγμής, που σώζει τον λογαριασμό τους, δεν μπορούσαν παρά να διαπιστώσουν την αλήθεια. Η γερμανική προσφορά έδειχνε ξεκάθαρα ότι η κοινοπραξία της Fraport ήθελε να μην υπάρχει αντίπαλος στη διεκδίκηση του έργου. Και γι’ αυτό προτίμησε να θυσιάσει μερικές εκατοντάδες εκατ. ευρώ προκειμένου να μη στραβοπατήσει…

Στα τυπικά, εκτός από το τίμημα των 1,234 δισ. ευρώ, θα καταβάλλουν και ως ετήσιο μίσθωμα στο ελληνικό Δημόσιο 22,9 εκατ. ευρώ. Παράλληλα δεσμεύονται ότι, κατά τη διάρκεια της πρώτης τετραετίας του πρότζεκτ, θα επενδύσουν 330 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση και την αναβάθμιση των περιφερειακών αερολιμένων, ενώ στον ορίζοντα υλοποίησης της «μπίζνας» οι επενδύσεις θα φτάσουν τα 1,4 δισ. ευρώ. Τι παίρνουν γα όλα αυτά; Την ανάληψη της διαχείρισης των δύο ομάδων αεροδρομίων για τα επόμενα 40 χρόνια.

Και βέβαια δεν παίρνουν γουρούνι στο σακί, αλλά τα φιλέτα του ελληνικού τουρισμού. Η πρώτη ομάδα αεροδρομίων περιλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη, τα Χανιά, την Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλλονιά, το Άκτιο και την Καβάλα, ενώ η δεύτερη ομάδα έχει τη Ρόδο, την Κω, τη Σκιάθο, τη Μύκονο, τη Σαντορίνη, τη Σάμο και τη Μυτιλήνη. Για όσους δεν πρόσεξαν, να σημειώσουμε ότι τα περισσότερα είναι διεθνή αεροδρόμια, κατασκευασμένα μάλιστα με στρατιωτικές (ΝΑΤΟ) προδιαγραφές, ικανά (εφόσον αναπτυχθούν σωστά) να γίνουν ανταγωνιστικά στο αεροδρόμιο της Αθήνας, φέρνοντας απευθείας πτήσεις εξωτερικού.

Οι Γερμανοί είχαν μελετήσει καλά το «μάθημα». Αν τα περιφερειακά αεροδρόμια είχαν μέχρι πριν από μερικά χρόνια 5-6 εκατομμύρια αφίξεις, η εκτίναξη των μεγεθών του ελληνικού τουρισμού έχει διπλασιάσει τα νούμερα. Μόνο φέτος η κίνηση στα 16 περιφερειακά αεροδρόμια της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 3.000.000 επιβάτες, πλησιάζοντας τις 16 εκατομμύρια αφίξεις. Και από αυτές τα 14 εκατομμύρια πέφτουν τώρα σε γερμανικά χέρια. Κάτι που σημαίνει ότι πολύ σύντομα οι Γερμανοί θα παίξουν τη δική τους μπάλα με πράκτορες και ξενοδόχους, αλλά και αεροπορικές εταιρείες, αφού θα είναι αυτοί που θα ελέγχουν τις πύλες εισόδου στη χώρα μας.

Φυσικά το γερμανικό σχέδιο δεν αφορά μόνο τη Fraport. Αντίθετα, είναι μια πολύ προσεκτικά στημένη δουλειά. Μερικές κρίσιμες «λεπτομέρειες» αποδεικνύουν του λόγου το ασφαλές:

♦ Κύριος τεχνικός σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ στη διάρκεια διαμόρφωσης του προγράμματος αποκρατικοποίησης των αεροδρομίων από τις αρχές του 2012 ήταν η Lufthansa Consulting, θυγατρική της μεγάλης αεροπορικής εταιρείας.

♦ Η Lufthansa, που έχει έδρα το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης (της Fraport…) και είναι η ατμομηχανή της Star Alliance, συμμετέχει στη Fraport με ποσοστό 8,5%.

♦ Το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης είναι το τρίτο σε επιβατική κίνηση στην Ευρώπη, με τους επιβάτες της συμμαχίας Star Alliance να ξεπερνούν το 75% της κίνησής του.

Και κάτι ίσως πιο σημαντικό: Η Fraport είναι ένας όμιλος διεθνούς εμβέλειας, αλλά με κρατική υπόσταση, καθώς έχει κύριους μετόχους το κρατίδιο της Έσσης (κατά 31,35%) και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο του γερμανικού κρατιδίου (κατά 20,02%). Με δυο λόγια, το γερμανικό κράτος βάζει τη βούλα του στην κίνηση επέκτασης των γερμανικών συμφερόντων στον ευρωπαϊκό Νότο.

Για τους Γερμανούς η κίνηση ήταν εκ των ων ουκ άνευ για άλλους δύο λόγους:

1 Η εκ των ανταγωνιστών, Vinci, που συνεργάστηκε για το πρότζεκτ αυτό με τον Μπόμπολα, είχε αποσπάσει πριν από μερικούς μήνες το αντίστοιχο πρόγραμμα των περιφερειακών αεροδρομίων της Πορτογαλίας. Επομένως οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να ρισκάρουν άλλη «απώλεια» στη διεκδίκηση του τουρισμού της Νότιας Ευρώπης.

2 Με την κρατική βούλα επισημοποιείται το «τέλος εποχής» για την πάλαι ποτέ Hochtief (άλλοτε μέτοχο και ρυθμιστή στο «Ελ. Βενιζέλος») στην Ελλάδα. Ο κραταιός Γερμανός κατασκευαστής, που πλέον έχει πουληθεί στην ισπανική ACS, αντικαθίσταται από τη Fraport, που, όπως όλα δείχνουν, θα κινηθεί σε συνεργασία με την Lufthansa.

Ακολουθεί το «Ελ. Βενιζέλος»;

Η αναφορά στο τέλος εποχής της Hochtief από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών («Ελ. Βενιζέλος») δεν είναι τυχαία. Οι Καναδοί επενδυτές της PSP Investments, που πήραν τα αεροδρόμια της Hochtief ανά τον κόσμο (και όχι μόνο στην Ελλάδα), ενδιαφέρονται μεν για την αποκρατικοποίηση, αλλά από την άλλη δεν είναι διαχειριστές αεροδρομίων, αλλά κεφαλαίων. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί με ένα καλό τίμημα να δώσουν τη συμμετοχή τους σε έναν ισχυρό παίκτη για να γράψουν καλά αποτελέσματα στα βιβλία τους.

Κάτι δηλαδή σαν αυτό που είχε γίνει με τη συμμετοχή του Βγενόπουλου στον ΟΤΕ, τον οποίο αγόρασε τελικά η (γερμανική…) Deutsche Telekom στην πρώτη μεγάλη ελληνική αποκρατικοποίηση. Συνεπώς, και στην περίπτωση του αεροδρομίου της Αθήνας, το ποσοστό του 4,9% που κρατά ο Έλληνας εταίρος της Fraport (Κοπελούζος) στο μετοχικό κεφάλαιο του ΔΑΑ δεν αποκλείεται, αν οι Γερμανοί το πάρουν για τα καλά απόφαση, να επιχειρήσουν να το εξαγοράσουν μετατρέποντάς το σε μέσο της επέλασής τους και στο «Ελ. Βενιζέλος» εν όψει της ιδιωτικοποίησής του…

Γερμανική κυριαρχία στον ΟΤΕ

Εκεί που οι Γερμανοί κρατούν και το μαχαίρι και το καρπούζι είναι ο ΟΤΕ. Το μόνο που μένει να απαντηθεί είναι πόσο μεγάλο κομμάτι θα κόψουν. Τις ημέρες που πέρασαν από το αναλυτικό δημοσίευμα του «Ποντικιού» για τις προθέσεις της Deutsche Telekom να αποσπάσει το υπόλοιπο 10% της κρατικής συμμετοχής στον ΟΤΕ, τα στοιχεία του ρεπορτάζ επιβεβαιώθηκαν. Οι Γερμανοί, που έχουν γνωστοποιήσει στο ελληνικό Δημόσιο τις επιθυμίες τους, κινούνται όχι μόνο επίσημα προς το κράτος (που κρατά δύο μερίδια 6% + 4%) αλλά και σε επίπεδο χρηματιστηρίου, «ψωνίζοντας» πακέτα από την ελεύθερη αγορά.

Στόχος της D.T. είναι να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του Οργανισμού, που ταυτόχρονα είναι η μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία τηλεπικοινωνιών στην Ελλάδα. Γι’ αυτό θέλουν να ανεβάσουν τη συμμετοχή τους από το σημερινό 40% στο 50% και άνω, αφαιρώντας από το ελληνικό Δημόσιο τη δυνατότητα του βέτο που διατηρεί σήμερα.

Με την τιμή της μετοχής του ΟΤΕ να κυμαίνεται μεταξύ 9 και 10 ευρώ τις τελευταίες ημέρες (διόλου τυχαίο ότι διασώθηκε κατά την πρόσφατη καταιγίδα στο Χ.Α.), παραμένει πολύ χαμηλότερα από τα επίπεδα των 26 ευρώ στα οποία είχαν αγοράσει το 20% από τον Βγενόπουλο ή τα 29 ευρώ στα οποία είχαν πάρει άλλο ένα πακέτο το 2011. Έτσι προτίθενται να προσφέρουν τίμημα που περιλαμβάνει τη σημερινή αποτίμηση του ποσοστού (450 εκατ. ευρώ) σε συνδυασμό με premium της τάξης του 20% (κάτι απολύτως λογικό εάν συνυπολογιστούν τα θετικά στοιχεία του οργανισμού). Το επίπεδο των 550 εκατ. ευρώ είναι «λογικό», όπως εκτιμούν στη χρηματιστηριακή αγορά.

Αποκτώντας το 50% οι Γερμανοί θα κυριαρχήσουν στην ελληνική τηλεπικοινωνιακή αγορά. Ήδη η διοίκηση του Μιχάλη Τσαμάζ έχει απαλλάξει τον οργανισμό από τα περισσότερα βαρίδια, επιτυγχάνοντας μεγάλη μείωση στο εργοδοτικό κόστος (μετά τις εθελούσιες), περιορίζοντας τον δανεισμό κατά 40% (από τα 4 στα σχεδόν 2 δισ. ευρώ) και πουλώντας θυγατρικές ή συμμετοχές (Σερβία, Hellas Sat κ.λπ.), που έφεραν στα ταμεία περισσότερο από 1 δισ. ευρώ.

Μια επόμενη ημέρα θα δει τον γερμανικό ΟΤΕ κυρίαρχο σε τεχνολογίες και δίκτυα σταθερής και κινητής, αλλά και να δρομολογεί ένα επενδυτικό πρόγραμμα 1,2 δισ. ευρώ για την εφαρμογή τεχνολογίας οπτικών ινών και άλλων καινοτομιών που θα τον φέρουν πολύ μπροστά από τον ανταγωνισμό. Ταυτόχρονα ρίχνει το βάρος του και στη συνδρομητική TV με το εγχείρημα για την εξαγορά της Nova, για το οποίο οι πληροφορίες επιμένουν ότι δεν πρόκειται για απλό πυροτέχνημα.

Τα χρήματα που έριξε ο ΟΤΕ TV για να πάρει τους αγώνες του Champion League δείχνουν ότι στο Μαρούσι είναι αποφασισμένοι να χτυπήσουν την αγορά και να κερδίσουν σε κάθε περίπτωση. Γι’ αυτό δεν φείδονται κεφαλαίων για να διαμορφώσουν ένα πεδίο μάχης… χωρίς μεγάλες δυνατότητες αντίδρασης για τους αντιπάλους, σχεδόν όπως συνέβη και με την περίπτωση των αεροδρομίων.

Το «μπουκάρισμα» του Άκερμαν στους υδρογονάνθρακες…

Σε αυτό το περιβάλλον φυσικά δεν περνάει απαρατήρητη η τοποθέτηση του Γιόζεφ Άκερμαν στο τιμόνι της Τράπεζας Κύπρου. Εμβληματική φυσιογνωμία του γερμανικού τραπεζικού συστήματος και με ισχυρές διασυνδέσεις με την Ελλάδα, ο Άκερμαν διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διαχείριση του ελληνικού προβλήματος μέσα από μια σειρά ιδιοτήτων και θέσεων που κατείχε: Την περίοδο 2009-2011 ο Ελβετός τραπεζίτης ήταν ταυτόχρονα διευθύνων σύμβουλος της πανίσχυρης Deutsche Bank, σύμβουλος της καγκελαρίου Μέρκελ για τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης χρέους, αντιπρόεδρος της Siemens, μέλος της Επιτροπής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ αλλά και πρόεδρος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός.

Σήμερα, που έχει παραιτηθεί (από το φθινόπωρο του 2013) τόσο από την Deutsche Bank όσο και από τη Siemens, ο Άκερμαν δεν διστάζει να παραδεχτεί πως «εκείνη την εποχή όλοι μας ήμασταν παντελώς απροετοίμαστοι για τη χρεοκοπία ενός κράτους – μέλους της ευρωζώνης». Επίσης δεν έχει διαλευκάνει την υπόθεση των χειρισμών του στη διαχείριση των ελληνικών ομολόγων από την Deutsche Bank, όπως και στις συστάσεις του γερμανικού τραπεζικού κολοσσού σε ειδικές περιπτώσεις ελληνικών μετοχών, όπως η Νεοχημική.

Ο ίδιος οδεύει στο να αναλάβει τις τύχες της Τράπεζας Κύπρου (μετά την ανάληψη του ελέγχου της από την ομάδα του Wilbur Ross και την Tyrus Capital) σε μια κρίσιμη περίοδο, στην οποία το ίδρυμα θα έχει ρόλο στις υποθέσεις που σχετίζονται με την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Κύπρου. Πιθανόν να μην είναι τυχαία η παρουσία του Άκερμαν στο νησί λίγους μήνες μετά την πρόταση των δανειστών προς την κυπριακή κυβέρνηση για τη σύσταση ειδικού ταμείου που θα αξιοποιεί τα Συμβόλαια Μελλοντικών Εσόδων από την εξόρυξη φυσικού αερίου.

Για τους υδρογονάνθρακες όμως ενδιαφέρεται και η Roland Berger, η κραταιά γερμανική εταιρεία που συμμετείχε στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων της Ανατολικής Γερμανίας και η οποία φέρει την ευθύνη για το περίφημο σχέδιο «Eureca» («Εύρηκα»). Οι Γερμανοί δεν κρύβουν το ενδιαφέρον τους για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες και συνεχίζουν να πιστεύουν πως υπό προϋποθέσεις μπορούν να αποτελέσουν έναν τρόπο αποπληρωμής μέρους του ελληνικού χρέους.

Η Roland Berger κουμπώνει τέλεια σε μια τέτοια λογική. Διόλου τυχαίο ότι το 2011 είχε προτείνει να τοποθετηθεί όλη η κρατική περιουσία σε ένα ταμείο με έδρα στο Λουξεμβούργο κι από αυτό να πραγματοποιηθούν όλες οι ιδιωτικοποιήσεις με στόχο να βρεθούν 125 δισ. ευρώ. Στη λίστα με τα «ενδιαφέροντα» για τη Roland Berger και οι εναπομείνασες αποκρατικοποιήσεις, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την παραχώρηση μειοψηφικών ποσοστών (μετά το ναυάγιο της εκποίησης) σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ.

Ίσως ακόμη πιο ενδιαφέρον να είναι το ότι στην εκπροσώπηση της γερμανικής εταιρείας το τελευταίο διάστημα «εμφανίζεται» να βρίσκεται ο Γιώργος Πατεράκης, άνθρωπος των Γερμανών από την περίοδο του Eurofighter και των εξοπλιστικών…

Πηγή: www.topontiki.gr/