Δευτέρα, 2 Αυγούστου 2010
Εκλάπησαν από την τουρκική 1η Στρατιά σχέδια επιχειρήσων στον Έβρο, στη Δυτική Θράκη και τα Στενά!!!
Ενώπιον ενός «εφιάλτη» από αυτούς που δεν αντιμετωπίζονται συχνά βρίσκονται τα τουρκικά Γενικά Επιτελεία, καθώς όπως αναφέρουν απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες, πριν από λίγες εβδομάδας εκλάπησαν από την έδρα της τουρκικής 1ης Στρατιάς που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη, δύο από τους κεντρικούς server, οι οποίοι περιείχαν το σύνολο του διακλαδικού στρατηγικού σχεδιασμού για την άμυνα της Κωνσταντινούπολης, των Στενών, αλλά και για πιθανές επιχειρήσεις ... στον Έβρο και την Δυτική Θράκη!
Η απώλεια των δύο..... κεντρικών υπολογιστών έχει ξεσηκώσει θύελλα στο εσωτερικό του τουρκικού ΓΕΣ και ήδη ετοιμάζονται οι αποκεφαλισμοί δεκάδων αξιωματικών.
Σημειώνεται ότι η 1η Στρατιά είναι ο πλέον σύγχρονος και ετοιμοπόλεμος σχηματισμός του τουρκικού Στρατού, αφού θα αναλάβει το βάρος της υπεράσπισης της «καρδιάς» της Τουρκίας σε περίπτωση επιθετικής κίνησης του Ε.Σ. προς τα ανατολικά ή και το αντίθετο φυσικά.
Αλλά οι συμπτώσεις δεν τελειώνουν εδώ. Η 1η Στρατιά ήταν το κέντρο της επιχείρησης «Βαριοπούλα» και οι επιτελείς της είχαν καταστρώσει το σχέδιο επίθεσης στην Ελλάδα και κατοχής του βόρειου Έβρου. Εδρεύει στο προάστειο Selimiye της Κωνσταντινούπολης και ανήκουν σε αυτήν οργανικών συνολικά τρία Σώματα Στρατού.
Το 2ο Σ.Σ.. με έδρα την πόλη Gelibolu, το 3o Σ.Σ. με έδρα το προάστειο Sisli της Κωνστνατινούπολης και το 5ο Σ.σ. με έδρα την πόλη Corlu. Πρόκειται για μία υπόθεση που σίγουρα θα έχει «ουρά» και δεν αποκλείεται η κλοπή να σχετίζεται με την «Βαριοπούλα» και την γενικότερη σφοδρή σύγκρουση κεμαλιστών και ισλαμιστών...
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=13486&Itemid=83
http://taxalia.blogspot.com/2010/08/1.html#ixzz0vQkt9tKS
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Bιβλίο του Πέτρου Χασάπη με τον τίτλο "Το τέλος των Πρωθυπουργών"
ΠΕΤΡΟΣ ΧΑΣΑΠΗΣ
Δικηγόρος-ΟΙκονομολόγος-Συγγραφέας
Τον Δεκέμβριο του έτους 1994 εξέδωσα το βιβλίο με τον τίτλο "Το τέλος των Πρωθυπουργών". Ο τίτλος αυτός είχε την έννοια ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα, δηλαδή το Πρωθυπουργοκεντρικό Κοινοβουλευτικό σύστημα είχε αγγίξει τα όριά του και ότι μοιραία θα οδηγούσε σε αδιέξοδα, όπως εξάλλου είχε συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν πριν τη δικτατορία. Δεκατρία μόλις χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του πιο πάνω βιβλίου το πολιτικό μας σύστημα δείχνει με τον πλέον σαφή τρόπο τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί. Σε όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν το πολιτικό μας σύστημα, αν και θνησιγενές, διατηρήθηκε στη ζωή από τα ποικιλώνυμα συμφέροντα που ακουμπούσαν πάνω του. Ήδη στις εκλογές της 16-9-2007 ο λαός από μόνος του ξεπέρασε το σύστημα. Για μερικές μόνο χιλιάδες ψήφους το πολιτικό σύστημα διατηρήθηκε στη ζωή. Είναι βέβαιο ότι μετά από αυτό τα διάφορα συμφέροντα, προκειμένου να μην χάσουν τον έλεγχο της εξουσίας, θα πιέσουν να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να ψηφιστεί πιο ενισχυμένη αναλογική για να υπάρχουν αυτοδυναμίες με μικρότερα ποσοστά. Όμως δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
TO TΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Μια ιστορία που δεν διδάσκεται
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ελληνική κοινωνία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Η πολιτική στη χώρα μας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Το πολιτικό μας σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Αποκέντρωση
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: Το κομματικό μας σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ: Το Κοινοβούλιο
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ: Το κυβερνητικό σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ: Η Δικαιοσύνη
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ: Τοπική Αυτοδιοίκηση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ: Συνδικαλισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΤΟ: Νεολαία-Παιδεία
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Το πιο πάνω βιβλίο από τώρα και στο εξής θα εκδίδεται on line από αυτόν εδώ τον διαδικτυακό τόπο και θα ανανεώνεται συνεχώς με τις νέες πολιτικές εξελίξεις. Στόχος μου είναι, κάποια στιγμή, να γίνει ένα ανοιχτό στο διαδίκτυο βιβλίο το οποίο θα αποτυπώνει τις νέες απόψεις και τα νέα κοινωνικά ρεύματα.
Γιατί ανέβασα αυτή την ιστοσελίδα;
Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα της ψηφιακής πληροφόρησης και ειδικότερα του διαδικτύου δίνουν τη δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας μεταξύ των απλών ανθρώπων.
Έρχεται λοιπόν η εποχή που η Κοινωνία θα αρχίσει να δρα στη βάση της. Έρχεται η εποχή που οι πολίτες θα παραμερίσουν τους μεσάζοντες της μαζικής πληροφόρησης και την κατευθυνόμενη Κοινή Γνώμη.
Η ιστοσελίδα αυτή έχει αυτό το στόχο. Δηλαδή την ανεμπόδιστη επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων.
από την ιστοσελίδα http://users.forthnet.gr/ath/chassapis-peter
Δικηγόρος-ΟΙκονομολόγος-Συγγραφέας
Τον Δεκέμβριο του έτους 1994 εξέδωσα το βιβλίο με τον τίτλο "Το τέλος των Πρωθυπουργών". Ο τίτλος αυτός είχε την έννοια ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα, δηλαδή το Πρωθυπουργοκεντρικό Κοινοβουλευτικό σύστημα είχε αγγίξει τα όριά του και ότι μοιραία θα οδηγούσε σε αδιέξοδα, όπως εξάλλου είχε συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν πριν τη δικτατορία. Δεκατρία μόλις χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του πιο πάνω βιβλίου το πολιτικό μας σύστημα δείχνει με τον πλέον σαφή τρόπο τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί. Σε όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν το πολιτικό μας σύστημα, αν και θνησιγενές, διατηρήθηκε στη ζωή από τα ποικιλώνυμα συμφέροντα που ακουμπούσαν πάνω του. Ήδη στις εκλογές της 16-9-2007 ο λαός από μόνος του ξεπέρασε το σύστημα. Για μερικές μόνο χιλιάδες ψήφους το πολιτικό σύστημα διατηρήθηκε στη ζωή. Είναι βέβαιο ότι μετά από αυτό τα διάφορα συμφέροντα, προκειμένου να μην χάσουν τον έλεγχο της εξουσίας, θα πιέσουν να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να ψηφιστεί πιο ενισχυμένη αναλογική για να υπάρχουν αυτοδυναμίες με μικρότερα ποσοστά. Όμως δεν είναι αυτό το ζητούμενο.
TO TΕΛΟΣ ΤΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Μια ιστορία που δεν διδάσκεται
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ελληνική κοινωνία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: Η πολιτική στη χώρα μας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Το πολιτικό μας σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Αποκέντρωση
ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ: Το κομματικό μας σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ: Το Κοινοβούλιο
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ: Το κυβερνητικό σύστημα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑΤΟ: Η Δικαιοσύνη
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ: Τοπική Αυτοδιοίκηση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ: Συνδικαλισμός
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΩΔΕΚΑΤΟ: Νεολαία-Παιδεία
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Το πιο πάνω βιβλίο από τώρα και στο εξής θα εκδίδεται on line από αυτόν εδώ τον διαδικτυακό τόπο και θα ανανεώνεται συνεχώς με τις νέες πολιτικές εξελίξεις. Στόχος μου είναι, κάποια στιγμή, να γίνει ένα ανοιχτό στο διαδίκτυο βιβλίο το οποίο θα αποτυπώνει τις νέες απόψεις και τα νέα κοινωνικά ρεύματα.
Γιατί ανέβασα αυτή την ιστοσελίδα;
Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα της ψηφιακής πληροφόρησης και ειδικότερα του διαδικτύου δίνουν τη δυνατότητα της άμεσης επικοινωνίας μεταξύ των απλών ανθρώπων.
Έρχεται λοιπόν η εποχή που η Κοινωνία θα αρχίσει να δρα στη βάση της. Έρχεται η εποχή που οι πολίτες θα παραμερίσουν τους μεσάζοντες της μαζικής πληροφόρησης και την κατευθυνόμενη Κοινή Γνώμη.
Η ιστοσελίδα αυτή έχει αυτό το στόχο. Δηλαδή την ανεμπόδιστη επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων.
από την ιστοσελίδα http://users.forthnet.gr/ath/chassapis-peter
Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010
Η ''τομή'' της ήττας των ιδιοκτητών φορτηγών δημοσίας χρήσεως και εμείς οι "πράσινοι"
Η "τομή" της ήττας των ιδιοκτητών φορτηγών δημοσίας χρήσεως και εμείς οι "πράσινοι" / των Αλέξανδρου Αποστόλου, Νίκου Ράπτη, Δημήτρη Στασινόπουλου Αύγουστος 06 2010
© ppol
1. Εδώ και αρκετές δεκαετίες, το ελληνικό πολιτικό σύστημα λειτουργούσε με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, που κατέληξε στα σημερινά οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Μετά την πτώση της δικτατορίας κυριάρχησε ο λαϊκισμός, σύμφωνα με τον οποίο οι πολύπλοκες και πολυποίκιλες διαστρωματώσεις που κινούν την ελληνική κοινωνία, συρρικνώθηκαν στην εξής μία: την αντιπαράθεση του «λαού» (σε άλλες εκδοχές της «εργατικής τάξης») με το «κεφάλαιο» (τον «ιμπεριαλισμό»).
2. Αυτή η υπεραπλούστευση είχε μια πολύ συγκεκριμένη επίπτωση: διαμόρφωσε ένα εκτενές μπλοκ κοινωνικών συμμαχιών υπέρ κάθε είδους κλαδικής («λαϊκής», «εργατικής») διεκδίκησης. Όπως ήταν φυσικό, η κοινωνική αυτή διάταξη λειτούργησε επ' ωφελεία κυρίως των ισχυρών κλαδικών συμφερόντων που αναδύονταν συν τω χρόνω από την εξέλιξη του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα, «νικητές» της μεταπολίτευσης αναδείχθηκαν ένα τμήμα ισχυρών παραγόντων του δημοσίου τομέα (που δραστηριοποιούνταν στο χώρο της διαφθοράς ή/και της αργομισθίας) κι ένα μέρος του ιδιωτικού τομέα (που πολλαπλασίαζαν το εισόδημά τους δια της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της μαφιόζικου τύπου «μαύρης οικονομίας»).
3. Επί τριάντα πέντε χρόνια, η κοινωνική και πολιτική διαπραγμάτευση λειτούργησε στη χώρα μας ως «χαλασμένος θερμοστάτης»: καλυμμένοι πίσω από τη λαϊκιστική-μεταπολιτευτική ιδεολογία, αλλά και τον εφησυχασμό που καλλιεργούσε στους πολίτες η διαρκής μεγέθυνση της οικονομίας, οι ισχυροί της νομενκλατούρας και της φοροκλοπής γίνονταν όλο και ισχυρότεροι, υπεξαιρώντας παράλληλα σταδιακά το σύνολο της ισχύος της πολιτικής, μιντιακής και συνδικαλιστικής τάξης.
4. Το υπόδειγμα αυτό συναντά τα όριά του τη δεκαετία του 2000, ιδίως με την εκτόξευση του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών (από το 2000), την κατάρρευση της αξιοπιστίας της χώρας (από το 2004) και την κρίση δανεισμού (από το 2008). Τα ελλείμματα και το χρέος δεν είναι τίποτα άλλο από τη δημοσιονομική αποτύπωση των μεταπολιτευτικών συσχετισμών δύναμης που περιγράψαμε πιο πάνω. Η δημοσιονομική εκτροπή της χώρας οφείλεται στη φοροκλοπή και τη μαύρη οικονομία (στον ιδιωτικό τομέα) και τη διαφθορά και την αποδιοργάνωση (στο δημόσιο). Σύμφωνα με τα στοιχεία, κάθε χρόνο τουλάχιστο 15% με 20% του ΑΕΠ (γύρω στα 40-50 δις ευρώ) αντί να ισοσκελίζουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς, καταλήγουν σε «λάθος τσέπες» της φοροκλοπής, της μαφιοκρατίας και της νομενκλατούρας του δημοσίου. Ταυτόχρονα, η εμπέδωση ενός συστήματος που βασίζεται στην παρεοκρατία, τον κομματισμό, την ανομία, την αδιαφάνεια, αποδιοργανώνει περαιτέρω την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της χώρας.
5. Αυτός είναι ο λόγος που η αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η «βασιλική οδός» για να υπάρξει αναδιανομή πόρων και εξουσίας από τους «κερδισμένους της μεταπολίτευσης» προς τους «χαμένους», ήτοι το δημόσιο χώρο, το περιβάλλον, τις γυναίκες, τα παιδιά και τους νέους.
6. Για να λειτουργήσει ο «χαλασμένος θερμοστάτης» χρειάζεται οι «κερδισμένοι της μεταπολίτευσης» (α) να κυριαρχούν ιδεολογικά (στη βάση των λαϊκίστικων θεσφάτων) (β) να ελέγχουν το ηγεμονικό πολιτικό και συνδικαλιστικό προσωπικό. Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως αυτοί οι όροι μοιάζει σήμερα, στο έδαφος της ανάγκης για δημοσιονομική εξυγίανση και παραγωγική ανασυγκρότηση, να μη λειτουργούν πλέον. Αποτελεί «τομή» από την άποψη αυτή η πρόσφατη ήττα μιας από τις ισχυρότερες και πιο αντικοινωνικές συντεχνίες, εκείνης των ιδιοκτητών φορτηγών δημοσίας χρήσεως, που κατέρρευσε «σα να 'ταν από χιόνι» όταν διαβρώθηκε το έδαφος του λαϊκισμού και το πολιτικό σύστημα βρέθηκε να δεσμεύεται και από παράγοντες πέραν της συνήθους ψηφοθηρίας.
8. Χαιρετίζουμε την εξέλιξη αυτή, καθώς η αποσύνθεση του μπλοκ των «κερδισμένων της μεταπολίτευσης» είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος για να κατορθώσουν οι «χαμένοι της μεταπολίτευσης» (που θεωρούμε πως οι «οικολόγοι πράσινοι» κατ' εξοχήν οφείλουμε να εκπροσωπούμε) να διεκδικήσουν έναν καλύτερο συσχετισμό δύναμης.
9. Θυμίζουμε μολαταύτα πως οι εξελίξεις εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά ρευστές, και ως εκ τούτου εμείς, οι «οικολόγοι-πράσινοι» (ΟΠ), για να είμαστε χρήσιμοι, οφείλουμε να παρέμβουμε σε δύο κυρίως επίπεδα:
(α) στον απεγκλωβισμό της πολιτικής αντιπαράθεσης από το δίλημμα «ναι» ή «όχι» στο μνημόνιο. Το ζήτημα είναι να υπάρξουν πολιτικές παρεμβάσεις πέραν του μνημονίου, που θα μειώνουν ριζικά την οικονομική, πολιτική και ιδεολογική ισχύ και επιρροή (ιδιαίτερα) των δομών της μαφιοκρατίας, της φοροκλοπής και της φοροδιαφυγής. Το κενό που θα αφήσει η συντριβή της νομενκλατούρας του δημοσίου τομέα, οφείλει να καλυφθεί από την πιο ορθολογική, βιώσιμη και παραγωγική λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, ιδίως στους τομείς της παιδείας, της υγείας, του περιβάλλοντος, της ασφάλειας, της μετακίνησης και της στέγασης.
Η ανακολουθία της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα αυτόν εκφράζεται στη δυσαναλογία μεταξύ από τη μια της υπερακόντισης των στόχων της κυβερνητικής πολιτικής όσον αφορά τη μείωση των κρατικών δαπανών, από την άλλη τη σοβαρή υστέρησή της στον τομέα των εσόδων (διάβαζε: της πάταξης της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής, της διαφθοράς, της «μαύρης οικονομίας» κ.λπ).
(β) στην πρόκληση τεκτονικών αλλαγών στο πολιτικό σύστημα. Η πλήρης υποταγή της ΝΔ, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ στον πιο ανεύθυνο λαϊκισμό, αποδεικνύει πόσο βαθύς είναι ο εκμαυλισμός του πολιτικού συστήματος από τα κυρίαρχα οικονομικά συμφέροντα και τα ιδεολογικά σχήματα της μεταπολίτευσης. Εξίσου προβληματική είναι η αμηχανία ή/και η αμφιταλάντευση με την οποία αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις ο ΛΑΟΣ, η νεοσύστατη «δημοκρατική αριστερά» (ΔΑΡ) αλλά και το κόμμα μας, οι ΟΠ. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζει τη συνταγή του μνημονίου «με το στανιό», αμυντικά, και όχι αξιοποιώντας επιθετικά την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης ώστε να ανασυγκροτήσει τη χώρα σε μία πιο παραγωγική, βιώσιμη, δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη βάση. Χαρακτηριστικό είναι πως ο υπουργός Ρέππας είχε τον Απρίλιο προσπαθήσει να «μπαλώσει» (κατά τα μεταπολιτευτικά ειωθότα) το ζήτημα της απελευθέρωσης των μεταφορών, παρουσιάζοντας ένα σχέδιο «απελευθέρωσης-μαϊμού», που είχε γραφεί από και για τα κατεστημένα συμφέροντα του χώρου.
10. Λόγω της θέσης μας στην κεντρική πολιτική σκηνή, της πολιτικής μας φιλοσοφίας και της πολιτικής μας ιστορίας, εμείς, οι «οικολόγοι πράσινοι» μπορούμε και οφείλουμε να είμαστε η δύναμη εκείνη που θα εγγυάται την θετική έξοδο από τη δημοσιονομική κρίση της χώρας και τη βαθιά αλλαγή του κατεστημένου πολιτικού συστήματος που μας οδήγησε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να είμαστε χρήσιμοι και να τύχουμε της επιδοκιμασίας των Ελλήνων πολιτών που θέλουμε και οφείλουμε να εκφράσουμε. Κάθε άλλη προσπάθεια, είτε να καταφύγουμε σε μία ουτοπική-«πράσινη» μελλοντολογία, πέραν δήθεν του «καυτού» δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, είτε –πολύ περισσότερο- απλά να επαναλαμβάνουμε τα συνθήματα της κατεστημένης αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝ, ΚΚΕ, ΔΑΡ) αλλά με «πράσινο» καρύκευμα, θα μας αποδώσει αυτό που θα μας αξίζει: την πολιτική ανυπαρξία ή/και ανυποληψία.
Οι πολιτικές σταθερές, ο τρόπος σκέψης και τα χαρακτηριστικά που συγκροτούν τον πράσινο πολιτικό λόγο και την πράσινη πολιτική παρέμβαση όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, μας επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ΟΠ θα βρούμε και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή το δρόμο που μας ταιριάζει.
---------------------------------------------------------------------------
Οι Αλέξανδρος Αποστόλου και Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικοί· Ο Δημήτρης Στασινόπουλος είναι δικηγόρος
από την ιστοσελίδα http://www.ppol.gr
© ppol
1. Εδώ και αρκετές δεκαετίες, το ελληνικό πολιτικό σύστημα λειτουργούσε με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, που κατέληξε στα σημερινά οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά αδιέξοδα. Μετά την πτώση της δικτατορίας κυριάρχησε ο λαϊκισμός, σύμφωνα με τον οποίο οι πολύπλοκες και πολυποίκιλες διαστρωματώσεις που κινούν την ελληνική κοινωνία, συρρικνώθηκαν στην εξής μία: την αντιπαράθεση του «λαού» (σε άλλες εκδοχές της «εργατικής τάξης») με το «κεφάλαιο» (τον «ιμπεριαλισμό»).
2. Αυτή η υπεραπλούστευση είχε μια πολύ συγκεκριμένη επίπτωση: διαμόρφωσε ένα εκτενές μπλοκ κοινωνικών συμμαχιών υπέρ κάθε είδους κλαδικής («λαϊκής», «εργατικής») διεκδίκησης. Όπως ήταν φυσικό, η κοινωνική αυτή διάταξη λειτούργησε επ' ωφελεία κυρίως των ισχυρών κλαδικών συμφερόντων που αναδύονταν συν τω χρόνω από την εξέλιξη του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα, «νικητές» της μεταπολίτευσης αναδείχθηκαν ένα τμήμα ισχυρών παραγόντων του δημοσίου τομέα (που δραστηριοποιούνταν στο χώρο της διαφθοράς ή/και της αργομισθίας) κι ένα μέρος του ιδιωτικού τομέα (που πολλαπλασίαζαν το εισόδημά τους δια της φοροκλοπής, της φοροδιαφυγής και της μαφιόζικου τύπου «μαύρης οικονομίας»).
3. Επί τριάντα πέντε χρόνια, η κοινωνική και πολιτική διαπραγμάτευση λειτούργησε στη χώρα μας ως «χαλασμένος θερμοστάτης»: καλυμμένοι πίσω από τη λαϊκιστική-μεταπολιτευτική ιδεολογία, αλλά και τον εφησυχασμό που καλλιεργούσε στους πολίτες η διαρκής μεγέθυνση της οικονομίας, οι ισχυροί της νομενκλατούρας και της φοροκλοπής γίνονταν όλο και ισχυρότεροι, υπεξαιρώντας παράλληλα σταδιακά το σύνολο της ισχύος της πολιτικής, μιντιακής και συνδικαλιστικής τάξης.
4. Το υπόδειγμα αυτό συναντά τα όριά του τη δεκαετία του 2000, ιδίως με την εκτόξευση του ελλείμματος του ισοζυγίου πληρωμών (από το 2000), την κατάρρευση της αξιοπιστίας της χώρας (από το 2004) και την κρίση δανεισμού (από το 2008). Τα ελλείμματα και το χρέος δεν είναι τίποτα άλλο από τη δημοσιονομική αποτύπωση των μεταπολιτευτικών συσχετισμών δύναμης που περιγράψαμε πιο πάνω. Η δημοσιονομική εκτροπή της χώρας οφείλεται στη φοροκλοπή και τη μαύρη οικονομία (στον ιδιωτικό τομέα) και τη διαφθορά και την αποδιοργάνωση (στο δημόσιο). Σύμφωνα με τα στοιχεία, κάθε χρόνο τουλάχιστο 15% με 20% του ΑΕΠ (γύρω στα 40-50 δις ευρώ) αντί να ισοσκελίζουν τους εθνικούς προϋπολογισμούς, καταλήγουν σε «λάθος τσέπες» της φοροκλοπής, της μαφιοκρατίας και της νομενκλατούρας του δημοσίου. Ταυτόχρονα, η εμπέδωση ενός συστήματος που βασίζεται στην παρεοκρατία, τον κομματισμό, την ανομία, την αδιαφάνεια, αποδιοργανώνει περαιτέρω την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα της χώρας.
5. Αυτός είναι ο λόγος που η αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης είναι η «βασιλική οδός» για να υπάρξει αναδιανομή πόρων και εξουσίας από τους «κερδισμένους της μεταπολίτευσης» προς τους «χαμένους», ήτοι το δημόσιο χώρο, το περιβάλλον, τις γυναίκες, τα παιδιά και τους νέους.
6. Για να λειτουργήσει ο «χαλασμένος θερμοστάτης» χρειάζεται οι «κερδισμένοι της μεταπολίτευσης» (α) να κυριαρχούν ιδεολογικά (στη βάση των λαϊκίστικων θεσφάτων) (β) να ελέγχουν το ηγεμονικό πολιτικό και συνδικαλιστικό προσωπικό. Είναι πολύ ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως αυτοί οι όροι μοιάζει σήμερα, στο έδαφος της ανάγκης για δημοσιονομική εξυγίανση και παραγωγική ανασυγκρότηση, να μη λειτουργούν πλέον. Αποτελεί «τομή» από την άποψη αυτή η πρόσφατη ήττα μιας από τις ισχυρότερες και πιο αντικοινωνικές συντεχνίες, εκείνης των ιδιοκτητών φορτηγών δημοσίας χρήσεως, που κατέρρευσε «σα να 'ταν από χιόνι» όταν διαβρώθηκε το έδαφος του λαϊκισμού και το πολιτικό σύστημα βρέθηκε να δεσμεύεται και από παράγοντες πέραν της συνήθους ψηφοθηρίας.
8. Χαιρετίζουμε την εξέλιξη αυτή, καθώς η αποσύνθεση του μπλοκ των «κερδισμένων της μεταπολίτευσης» είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος για να κατορθώσουν οι «χαμένοι της μεταπολίτευσης» (που θεωρούμε πως οι «οικολόγοι πράσινοι» κατ' εξοχήν οφείλουμε να εκπροσωπούμε) να διεκδικήσουν έναν καλύτερο συσχετισμό δύναμης.
9. Θυμίζουμε μολαταύτα πως οι εξελίξεις εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά ρευστές, και ως εκ τούτου εμείς, οι «οικολόγοι-πράσινοι» (ΟΠ), για να είμαστε χρήσιμοι, οφείλουμε να παρέμβουμε σε δύο κυρίως επίπεδα:
(α) στον απεγκλωβισμό της πολιτικής αντιπαράθεσης από το δίλημμα «ναι» ή «όχι» στο μνημόνιο. Το ζήτημα είναι να υπάρξουν πολιτικές παρεμβάσεις πέραν του μνημονίου, που θα μειώνουν ριζικά την οικονομική, πολιτική και ιδεολογική ισχύ και επιρροή (ιδιαίτερα) των δομών της μαφιοκρατίας, της φοροκλοπής και της φοροδιαφυγής. Το κενό που θα αφήσει η συντριβή της νομενκλατούρας του δημοσίου τομέα, οφείλει να καλυφθεί από την πιο ορθολογική, βιώσιμη και παραγωγική λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, ιδίως στους τομείς της παιδείας, της υγείας, του περιβάλλοντος, της ασφάλειας, της μετακίνησης και της στέγασης.
Η ανακολουθία της κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα αυτόν εκφράζεται στη δυσαναλογία μεταξύ από τη μια της υπερακόντισης των στόχων της κυβερνητικής πολιτικής όσον αφορά τη μείωση των κρατικών δαπανών, από την άλλη τη σοβαρή υστέρησή της στον τομέα των εσόδων (διάβαζε: της πάταξης της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής, της διαφθοράς, της «μαύρης οικονομίας» κ.λπ).
(β) στην πρόκληση τεκτονικών αλλαγών στο πολιτικό σύστημα. Η πλήρης υποταγή της ΝΔ, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ στον πιο ανεύθυνο λαϊκισμό, αποδεικνύει πόσο βαθύς είναι ο εκμαυλισμός του πολιτικού συστήματος από τα κυρίαρχα οικονομικά συμφέροντα και τα ιδεολογικά σχήματα της μεταπολίτευσης. Εξίσου προβληματική είναι η αμηχανία ή/και η αμφιταλάντευση με την οποία αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις ο ΛΑΟΣ, η νεοσύστατη «δημοκρατική αριστερά» (ΔΑΡ) αλλά και το κόμμα μας, οι ΟΠ. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζει τη συνταγή του μνημονίου «με το στανιό», αμυντικά, και όχι αξιοποιώντας επιθετικά την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης ώστε να ανασυγκροτήσει τη χώρα σε μία πιο παραγωγική, βιώσιμη, δημοκρατική και κοινωνικά δίκαιη βάση. Χαρακτηριστικό είναι πως ο υπουργός Ρέππας είχε τον Απρίλιο προσπαθήσει να «μπαλώσει» (κατά τα μεταπολιτευτικά ειωθότα) το ζήτημα της απελευθέρωσης των μεταφορών, παρουσιάζοντας ένα σχέδιο «απελευθέρωσης-μαϊμού», που είχε γραφεί από και για τα κατεστημένα συμφέροντα του χώρου.
10. Λόγω της θέσης μας στην κεντρική πολιτική σκηνή, της πολιτικής μας φιλοσοφίας και της πολιτικής μας ιστορίας, εμείς, οι «οικολόγοι πράσινοι» μπορούμε και οφείλουμε να είμαστε η δύναμη εκείνη που θα εγγυάται την θετική έξοδο από τη δημοσιονομική κρίση της χώρας και τη βαθιά αλλαγή του κατεστημένου πολιτικού συστήματος που μας οδήγησε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να είμαστε χρήσιμοι και να τύχουμε της επιδοκιμασίας των Ελλήνων πολιτών που θέλουμε και οφείλουμε να εκφράσουμε. Κάθε άλλη προσπάθεια, είτε να καταφύγουμε σε μία ουτοπική-«πράσινη» μελλοντολογία, πέραν δήθεν του «καυτού» δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, είτε –πολύ περισσότερο- απλά να επαναλαμβάνουμε τα συνθήματα της κατεστημένης αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΣΥΝ, ΚΚΕ, ΔΑΡ) αλλά με «πράσινο» καρύκευμα, θα μας αποδώσει αυτό που θα μας αξίζει: την πολιτική ανυπαρξία ή/και ανυποληψία.
Οι πολιτικές σταθερές, ο τρόπος σκέψης και τα χαρακτηριστικά που συγκροτούν τον πράσινο πολιτικό λόγο και την πράσινη πολιτική παρέμβαση όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, μας επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ΟΠ θα βρούμε και σε αυτή τη δύσκολη στιγμή το δρόμο που μας ταιριάζει.
---------------------------------------------------------------------------
Οι Αλέξανδρος Αποστόλου και Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικοί· Ο Δημήτρης Στασινόπουλος είναι δικηγόρος
από την ιστοσελίδα http://www.ppol.gr
Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010
Η μεγάλη ληστεία, του Φίλιππου Συρίγου
Η μεγάλη ληστεία, του Φίλιππου Συρίγου
02:29 - Τετ 24/02/2010, tvxsteam
[ - ] Μέγεθος [ + ]
ΣΤΗΝ Ελλάδα, που ξεβράκωτη ετοιμάζεται να υποδεχθεί το ΔΝΤ, οι εξεταστικές επιτροπές είναι πολύ της μόδας.
Για να ικανοποιηθεί, προσωρινά, το δημόσιο αίσθημα και να κουκουλωθούν, τελικά, σχεδόν όλα τα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τη χώρα και εν πολλοίς την οδήγησαν στο σημερινό της χάλι.
ΑΚΟΜΑ κι έτσι, όμως, ουδείς τολμά να μιλήσει -πόσω μάλλον να ζητήσει «εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή»- για την κορωνίδα των σκανδάλων, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το κόστος των οποίων διέλυσε την οικονομία της χώρας.
ΤΟ γιατί, είναι εύκολο να το αντιληφθεί κανείς. Από τη στιγμή που σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις έβαλαν τα ρέστα τους για την προώθηση εκείνης της μεγάλης ιδέας και ταυτόχρονα πρωτοστάτησαν ή έστω έκαναν τα στραβά μάτια, στο μεγάλο φαγοπότι, τι άραγε να πουν σήμερα; Οτι τάχα πλανήθηκαν πλάνην οικτράν και ότι τελικά εκείνη η μεγάλη ιδέα λειτούργησε ως η μεγαλύτερη μεταπολιτευτική ευκαιρία για τους διαπλεκόμενους, που ρουφάνε το αίμα της χώρας;
ΑΠΟ το 1996 φώναζα μόνος, σχεδόν, από τις στήλες αυτής της εφημερίδας (που μπορεί να είχε άλλες απόψεις, αλλά προς τιμήν της ποτέ δεν διαπραγματεύθηκε ούτε ένα «και» από τα όσα έγραφα) τι αλήθεια γύρευε η αλεπού στο παζάρι.
ΓΙΑΤΙ ήταν από τότε γνωστόν ότι οι Αγώνες θα γίνονταν με δανεικά και μάλιστα σε μια εποχή αυστηρής λιτότητας, που είχε ως σκοπό της τη νομισματική σύγκλιση! Και γιατί, επίσης, πολύ γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι αυτό που η ολυμπιακή προπαγάνδα ονόμασε «μεγάλη ιδέα του έθνους» ήταν ένα άλμα στην ομίχλη, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς στόχο και χωρίς πρόγραμμα, που εκ του ασφαλούς θα οδηγούσε στην καταστροφή.
Η μεγαλύτερη απόδειξη της τραγικής αποτυχίας ήταν ότι όλοι ανεξαιρέτως οι συνένοχοι πανηγύρισαν για τον άψογο τρόπο που έγιναν οι Αγώνες. Λες και ως λαός είμαστε εντελώς ανίκανοι που θα ξοδεύαμε 15-20 δισ. (πόσα ακριβώς κανείς δεν ξέρει...) και θα αποτυγχάναμε στο οργανωτικό. Δηλαδή στο αυτονόητο...
Η επιτυχία των Αγώνων, όμως, θα ήταν άλλη, δηλαδή να εξυπηρετηθούν στόχοι διά των οποίων η χώρα θα μπορούσε στο μέλλον να αποκομίσει πολύ περισσότερα απ' όσα, χωρίς κανένα μέτρο και φραγμό, δαπάνησε στον βωμό της μεγάλης ιδέας.
ΚΑΙ αυτό ακριβώς πληρώνουμε σήμερα. Οτι, δηλαδή, πετάξαμε τα ωραία λεφτά που δανειστήκαμε στην πιο αντιπαραγωγική επένδυση που θα μπορούσε να γίνει ποτέ. Ποια χώρα με το οικονομικό μέγεθος της Ελλάδας θα μπορούσε, άραγε, ν' αντέξει μια τέτοια εγκληματική απερισκεψία; Η οποία, σημειωτέον, πολύ γρήγορα την υποχρέωσε να πληρώνει κατασκευές και προμήθειες, τρεις και τέσσερις και πέντε και δέκα φορές πάνω από την πραγματική αξία τους.
ΓΙ' αυτό και σήμερα δεν μιλάει κανείς. Ούτε τα κόμματα, ούτε τα κανάλια, ούτε οι αδιάφθοροι λειτουργοί του Τύπου...
από το ιστολόγιο http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν-η-μεγάλη-ληστεία
02:29 - Τετ 24/02/2010, tvxsteam
[ - ] Μέγεθος [ + ]
ΣΤΗΝ Ελλάδα, που ξεβράκωτη ετοιμάζεται να υποδεχθεί το ΔΝΤ, οι εξεταστικές επιτροπές είναι πολύ της μόδας.
Για να ικανοποιηθεί, προσωρινά, το δημόσιο αίσθημα και να κουκουλωθούν, τελικά, σχεδόν όλα τα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τη χώρα και εν πολλοίς την οδήγησαν στο σημερινό της χάλι.
ΑΚΟΜΑ κι έτσι, όμως, ουδείς τολμά να μιλήσει -πόσω μάλλον να ζητήσει «εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή»- για την κορωνίδα των σκανδάλων, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το κόστος των οποίων διέλυσε την οικονομία της χώρας.
ΤΟ γιατί, είναι εύκολο να το αντιληφθεί κανείς. Από τη στιγμή που σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις έβαλαν τα ρέστα τους για την προώθηση εκείνης της μεγάλης ιδέας και ταυτόχρονα πρωτοστάτησαν ή έστω έκαναν τα στραβά μάτια, στο μεγάλο φαγοπότι, τι άραγε να πουν σήμερα; Οτι τάχα πλανήθηκαν πλάνην οικτράν και ότι τελικά εκείνη η μεγάλη ιδέα λειτούργησε ως η μεγαλύτερη μεταπολιτευτική ευκαιρία για τους διαπλεκόμενους, που ρουφάνε το αίμα της χώρας;
ΑΠΟ το 1996 φώναζα μόνος, σχεδόν, από τις στήλες αυτής της εφημερίδας (που μπορεί να είχε άλλες απόψεις, αλλά προς τιμήν της ποτέ δεν διαπραγματεύθηκε ούτε ένα «και» από τα όσα έγραφα) τι αλήθεια γύρευε η αλεπού στο παζάρι.
ΓΙΑΤΙ ήταν από τότε γνωστόν ότι οι Αγώνες θα γίνονταν με δανεικά και μάλιστα σε μια εποχή αυστηρής λιτότητας, που είχε ως σκοπό της τη νομισματική σύγκλιση! Και γιατί, επίσης, πολύ γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι αυτό που η ολυμπιακή προπαγάνδα ονόμασε «μεγάλη ιδέα του έθνους» ήταν ένα άλμα στην ομίχλη, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς στόχο και χωρίς πρόγραμμα, που εκ του ασφαλούς θα οδηγούσε στην καταστροφή.
Η μεγαλύτερη απόδειξη της τραγικής αποτυχίας ήταν ότι όλοι ανεξαιρέτως οι συνένοχοι πανηγύρισαν για τον άψογο τρόπο που έγιναν οι Αγώνες. Λες και ως λαός είμαστε εντελώς ανίκανοι που θα ξοδεύαμε 15-20 δισ. (πόσα ακριβώς κανείς δεν ξέρει...) και θα αποτυγχάναμε στο οργανωτικό. Δηλαδή στο αυτονόητο...
Η επιτυχία των Αγώνων, όμως, θα ήταν άλλη, δηλαδή να εξυπηρετηθούν στόχοι διά των οποίων η χώρα θα μπορούσε στο μέλλον να αποκομίσει πολύ περισσότερα απ' όσα, χωρίς κανένα μέτρο και φραγμό, δαπάνησε στον βωμό της μεγάλης ιδέας.
ΚΑΙ αυτό ακριβώς πληρώνουμε σήμερα. Οτι, δηλαδή, πετάξαμε τα ωραία λεφτά που δανειστήκαμε στην πιο αντιπαραγωγική επένδυση που θα μπορούσε να γίνει ποτέ. Ποια χώρα με το οικονομικό μέγεθος της Ελλάδας θα μπορούσε, άραγε, ν' αντέξει μια τέτοια εγκληματική απερισκεψία; Η οποία, σημειωτέον, πολύ γρήγορα την υποχρέωσε να πληρώνει κατασκευές και προμήθειες, τρεις και τέσσερις και πέντε και δέκα φορές πάνω από την πραγματική αξία τους.
ΓΙ' αυτό και σήμερα δεν μιλάει κανείς. Ούτε τα κόμματα, ούτε τα κανάλια, ούτε οι αδιάφθοροι λειτουργοί του Τύπου...
από το ιστολόγιο http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν-η-μεγάλη-ληστεία
Ο αποπροσανατολιστικός ρόλος της Αριστεράς για την Ε.Ε., του Τ. Φωτόπουλου
Ο αποπροσανατολιστικός ρόλος της Αριστεράς για την Ε.Ε., του Τ. Φωτόπουλου
08:20 - Δευ 02/08/2010, tvxsteam [ - ] Μέγεθος [ + ]
http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν-Ο-αποπροσανατολιστικός-ρόλος-
Σήμερα, είναι πια φανερό ότι η «κοινοβουλευτική Χούντα» που κυβερνά τη χώρα εφαρμόζει πιστά τη γνωστή συνταγή των ντόπιων και ξένων ελίτ που υπηρετεί πιστά: κατάργηση κάθε σημαντικού κοινωνικού ελέγχου πάνω στις αγορές, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, και παράλληλη κατάπνιξη κάθε συνακόλουθης λαϊκής αντίστασης με την φυσική βία.
Του Τάσου Φωτόπουλου, στην Ελευθεροτυπία της 3/7/2010
Εάν όμως οι ελίτ «κάνουν τη δουλειά τoυς», σήμερα, γίνεται εξίσου φανερό ότι η Αριστερά μας αποδείχνεται πως βρίσκεται πολύ κάτω των δραματικών περιστάσεων. Έτσι, αντί το αντισυστημικό τουλάχιστον τμήμα της να ηγηθεί ενός μαζικού λαϊκού κινήματος με σαφείς στόχους ως προς το κομβικό θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ, η μεν ρεφορμιστική Αριστερά, όπως ήταν αναμενόμενο, προτείνει μεταρρυθμίσεις (New Deal, Κευνσιανές πολιτικές κ.λπ.!) που, όπως έχω δείξει, και μόλις επιβεβαίωσε το G20, αποτελούν σήμερα ...παραμύθια της Χαλιμάς, η δε αντισυστημικη Αριστερά είτε θολώνει τα νερά και αποπροσανατολίζει το λαϊκό κίνημα, είτε συναρτά την έξοδο από την ΕΕ με την αντικαπιταλιστική αλλαγή. Κάποιοι άλλοι επικαλούνται το επιχείρημα της «ανωριμότητας» του αιτήματος για την έξοδο από την ΕΕ, για να συγκαλύψουν ένα ψευτο-διεθνισμό που απορρέει από ένα δογματικό Μαρξισμό. Τέλος, η ελευθεριακή Αριστερά συνήθως ...δεν ασχολείται με το θέμα της ΕΕ, εφόσον γι' αυτή ο στόχος είναι το «Κράτος», τα «αφεντικά» ή τα φαντασιακά!
Στην πρώτη κατηγορία, του αποπροσανατολισμού, ανήκουν κατ αρχήν οι διάφορες τάσεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέτουν θέμα εξόδου ούτε καν από την Ευρωζώνη. Και αυτό, τη στιγμή που ακόμη και διεθνείς ορθόδοξοι οικονομολόγοι βλέπουν την έξοδο από αυτήν ως την μόνη λύση για να αποφευχθεί ο καταστροφικός «μονόδρομος» των ελίτ! Στην ίδια όμως αποπροσανατολιστική κατηγορία ανήκουν, τελικά, και οι υποτιθέμενες πιο ριζοσπαστικές τάσεις στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά (ΑΝΤΑΡΣΥΑ[1] κλπ) οι οποίες, ακολουθώντας τις άκρως αντιφατικές θέσεις της «Πρωτοβουλίας των αριστερών οικονομολόγων»,[2] θέτουν μεν θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη αλλά όχι και από την ΕΕ, που δεν το θεωρούν σήμερα «προαπαιτούμενο» για την έξοδο από την κρίση. Όμως, όπως έγινε φανερό με τα τελευταία μέτρα (ασφαλιστικό, εργασιακό) και τα προαναγγελλόμενα (ξεπούλημα κάθε κρατικού περιουσιακού στοιχείου, ακόμη και αν καλύπτει βασικές ανάγκες, όπως νερό, τρένα, λιμάνια κ.λπ.), το θέμα δεν είναι πια, όπως ξεκίνησε, ένα ζήτημα δημοσιονομικής κρίσης και χρεοκοπίας —ζήτημα που, επίσης, σε τελική ανάλυση, ανάγεται στην ένταξη μας στην ΕΕ και όχι απλά στις «κακές πολιτικές» της Ευρωζώνης, όπως ισχυρίζονται οι «αριστεροί οικονομολόγοι». Σήμερα, το θέμα είναι ότι, πέρα από τον δήθεν «μονόδρομο» των ληστρικών μέτρων για την αποφυγή χρεοκοπίας, αντιμετωπίζουμε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την κατάλυση στοιχειωδών κοινωνικών ελέγχων στην αγορά εργασίας, στην ασφάλιση, την Παιδεία κλπ, κάποιοι από τιυς οποίους έχουν ιστορία ενός αιώνα!
Είναι επομένως σαφές ότι οι ξένες και οι μεταπρατικές ντόπιες ελίτ χρησιμοποιούν την «χρυσή ευκαιρία» της σημερινής μετατροπής της χώρας σε τυπικό προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ (με τη μορφή της ΕΕ και του ΔΝΤ)[3] για να εφαρμόσουν τις «4 ελευθερίες», δηλαδή την κατάργηση των κοινωνικών ελέγχων (σε αντίθεση με τους ρυθμιστικούς) στις αγορές αγαθών, κεφαλαίων, υπηρεσιών και εργασίας, από τις οποίες μόνο οι δύο πρώτες έχουν «απελευθερωθεί» πλήρως στην Ελλάδα. Όμως, η «απελευθέρωση» των αγορών αυτών, που αποτελεί θεμελιακό Νόμο της ΕΕ, καθιερώθηκε με την Ενιαία Αγορά, πολύ πιο πριν από την καθιέρωση της Ευρωζώνης, πράγμα που σημαίνει ότι έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη, χωρίς την παράλληλη έξοδο από την ΕΕ, δεν πρόκειται να επηρεάσει στο παραμικρό τις «θεσμικές αλλαγές» της κοινοβουλευτικής Χούντας στο εργασιακό, ασφαλιστικό, εκπαίδευση κλπ.
Αυτό σημαίνει, επίσης, ότι το πρόγραμμα της «Πρωτοβουλίας» και των συνοδοιπόρων της είναι εντελώς αποπροσανατολιστικό, διότι όχι μόνο δεν είναι δυνατή η διαγραφή του χρέους που προτείνουν, (παρά μόνο επαναναστατικώ δικαίω, ιδιαίτερα όταν η κοινοβουλευτική Χούντα έχει υποθηκεύσει κάθε κρατικό ενεργητικό στοιχείο με τη δανειακή συνθήκη της 8 Μαΐου) αλλά ούτε καν η μείωση του είναι δυνατή χωρίς τη συμφωνία των «εταίρων» μας (δηλαδή των πιστωτών) που θα βάλουν βέβαια τους δικούς τους όρους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο, ότι παρόμοια επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους μέσα στην ΕΕ, συνοδευόμενη και με την αποχώρηση μας από την Ευρωζώνη, αποτελεί βασικό εφεδρικό σχέδιο των «εταίρων» μας, σε περίπτωση αποτυχίας των σημερινών μέτρων! Αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέτρα που εισηγούνται οι ίδιοι είναι δυνατά μέσα στην ΕΕ, εφόσον, όλα σχεδόν, αντίκεινται στην ΕΕ και τις «4 ελευθερίες» της. Δηλαδή: οι μόνιμοι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων (μόνο κάποιοι έκτακτοι έλεγχοι με στόχο την κερδοσκοπική φυγή κεφαλαίων είναι δυνατοί), η κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών (μόνο κρατικοποιήσεις των ζημιών τους, σε σχέση με την χρηματοπιστωτική κρίση, αποτελούν Κοινοτική πρακτική), η επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων όπως η Ολυμπιακή —όταν, ως γνωστόν, η ΕΕ —όχι η Ευρωζώνη— εξανάγκασε την ιδιωτικοποίηση της με συνεχή εξοντωτικά πρόστιμα επειδή το κράτος την «προστάτευε»! κ.λπ.
Με άλλα λόγια, αυτό που προφανώς «ξεχνούν» οι «αριστεροί οικονομολόγοι» είναι ότι η ενσωμάτωση της χώρας στη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, η οποία οδήγησε στην μεταπολεμική αναπτυξιακή «φούσκα» που μόλις έσκασε, έγινε μέσω της ένταξης μας στην ΕΕ και ότι, επομένως, το Ευρώ και η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση λειτούργησαν απλώς σαν καταλύτες στη διαδικασία αυτή και όχι βέβαια σαν αιτίες ! Ακόμη «ξεχνούν» ότι, μη θέτοντας θέμα έξοδου από την ΕΕ, δεν μπορούν να θέσουν και θέμα κατάργησης της «απελευθέρωσης» των αγορών αγαθών και υπηρεσιών, κεφαλαίου, και εργασίας που είναι πίσω από το Μνημόνιο και συνακόλουθα τις ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό, τα εργασιακά, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Τέλος, «ξεχνούν» πως όχι μόνο η έξοδος από τη σημερινή κρίση δεν είναι δυνατή μέσα στην ΕΕ, άλλα ούτε βέβαια η δημιουργία των προϋποθέσεων για την οικοδόμηση μιας άλλης οικονομικής δομής που επικαλούνται, η οποία δεν θα ήταν συμβατή με τις «4 ελευθερίες»!
Όσον αφορά στη δεύτερη περίπτωση που αναφέρεται κυρίως στο ΚΚΕ, μολονότι το κόμμα αυτό ήταν το μόνο που με συνέπεια πάντα έθετε θέμα εξόδου από την ΕΕ, σήμερα, φαίνεται να την συναρτά με τη λαϊκή εξουσία και την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Όμως, η έξοδος από την ΕΕ είναι απλώς η αναγκαία (αλλά όχι και επαρκής) συνθήκη για τη ρήξη των δεσμών της χώρας με τη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Απλώς, για την Ελλάδα, το αίτημα αυτό παίρνει ιδιαίτερη σημασία λόγω της σημερινής προσπάθειας των ελίτ να μετατραπεί η χώρα στο πρώτο —και τυπικά— προτεκτοράτο της ΕΕ και της συνακόλουθης απόπειρας κατάλυσης των κοινωνικών κεκτημένων! Επομένως, η πάλη για την ανατροπή τη συστήματος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον αγώνα για άμεση έξοδο από την ΕΕ, στον οποίο το ΚΚΕ θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να παίξει αποφασιστικό ρόλο. Το μεγάλο δίλημμα επομένως που πρέπει ν' αντιμετωπίσει το κόμμα αυτό είναι: ή να τεθεί επί κεφαλής ενός παλλαϊκού αγώνα για την έξοδο από την ΕΕ, που θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις και για συστημική αλλαγή, ή να συμμεριστεί, μαζί με την υπόλοιπη Αριστερά, την ευθύνη που τους αναλογεί για τις καταστροφικές συνέπειες που έρχονται.
Τέλος, αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι «ανώριμο» το αίτημα εξόδου από την ΕΕ, φαίνεται «ξεχνούν» ότι σήμερα δεν συζητάμε θεωρητικά κάποιο «μαξιμαλιστικό» αίτημα, αλλά το κρίσιμο θέμα ανατροπής της άμεσης καταβαράθρωσης των κοινωνικών κατακτήσεων μέσα σε μια διαδικασία μετατροπής της Ελλάδος σε προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, καθώς και της πτώχευσης των λαϊκών στρωμάτων...
[1] Αναφέρω απλώς σχετικά και κάποιες προσωπικές επιθέσεις (πχ. Π. Παπακωνσταντίνου, «Η πτώχευση της κριτικής», Πριν, 27/6/2010) που αποδίδουν τη θεμελιακή διαφωνία μου για τη στάση της «Πρωτοβουλίας» στη «διαφωνία για τη διαφωνία και τη μανία της δικαίωσης του ενός εναντίον όλων» —επιθέσεις που χαρακτηρίζουν βέβαια αυτούς που καταφεύγουν σε παρόμοια μέσα για να καλύψουν την προφανή ένδεια επιχειρημάτων.
[2] Μπιτσάκης, Ρούσης, Καζάκης κ.ά. «Παύση πληρωμών - έξοδος από το ευρώ» (15/5/2010).
[3] Βλ. Τ. Φωτόπουλος, «Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της υπερεθνικης ελίτ: Προς μια αυτοδύναμη Οικονομία» (Γόρδιος, Σεπτέμβρης 2010)
Ας προστεθεί ότι, για τους λογους που οδηγησαν στην παρούσα οικονομικη κατασταση εχει γραψει μια εμπεριστατωμενη αναλυση ο Φωτοπουλος (βασισμενη σε αριθμούς και στοιχεια) οπου αναφερει ποιοι παράγοντες και σε ποιο βαθμο επαιξαν ρολο: http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grspeeches/2010.05.26__ke...
Σήμερα κεντρικό ζήτημα είναι: Τον βασικό λογο που φαινεται οτι είναι οι περιορισμοι που τεθηκαν απο την ΕΕ γιατι πρέπει να εξακολουθήσει η Ελλάδα να τον υφισταται;
08:20 - Δευ 02/08/2010, tvxsteam [ - ] Μέγεθος [ + ]
http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν-Ο-αποπροσανατολιστικός-ρόλος-
Σήμερα, είναι πια φανερό ότι η «κοινοβουλευτική Χούντα» που κυβερνά τη χώρα εφαρμόζει πιστά τη γνωστή συνταγή των ντόπιων και ξένων ελίτ που υπηρετεί πιστά: κατάργηση κάθε σημαντικού κοινωνικού ελέγχου πάνω στις αγορές, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, και παράλληλη κατάπνιξη κάθε συνακόλουθης λαϊκής αντίστασης με την φυσική βία.
Του Τάσου Φωτόπουλου, στην Ελευθεροτυπία της 3/7/2010
Εάν όμως οι ελίτ «κάνουν τη δουλειά τoυς», σήμερα, γίνεται εξίσου φανερό ότι η Αριστερά μας αποδείχνεται πως βρίσκεται πολύ κάτω των δραματικών περιστάσεων. Έτσι, αντί το αντισυστημικό τουλάχιστον τμήμα της να ηγηθεί ενός μαζικού λαϊκού κινήματος με σαφείς στόχους ως προς το κομβικό θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ, η μεν ρεφορμιστική Αριστερά, όπως ήταν αναμενόμενο, προτείνει μεταρρυθμίσεις (New Deal, Κευνσιανές πολιτικές κ.λπ.!) που, όπως έχω δείξει, και μόλις επιβεβαίωσε το G20, αποτελούν σήμερα ...παραμύθια της Χαλιμάς, η δε αντισυστημικη Αριστερά είτε θολώνει τα νερά και αποπροσανατολίζει το λαϊκό κίνημα, είτε συναρτά την έξοδο από την ΕΕ με την αντικαπιταλιστική αλλαγή. Κάποιοι άλλοι επικαλούνται το επιχείρημα της «ανωριμότητας» του αιτήματος για την έξοδο από την ΕΕ, για να συγκαλύψουν ένα ψευτο-διεθνισμό που απορρέει από ένα δογματικό Μαρξισμό. Τέλος, η ελευθεριακή Αριστερά συνήθως ...δεν ασχολείται με το θέμα της ΕΕ, εφόσον γι' αυτή ο στόχος είναι το «Κράτος», τα «αφεντικά» ή τα φαντασιακά!
Στην πρώτη κατηγορία, του αποπροσανατολισμού, ανήκουν κατ αρχήν οι διάφορες τάσεις μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν θέτουν θέμα εξόδου ούτε καν από την Ευρωζώνη. Και αυτό, τη στιγμή που ακόμη και διεθνείς ορθόδοξοι οικονομολόγοι βλέπουν την έξοδο από αυτήν ως την μόνη λύση για να αποφευχθεί ο καταστροφικός «μονόδρομος» των ελίτ! Στην ίδια όμως αποπροσανατολιστική κατηγορία ανήκουν, τελικά, και οι υποτιθέμενες πιο ριζοσπαστικές τάσεις στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά (ΑΝΤΑΡΣΥΑ[1] κλπ) οι οποίες, ακολουθώντας τις άκρως αντιφατικές θέσεις της «Πρωτοβουλίας των αριστερών οικονομολόγων»,[2] θέτουν μεν θέμα εξόδου από την Ευρωζώνη αλλά όχι και από την ΕΕ, που δεν το θεωρούν σήμερα «προαπαιτούμενο» για την έξοδο από την κρίση. Όμως, όπως έγινε φανερό με τα τελευταία μέτρα (ασφαλιστικό, εργασιακό) και τα προαναγγελλόμενα (ξεπούλημα κάθε κρατικού περιουσιακού στοιχείου, ακόμη και αν καλύπτει βασικές ανάγκες, όπως νερό, τρένα, λιμάνια κ.λπ.), το θέμα δεν είναι πια, όπως ξεκίνησε, ένα ζήτημα δημοσιονομικής κρίσης και χρεοκοπίας —ζήτημα που, επίσης, σε τελική ανάλυση, ανάγεται στην ένταξη μας στην ΕΕ και όχι απλά στις «κακές πολιτικές» της Ευρωζώνης, όπως ισχυρίζονται οι «αριστεροί οικονομολόγοι». Σήμερα, το θέμα είναι ότι, πέρα από τον δήθεν «μονόδρομο» των ληστρικών μέτρων για την αποφυγή χρεοκοπίας, αντιμετωπίζουμε κάτι ακόμη πιο σημαντικό: την κατάλυση στοιχειωδών κοινωνικών ελέγχων στην αγορά εργασίας, στην ασφάλιση, την Παιδεία κλπ, κάποιοι από τιυς οποίους έχουν ιστορία ενός αιώνα!
Είναι επομένως σαφές ότι οι ξένες και οι μεταπρατικές ντόπιες ελίτ χρησιμοποιούν την «χρυσή ευκαιρία» της σημερινής μετατροπής της χώρας σε τυπικό προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ (με τη μορφή της ΕΕ και του ΔΝΤ)[3] για να εφαρμόσουν τις «4 ελευθερίες», δηλαδή την κατάργηση των κοινωνικών ελέγχων (σε αντίθεση με τους ρυθμιστικούς) στις αγορές αγαθών, κεφαλαίων, υπηρεσιών και εργασίας, από τις οποίες μόνο οι δύο πρώτες έχουν «απελευθερωθεί» πλήρως στην Ελλάδα. Όμως, η «απελευθέρωση» των αγορών αυτών, που αποτελεί θεμελιακό Νόμο της ΕΕ, καθιερώθηκε με την Ενιαία Αγορά, πολύ πιο πριν από την καθιέρωση της Ευρωζώνης, πράγμα που σημαίνει ότι έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη, χωρίς την παράλληλη έξοδο από την ΕΕ, δεν πρόκειται να επηρεάσει στο παραμικρό τις «θεσμικές αλλαγές» της κοινοβουλευτικής Χούντας στο εργασιακό, ασφαλιστικό, εκπαίδευση κλπ.
Αυτό σημαίνει, επίσης, ότι το πρόγραμμα της «Πρωτοβουλίας» και των συνοδοιπόρων της είναι εντελώς αποπροσανατολιστικό, διότι όχι μόνο δεν είναι δυνατή η διαγραφή του χρέους που προτείνουν, (παρά μόνο επαναναστατικώ δικαίω, ιδιαίτερα όταν η κοινοβουλευτική Χούντα έχει υποθηκεύσει κάθε κρατικό ενεργητικό στοιχείο με τη δανειακή συνθήκη της 8 Μαΐου) αλλά ούτε καν η μείωση του είναι δυνατή χωρίς τη συμφωνία των «εταίρων» μας (δηλαδή των πιστωτών) που θα βάλουν βέβαια τους δικούς τους όρους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο, ότι παρόμοια επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους μέσα στην ΕΕ, συνοδευόμενη και με την αποχώρηση μας από την Ευρωζώνη, αποτελεί βασικό εφεδρικό σχέδιο των «εταίρων» μας, σε περίπτωση αποτυχίας των σημερινών μέτρων! Αλλά ούτε και τα υπόλοιπα μέτρα που εισηγούνται οι ίδιοι είναι δυνατά μέσα στην ΕΕ, εφόσον, όλα σχεδόν, αντίκεινται στην ΕΕ και τις «4 ελευθερίες» της. Δηλαδή: οι μόνιμοι έλεγχοι στην κίνηση κεφαλαίων (μόνο κάποιοι έκτακτοι έλεγχοι με στόχο την κερδοσκοπική φυγή κεφαλαίων είναι δυνατοί), η κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών (μόνο κρατικοποιήσεις των ζημιών τους, σε σχέση με την χρηματοπιστωτική κρίση, αποτελούν Κοινοτική πρακτική), η επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων όπως η Ολυμπιακή —όταν, ως γνωστόν, η ΕΕ —όχι η Ευρωζώνη— εξανάγκασε την ιδιωτικοποίηση της με συνεχή εξοντωτικά πρόστιμα επειδή το κράτος την «προστάτευε»! κ.λπ.
Με άλλα λόγια, αυτό που προφανώς «ξεχνούν» οι «αριστεροί οικονομολόγοι» είναι ότι η ενσωμάτωση της χώρας στη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, η οποία οδήγησε στην μεταπολεμική αναπτυξιακή «φούσκα» που μόλις έσκασε, έγινε μέσω της ένταξης μας στην ΕΕ και ότι, επομένως, το Ευρώ και η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση λειτούργησαν απλώς σαν καταλύτες στη διαδικασία αυτή και όχι βέβαια σαν αιτίες ! Ακόμη «ξεχνούν» ότι, μη θέτοντας θέμα έξοδου από την ΕΕ, δεν μπορούν να θέσουν και θέμα κατάργησης της «απελευθέρωσης» των αγορών αγαθών και υπηρεσιών, κεφαλαίου, και εργασίας που είναι πίσω από το Μνημόνιο και συνακόλουθα τις ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό, τα εργασιακά, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ. Τέλος, «ξεχνούν» πως όχι μόνο η έξοδος από τη σημερινή κρίση δεν είναι δυνατή μέσα στην ΕΕ, άλλα ούτε βέβαια η δημιουργία των προϋποθέσεων για την οικοδόμηση μιας άλλης οικονομικής δομής που επικαλούνται, η οποία δεν θα ήταν συμβατή με τις «4 ελευθερίες»!
Όσον αφορά στη δεύτερη περίπτωση που αναφέρεται κυρίως στο ΚΚΕ, μολονότι το κόμμα αυτό ήταν το μόνο που με συνέπεια πάντα έθετε θέμα εξόδου από την ΕΕ, σήμερα, φαίνεται να την συναρτά με τη λαϊκή εξουσία και την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος. Όμως, η έξοδος από την ΕΕ είναι απλώς η αναγκαία (αλλά όχι και επαρκής) συνθήκη για τη ρήξη των δεσμών της χώρας με τη διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία της αγοράς. Απλώς, για την Ελλάδα, το αίτημα αυτό παίρνει ιδιαίτερη σημασία λόγω της σημερινής προσπάθειας των ελίτ να μετατραπεί η χώρα στο πρώτο —και τυπικά— προτεκτοράτο της ΕΕ και της συνακόλουθης απόπειρας κατάλυσης των κοινωνικών κεκτημένων! Επομένως, η πάλη για την ανατροπή τη συστήματος δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον αγώνα για άμεση έξοδο από την ΕΕ, στον οποίο το ΚΚΕ θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να παίξει αποφασιστικό ρόλο. Το μεγάλο δίλημμα επομένως που πρέπει ν' αντιμετωπίσει το κόμμα αυτό είναι: ή να τεθεί επί κεφαλής ενός παλλαϊκού αγώνα για την έξοδο από την ΕΕ, που θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις και για συστημική αλλαγή, ή να συμμεριστεί, μαζί με την υπόλοιπη Αριστερά, την ευθύνη που τους αναλογεί για τις καταστροφικές συνέπειες που έρχονται.
Τέλος, αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι «ανώριμο» το αίτημα εξόδου από την ΕΕ, φαίνεται «ξεχνούν» ότι σήμερα δεν συζητάμε θεωρητικά κάποιο «μαξιμαλιστικό» αίτημα, αλλά το κρίσιμο θέμα ανατροπής της άμεσης καταβαράθρωσης των κοινωνικών κατακτήσεων μέσα σε μια διαδικασία μετατροπής της Ελλάδος σε προτεκτοράτο της υπερεθνικής ελίτ, καθώς και της πτώχευσης των λαϊκών στρωμάτων...
[1] Αναφέρω απλώς σχετικά και κάποιες προσωπικές επιθέσεις (πχ. Π. Παπακωνσταντίνου, «Η πτώχευση της κριτικής», Πριν, 27/6/2010) που αποδίδουν τη θεμελιακή διαφωνία μου για τη στάση της «Πρωτοβουλίας» στη «διαφωνία για τη διαφωνία και τη μανία της δικαίωσης του ενός εναντίον όλων» —επιθέσεις που χαρακτηρίζουν βέβαια αυτούς που καταφεύγουν σε παρόμοια μέσα για να καλύψουν την προφανή ένδεια επιχειρημάτων.
[2] Μπιτσάκης, Ρούσης, Καζάκης κ.ά. «Παύση πληρωμών - έξοδος από το ευρώ» (15/5/2010).
[3] Βλ. Τ. Φωτόπουλος, «Η Ελλάδα ως προτεκτοράτο της υπερεθνικης ελίτ: Προς μια αυτοδύναμη Οικονομία» (Γόρδιος, Σεπτέμβρης 2010)
Ας προστεθεί ότι, για τους λογους που οδηγησαν στην παρούσα οικονομικη κατασταση εχει γραψει μια εμπεριστατωμενη αναλυση ο Φωτοπουλος (βασισμενη σε αριθμούς και στοιχεια) οπου αναφερει ποιοι παράγοντες και σε ποιο βαθμο επαιξαν ρολο: http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grspeeches/2010.05.26__ke...
Σήμερα κεντρικό ζήτημα είναι: Τον βασικό λογο που φαινεται οτι είναι οι περιορισμοι που τεθηκαν απο την ΕΕ γιατι πρέπει να εξακολουθήσει η Ελλάδα να τον υφισταται;
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010
Ανεξάρτητο Τουρκικό κράτος της Θράκης - Σχολικά φανελάκια για όλα τα παιδάκια!
Ανεξάρτητο Τουρκικό κράτος της Θράκης - Σχολικά φανελάκια για όλα τα παιδάκια!
Πέμπτη, 22 Ιούλιος 2010 10:00
Ανεξάρτητο Τουρκικό κράτος της Θράκης σχολικά φανελάκια για όλα τα παιδάκια!Σε εκδήλωση για το κλείσιμο των σχολείων οι μουσουλμάνοι οραματιστές της Τουρκοποίησεις της Θράκης μοίρασαν στα παιδάκια καλοκαιρινά φανελάκια τυπωμένα με το σύνθημα: "Ανεξάρτητο Tουρκικό κράτος της Θράκης". Δια της σιωπής συναινεί το υπουργείο δια βίου γεννισταροποίησης.
Όλα τα παιδάκια φόρεσαν τα φανελάκια της προπαγάνδας που είχαν τυπώσει οι οραματιστές του ανεξάρτητου Τουρκικού κράτους της Θράκης. Για όσους δεν κατάλαβαν γιατί τονίζουμε οτι το θέμα με την Χαρά Νικοπούλου είναι σοβαρό και ο πόλεμος που έχει υποστεί δεν είναι καθόλου τυχαίος, αντιθέτως φανερώνει τα πολλά ύποπτα σημεία της σημερινής κυβέρνησης.
Το πρόβλημα της Θράκης, έχει της ρίζες του στη βαθιά αδιαφορία που έχει επιδείξει εδώ και χρόνια το ανεύθυνο Αθηνοκεντρικό κράτος που δυστυχώς αντιμετωπίζει τη Θράκη μόνο ψηφοθηρικά αδιαφορώντας για τα πραγματικά προβλήματα εκεί σαν να επρόκειτο για μακρινή αποικία σε κάποιο νησί του Ατλαντικού.
Απ'την άλλη πλευρά το βρώμικο σύστημα μέσα απο τα ΜΜΕ φρόντισε να αρρωστήσει την Ελληνική κοινωνία με το "μικρόβιο" του Μιθριδατισμού για να αποδομήσει τα πάντα χωρίς να υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις. Έτσι η Ελληνική κοινωνία πάσχει σήμερα απο αυτή την "ασθένεια" και... πνέει πλέον τα λοίσθια, αφού το δηλητήριο έχει χτυπήσει όλα τα ζωτικά όργανα...
«Μιθριδατισμός», για όσους το έχουν ξεχάσει, λέγεται η πρακτική της απόκτησης ανοσίας απέναντι σε κάποιο δηλητήριο, μέσω της βαθμιαίας χορήγησής του σε μικρές και μη θανατηφόρες δόσεις. Ο όρος προέρχεται από τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη, ο οποίος και εφάρμοσε τη μέθοδο, φοβούμενος μη τυχόν τον δηλητηριάσουν άλλοι.
Σιωπή λοιπόν.... η πατρίδα κοιμάται...
από τον ιστότοπο http://www.schizas.com/
Πέμπτη, 22 Ιούλιος 2010 10:00
Ανεξάρτητο Τουρκικό κράτος της Θράκης σχολικά φανελάκια για όλα τα παιδάκια!Σε εκδήλωση για το κλείσιμο των σχολείων οι μουσουλμάνοι οραματιστές της Τουρκοποίησεις της Θράκης μοίρασαν στα παιδάκια καλοκαιρινά φανελάκια τυπωμένα με το σύνθημα: "Ανεξάρτητο Tουρκικό κράτος της Θράκης". Δια της σιωπής συναινεί το υπουργείο δια βίου γεννισταροποίησης.
Όλα τα παιδάκια φόρεσαν τα φανελάκια της προπαγάνδας που είχαν τυπώσει οι οραματιστές του ανεξάρτητου Τουρκικού κράτους της Θράκης. Για όσους δεν κατάλαβαν γιατί τονίζουμε οτι το θέμα με την Χαρά Νικοπούλου είναι σοβαρό και ο πόλεμος που έχει υποστεί δεν είναι καθόλου τυχαίος, αντιθέτως φανερώνει τα πολλά ύποπτα σημεία της σημερινής κυβέρνησης.
Το πρόβλημα της Θράκης, έχει της ρίζες του στη βαθιά αδιαφορία που έχει επιδείξει εδώ και χρόνια το ανεύθυνο Αθηνοκεντρικό κράτος που δυστυχώς αντιμετωπίζει τη Θράκη μόνο ψηφοθηρικά αδιαφορώντας για τα πραγματικά προβλήματα εκεί σαν να επρόκειτο για μακρινή αποικία σε κάποιο νησί του Ατλαντικού.
Απ'την άλλη πλευρά το βρώμικο σύστημα μέσα απο τα ΜΜΕ φρόντισε να αρρωστήσει την Ελληνική κοινωνία με το "μικρόβιο" του Μιθριδατισμού για να αποδομήσει τα πάντα χωρίς να υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις. Έτσι η Ελληνική κοινωνία πάσχει σήμερα απο αυτή την "ασθένεια" και... πνέει πλέον τα λοίσθια, αφού το δηλητήριο έχει χτυπήσει όλα τα ζωτικά όργανα...
«Μιθριδατισμός», για όσους το έχουν ξεχάσει, λέγεται η πρακτική της απόκτησης ανοσίας απέναντι σε κάποιο δηλητήριο, μέσω της βαθμιαίας χορήγησής του σε μικρές και μη θανατηφόρες δόσεις. Ο όρος προέρχεται από τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη, ο οποίος και εφάρμοσε τη μέθοδο, φοβούμενος μη τυχόν τον δηλητηριάσουν άλλοι.
Σιωπή λοιπόν.... η πατρίδα κοιμάται...
από τον ιστότοπο http://www.schizas.com/
Παραιτήθηκε ο Ρουμελιώτης προβλέποντας πτώχευση της Ελλάδας τον χειμώνα...!
Ας μιλήσουμε επιτέλους!
• Μακεδονία - Macedonia, 21.07.2010
•
Παραιτήθηκε ο Ρουμελιώτης προβλέποντας πτώχευση της Ελλάδας τον χειμώνα...!
Καταχωρήθηκε: July 21, 2010, 8:00am EDT
Παραιτείται από το ΔΝΤ μη αντέχοντας να συνεργεί στην οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών
Σε παραίτηση από τη θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οδηγήθηκε εντελώς ξαφνικά χθες ο καθηγητής Π. Ρουμελιώτης (φωτογραφία επάνω), οικογενειακός φίλος του Παπανδρέου και υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση του πατέρα του.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ρουμελιώτης το τελευταίο δίμηνο δεν αντάλλασσε κουβέντα με τον Παπακωνσταντίνου με τον οποίο διαφωνούσε κάθετα για την πολιτική περιστολής του Ελλείμματος που ακολουθεί. Κατά τις ίδιες πηγές ο Ρουμελιώτης ενημέρωσε απευθείας τον Παπανδρέου πρόσφατα, ότι μπορεί να έχει εξασφαλιστεί η δεύτερη δόση του δανείου από το ΔΝΤ, όμως το Ταμείο θα προχωρήσει σε αναθεώρηση των προβλέψεων του για την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, αναφέροντας ότι η χώρα θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε στάση πληρωμών μέσα στο καταχείμωνο.
Ο Παπανδρέου αντί να τον ακούσει, συντάχθηκε με τον Παπακωνσταντίνου με αποτέλεσμα ο Ρουμελιώτης να υποβάλλει παραίτηση από τη θέση που ανέλαβε μόλις πριν από πέντε μήνες.
Εκείνος ο δυστυχής εισαγγελέας που απειλεί ό,ποιον αναφέρεται σε πτώχευση της Ελλάδας, μπορεί να μας αποστείλει αντίτυπο της μήνυσης που θα καταθέσει κατά του κυρίου Ρουμελιώτη ή μήπως πρέπει οι Έλληνες πολίτες να αρχίσουν να τον μηνύουν για απόπειρα τρομοκράτησης με κίνδυνο απώλειας των περιουσιών μας λόγω επιχειρούμενης δια της βίας παραπλάνησης και φαλκίδευσης οικονομικών στοιχείων που καταθέτουν για την κατάσταση της Ελλάδας παγκοσμίως αναγνωρισμένοι οικονομολόγοι;
Ποιός είναι ο Π. Ρουμελιώτης;
Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1987-1989), Υπουργός Εμπορίου (1987) και Ευρωβουλευτής (1989-1994).
Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και του Πανεπιστημίου του Παρισιού ΙΙ. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβώνης (2008-2009), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από το 2004) και στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (1984-1989).
Είναι Πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Οικονομικών Προβλέψεων του Ευρωμεσογεικού Κόσμου (IPEMed - Institut de Prospective Economique du Monde Μéditerranéen) από το 2004, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος Ομάδας Εργασίας για τον Εκδημοκρατισμό, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων του Συμφώνου Σταθερότητας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (2000-2001). Ήταν ειδικός εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στη Διαδικασία Σταθερότητας στα Βαλκάνια (1997-2000).
Συγγραφεάς πολλών βιβλίων και μελετών σε θέματα Διεθνούς Οικονομικής Διακυβέρνησης.
Από τον ιστότοπο http://www.macedoniablogs.gr/Ας_μιλήσουμε_επιτέλους!/2010/07/21/
• Μακεδονία - Macedonia, 21.07.2010
•
Παραιτήθηκε ο Ρουμελιώτης προβλέποντας πτώχευση της Ελλάδας τον χειμώνα...!
Καταχωρήθηκε: July 21, 2010, 8:00am EDT
Παραιτείται από το ΔΝΤ μη αντέχοντας να συνεργεί στην οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών
Σε παραίτηση από τη θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο οδηγήθηκε εντελώς ξαφνικά χθες ο καθηγητής Π. Ρουμελιώτης (φωτογραφία επάνω), οικογενειακός φίλος του Παπανδρέου και υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση του πατέρα του.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Ρουμελιώτης το τελευταίο δίμηνο δεν αντάλλασσε κουβέντα με τον Παπακωνσταντίνου με τον οποίο διαφωνούσε κάθετα για την πολιτική περιστολής του Ελλείμματος που ακολουθεί. Κατά τις ίδιες πηγές ο Ρουμελιώτης ενημέρωσε απευθείας τον Παπανδρέου πρόσφατα, ότι μπορεί να έχει εξασφαλιστεί η δεύτερη δόση του δανείου από το ΔΝΤ, όμως το Ταμείο θα προχωρήσει σε αναθεώρηση των προβλέψεων του για την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, αναφέροντας ότι η χώρα θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε στάση πληρωμών μέσα στο καταχείμωνο.
Ο Παπανδρέου αντί να τον ακούσει, συντάχθηκε με τον Παπακωνσταντίνου με αποτέλεσμα ο Ρουμελιώτης να υποβάλλει παραίτηση από τη θέση που ανέλαβε μόλις πριν από πέντε μήνες.
Εκείνος ο δυστυχής εισαγγελέας που απειλεί ό,ποιον αναφέρεται σε πτώχευση της Ελλάδας, μπορεί να μας αποστείλει αντίτυπο της μήνυσης που θα καταθέσει κατά του κυρίου Ρουμελιώτη ή μήπως πρέπει οι Έλληνες πολίτες να αρχίσουν να τον μηνύουν για απόπειρα τρομοκράτησης με κίνδυνο απώλειας των περιουσιών μας λόγω επιχειρούμενης δια της βίας παραπλάνησης και φαλκίδευσης οικονομικών στοιχείων που καταθέτουν για την κατάσταση της Ελλάδας παγκοσμίως αναγνωρισμένοι οικονομολόγοι;
Ποιός είναι ο Π. Ρουμελιώτης;
Ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας (1987-1989), Υπουργός Εμπορίου (1987) και Ευρωβουλευτής (1989-1994).
Είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και του Πανεπιστημίου του Παρισιού ΙΙ. Ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβώνης (2008-2009), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από το 2004) και στο Πανεπιστήμιο Πειραιά (1984-1989).
Είναι Πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Οικονομικών Προβλέψεων του Ευρωμεσογεικού Κόσμου (IPEMed - Institut de Prospective Economique du Monde Μéditerranéen) από το 2004, ενώ διετέλεσε Πρόεδρος Ομάδας Εργασίας για τον Εκδημοκρατισμό, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων του Συμφώνου Σταθερότητας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (2000-2001). Ήταν ειδικός εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στη Διαδικασία Σταθερότητας στα Βαλκάνια (1997-2000).
Συγγραφεάς πολλών βιβλίων και μελετών σε θέματα Διεθνούς Οικονομικής Διακυβέρνησης.
Από τον ιστότοπο http://www.macedoniablogs.gr/Ας_μιλήσουμε_επιτέλους!/2010/07/21/
Σάββατο 24 Ιουλίου 2010
«Αναξιόπιστος σύμμαχος για ΗΠΑ η Τουρκία» Παρέμβαση Σαρπάνη για Κυπριακό, δεν θέλουν τον Μπράιζα οι Αρμένιοι
Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010
«Αναξιόπιστος σύμμαχος για ΗΠΑ η Τουρκία»
Παρέμβαση Σαρπάνη για Κυπριακό, δεν θέλουν τον Μπράιζα οι Αρμένιοι
ΓΙΑαναξιοπιστία της Τουρκίας ως Νατοϊκού συμμάχου των ΗΠΑ και για ασυμβατότητα της χώρας με τις δυτικές δημοκρατικές αξίες κάνει λόγο ο Ελληνοαμερικανικός Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής John Sarbanesσε άρθρο του που φιλοξενείται στη διαδικτυακή εφημερίδα Ηuffington Ρost με τίτλο «Can Αmerica Relyon Τurkey». Το άρθρο του γερουσιαστή γράφτηκε με αφορμή την προχθεσινή θλιβερή επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Ο Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής καλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της να ασκήσουν πιέσεις προς την Τουρκία για συμμόρφωσή της με το διεθνές δίκαιο και με τις υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και να απαιτήσουν την άμεση αποχώρηση των 45.000 Τούρκων στρατιωτών που ασκούν κατοχή στη βόρεια Κύπρο. Με αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να εργαστούν προς την κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας ισχυρής, διαρκούς και στηριζόμενης σε κοινές αξίες συμμαχία με την Τουρκία, η οποία θα φέρει δικαιοσύνη στον κυπριακό λαό, μεγαλύτερη ισχύ στο ΝΑΤΟ και ενίσχυση της συλλογικής ασφάλειας της Δύσης.
Στο μεταξύ, αρμενο-αμερικανικός οργανισμός προέβαλε ενστάσεις για την υποψηφιότητα του Μatthew J. Βryza ως πρέσβη των ΗΠΑ στο Αζερμπαϊτζάν. Ο Αμερικανός διπλωμάτης ασχολήθηκε στο παρελθόν, επί διακυβέρνησης Μπους με το Κυπριακό. Οι Αρμένιοι επικαλέστηκαν σύγκρουση συμφερόντων, καθώς ο Βryza διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με σημαντικούς πολιτικούς του Αζερμπαϊτζάν, καθώς επίσης και στη γενικά μεροληπτική στάση που έχει κρατήσει κατά των Αρμενίων, στη διάρκεια της καριέρας του ως διπλωμάτης.
Ο Οργανισμός ανέφερε επίσης ότι θέμα σύγκρουσης συμφερόντων δημιουργεί και η θέση της Τουρκάλας συζύγου του Βryza ως διευθύντριας στο Center for Εurasian Ρolicyτου Ηudson Ιnstitute της Ουάσιγκτον, το οποίο έχει χρηματοδοτηθεί από Τούρκους και Αζέρους επιχειρηματίες.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Αναρτήθηκε από Kaukasios στις 7/24/2010 11:13:00 πμ
Ετικέτες Ελλάδα, ΗΠΑ, Τουρκία
Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/07/blog-post_6351.html#ixzz0udGI7ns4
«Αναξιόπιστος σύμμαχος για ΗΠΑ η Τουρκία»
Παρέμβαση Σαρπάνη για Κυπριακό, δεν θέλουν τον Μπράιζα οι Αρμένιοι
ΓΙΑαναξιοπιστία της Τουρκίας ως Νατοϊκού συμμάχου των ΗΠΑ και για ασυμβατότητα της χώρας με τις δυτικές δημοκρατικές αξίες κάνει λόγο ο Ελληνοαμερικανικός Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής John Sarbanesσε άρθρο του που φιλοξενείται στη διαδικτυακή εφημερίδα Ηuffington Ρost με τίτλο «Can Αmerica Relyon Τurkey». Το άρθρο του γερουσιαστή γράφτηκε με αφορμή την προχθεσινή θλιβερή επέτειο της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Ο Ελληνοαμερικανός γερουσιαστής καλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της να ασκήσουν πιέσεις προς την Τουρκία για συμμόρφωσή της με το διεθνές δίκαιο και με τις υποχρεώσεις της χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και να απαιτήσουν την άμεση αποχώρηση των 45.000 Τούρκων στρατιωτών που ασκούν κατοχή στη βόρεια Κύπρο. Με αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ θα μπορέσουν να εργαστούν προς την κατεύθυνση της οικοδόμησης μιας ισχυρής, διαρκούς και στηριζόμενης σε κοινές αξίες συμμαχία με την Τουρκία, η οποία θα φέρει δικαιοσύνη στον κυπριακό λαό, μεγαλύτερη ισχύ στο ΝΑΤΟ και ενίσχυση της συλλογικής ασφάλειας της Δύσης.
Στο μεταξύ, αρμενο-αμερικανικός οργανισμός προέβαλε ενστάσεις για την υποψηφιότητα του Μatthew J. Βryza ως πρέσβη των ΗΠΑ στο Αζερμπαϊτζάν. Ο Αμερικανός διπλωμάτης ασχολήθηκε στο παρελθόν, επί διακυβέρνησης Μπους με το Κυπριακό. Οι Αρμένιοι επικαλέστηκαν σύγκρουση συμφερόντων, καθώς ο Βryza διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με σημαντικούς πολιτικούς του Αζερμπαϊτζάν, καθώς επίσης και στη γενικά μεροληπτική στάση που έχει κρατήσει κατά των Αρμενίων, στη διάρκεια της καριέρας του ως διπλωμάτης.
Ο Οργανισμός ανέφερε επίσης ότι θέμα σύγκρουσης συμφερόντων δημιουργεί και η θέση της Τουρκάλας συζύγου του Βryza ως διευθύντριας στο Center for Εurasian Ρolicyτου Ηudson Ιnstitute της Ουάσιγκτον, το οποίο έχει χρηματοδοτηθεί από Τούρκους και Αζέρους επιχειρηματίες.
ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ
Αναρτήθηκε από Kaukasios στις 7/24/2010 11:13:00 πμ
Ετικέτες Ελλάδα, ΗΠΑ, Τουρκία
Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/07/blog-post_6351.html#ixzz0udGI7ns4
«Φιρμάνι» τουρκισμού για τη Θράκη σε Διάσκεψη του ΟΑΣΕ - ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
«Φιρμάνι» τουρκισμού για τη Θράκη σε Διάσκεψη του ΟΑΣΕ
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
Ο ΟΑΣΕ και η επετειακή διάσκεψη για τη συμπλήρωση των 20 χρόνων από τη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης ήταν το βήμα που επέλεξαν αυτή τη φορά οι γνωστοί παράγοντες της μειονότητας για να προβάλλουν το χωριστικό μήνυμά τους και να επιχειρήσουν να προβάλλουν εικόνα «μεσαίωνα» για τη Θράκη.
Η επετειακή διάσκεψη του ΟΑΣΕ πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη (10-11 Ιουνίου) με θέμα «20 χρόνια από τη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης του ΟΑΣΕ: Το καθεστώς και οι μελλοντικές προοπτικές», στο οποίο εκτός όλων των κρατών-μελών και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών συμμετείχαν και εκπρόσωποι Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το εντυπωσιακό είναι ότι από τις 46 ΜΚΟ που συμμετείχαν, μόλις οχτώ κατέθεσαν γραπτά υπομνήματα στο συνέδριο και από αυτές οι δύο ήταν η «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» –εκπροσωπήθηκε από τη Φατμά Ρεσίτ– και ο «Σύλλογος Επιστημόνων της μειονότητας της Δυτικής Θράκης», που εκπροσωπήθηκε από τον Τσεμίλ Καπζά.
Οι δύο αυτές οργανώσεις με την έντονη δραστηριοποίηση της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας» (και τη γνωστή εξωγενή «κρατική» στήριξη) έχουν αποκτήσει σταθερό βήμα σε πληθώρα διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, προβάλλοντας μια απόλυτα πλασματική και προσβλητική εικόνα της χώρας μας σε ό,τι αφορά στον τομέα των δικαιωμάτων.
Μέτρα για τη μειονότητα
Ο Έλληνας αντιπρόσωπος στη διάσκεψη έδωσε συνολική απάντηση για τα θέματα που ήγειραν οι δύο οργανώσεις, ενημερώνοντας για τα μέτρα που έχουν ληφθεί και συνεχίζουν να λαμβάνονται για τη μειονότητα, αλλά είναι αμφίβολο εάν ο «γραφειοκρατικός» και τυπικός τρόπος με τον οποίο γίνεται η παρουσίαση των ελληνικών θέσεων είναι «πειστικός σε ένα τόσο ευαίσθητο και καχύποπτο» ακροατήριο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η προβολή των «αιτημάτων» των οργανώσεων αυτών καλύπτει μεν όλο το φάσμα των θεμάτων που θέτει και η τουρκική προπαγάνδα, κυρίως όμως επικεντρώνεται σε ζητήματα που αποσκοπούν στο να λειτουργήσουν χωριστικά, να απομονώσουν τη μειονότητα και με το πρόσχημα της ιδιαίτερης ταυτότητας και της μη αφομοίωσης να εμποδίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη συμβίωση και ένταξη των Ελλήνων μουσουλμάνων πολιτών στην ελληνική κοινωνία.
Δεν είναι τυχαίο ότι το βάρος της κριτικής που ασκείται εναντίον της χώρας μας αφορά είτε την εκπαίδευση, όπου υποστηρίζουν οι κύκλοι αυτή τη χωριστική-μειονοτική εκπαίδευση, που στερεί τη δυνατότητα ομαλής ένταξης και στην κοινωνία αλλά και στην αγορά εργασίας των νέων μουσουλμάνων, ενώ ψηλά στην ατζέντα είναι η κατάργηση του πλαφόν 3% στις εθνικές εκλογές.
Το αίτημα αυτό αποκαλύπτει το διακαή πόθο και στόχο της Άγκυρας για επιστροφή στους χωριστικούς θεσμούς, με ανεξάρτητα μειονοτικά κόμματα ή συνδυασμούς, υπό το φόβο πολιτικής αφομοίωσης από τα μεγάλα πολιτικά κόμματα.
Η αντίθεση και με τον «Καλλικράτη», αλλά και με το θεσμό των υπερνομαρχιών και των περιφερειών, αντανακλά ακριβώς την επιδίωξη για καθορισμό με τέτοιο τρόπο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε να υπάρξουν θεσμοί που θα ελέγχονται πλήρως από (ακραία) μειονοτικά στοιχεία.
Το γεγονός, μάλιστα, ότι τίθεται ως αίτημα η συγκρότηση «μηχανισμού διαλόγου» της Πολιτείας με τη μειονότητα [Σ.Σ.: χωρίς να διευκρινίζουν, φυσικά, ποιοι θα είναι οι εκπρόσωποι της μειονότητας που θα συμμετέχουν σε έναν τέτοιο μηχανισμό] συνιστά μια σαφή ομολογία για την πρόθεση επιβολής, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, καθεστώτος «συνδιοίκησης» στη Θράκη.
Το υπόμνημα
Το υπόμνημα το οποίο παρουσίασε ο «Σύλλογος Επιστημόνων» διεκτραγωδεί την κατάσταση στη Θράκη, ενώ περιλαμβάνει και ειδικό συνημμένο κείμενο με κατάλογο των «θεμάτων» επί των όποιων πρέπει να… εγκαλέσει την Ελλάδα ο ΟΑΣΕ. Έχει ενδιαφέρον ότι ενώ στον τίτλο του ο «Σύλλογος Επιστημόνων» αναφέρεται σε «Μειονότητα της Δυτικής Θράκης», στα κείμενα που κατέθεσε στον ΟΑΣΕ τιτλοφορείται «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης».
Στο κείμενό του ο «Σύλλογος Επιστημόνων» παραδέχεται ότι έγιναν κάποια βήματα την τελευταία δεκαετία, αλλά απαιτούνται να γίνουν πολλά ακόμη και προβάλλει το γνωστό κατάλογο των θεμάτων:
Άρνηση εθνικής ταυτότητας, ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, αφαίρεση ιθαγένειας, εκπαίδευση, θρησκεία, βακουφικά ιδρύματα, πολιτική συμμετοχή, αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ο κατάλογος των «αιτημάτων» που τίθενται είναι ο εξής:
- Σεβασμός της συλλογικής χρήσης του ατομικού δικαιώματος και αναγνώριση της ύπαρξης «τουρκικής μειονότητας» στην Ελλάδα.
- Επικύρωση της Σύμβασης Πλαισίου για τις Εθνικές Μειονότητες και του Ευρωπαϊκού Χάρτη των τοπικών και μειονοτικών γλωσσών.
- Άμεση άρση των συνεπειών της εφαρμογής του άρθρου 19 του Κώδικα Ιθαγένειας.
- Αναθεώρηση του νομού του 2008 για τα βακούφια, επειδή συντάχθηκε «χωρίς να ληφθεί υπόψη η άποψη και η βούληση της μειονότητας».
- Να επιτραπεί η χρήση του όρου «τουρκικός» σε συλλόγους, οργανώσεις κ.λπ. και να «αρθούν τα εμπόδια» στην ίδρυση συλλόγων.
- Διασφάλιση της «διδασκαλίας» στην τουρκική στα νηπιαγωγεία (!) [Σ.Σ. όταν είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα σπουδών στα νηπιαγωγεία και τους παιδικούς σταθμούς] και κατάργηση του νόμου του 2006 για την προσχολική εκπαίδευση.
- Αλλαγή του νόμου για τα ΜΜΕ (3592/2007), ώστε να διευκολυνθεί η χρήση μειονοτικών γλωσσών στα ΜΜΕ.
- Κατάργηση του πλαφόν του 3% στις εκλογές και «άλλων απαγορευτικών μέτρων», ώστε να υπάρξει πλήρης πολιτική συμμέτοχη της μειονότητας.
- Λήψη των αναγκαίων μέτρων για την αναγνώριση των εκλεγμένων μουφτήδων και κατάργηση του τρόπου ορισμού των μουφτήδων με το νόμο 3536/2007.
- Καθιέρωση αντικειμενικού και παραγωγικού μηχανισμού διαλόγου, με τη μειονότητα με σκοπό την κατανόηση και την εξεύρεση ικανοποιητικών λύσεων στα προβλήματα της «τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης».
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο «Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης» αναλαμβάνει να προβάλει διεθνώς και την «καταπίεση» της «τουρκικής μειονότητας» στη Ρόδο και στην Κω. Στο υπόμνημα αναφέρεται ότι η «τουρκική μειονότητα» στα δύο νησιά αριθμεί 5.000 μέλη, των όποιων η Ελλάδα αρνείται να αναγνωρίσει το μειονοτικό καθεστώς και τα οποία αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με την «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη αλλά υφίστανται και πρόσθετα… «εγκλήματα μισούς», με τη διάλυση νεκροταφείων και τη μη συντήρηση ιστορικών θρησκευτικών μνημείων της «μειονότητας».
από τον ιστότοπο http://m-epikaira.gr/2010/07/«φιρμάνι»-τουρκισμού-για-τη-θράκη-σε-δ/
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ
Ο ΟΑΣΕ και η επετειακή διάσκεψη για τη συμπλήρωση των 20 χρόνων από τη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης ήταν το βήμα που επέλεξαν αυτή τη φορά οι γνωστοί παράγοντες της μειονότητας για να προβάλλουν το χωριστικό μήνυμά τους και να επιχειρήσουν να προβάλλουν εικόνα «μεσαίωνα» για τη Θράκη.
Η επετειακή διάσκεψη του ΟΑΣΕ πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη (10-11 Ιουνίου) με θέμα «20 χρόνια από τη Διακήρυξη της Κοπεγχάγης του ΟΑΣΕ: Το καθεστώς και οι μελλοντικές προοπτικές», στο οποίο εκτός όλων των κρατών-μελών και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών συμμετείχαν και εκπρόσωποι Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το εντυπωσιακό είναι ότι από τις 46 ΜΚΟ που συμμετείχαν, μόλις οχτώ κατέθεσαν γραπτά υπομνήματα στο συνέδριο και από αυτές οι δύο ήταν η «Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης» –εκπροσωπήθηκε από τη Φατμά Ρεσίτ– και ο «Σύλλογος Επιστημόνων της μειονότητας της Δυτικής Θράκης», που εκπροσωπήθηκε από τον Τσεμίλ Καπζά.
Οι δύο αυτές οργανώσεις με την έντονη δραστηριοποίηση της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας» (και τη γνωστή εξωγενή «κρατική» στήριξη) έχουν αποκτήσει σταθερό βήμα σε πληθώρα διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα, προβάλλοντας μια απόλυτα πλασματική και προσβλητική εικόνα της χώρας μας σε ό,τι αφορά στον τομέα των δικαιωμάτων.
Μέτρα για τη μειονότητα
Ο Έλληνας αντιπρόσωπος στη διάσκεψη έδωσε συνολική απάντηση για τα θέματα που ήγειραν οι δύο οργανώσεις, ενημερώνοντας για τα μέτρα που έχουν ληφθεί και συνεχίζουν να λαμβάνονται για τη μειονότητα, αλλά είναι αμφίβολο εάν ο «γραφειοκρατικός» και τυπικός τρόπος με τον οποίο γίνεται η παρουσίαση των ελληνικών θέσεων είναι «πειστικός σε ένα τόσο ευαίσθητο και καχύποπτο» ακροατήριο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η προβολή των «αιτημάτων» των οργανώσεων αυτών καλύπτει μεν όλο το φάσμα των θεμάτων που θέτει και η τουρκική προπαγάνδα, κυρίως όμως επικεντρώνεται σε ζητήματα που αποσκοπούν στο να λειτουργήσουν χωριστικά, να απομονώσουν τη μειονότητα και με το πρόσχημα της ιδιαίτερης ταυτότητας και της μη αφομοίωσης να εμποδίσουν την ομαλή και απρόσκοπτη συμβίωση και ένταξη των Ελλήνων μουσουλμάνων πολιτών στην ελληνική κοινωνία.
Δεν είναι τυχαίο ότι το βάρος της κριτικής που ασκείται εναντίον της χώρας μας αφορά είτε την εκπαίδευση, όπου υποστηρίζουν οι κύκλοι αυτή τη χωριστική-μειονοτική εκπαίδευση, που στερεί τη δυνατότητα ομαλής ένταξης και στην κοινωνία αλλά και στην αγορά εργασίας των νέων μουσουλμάνων, ενώ ψηλά στην ατζέντα είναι η κατάργηση του πλαφόν 3% στις εθνικές εκλογές.
Το αίτημα αυτό αποκαλύπτει το διακαή πόθο και στόχο της Άγκυρας για επιστροφή στους χωριστικούς θεσμούς, με ανεξάρτητα μειονοτικά κόμματα ή συνδυασμούς, υπό το φόβο πολιτικής αφομοίωσης από τα μεγάλα πολιτικά κόμματα.
Η αντίθεση και με τον «Καλλικράτη», αλλά και με το θεσμό των υπερνομαρχιών και των περιφερειών, αντανακλά ακριβώς την επιδίωξη για καθορισμό με τέτοιο τρόπο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε να υπάρξουν θεσμοί που θα ελέγχονται πλήρως από (ακραία) μειονοτικά στοιχεία.
Το γεγονός, μάλιστα, ότι τίθεται ως αίτημα η συγκρότηση «μηχανισμού διαλόγου» της Πολιτείας με τη μειονότητα [Σ.Σ.: χωρίς να διευκρινίζουν, φυσικά, ποιοι θα είναι οι εκπρόσωποι της μειονότητας που θα συμμετέχουν σε έναν τέτοιο μηχανισμό] συνιστά μια σαφή ομολογία για την πρόθεση επιβολής, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, καθεστώτος «συνδιοίκησης» στη Θράκη.
Το υπόμνημα
Το υπόμνημα το οποίο παρουσίασε ο «Σύλλογος Επιστημόνων» διεκτραγωδεί την κατάσταση στη Θράκη, ενώ περιλαμβάνει και ειδικό συνημμένο κείμενο με κατάλογο των «θεμάτων» επί των όποιων πρέπει να… εγκαλέσει την Ελλάδα ο ΟΑΣΕ. Έχει ενδιαφέρον ότι ενώ στον τίτλο του ο «Σύλλογος Επιστημόνων» αναφέρεται σε «Μειονότητα της Δυτικής Θράκης», στα κείμενα που κατέθεσε στον ΟΑΣΕ τιτλοφορείται «Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης».
Στο κείμενό του ο «Σύλλογος Επιστημόνων» παραδέχεται ότι έγιναν κάποια βήματα την τελευταία δεκαετία, αλλά απαιτούνται να γίνουν πολλά ακόμη και προβάλλει το γνωστό κατάλογο των θεμάτων:
Άρνηση εθνικής ταυτότητας, ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι, αφαίρεση ιθαγένειας, εκπαίδευση, θρησκεία, βακουφικά ιδρύματα, πολιτική συμμετοχή, αλλαγές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ο κατάλογος των «αιτημάτων» που τίθενται είναι ο εξής:
- Σεβασμός της συλλογικής χρήσης του ατομικού δικαιώματος και αναγνώριση της ύπαρξης «τουρκικής μειονότητας» στην Ελλάδα.
- Επικύρωση της Σύμβασης Πλαισίου για τις Εθνικές Μειονότητες και του Ευρωπαϊκού Χάρτη των τοπικών και μειονοτικών γλωσσών.
- Άμεση άρση των συνεπειών της εφαρμογής του άρθρου 19 του Κώδικα Ιθαγένειας.
- Αναθεώρηση του νομού του 2008 για τα βακούφια, επειδή συντάχθηκε «χωρίς να ληφθεί υπόψη η άποψη και η βούληση της μειονότητας».
- Να επιτραπεί η χρήση του όρου «τουρκικός» σε συλλόγους, οργανώσεις κ.λπ. και να «αρθούν τα εμπόδια» στην ίδρυση συλλόγων.
- Διασφάλιση της «διδασκαλίας» στην τουρκική στα νηπιαγωγεία (!) [Σ.Σ. όταν είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα σπουδών στα νηπιαγωγεία και τους παιδικούς σταθμούς] και κατάργηση του νόμου του 2006 για την προσχολική εκπαίδευση.
- Αλλαγή του νόμου για τα ΜΜΕ (3592/2007), ώστε να διευκολυνθεί η χρήση μειονοτικών γλωσσών στα ΜΜΕ.
- Κατάργηση του πλαφόν του 3% στις εκλογές και «άλλων απαγορευτικών μέτρων», ώστε να υπάρξει πλήρης πολιτική συμμέτοχη της μειονότητας.
- Λήψη των αναγκαίων μέτρων για την αναγνώριση των εκλεγμένων μουφτήδων και κατάργηση του τρόπου ορισμού των μουφτήδων με το νόμο 3536/2007.
- Καθιέρωση αντικειμενικού και παραγωγικού μηχανισμού διαλόγου, με τη μειονότητα με σκοπό την κατανόηση και την εξεύρεση ικανοποιητικών λύσεων στα προβλήματα της «τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης».
Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι ο «Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης» αναλαμβάνει να προβάλει διεθνώς και την «καταπίεση» της «τουρκικής μειονότητας» στη Ρόδο και στην Κω. Στο υπόμνημα αναφέρεται ότι η «τουρκική μειονότητα» στα δύο νησιά αριθμεί 5.000 μέλη, των όποιων η Ελλάδα αρνείται να αναγνωρίσει το μειονοτικό καθεστώς και τα οποία αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με την «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη αλλά υφίστανται και πρόσθετα… «εγκλήματα μισούς», με τη διάλυση νεκροταφείων και τη μη συντήρηση ιστορικών θρησκευτικών μνημείων της «μειονότητας».
από τον ιστότοπο http://m-epikaira.gr/2010/07/«φιρμάνι»-τουρκισμού-για-τη-θράκη-σε-δ/
Αμετακίνητη πολιτική Σαμαρά για ταχεία έξοδο από το ΔΝΤ - ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Αμετακίνητη πολιτική Σαμαρά για ταχεία έξοδο από το ΔΝΤ
ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Με συμμάχους μια νέα ηγετική ομάδα που εντός ολίγου θα έχει συγκροτηθεί στο σύνολό της και μια νέα οργανωτική δομή, και χωρίς καμία από τις εκκρεμότητες των προηγούμενων μηνών να λειτουργούν ως τροχοπέδη για τα σχέδιά του, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς καλείται πλέον να κερδίσει το μεγάλο στοίχημα για το οποίο οι ψηφοφόροι του κόμματος του παρέδωσαν τη σκυτάλη της ηγεσίας: Να ανακτήσει το χαμένο έδαφος και να βάλει το κόμμα του σε τροχιά εξουσίας, προσφέροντας στους πολίτες μία σοβαρή, εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Από τις επιδόσεις των επόμενων μηνών θα διαφανεί σε μεγάλο βαθμό αν η νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά διαθέτει τα πολιτικά ανακλαστικά, τις ιδέες, τις προτάσεις και τα πρόσωπα που θα της επιτρέψουν να προσελκύσει ευρέα κοινωνικά στρώματα που σήμερα δυσφορούν για τους κυβερνητικούς χειρισμούς αλλά αμφιβάλλουν για τις πραγματικές δυνατότητες της αξιωματικής αντιπολίτευσης να υπερβεί τον κακό εαυτό της. Οι συνθήκες υπό τις οποίες καλείται να κερδίσει το στοίχημα ο κ. Σαμαράς είναι ιδιαίτερα πιεστικές, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για λάθη και καθυστερήσεις. Η ρευστότητα στην πολιτική σκηνή διατηρεί διαρκώς στο προσκήνιο τα σενάρια περί δίδυμων εκλογών το φθινόπωρο, ενώ η πιθανότητα δραματικής εκδήλωσης της κοινωνικής δυσφορίας τους επόμενους μήνες είναι πλέον μεγάλη. Στα παραπάνω, άλλωστε, από άλλη οπτική ποντάρουν τόσο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρη όσο και η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη με το υπό σύσταση νέο κόμμα της.
Δεν ανησυχεί για την Μπακογιάννη
Ο κ. Σαμαράς δείχνει να μην ανησυχεί ιδιαίτερα για την εκλογική απήχηση των θέσεων της πρώην εσωκομματικής της αντιπάλου, λόγω του γεγονότος ότι ταυτίστηκε με την κυβέρνηση στο μείζον θέμα του Μνημονίου, ενώ ανάλογη είναι η εκτίμησή του και για το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, το οποίο εσχάτως εμφανίζεται ως μοχλός στήριξης του ΠΑΣΟΚ. Οι συνεχείς αναφορές του αρχηγού της ΝΔ σε «εξαπτέρυγα» και «δεκανίκια» του ΠΑΣΟΚ, όπως και η άρνησή του να εμπλακεί σε αντιπαράθεση ουσίας με την κυρία Μπακογιάννη, καταμαρτυρούν τις εκτιμήσεις του αλλά και τη στρατηγική του έναντι των δύο.
Ένα πρώτο κρίσιμο crash test για τον κ. Σαμαρά θα είναι η αποδοχή που θα έχει στην κοινωνία η πρότασή του για την απαλλαγή από το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τις συνέπειές του. Το περίγραμμα αυτής της πρότασης, το παζλ της οποίας θα συμπληρωθεί τους επόμενους μήνες, θα σκιαγραφήσει ο αρχηγός του κόμματος την ερχόμενη Τετάρτη, στο Ζάππειο Μέγαρο. Ο κ. Σαμαράς είναι απολύτως πεπεισμένος ότι με ένα άλλο μείγμα πολιτικής μπορεί η χώρα να περιορίσει το χρόνο παραμονής υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ, παράμετρο που θεωρεί καθοριστική για τις αντοχές της οικονομίας και το μέλλον της χώρας. Θεωρεί, δε, ότι όλες οι μέχρι σήμερα επισημάνσεις της Νέας Δημοκρατίας έχουν δικαιωθεί πλήρως και ότι είναι κατανοητό ακόμη και σε εκείνους που δεν διαθέτουν εξειδικευμένη γνώση ότι η πολιτική της κυβέρνησης εγκλωβίζει τη χώρα σε μια διαρκή, ανατροφοδοτούμενη ύφεση.
Προς επίρρωση όλων αυτών, στην εκδήλωση της ερχόμενης Τετάρτης θα προβληθούν δηλώσεις κορυφαίων ξένων οικονομολόγων και παραγόντων οι εκτιμήσεις και οι επισημάνσεις των οποίων κινούνται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με τη Νέα Δημοκρατία. Μέσω αυτών, θα δοθεί και ένα μήνυμα-απάντηση, όπως λένε οι συνεργάτες του, σε όσους καταλογίζουν στη ΝΔ λαϊκισμό και προσπάθεια πολιτικής επένδυσης στην κρίση και τις συνέπειές της. Με φόντο τις δηλώσεις αυτές, ο κ. Σαμαράς θα επαναφέρει, λοιπόν, πιο ολοκληρωμένα τις προτάσεις του για μέτρα τόνωσης της Οικονομίας, μηδενικού ή ελάχιστου έστω δημοσιονομικού κόστους, που φρενάρουν την ύφεση, περιορίζουν τα «λουκέτα» και συγκρατούν την εξάπλωση της ανεργίας. Αιχμή του κ. Σαμαρά θα είναι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, την οποία υπολογίζει στα 272 με 300 δις – δηλαδή όσο σχεδόν το σύνολο του δημοσίου χρέους. Ο αρχηγός της ΝΔ θα τονίσει ότι μόνο μέρος της ακίνητης περιουσία της ΚΕΔ, αν μεσοπρόθεσμα αξιοποιηθεί, μπορεί να καλύψει σημαντικό τμήμα του χρέους και των ετήσιων τόκων και θα προτείνει είτε τη μακροχρόνια μίσθωση συμμετοχής σε ΣΔΙΤ είτε Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, όπου το κράτος συμμετέχει με το κεφάλαιό του, τη γη και ο ιδιωτικός τομέας με κεφάλαια επενδυτικά. Θα βγει, δε, «μπροστά» στο ζήτημα του περιορισμού της δημόσιας σπατάλης, προτείνοντας δραματικές πρωτοβουλίες.
Το τελευταίο, οι θέσεις δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας για το ρόλο του κράτους, επεξεργάζονται ήδη από πολυπληθή ομάδα συνεργατών του κ. Σαμαρά, καθώς αποτελούν καθοριστικό δείγμα της πολιτικής αντίληψης του νέου αρχηγού. Θα παρουσιάζονται, δε, σταδιακά και κατά τομείς μέχρι το φθινόπωρο.
Αλλαγές σε πρόσωπα
Μέχρι τότε ο κ. Σαμαράς στοχεύει να έχει ολοκληρώσει και τις αλλαγές στα πρόσωπα τις οποίες ήδη δρομολογεί. Αύριο, θα εκλεγεί ο νέος Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, ο ρόλος του οποίου θεωρείται καθοριστικός ενόψει και των επικείμενων εκλογών για την Αυτοδιοίκηση. Αμέσως μετά θεωρείται βέβαιο ότι ο αρχηγός του κόμματος θα προχωρήσει σε ριζικό ανασχηματισμό των τομεαρχών και γραμματέων, ενώ ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενίσχυση του επικοινωνιακού επιτελείου. Πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι ο κ. Σαμαράς και στενοί του συνεργάτες αναζητούν νέα πρόσωπα τα οποία μπορούν να αναλάβουν συγκεκριμένους τομείς ευθύνης, υπό τον εκπρόσωπο του κόμματος και τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου.
Έχοντας στο μεταξύ εκχωρήσει μια σειρά γραφειοκρατικών και άλλων ζητημάτων στους δύο αντιπροέδρους που θα τοποθετήσει, τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο και πιθανότατα τον κ. Σταύρο Δήμα, ο κ. Σαμαράς προτίθεται από τα τέλη του καλοκαιριού να επισκεφθεί σταδιακά όλες τις περιφέρειες της χώρας, προκειμένου να επικοινωνήσει τις θέσεις του απευθείας στο εκλογικό σώμα. Ο αρχηγός της ΝΔ επενδύει πολύ στην προσωπική επαφή με το εκλογικό σώμα, ενώ επιθυμεί να έχει και προσωπική αντίληψη για τις επιλογές των προσώπων με τα οποία θα δώσει το κόμμα του τη μάχη των εκλογών για την Αυτοδιοίκηση.
από το http://m-epikaira.gr/2010/07/αμετακίνητη-πολιτική-σαμαρά-για-ταχε
ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Με συμμάχους μια νέα ηγετική ομάδα που εντός ολίγου θα έχει συγκροτηθεί στο σύνολό της και μια νέα οργανωτική δομή, και χωρίς καμία από τις εκκρεμότητες των προηγούμενων μηνών να λειτουργούν ως τροχοπέδη για τα σχέδιά του, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς καλείται πλέον να κερδίσει το μεγάλο στοίχημα για το οποίο οι ψηφοφόροι του κόμματος του παρέδωσαν τη σκυτάλη της ηγεσίας: Να ανακτήσει το χαμένο έδαφος και να βάλει το κόμμα του σε τροχιά εξουσίας, προσφέροντας στους πολίτες μία σοβαρή, εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Από τις επιδόσεις των επόμενων μηνών θα διαφανεί σε μεγάλο βαθμό αν η νέα Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά διαθέτει τα πολιτικά ανακλαστικά, τις ιδέες, τις προτάσεις και τα πρόσωπα που θα της επιτρέψουν να προσελκύσει ευρέα κοινωνικά στρώματα που σήμερα δυσφορούν για τους κυβερνητικούς χειρισμούς αλλά αμφιβάλλουν για τις πραγματικές δυνατότητες της αξιωματικής αντιπολίτευσης να υπερβεί τον κακό εαυτό της. Οι συνθήκες υπό τις οποίες καλείται να κερδίσει το στοίχημα ο κ. Σαμαράς είναι ιδιαίτερα πιεστικές, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια για λάθη και καθυστερήσεις. Η ρευστότητα στην πολιτική σκηνή διατηρεί διαρκώς στο προσκήνιο τα σενάρια περί δίδυμων εκλογών το φθινόπωρο, ενώ η πιθανότητα δραματικής εκδήλωσης της κοινωνικής δυσφορίας τους επόμενους μήνες είναι πλέον μεγάλη. Στα παραπάνω, άλλωστε, από άλλη οπτική ποντάρουν τόσο ο αρχηγός του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρη όσο και η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη με το υπό σύσταση νέο κόμμα της.
Δεν ανησυχεί για την Μπακογιάννη
Ο κ. Σαμαράς δείχνει να μην ανησυχεί ιδιαίτερα για την εκλογική απήχηση των θέσεων της πρώην εσωκομματικής της αντιπάλου, λόγω του γεγονότος ότι ταυτίστηκε με την κυβέρνηση στο μείζον θέμα του Μνημονίου, ενώ ανάλογη είναι η εκτίμησή του και για το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, το οποίο εσχάτως εμφανίζεται ως μοχλός στήριξης του ΠΑΣΟΚ. Οι συνεχείς αναφορές του αρχηγού της ΝΔ σε «εξαπτέρυγα» και «δεκανίκια» του ΠΑΣΟΚ, όπως και η άρνησή του να εμπλακεί σε αντιπαράθεση ουσίας με την κυρία Μπακογιάννη, καταμαρτυρούν τις εκτιμήσεις του αλλά και τη στρατηγική του έναντι των δύο.
Ένα πρώτο κρίσιμο crash test για τον κ. Σαμαρά θα είναι η αποδοχή που θα έχει στην κοινωνία η πρότασή του για την απαλλαγή από το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τις συνέπειές του. Το περίγραμμα αυτής της πρότασης, το παζλ της οποίας θα συμπληρωθεί τους επόμενους μήνες, θα σκιαγραφήσει ο αρχηγός του κόμματος την ερχόμενη Τετάρτη, στο Ζάππειο Μέγαρο. Ο κ. Σαμαράς είναι απολύτως πεπεισμένος ότι με ένα άλλο μείγμα πολιτικής μπορεί η χώρα να περιορίσει το χρόνο παραμονής υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ, παράμετρο που θεωρεί καθοριστική για τις αντοχές της οικονομίας και το μέλλον της χώρας. Θεωρεί, δε, ότι όλες οι μέχρι σήμερα επισημάνσεις της Νέας Δημοκρατίας έχουν δικαιωθεί πλήρως και ότι είναι κατανοητό ακόμη και σε εκείνους που δεν διαθέτουν εξειδικευμένη γνώση ότι η πολιτική της κυβέρνησης εγκλωβίζει τη χώρα σε μια διαρκή, ανατροφοδοτούμενη ύφεση.
Προς επίρρωση όλων αυτών, στην εκδήλωση της ερχόμενης Τετάρτης θα προβληθούν δηλώσεις κορυφαίων ξένων οικονομολόγων και παραγόντων οι εκτιμήσεις και οι επισημάνσεις των οποίων κινούνται ακριβώς στην ίδια κατεύθυνση με τη Νέα Δημοκρατία. Μέσω αυτών, θα δοθεί και ένα μήνυμα-απάντηση, όπως λένε οι συνεργάτες του, σε όσους καταλογίζουν στη ΝΔ λαϊκισμό και προσπάθεια πολιτικής επένδυσης στην κρίση και τις συνέπειές της. Με φόντο τις δηλώσεις αυτές, ο κ. Σαμαράς θα επαναφέρει, λοιπόν, πιο ολοκληρωμένα τις προτάσεις του για μέτρα τόνωσης της Οικονομίας, μηδενικού ή ελάχιστου έστω δημοσιονομικού κόστους, που φρενάρουν την ύφεση, περιορίζουν τα «λουκέτα» και συγκρατούν την εξάπλωση της ανεργίας. Αιχμή του κ. Σαμαρά θα είναι η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, την οποία υπολογίζει στα 272 με 300 δις – δηλαδή όσο σχεδόν το σύνολο του δημοσίου χρέους. Ο αρχηγός της ΝΔ θα τονίσει ότι μόνο μέρος της ακίνητης περιουσία της ΚΕΔ, αν μεσοπρόθεσμα αξιοποιηθεί, μπορεί να καλύψει σημαντικό τμήμα του χρέους και των ετήσιων τόκων και θα προτείνει είτε τη μακροχρόνια μίσθωση συμμετοχής σε ΣΔΙΤ είτε Συμπράξεις Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα, όπου το κράτος συμμετέχει με το κεφάλαιό του, τη γη και ο ιδιωτικός τομέας με κεφάλαια επενδυτικά. Θα βγει, δε, «μπροστά» στο ζήτημα του περιορισμού της δημόσιας σπατάλης, προτείνοντας δραματικές πρωτοβουλίες.
Το τελευταίο, οι θέσεις δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας για το ρόλο του κράτους, επεξεργάζονται ήδη από πολυπληθή ομάδα συνεργατών του κ. Σαμαρά, καθώς αποτελούν καθοριστικό δείγμα της πολιτικής αντίληψης του νέου αρχηγού. Θα παρουσιάζονται, δε, σταδιακά και κατά τομείς μέχρι το φθινόπωρο.
Αλλαγές σε πρόσωπα
Μέχρι τότε ο κ. Σαμαράς στοχεύει να έχει ολοκληρώσει και τις αλλαγές στα πρόσωπα τις οποίες ήδη δρομολογεί. Αύριο, θα εκλεγεί ο νέος Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος, ο ρόλος του οποίου θεωρείται καθοριστικός ενόψει και των επικείμενων εκλογών για την Αυτοδιοίκηση. Αμέσως μετά θεωρείται βέβαιο ότι ο αρχηγός του κόμματος θα προχωρήσει σε ριζικό ανασχηματισμό των τομεαρχών και γραμματέων, ενώ ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην ενίσχυση του επικοινωνιακού επιτελείου. Πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι ο κ. Σαμαράς και στενοί του συνεργάτες αναζητούν νέα πρόσωπα τα οποία μπορούν να αναλάβουν συγκεκριμένους τομείς ευθύνης, υπό τον εκπρόσωπο του κόμματος και τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου.
Έχοντας στο μεταξύ εκχωρήσει μια σειρά γραφειοκρατικών και άλλων ζητημάτων στους δύο αντιπροέδρους που θα τοποθετήσει, τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο και πιθανότατα τον κ. Σταύρο Δήμα, ο κ. Σαμαράς προτίθεται από τα τέλη του καλοκαιριού να επισκεφθεί σταδιακά όλες τις περιφέρειες της χώρας, προκειμένου να επικοινωνήσει τις θέσεις του απευθείας στο εκλογικό σώμα. Ο αρχηγός της ΝΔ επενδύει πολύ στην προσωπική επαφή με το εκλογικό σώμα, ενώ επιθυμεί να έχει και προσωπική αντίληψη για τις επιλογές των προσώπων με τα οποία θα δώσει το κόμμα του τη μάχη των εκλογών για την Αυτοδιοίκηση.
από το http://m-epikaira.gr/2010/07/αμετακίνητη-πολιτική-σαμαρά-για-ταχε
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)