Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2014

Παύλος Φύσσας Ένας χρόνος από την δολοφονία που συντάραξε την Ελλάδα



Παύλος Φύσσας Ένας χρόνος από την δολοφονία που συντάραξε την Ελλάδα

18 Σεπτεμβρίου 2014 | 07:20
youtube_iconprint
A+ A-
Ξημερώματα 18ης Σεπτεμβρίου 2013. Ο Παύλος Φύσσας μαχαιρώνεται εν ψυχρώ από τον Γιώργο Ρουπακιά στο Κερατσίνι. Η είδηση συντάραξε το πανελλήνιο... Η δολοφονία που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Ο ράπερ Παύλος Φύσσας (καλλιτεχνικό όνομα
Killah P), έπεσε νεκρός, έπειτα από συμπλοκή με ομάδα οπαδών της Χρυσής Αυγής, αφού δέχτηκε τραύματα από μαχαίρι στο στήθος. Ο ίδιος ο Παύλος Φύσσας, ενώ είχε ακόμη τις αισθήσεις του, υπέδειξε στους αστυνομικούς τον Γιώργο Ρουπακιά, στέλεχος της Χρυσής Αυγής, ως δράστη της επίθεσης, ο οποίος και συνελήφθη και στη συνέχεια ομολόγησε την πράξη του.

Ημέρα μνήμης με συγκεντρώσεις, πορείες και συναυλίες η σημερινή για τον 34χρονο Παύλο Φύσσα.

Το ημερολόγιο έδειχνε 17 Σεπτεμβρίου 2013 όταν ο ράπερ με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο
Killah P, τη σύντροφο του και την παρέα του παρακολουθούσε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα σε καφετέρια στο Κερατσίνι. Γνωστός για την αντιφασιστική δράση του ο Παύλος Φύσσας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φίλων του, είχε στοχοποιηθεί από μέλη της Χρυσής Αυγής.

Στις 23:57 η αστυνομία δέχθηκε κλήση ότι μία ομάδα περίπου 50 ατόμων συγκεντρώθηκε στη συμβολή των οδών Ιφιγένειας και Π. Τσαλδάρη. Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί είδαν τον Παύλο Φύσσα μαχαιρωμένο στο στήθος και πριν χάσει τις αισθήσεις του υπέδειξε τον Γιώργο Ρουπακιά για την επίθεση με το μαχαίρι.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα ο Παύλος Φύσσας μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατος του.
Οι επόμενες ημέρες
Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Οι αποκαλύψεις για την εγκληματική δράση των μελών της Χρυσής Αυγής παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Όπως αποκαλύπτεται, ο Ρουπακιάς δεν βρισκόταν αρχικά στο κατάστημα. Έφτασε εκεί, έπειτα από τηλεφώνημα που δέχτηκε, αποφασισμένος για τα πάντα.

Η προανάκριση φέρνει στο φως ανατριχιαστικά στοιχεία. Ο Ρουπακιάς μετά την δολοφονία του Φύσσα επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Γιώργο Πατέλλη, αρχηγό της Τ.Ο. Νικαίας, ο οποίος στην συνέχεια συνομίλησε με τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Γιάννη Λαγό.
Με βάση αρχεία των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, μετά την δολοφονία υπήρξε συχνή επικοινωνία και με τον αρχηγό του κόμματος Νίκο Μιχαλολιάκο. Ο ίδιος δήλωσε στην απολογία του ότι κοιμόταν. Όλοι οι παραπάνω προφυλακίζονται με κατηγορίες είτε σχετικά με τη δολοφονία είτε για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.
Επιπλέον, προφυλακισμένοι για την υπόθεση είναι ο 32χρονος Γ. Καζαντζόγλου, ο οποίος φέρεται ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο του Γιώργου Ρουπακιά το βράδυ που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα και σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης με την κατηγορία της άμεσης συνέργειας στη δολοφονία, καθώς και ο 36χρονος Αθανάσιος Τζόρβας.

Ποιος ήταν ο Παύλος Φύσσας
Γεννημένος στις 10 Απριλίου 1979 ο Παύλος Φύσσας ανέπτυξε γρήγορα αγάπη για τη μουσική. Ακολούθησε τον πατέρα του, ο οποίος εργαζόταν στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και ασχολήθηκε με παρόμοιες εργασίες από το 1998 έως το 2003. Εντάχθηκε στο Συνδικάτο Μετάλλου και από τα 18 χρόνια του ασχολήθηκε με την low bap μουσική. Μέσα από τη μουσική του ο Παύλος Φύσσας αναφερόταν στους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τη βία και την καταστολή, ενώ είχε έντονη αντιφασιστική δράση.
Δεν ανήκε σε καμία παράταξη, αλλά είχε αναπτύξει έντονη αντιφασιστική δράση.

Μνημείο στο σημείο της δολοφονίας του
Στο πεζοδρόμιο όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Παύλος Φύσσας, χτυπημένος από το μαχαίρι μέλους της Χρυσής Αυγής, θα δεσπόζει από σήμερα μια επιτύμβια στήλη, που όλοι φιλοδοξούν να αποτελέσει μνημείο-ταφόπλακα του μίσους, του φασισμού και κάθε μορφής ρατσισμού...

«Σε αυτό το σημείο, ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013, ομάδα φασιστών επιτέθηκε και σκότωσε τον μουσικό ΠΑΥΛΟ
KILLAH ΦΥΣΣΑ, ο οποίος αντιστάθηκε μάχιμος όταν δέχθηκε απειλές για τις ζωές των φίλων του και της δικής του, με μόνα όπλα τις ιδέες και τα ιδανικά του… Ο Παύλος χάθηκε από μαχαιριά στην καρδιά… όρθιος, σε δημόσια θέα…», αναφέρεται στο μνημείο.
Συγκεντρώσεις και πορείες
Σήμερα στις 3 το μεσημέρι στη λεωφόρο Παναγή Τσαλδάρη θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Παύλου Φύσσα. Στις 6 το απόγευμα έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση και πορεία στους δρόμους του Κερατσινίου, στην οποία θα συμμετέχουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.
Ειρηνικές εκδηλώσεις μνήμης διοργανώνονται και στις μεγάλες πόλεις σε όλη τη χώρα.
Την Παρασκευή στις 17:00 το απόγευμα στο Σύνταγμα αναμένεται να πραγματοποιηθεί η συναυλία των «Φίλων του Π. Φύσσα».

Πηγή: madata.gr

Σάββατο 5 Απριλίου 2014

Aδιέξοδα, σενάρια συνεργασίας, βιντεοταινίες και …αμηχανίες - του Θόδωρου Μπατρακούλη



Aδιέξοδα, σενάρια συνεργασίας, βιντεοταινίες και …αμηχανίες
*

      Πολλά λέγονται και γράφονται για τη «συνομιλία» Μπαλτάκου-Κασιδιάρη και τις πολιτικές συνέπειες των τελευταίων εξελίξεων. Βρίσκουμε ενδιαφέρουσα και συνεκτική ως προς την επιχειρηματολγία μια ανάλυση του Γιώργου Καραμπελιά. Οι Χρυσαυγίτες αντιλήφτηκαν πως στη Νέα Δημοκρατία το σενάριο συμμαχίας με την Ακροδεξιά είχε πλέον εγκαταλειφθεί και προωθείται η μετεξέλιξή της σε «Νέα Ελλάδα» – κινούμενη προς την «κεντροδεξιά» σε αγαστή συνεργασία με τους μεγαλοιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Ο Κασιδιάρης κατάλαβε δύσκολα θα αποφύγει τη φυλακή, και τότε αποφάσισε να «πουλήσει» τον άνθρωπό του στη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή τον Μπαλτάκο. Ετσι εξηγείται και η αγανακτισμένη καταδρομική επίθεση του υιού Μπαλτάκου απέναντι στην «προδοσία» του Κασιδιάρη. «Οι συνέπειες αυτής της κίνησης θα είναι ανυπολόγιστες. Κατ’ αρχάς τίναξε στον αέρα όλη τη φιέστα που ετοίμαζε η κυβέρνηση μετά το Γιουρογκρουπ και τον «θρίαμβο» της. Τώρα πια κεντρικό ζήτημα έγιναν οι σχέσεις των σαμαρικών με τη Χρυσή Αυγή. Ο ΓΑΠ απειλεί την κυβερνητική πλειοψηφία, βρίσκοντας ευκαιρία να ξεχαστεί ο προδοτικός του ρόλος, η Χρυσή Αυγή πιθανότατα θα ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις, παρότι αποδεικνύεται ο πεμπτοφαλαγγίτικος ρόλος της, η απαγόρευσή της θα καταστεί πολύ πιο δύσκολη και η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει να καταποντιστεί. Γι’ αυτό εξάλλου και ο Σύριζα που δεν θέλει τώρα κατάρρευση της Κυβέρνησης, αλλά επιθυμεί εθνικές εκλογές από το Φθινόπωρο και μετά, όταν ο Σαμαράς θα έχει ολοκληρώσει τη μνημονιακή βρομοδουλειά, κρατάει χαμηλούς τόνους και δείχνει μια αμηχανία που συναγωνίζεται την κυβερνητική. Έτσι αντί να βάλει εναντίον του Σαμαρά ως υπεύθυνου για την συνωμοσία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, αντί να αποκαλύψει το ρόλο της Χρυσής Αυγής ως το μακρύ χέρι του κράτους ζητά την παραίτηση Δένδια-Αναστασίου, δηλαδή φαίνεται να υποστηρίζει τις αιτιάσεις… Κασιδιάρη! Όμως μια τέτοια κοντόφθαλμη πολιτική, επειδή ο Σύριζα τρέμει την πιθανή ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά σήμερα, μπορεί να αποδειχτεί μοιραία! Ο Σύριζα δεν θα διαθέτει αιωνίως την ανοχή των αντιμνημονιακών ψηφοφόρων και πιθανόν το «momentum» και το ραντεβού με την… κυβέρνηση να την προσπεράσει! » (βλ. Γιώργος Καραμπελιάς, Οι συμμορίτες αυτοπαρουσιάζονται, http://ardin-rixi.gr/archives/16997#comment-5491, 3 Απριλίου 2014).

         Μετά και τις πρόσφατες εξελίξεις μπορούν να ξανατεθούν ορισμένα καίριας σημασίας ερωτήματα; Ποιό είναι το πολιτικό κίνημα ή μάλλον η συμμαχία πολιτικών-κοινωνικών δυνάμεων που θα αναλάβει την ζωτικά αναγκαία αναγέννηση-ανασυγκρότηση της χώρας; Ειδικότερο ερώτημα: Τι μέλλει γενέσθαι μετά τη δημοσίευση και δεύτερου βίντεο και την αναγγελία και άλλων; Ενδεικτικά μόνο βλ.: http://crashonline.gr/ - http://krauges.blogspot.gr/2014/04/blog-post_8481.html. KRAUGES NEWS: Τι θέλουν να κρύψουν και δημιουργούν σαπουνοπέρες με αναγγελίες και άλλων βίντεο ; Πρωτοσέλιδος κύριος τίτλος εφημερίδα Kontranews Παρασκευής 4 Απριλίου 2014. Αραγε υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και προκήρυξης βουλευτικών εκλογών; Αν γίνει αυτό να η ευκαιρία για την αντιπολίτευση να σταματήσει την "ανθρωπιστική κρίση", τη "γενοκτονία", τη "σφαγή" του ελληνικού λαού, για τα οποία μιλούσε τόσον καιρό! Όμως είναι έτσι; Η μήπως τώρα που πήραν οι “δανειστές” το “πολυνομοσχέδιο” που χρειάζονταν, ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ που πάει για κατάρρευση στις εκλογές;... Μήπως μπροστά στην βέβαιη καταστροφή προωθείται το παιχνίδι του φανατισμού και του διπολισμού;
        H αντιπολίτευση και πρωτίστως ο Σύριζα, θα έπρεπε να επεξεργαστούν μια εθνική πολιτική αντιμετώπισης του μέγιστου κινδύνου να μείνει ο λαός εντελώς απροστάτευτος πολιτικά, απέναντι στους δανειστές του και απέναντι στην γραφειοκρατία της γερμανικής Ευρώπης. Οφειλε δηλαδή ο Σύριζα να ηγηθεί της πολιτικής μάχης - συμμαχώντας με τις δυνάμεις που επιθυμούν κάτοιο τέτοιο - ενάντια στην κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας και στην υπεράσπιση των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.
        Γράφαμε σε κείμενό μας που είχε αναρτηθεί στο ιστολόγιο του γράφοντος από τις 17 Φεβρουαρίου 2014: «Και σήμερα, σε συνθήκες «παγκοσμιοποίησης», δηλαδή πλήρους παρασιτοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, ασφυκτικού διεθνούς οικονομικού ελέγχου και απεμπόλησης της εθνικής κυριαρχίας από αυτούς που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, οι Ελληνες βασιζόμενοι κυρίως στις δυνάμεις τους θα σωθούν. Εμείς, οι πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας, είμαστε οι υπεύθυνοι και οι ικανοί να συνεχίσουμε την ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα Βελεστινλή, τον ανολοκλήρωτο Αγώνα του 1821. Εξάλλου, η ρευστότητα και αλλεπάλληλες ανατροπές στο γεωπολιτικό σύστημα Βαλκάνια-Ανατολική Μεσόγειος-Μέση Ανατολή-Καύκασος έχουν βαθιές ρίζες. Δεν μπορεί να αρθεί με επεμβάσεις εξωπεριφερειακών δυνάμεων εφ’όσον παραμένουν ισχυροί παράγοντες (οικονομική/κοινωνική υπανάπτυξη, πολιτισμική πτώχευση και υποτέλεια στους εκτός περιοχής ισχυρούς, εξάρτηση από μεγάλα πολυεθνικά καπιταλιστικά συγκροτήματα, εκτεταμένη διαφθορά και εγκληματικότητα, σωβινιστικοί εθνικισμοί, πολύμορφες ταυτοτικές αυταπάτες) που δημιουργούν ανασφάλεια, απελπισία και αλυτρωτικές βλέψεις. Σοβαρότατη συνέπεια της όλης κατάστασης αποτελεί η διαιώνιση του πολιτικού κατατεμαχισμού της Βαλκανικής. Σε πείσμα ορισμένων «κοσμοπολίτικων» διεθνιστικών ιδεολογημάτων η συνύπαρξη στα Βαλκάνια (και στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα) είναι δυνατή μόνο βασιζόμενη σε συνεργασία ανάμεσα σε ανεξάρτητα και δημοκρατικά κυβερνώμενα κράτη-έθνη.».

        Εχουμε αναφερθεί κατ’επανάληψιν την αναγκαιότητα επεξεργασίας μακροπρόθεσμης συνολικής και πολυδιάστατης στρατηγικής για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό του 21ου αιώνα. Εχουμε επιμείνει στο ότι για να αντιμετωπίσει την τουρκική στρατηγική, η Ελλάδα όφειλε να προωθήσει μια καλά σχεδιασμένη συνεργασία των βαλκανικών λαών και κρατών. Αυτό έπρεπε να γίνει αυτοτελώς και συμβάλλοντας στη συγκρότηση ενός «βαλκανικού πόλου» στο πλαίσιο της Ε.Ε. Και έχουμε υποστηρίψει ότι παράλληλα, ιδιαίτερα αυτοί που επιθυμούν μια δημοκρατική και πολιτισμική αναγέννηση και μια παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδας, αυτοί που θέλουν μια άλλη πορεία στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στις βαλκανικές χώρες και στην Ανατολική Μεσόγειο, αυτοί που έχουν διαγνώσει τη νεοοθωμανική απειλή στην Κύπρο, τη Θράκη, το Αιγαίο καθώς και την αναγκαιότητα ενός ενιαίου μετώπου, όφειλαν να επιταχύνουν πιο μεθοδικά και να συντονίσουν τις κινήσεις για την δημιουργία ενός ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΠΟΛΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ του Ελληνικού λαού. Βεβαίως ένα τέτοιο κίνημα δεν μπορεί παρά να έχει ως βασικούς πολιτικούς άξονες την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική χειραφέτηση, την δημοκρατία, την οικολογία, την αγροτική αναγέννηση, την επανανακάλυψη-αναβίωση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. 

         Εκτιμούσαμε ότι λογικό συμπλήρωμα και βήμα της προαναφερόμενης πρότασης, η υλοποίηση της οποίας παραμένει επίκαιρη και αναγκαία, είναι το ότι πρέπει να προχωρήσουμε άμεσα στην ίδρυση νέου εναίου πολιτικού φορέα που να βασίζεται (εντελώς συνοπτικά και ενδεικτικά) στους προαναφερόμενους άξονες και σε κοινά αποδεκτές καταστατικές αρχές. Για το σκοπό αυτό ήταν εδώ και καιρό απαραίτητο να υπάρξουν:  Συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σε επαρκές σύντομο χρονικό διάστημα για ιδρυτική/-ές συνέλευση/συνελεύσεις και ανάδειξη μέσα από δημοκρατικές, ανοιχτές διαδικασίας (οι οποίες θα τεθούν σε διαβούλευση) προσώπων από τον δημοκρατικό πατριωτικό χώρο από τις οποίες θα προκύψουν οι Συντονιστικές επιτροπές κατά πόλη και περιφέρεια και ένα Πανελλαδικό Συντονιστικό Οργανο.

                                          Αθήνα 4 Απριλίου 2014

                                         Θόδωρος Μπατρακούλης
                                        Δρ Γεωπολιτικής, Νομικός
                            Αγαθίου 10-12, 11472   Τηλ. 210 2813854
                                    e-mail: theobatrak@gmail.com
                            http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com


* Δημοσιεύθηκε σε συντετμημένη εκδοχή στην εφημερίδα Kontranews, φύλλο της 5ης Απριλίου 2014, σ. 4.

Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου 2013

Παιδεία, ταυτότητα και αντιμετώπιση των νεοφασιστικών πρακτικών - του Θεόδωρου Μπατρακούλη


Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Η ελληνική τραγωδία

Παιδεία, ταυτότητα και αντιμετώπιση των νεοφασιστικών πρακτικών

 του Θεόδωρου Μπατρακούλη

         Με την υπαγορευμένη από τους δανειστές και την τρόικα πολιτική των Μνημονίων η Ελλάδα φτωχοποιείται και εκποιείται, οι Ελληνες γνωρίζουν διεθνή ταπείνωση και διασυρμό. Τα ζητήματα που σχετίζονται με την εθνική κυριαρχία και την υπεράσπισης της ιστορίας και της προοπτικής του Ελληνισμού στην κρίσιμη περιοχή του κόσμου που είναι και ο ιστορικός του χώρος απεμπολούνταν ή υποβαθμίζονταν. Η κλασσική μας παιδεία εγκαταλείπεται, με την εμφανισή της ως νεκρή και απαρχαιωμένη. Τα φαινόμενα αυτά προκάλεσαν και απαξίωση της ταυτότητας, που συνυφαίνεται με την υπαρξιακή προοπτική των Νεοελλήνων, δηλαδή τη δυνατότητά τους να υπάρχουν ως αυτόνομη και δημιουργική πολιτισμική οντότητα στον ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο. Δημιουργήθηκε ένα πρόβλημα κρίσης ταυτότητας των Νεοελλήνων. Εφόσον υπάρχει ζήτημα ταυτότητας, εμφανίζεται και πρόβλημα ετερότητας (δηλαδή οντότητας σε αντίθεση με την οποία οικοδομείται μια ταυτότητα), σχέσης με τον άλλο και αποδοχής του. Εξάλλου, η εξελισσόμενη γιγαντιαία μετακίνηση πληθυσμών, τα μαζικά κύματα παράνομων μεταναστών, η μη τήρηση των συμφωνιών επαναπροώθησης από την Τουρκία και η συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ (κύριο εργαλείο μετατροπής της Ελλάδας σε αποθήκη μεταναστών από την ΕΕ) δημιούργησαν πολύ σοβαρό πρόβλημα για την κοινωνική και εθνική συνοχή καθώς και για τη δημόσια τάξη. Αντιμέτωποι με τα ανωτέρω προβλήματα, αρκετοί άνθρωποι και κυρίως νέοι στρέφονται σε μορφώματα τύπου «Χρυσής Αυγής», αφού το συμβατικό πολιτικό σύστημα της χώρας, απέτυχε να αρθρώσει, να υπερασπίσει και να προβάλει τις αναζητήσεις και τις προσδοκίες τους. Η ρήξη εκφράστηκε συχνά με ιδεολογικά ακατέργαστες μορφές γεννώντας δόγματα και στάσεις απόρριψης αντίθετων απόψεων, ιδεολογίας, γνώμης, προσέγγισης ή και άλλης φυλής. Ένα τέτοιο σύστημα αποτελεί η ολοκληρωτική ιδεολογία και οι αντίστοιχες πρακτικές, όπως αυτές της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Και μια αξιοσημείωτη βιογραφική λεπτομέρεια: Ο δράστης της δολοφονίας Γ. Ρουπακιάς, ο οποίος φέρεται ότι είναι μέλος της  ‘‘Χρυσής Αυγής’’, είναι γιός μετανάστη που έζησε στη Γερμανία.
     Αξίζει μια αναφορά στη δήλωση του συμβούλου του πρωθυπουργού Χρ. Λαζαρίδη, όπου, μεταξύ άλλων, αναφερόταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός συνταγματικού τόξου. Τί μπορεί να υπονοείται με τέτοια επικοινωνιακά τεχνάσματα; Οτι εντός του συνταγματικού τόξου βρίσκονται μόνον όσοι αποδέχονται τα Μνημόνια, τον στραγγαλισμό των Ελλήνων και την εθνική υποτέλεια; Αν είναι έτσι, και στο βαθμό που οι απόψεις αυτές συνδέονται με στενό πυρήνα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, τέτοιες δηλώσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι απηχούν επικίνδυνη αυταρχική ή καθεστωτική νοοτροπία. Ας μην υποτιμηθεί και η εγκληματική επίθεση κατά του προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων την επόμενη της δολοφονίας μέρα και ο τραυματισμός του (διεξαγόταν προανάκριση για την εξακρίβωση των υπαιτίων).
         Οσον αφορά στο ερώτημα γιατί η δημοκρατία δεν θέτει εκτός νόμου τη ‘‘Χρυσή Αυγή’’. Ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή», μεταξύ άλλων, επισημαίνει: «Στη χώρα μας, το ισχύον Σύνταγμα δεν προβλέπει τη δυνατότητα να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα. Με νωπή τότε ακόμη τη θέση εκτός νόμου του ΚΚΕ για σχεδόν 30 χρόνια, η Νέα Δημοκρατία απέσυρε πρόταση που είχε υποβάλει, στο πρώτο στάδιο της συνταγματικής αναθεώρησης (1975), ακολουθώντας το πρότυπο του άρθρου 21 του γερμανικού Συντάγματος. Κατά τη σχετική συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε υποστηρίξει τότε ότι «αρκεί ο Ποινικός Κώδιξ», ενώ ο Δημ. Τσάτσος, ως εισηγητής της μειοψηφίας, εγκαλούσε την κυβέρνηση ότι «καταλύει το κράτος δικαίου» αφού, με την προτεινόμενη διάταξη, καταργούσε τη διάκριση νομιμότητας και παρανομίας (συνεδρ. 22.4.1975)… Με βάση τις διατάξεις του κοινού ποινικού μας δικαίου, οι τελευταίοι θα μπορούσαν να διωχθούν όχι μόνο για αντιποίηση αρχής (άρθρο 175 Π.Κ.), αλλά και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (άρθρο 187 Π.Κ.), αφού αποδεδειγμένα όχι μόνον ανέχονται αλλά και επιδιώκουν απρόκλητες σωματικές βλάβες εις βάρος τρίτων, ιδίως μεταναστών, αν και όχι μόνον (άρθρο 310 Π.Κ.). Θα μπορούσαν ακόμη να διωχθούν με βάση τον αντιρατσιστικό ν. 927/1979, οι αξιόποινες πράξεις του οποίου διώκονται πλέον αυτεπαγγέλτως (άρθρο 39 παρ. 4 του ν. 2910/1991). Η θαρραλέα εγκύκλιος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έδειξε ότι ούτε η βουλευτική ιδιότητα μπορεί σήμερα να σταθεί εμπόδιο στην αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Οσο για τους ηγέτες των κομμάτων της βίας, οι οποίοι σχεδιάζουν τα έκτροπα αποφεύγοντας να συμμετάσχουν οι ίδιοι σε αυτά, θα μπορούσαν να διωχθούν ως ηθικοί αυτουργοί…».
         Ποιος είναι ο πολιτικός ρόλος της ‘‘Χρυσής Αυγής’’ στην παρούσα συγκυρία; Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα τεχνητό εμφυλιοπολεμικό κλίμα, το οποίο βγάζει την κατάλληλη στιγμή - όταν το περίφημο «success story» της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου καταρρέει τραγικά μέσα σ’ ένα σκηνικό ολοκληρωτικού οικονομικού πολέμου που συνεχίζουν η Τρόικα και η Γερμανική Ευρώπη εναντίον του ελληνικού λαού - από το κάδρο τους πραγματικούς υπαίτιους της ελληνικής τραγωδίας: Τους ξένους επικυρίαρχους, και τις ελληνικές άρχουσες τάξεις που έχουν συμπράξει μαζί τους. Τους αυτουργούς της εθελοδουλείας και των Μνημονίων, που στραγγαλίζουν οικονομικά και κοινωνικά τη χώρα. Στο μεταμοντέρνο Δ΄ Ράιχ που βιώνει σήμερα η Ελλάδα, οι Χρυσαυγίτες κάνουν αντίστοιχα με ό,τι έκαναν τa Τάγματα Ασφαλείας στο κατοχικό καθεστώς του Γ΄ Ράιχ. Ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας. Και ας είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όλοι. Η κοινωνία και η χώρα δεν αντέχει κλίμα διχασμού. Να μην εκκολαφθεί μια άλλη εμφύλια σύγκρουση. Πρακτικές όπως αυτές της Χ. Α. απαιτούν και την υπέρβαση της πολιτικής των Μνημονίων, της γενικευμένης εκποίησης της χώρας, της υποτέλειας και της διεθνούς ταπείνωσης των Ελλήνων. Και να μη λησμονείται ένα αίτημα που μένει ανικανοποίητο επί δεκαετίες και μπορεί να γίνει αντικείμενο κοινού αγώνα. Η διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, ιδιαίτερα του ανεξόφλητου κατοχικού δανείου, καθώς και των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών.

Θεόδωρος Μπατρακούλης
theodorosbatrakoulis.blogspot.com
theobatrak@gmail.com

Aλιβιζάτος για Χρυσή Αυγή: Το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα



Aλιβιζάτος για Χρυσή Αυγή: Το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα

18/9/13 
Aλιβιζάτος για Χρυσή Αυγή: Το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα
Στις συζητήσεις που προκάλεσε η φασιστική δράση της Χρυσής Αυγής έρχεται και επανέρχεται το ερώτημα: ώς πότε η δημοκρατία μας θα ανέχεται τις βίαιες πρακτικές του νεοναζιστικού αυτού κόμματος; Γιατί δεν το θέτει εκτός νόμου; διερωτάται ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή».
Γράφει ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με τίτλο «Eπιτρέπεται η απαγόρευση πολιτικού κόμματος;». Δυστυχώς, η σχετική συζήτηση πήρε γρήγορα ηθικές και πολιτικές διαστάσεις. Υπάρχει καλή και κακή βία; Και αν ναι, ποιο είναι το κριτήριο της διάκρισης; Η ιδεολογία όσων την υποστηρίζουν; Το αν αυτή βλάπτει πολλούς ή λίγους; Το αν τους βλάπτει σοβαρά ή όχι; Ή μήπως τα κίνητρα όσων τη μετέρχονται;
Υπό τις σημερινές περιστάσεις, θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή δεν έχει νόημα. Σε ένα κράτος δικαίου, όπως ευτυχώς παραμένει ακόμη η Ελλάδα, η βία είναι καταδικαστέα, απ’ οπουδήποτε και αν προέρχεται, όποιο χρώμα και αν έχουν οι σημαίες όσων την υποστηρίζουν. Διότι η δημοκρατία μας θα αυτοκαταργούνταν αν ανεχόταν άλλα μέσα πολιτικής δράσης, εκτός από την ψήφο των πολιτών και από την άσκηση των δικαιωμάτων που αναγνωρίζει κάθε φιλελεύθερη και δημοκρατική έννομη τάξη. Με άλλα λόγια, με όρους ποινικού δικαίου, η «ευγένεια» των όποιων προθέσεων θα μπορούσε να ληφθεί υπ’ όψιν, όχι βέβαια για τον αποκλεισμό του αδίκου, αλλά το πολύ πολύ ως ελαφρυντική περίπτωση, για την επιμέτρηση της ποινής (άρθρο 84 Π.Κ.).
Γιατί λοιπόν δεν απαγορεύονται κόμματα που όχι μόνο δεν καταδικάζουν τη βία, αλλά τη χρησιμοποιούν συστηματικά, ήδη από σήμερα, ως μέσο πολιτικής δράσης;
Μετά τις φρικαλεότητες του φασισμού και του ναζισμού, τα Συντάγματα πολλών δημοκρατικών χωρών προβλέπουν τη δυνατότητα απαγόρευσης «ανατρεπτικών» κομμάτων, συνήθως με δικαστικές εγγυήσεις. Γνωστότερα από αυτά είναι το γερμανικό και το τουρκικό. Οπως έχει κρίνει το Δικαστήριο του Στρασβούργου, η απαγόρευση αυτή, όταν θεμελιώνεται σε πράξεις και επίσημες διακηρύξεις και όχι σε μεμονωμένα περιστατικά, δεν προσκρούει στη Σύμβαση της Ρώμης (ΕΣΔΑ). Οι Αρχές, πάντως, δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν την ανασύσταση των κομμάτων που απαγορεύτηκαν. Κάτι που λέει πολλά για τη μικρή αποτελεσματικότητα του θεσμού της απαγόρευσης, υπό καθεστώς δημοκρατίας.
Στη χώρα μας, το ισχύον Σύνταγμα δεν προβλέπει τη δυνατότητα να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα. Με νωπή τότε ακόμη τη θέση εκτός νόμου του ΚΚΕ για σχεδόν 30 χρόνια, η Νέα Δημοκρατία απέσυρε πρόταση που είχε υποβάλει, στο πρώτο στάδιο της συνταγματικής αναθεώρησης, ακολουθώντας το πρότυπο του άρθρου 21 του γερμανικού Συντάγματος.
Κατά τη σχετική συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε υποστηρίξει τότε ότι «αρκεί ο ποινικός κώδιξ», ενώ ο Δημ. Τσάτσος, ως εισηγητής της μειοψηφίας, εγκαλούσε την κυβέρνηση ότι «καταλύει το κράτος δικαίου» αφού, με την προτεινόμενη διάταξη, καταργούσε τη διάκριση νομιμότητας και παρανομίας (συνεδρ. 22.4.1975).
Εκτοτε, επικαλούμενοι το ναυάγιο της ανωτέρω πρότασης, οι συνταγματολόγοι συμφωνούν ότι το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα, ακόμη με ειδικό νόμο (παρόμοιο π.χ. με τον διαβόητο α.ν. 509/1947).
Στο επιχείρημα αυτό, θα προσέθετα και ένα δεύτερο, πιο ρεαλιστικό: η απαγόρευση της Χρυσής Αυγής με νόμο θα ήταν αλυσιτελής. Διότι οι βουλευτές της, ελλείψει ειδικής συνταγματικής διάταξης για την αυτοδίκαιη έκπτωσή τους (αντίστοιχης με το άρθρο 58 παρ. 6 των Συνταγμάτων της δικτατορίας), δεν θα έχαναν τη βουλευτική τους ιδιότητα. Τούτο σημαίνει ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο τους και να κατέλθουν στις επόμενες εκλογές με άλλο όνομα, χωρίς καν να χρειαστεί να χρίσουν υποψηφίους τις γυναίκες ή τα παιδιά τους (όπως συνέβη προ ετών στην Τουρκία).
Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω την ανωτέρω θέση ηθικά και πολιτικά, αν η έννομη τάξη μας δεν προέβλεπε άλλους τρόπους για την αμείλικτη δίωξη όσων προσφεύγουν συστηματικά σε πράξεις (πολιτικής) βίας. Με βάση τις διατάξεις του κοινού ποινικού μας δικαίου, οι τελευταίοι θα μπορούσαν να διωχθούν όχι μόνο για αντιποίηση αρχής (άρθρο 175 Π.Κ.), αλλά και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (άρθρο 187 Π.Κ.), αφού αποδεδειγμένα όχι μόνον ανέχονται αλλά και επιδιώκουν απρόκλητες σωματικές βλάβες εις βάρος τρίτων, ιδίως μεταναστών, αν και όχι μόνον (άρθρο 310 Π.Κ.). Θα μπορούσαν ακόμη να διωχθούν με βάση τον αντιρατσιστικό ν. 927/1979, οι αξιόποινες πράξεις του οποίου διώκονται πλέον αυτεπαγγέλτως (άρθρο 39 παρ. 4 του ν. 2910/1991).
Η θαρραλέα εγκύκλιος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έδειξε ότι ούτε η βουλευτική ιδιότητα μπορεί σήμερα να σταθεί εμπόδιο στην αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Οσο για τους ηγέτες των κομμάτων της βίας, οι οποίοι σχεδιάζουν τα έκτροπα αποφεύγοντας να συμμετάσχουν οι ίδιοι σε αυτά, θα μπορούσαν να διωχθούν ως ηθικοί αυτουργοί.
Σε κάθε περίπτωση, για την αντιμετώπιση της βίας, οι αρμόδιες αρχές χρειάζεται να δείξουν σθένος και αποφασιστικότητα. Εκτός από την κυβέρνηση, την αστυνομία, τους εισαγγελείς και τους δικαστές (θα προσέθετα μάλιστα και το προεδρείο της Βουλής πλέον!) χρειάζεται και εμείς, ως κοινοί πολίτες, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να εκφράσουμε με κάθε τρόπο τoν αποτροπιασμό μας απέναντι στον κάθε μελανοχίτωνα. Διότι η αναβίωση του φασισμού στη χώρα μας είναι ντροπή και για την ιστορία και για τον πολιτισμό μας.
Πηγή: iefimerida.gr
http://www.anixneuseis.gr/?p=76389