αναδημοσίευση από http://kontiloforos.blogspot.com/2010/09/blog-post_1747.html
Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010
Η Ελλάδα όμηρος στο κελί …99
Μόνο τον τελευταίο ενάμισι χρόνο από τις αρχές του 2008, την περίοδο δηλαδή που θιέρεψε η κρίση, πάνω από 1000 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν καταφύγει στον Πτωχευτικό Κώδικα και έχουν ενταχθεί στο περιβόητο άρθρο 99 προκειμένου να προστατευθούν από τους πιστωτές τους. Επεται ασφαλώς και συνέχεια, τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 2011, καθώς είναι καθημερινό το φαινόμενο των επιχειρήσεων που κατεβάζουν τα ρολά ενώ η ρευστότητα και ο τραπεζικός δανεισμός αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση.
Η κρίση πλέον υπερβαίνει τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, τους ανήμπορους, τους ανέργους και εισχωρεί πλέον στην ακριβή κατανάλωση και στην υψηλή διαβίωση. Πολλοί επιχειρηματίες και υψηλόμισθα στελέχη αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις ακριβές τους συνήθειες, γιατί δεν ξέρουν τι ξημερώνει αύριο. Το γνωστό και καθιερωμένο από χρόνια σκηνικό αλλάζει, η κρατική στήριξη είναι πλέον μηδενική ή ανύπαρκτη, νέες δυνάμεις έρχονται στην επιφάνεια.
Αν μάλιστα, όπως όλα δείχνουν, παραταθεί η ισχύς του μνημονίου και πέραν του 2013 με αυστηρή λιτότητα, τότε ο χάρτης της χώρας θα αλλάξει ριζικά όψη καθώς η νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί δεν θα αλλάξει μόνο την κοινωνία αλλά θα επηρεάσει βαθιά την οικονομία, την πολιτική, το επιχειρηματικό σκηνικό, το κοινωνικό status και τις ανθρώπινες σχέσεις. Ας μη συζητάμε και τις επιπτώσεις μιας ακόμη χειρότερης εξέλιξης, αυτή της αναδιάρθρωσης χρεών ή της χρεοκοπίας.
Ηδη από τώρα η Ελλάδα με τα χιλιάδες κλειστά μαγαζιά, την έξαρση της ανεργίας και την ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά αρχίζει να μοιάζει με «κρανίου τόπο». Η πολιτική – στο σύνολό της – έχει αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων καθώς αδυνατεί να κάνει το ελάχιστο, να αναλάβει δηλαδή τις ευθύνες της όπως δείχνει το σήριαλ των σκανδάλων και η σωρεία των εξεταστικών επιτροπών που έχουν συσταθεί για την αναζήτηση και τον καταλογισμό ευθυνών. Και ο τελευταίος Ελληνας ασφαλώς γνωρίζει και καταλογίζει συνειδησιακά τις πολιτικές ευθύνες σε πρόσωπα και κυβερνήσεις.
Από τη διερεύνηση των σκανδάλων και το έργο των εξεταστικών θα προκύψουν ένοχοι; Θα βρεθούν δηλαδή πολιτικοί άνδρες που «φοράνε παντελόνια» - κατά την πρόσφατη έκφραση – που θα δεχτούν να αναλάβουν ευθαρσώς τις ευθύνες που θα τους καταλογιστούν; Μάλλον αδύνατο καθώς δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στην ελληνική ιστορία…
Πηγή:www.sofokleousin.gr
Αναρτήθηκε από Αλεξάνδρα Μαρία Τράγκα στις 11:30 π.μ.
Ετικέτες Απόψεις
Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010
Kύριε Πάγκαλε οι εκλογές πλησιάζουν
http://kontiloforos.blogspot.com/2010/09/blog-post_1747.html
Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010
Κύριε Πάγκαλε οι εκλογές πλησιάζουν!
Καταπέλτης εμφανίστηκε για μια ακόμα φορά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κύριος Πάγκαλος στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο. Μετά την απάντηση που έδωσε στη Βουλή των Ελλήνων στο συχνά επαναλαμβανόμενο ερώτημα «που πήγαν τα λεφτά» με το παροιμιώδες «μαζί τα φάγαμε», που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων συνέχισε ακάθεκτος το διασυρμό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα.
Ξεκινώντας με μια σειρά αβάσιμων και αναληθών ισχυρισμών όπως «η Ελλάδα έχει πάνω από ένα εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους, ένας στους τρεις είναι άχρηστοι, διορίστηκαν στο ελληνικό Δημόσιο... χωρίς να έχουν οικονομικό πρόβλημα» κατέληξε με το ανεκδιήγητο «δεν είναι όλοι οι Έλληνες πάναγνοι όπως θέλουν να δείχνουν». Ας μην κρίνει εξ’ ιδίων τα αλλότρια ο κύριος Πάγκαλος.
Που οφείλεται όμως η απαράδεκτα επιθετική, απαξιωτική και προσβλητική συμπεριφορά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης προς μια μερίδα του ελληνικού λαού; Τι είδους πολιτικές σκοπιμότητες εξυπηρετεί και ενοχοποιεί μια ολόκληρη κατηγορία εργαζομένων; Που αποσκοπεί η προσπάθειά του να θίξει το επίπεδο προστασίας ενός από τα πιο θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, του δικαιώματος στην εργασία χρησιμοποιώντας ανυπόστατους χαρακτηρισμούς και επιχειρήματα;
Είναι προφανές ότι σαν απόλυτος εκφραστής της πολιτικής του μνημονίου και του νεοφιλελεύθερου διευθυντηρίου της τρόικας, ετοιμάζει το επόμενο μέτωπο κοινωνικής διάσπασης στα πλαίσια διαμόρφωσης του ενιαίου μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων και των περικοπών που θα το ακολουθήσουν.
Λησμονεί όμως ο κύριος αντιπρόεδρος ότι η εργασία αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα αφού κατά το άρθρο 22 Συντ. «η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος που μεριμνά για τη δημιουργία των συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική τους εξύψωση» και ότι η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επισημαίνει ότι οι νέες συνθήκες και τα μέτρα που θα ληφθούν για την έξοδο από την κρίση δε θα πρέπει να θίξουν το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων.
Και είναι φυσικό ο κύριος Πάγκαλος να μετέρχεται τέτοιες μεθόδους αφού πολλές από τις απαιτήσεις του μνημονίου δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά μόνο κατά παράβαση του δικαιώματος στην εργασία και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας. Τέτοιες παραβάσεις όμως είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία και τη βάση στην οποία στηρίζεται, τη λαϊκή κυριαρχία αφού υπό καθεστώς επιτήρησης οι δημοκρατικές αρχές παραβιάζονται βάναυσα.
Λησμονεί ακόμα ο κύριος Πάγκαλος ότι οι πολίτες προκειμένου να προστατεύσουν τα βασικά τους δικαιώματα δημιούργησαν την κρατική εξουσία η οποία με την επιβολή ενός πλαισίου κανόνων θα τους κατοχύρωνε από τις αυθαιρεσίες. Και ότι ακόμα το κράτος αποτελεί ένα θεσμοθετημένο φορέα που διαμορφώνει τα πρότυπα λειτουργίας των κυβερνωμένων αφού η συμπεριφορά και το ήθος κάθε φορά της πολιτικής εξουσίας επηρεάζει το αίσθημα δικαίου του πολίτη.
Αποφεύγει σκόπιμα να αναφερθεί με ποιο τρόπο και ποια λογική εξομοιώνει το νόμιμο δικαίωμα στο μισθό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα με τις προμήθειες και τα οικονομικά σκάνδαλα που συνταράσσουν την πολιτική ζωή, υπονομεύουν τη διαφάνεια και την ισονομία στη χώρα και μας οδήγησαν στην υπογραφή του μνημονίου.
Θεωρεί μεγάλο τον αριθμό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (768.000 μαζί με τις ΔΕΚΟ) αλλά παραλείπει να αναφερθεί στον υπερβολικά μεγάλο αριθμό των βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου και στα 45 μέλη της κυβέρνησης που διοικούν μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων. Απέφυγε να μιλήσει για τις αμοιβές των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης για τις «εξαιρετικές» υπηρεσίες που επί σειρά ετών «προσέφεραν» στον ελληνικό λαό και που οδήγησαν στην υπογραφή του παρασυντάγματος του μνημονίου, τη χώρα στην οικονομική καταστροφή, στην ανεξέλεγκτη ανεργία, την ύφεση, την απόλυτη φτώχεια και την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας.
Ας μην ανησυχεί όμως ο κύριος Πάγκαλος. Θα του τα υπενθυμίσουμε όλοι εμείς.
Άλλωστε, οι εκλογές πλησιάζουν!
ΥΓ. Ευχαριστούμε τον Κοντυλοφόρο για το βήμα λόγου που μας παρέχει.
ΝΟΜΙΚΑΡΙΟΙ
Αναρτήθηκε από Αλεξάνδρα Μαρία Τράγκα στις 6:11 μ.μ.
Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010
Κύριε Πάγκαλε οι εκλογές πλησιάζουν!
Καταπέλτης εμφανίστηκε για μια ακόμα φορά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κύριος Πάγκαλος στην εκπομπή Mega Σαββατοκύριακο. Μετά την απάντηση που έδωσε στη Βουλή των Ελλήνων στο συχνά επαναλαμβανόμενο ερώτημα «που πήγαν τα λεφτά» με το παροιμιώδες «μαζί τα φάγαμε», που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων συνέχισε ακάθεκτος το διασυρμό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα.
Ξεκινώντας με μια σειρά αβάσιμων και αναληθών ισχυρισμών όπως «η Ελλάδα έχει πάνω από ένα εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους, ένας στους τρεις είναι άχρηστοι, διορίστηκαν στο ελληνικό Δημόσιο... χωρίς να έχουν οικονομικό πρόβλημα» κατέληξε με το ανεκδιήγητο «δεν είναι όλοι οι Έλληνες πάναγνοι όπως θέλουν να δείχνουν». Ας μην κρίνει εξ’ ιδίων τα αλλότρια ο κύριος Πάγκαλος.
Που οφείλεται όμως η απαράδεκτα επιθετική, απαξιωτική και προσβλητική συμπεριφορά του αντιπροέδρου της κυβέρνησης προς μια μερίδα του ελληνικού λαού; Τι είδους πολιτικές σκοπιμότητες εξυπηρετεί και ενοχοποιεί μια ολόκληρη κατηγορία εργαζομένων; Που αποσκοπεί η προσπάθειά του να θίξει το επίπεδο προστασίας ενός από τα πιο θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, του δικαιώματος στην εργασία χρησιμοποιώντας ανυπόστατους χαρακτηρισμούς και επιχειρήματα;
Είναι προφανές ότι σαν απόλυτος εκφραστής της πολιτικής του μνημονίου και του νεοφιλελεύθερου διευθυντηρίου της τρόικας, ετοιμάζει το επόμενο μέτωπο κοινωνικής διάσπασης στα πλαίσια διαμόρφωσης του ενιαίου μισθολογίου των δημοσίων υπαλλήλων και των περικοπών που θα το ακολουθήσουν.
Λησμονεί όμως ο κύριος αντιπρόεδρος ότι η εργασία αποτελεί συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα αφού κατά το άρθρο 22 Συντ. «η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το κράτος που μεριμνά για τη δημιουργία των συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική τους εξύψωση» και ότι η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου επισημαίνει ότι οι νέες συνθήκες και τα μέτρα που θα ληφθούν για την έξοδο από την κρίση δε θα πρέπει να θίξουν το επίπεδο προστασίας των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων.
Και είναι φυσικό ο κύριος Πάγκαλος να μετέρχεται τέτοιες μεθόδους αφού πολλές από τις απαιτήσεις του μνημονίου δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά μόνο κατά παράβαση του δικαιώματος στην εργασία και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας. Τέτοιες παραβάσεις όμως είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία και τη βάση στην οποία στηρίζεται, τη λαϊκή κυριαρχία αφού υπό καθεστώς επιτήρησης οι δημοκρατικές αρχές παραβιάζονται βάναυσα.
Λησμονεί ακόμα ο κύριος Πάγκαλος ότι οι πολίτες προκειμένου να προστατεύσουν τα βασικά τους δικαιώματα δημιούργησαν την κρατική εξουσία η οποία με την επιβολή ενός πλαισίου κανόνων θα τους κατοχύρωνε από τις αυθαιρεσίες. Και ότι ακόμα το κράτος αποτελεί ένα θεσμοθετημένο φορέα που διαμορφώνει τα πρότυπα λειτουργίας των κυβερνωμένων αφού η συμπεριφορά και το ήθος κάθε φορά της πολιτικής εξουσίας επηρεάζει το αίσθημα δικαίου του πολίτη.
Αποφεύγει σκόπιμα να αναφερθεί με ποιο τρόπο και ποια λογική εξομοιώνει το νόμιμο δικαίωμα στο μισθό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα με τις προμήθειες και τα οικονομικά σκάνδαλα που συνταράσσουν την πολιτική ζωή, υπονομεύουν τη διαφάνεια και την ισονομία στη χώρα και μας οδήγησαν στην υπογραφή του μνημονίου.
Θεωρεί μεγάλο τον αριθμό των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (768.000 μαζί με τις ΔΕΚΟ) αλλά παραλείπει να αναφερθεί στον υπερβολικά μεγάλο αριθμό των βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου και στα 45 μέλη της κυβέρνησης που διοικούν μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων. Απέφυγε να μιλήσει για τις αμοιβές των βουλευτών και των μελών της κυβέρνησης για τις «εξαιρετικές» υπηρεσίες που επί σειρά ετών «προσέφεραν» στον ελληνικό λαό και που οδήγησαν στην υπογραφή του παρασυντάγματος του μνημονίου, τη χώρα στην οικονομική καταστροφή, στην ανεξέλεγκτη ανεργία, την ύφεση, την απόλυτη φτώχεια και την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας.
Ας μην ανησυχεί όμως ο κύριος Πάγκαλος. Θα του τα υπενθυμίσουμε όλοι εμείς.
Άλλωστε, οι εκλογές πλησιάζουν!
ΥΓ. Ευχαριστούμε τον Κοντυλοφόρο για το βήμα λόγου που μας παρέχει.
ΝΟΜΙΚΑΡΙΟΙ
Αναρτήθηκε από Αλεξάνδρα Μαρία Τράγκα στις 6:11 μ.μ.
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
H αλλαγή πρέπει να αρχίσει από το σχολείο - Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος
Η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από το σχολείο
Προς τα παιδιά των Λυκείων των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής.
ΘΕΜΑ: «Έναρξη σχολικού έτους 2010-2011»
Αγαπητά μας παιδιά,
Σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με πρόοδο στον αγώνα της μόρφωσης σας και όμορφες εμπειρίες σχολικής ζωής!
Μόλις πριν από λίγο ολοκληρώθηκε ο αγιασμός. Ήλθε ο ιερέας, ιδιόμορφα ντυμένος, διάβασε μερικά λόγια που λίγοι κατάλαβαν, έκανε κάποιες , κινήσεις στους περισσοτέρους ακατανόητες και τελείωσε. Όλο αυτό μοιάζει με κατάλοιπο άλλων παλαιοτέρων εποχών. Οι πολιτικοί μας δεν το πιστεύουν, αλλά διστάζουν να το καταργήσουν. Εσάς δεν σας ενδιαφέρει γιατί σε λίγο θα τελειώσει και μετά του χρόνου πάλι. Κάποιες Ανεξάρτητες Αρχές αντιδρούν, αλλά προς το παρόν άκαρπα. Κανείς δεν το καταλαβαίνει όπως γίνεται. Ούτε η Εκκλησία. Απλά, αυτή το δέχεται ως κεκτημένο δικαίωμά της που δεν θα ήθελε να το χάσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συντηρούμε –στην ουσία να εξευτελίζουμε- κάτι ιερό, που όμως είτε δεν καταλαβαίνουμε είτε δεν θέλουμε να το σεβόμαστε. Σκέφθηκα λοιπόν, έτσι που καταντήσαμε τον αγιασμό, φέτος να μην τον κάνουμε. Να πω στους Ιερείς να καθίσουν στους Ναούς και από εκεί να προσευχηθούν για σας. Ίσος έτσι ο Θεός να τους άκουγε περισσότερο. Υποχώρησα, πρώτον γιατί κάποιοι δεν είναι έτοιμοι να το δεχθούν και δεν θέλησα ως Επίσκοπος να του λυπήσω, και δεύτερον γιατί πριν το κάνω έπρεπε να σας ειδοποιήσω.
Αυτοί όμως που έβαλαν αυτούς τους αγιασμούς στη ζωή μας το πίστευαν. Πίστευαν ότι μαζί με την ανθρώπινη προσπάθεια χρειάζεται και ο φωτισμός και η βοήθεια του Θεού. Πίστευαν στον Θεό. Είχαν σχέση μαζί του. Τον ήθελαν στη ζωή τους ως ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει. Ήθελαν όλα να τα αρχίζουν με την ευλογία του Θεού. Αν είναι έτσι, φυσικά να γίνεται ο αγιασμός. Θα είναι η πιο σημαντική στιγμή της χρονιάς.
Σήμερα όμως Τον ξεχάσαμε τον Θεό και απλά Τον διατηρούμε για να Τον αμφισβητούμε, να Τον ειρωνευόμαστε ή δυστυχώς και να Τον βρίζουμε. Και να που φτάσαμε! Να μην θέλουμε ούτε τα σύμβολά Του. Και να που καταντήσαμε! Χωρίς Αυτόν, η ζωή μας να χαρακτηρίζεται από κρίση, αδιέξοδα, σύγχυση, αυτοκαταστροφικότητα, βία και παραλογισμό.
Στο σχολείο που έρχεστε μπορεί να γεμίσουν τα κεφάλια σας με πληροφορίες που οι περισσότερες δεν χρειάζονται, με γλώσσες που δεν είναι δικές μας, με ιστορία που δεν είναι αληθινή, με θρησκευτικά που δεν πείθουν. Να σας δώσουν βαθμούς χωρίς αντίκρισμα. Αυτό όμως που τελικά χρειάζεστε είναι αξίες για να πλημμυρίσουν την καρδιά σας. Αλλά αυτό δεν το δίνει η εποχή.
Η κατάσταση στον τόπο μας είναι σε αδιέξοδο. Κάτι πρέπει να γίνει άμεσα. Και η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από το σχολείο. Ας ξεσηκωθούμε όλοι. Δάσκαλοι, γονείς και παιδιά αρνηθείτε το ψέμα και πολεμήστε το σαν το μεγαλύτερο εχθρό. Χτυπήστε την μετριότητα, τον συμβιβασμό και τη μιζέρια σαν τη χειρότερη αρρώστια. Μας κοροϊδεύει το σύστημα, που αυτό υπαίτιο για όλα, μας οδηγεί σε υπαρκτό εκφυλισμό. Διεκδικήστε την πνευματική ελευθερία σας με όποιο κόστος. Ξαναφέρτε την ιστορία και παράδοσή μας, τη γλώσσα και τα ήθη μας στη ζωή σας. Αγωνιστείτε για κοινωνία με ειλικρίνεια, ηρωισμό, καθαρότητα και εξυπνάδα. Απαιτήστε πολιτικούς που να αγαπούν τον τόπο περισσότερο από τα στενά μυαλά και συμφέροντά τους, που να σέβονται την ιστορία περισσότερο από όσο προσδοκούν την ψήφο, που να πονούν για το κατάντημά μας περισσότερο απ’ όσο υποτάσσονται στις ξένες σκοπιμότητες. Αξιώστε Εκκλησία όχι με αδικαιολόγητους συντηρητισμούς, νεκρούς συμβολισμούς, και πομπώδεις τελετουργίες, όχι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με δικαιώματα, περιουσίες και διεκδικήσεις, αλλά Εκκλησία με πονεμένο προφητικό λόγο, με αυθεντική πίστη, με θυσιαστική μαρτυρία και αγία ζωή, Εκκλησία που να εμπνέει και να έχει πρόταση ζωής. Τότε θα βρείτε τον Θεό ολοζώντανο μέσα σας. Τότε ο Αγιασμός δεν θα επιβάλλεται με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, αλλά θα αποτελεί δικό σας αίτημα. Τότε το σχολείο θα ξαναγίνει η ελπίδα της εθνικής και πνευματικής επιβίωσής μας. Τότε η νέα χρονιά θα είναι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. Σας το εύχομαι με όλη μου την καρδιά.
Ο Θεός μαζί σας, αγαπημένα μας παιδιά.
Με πατρικές ευχές και όλη μου την αγάπη.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Προς τα παιδιά των Λυκείων των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής.
ΘΕΜΑ: «Έναρξη σχολικού έτους 2010-2011»
Αγαπητά μας παιδιά,
Σας εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με πρόοδο στον αγώνα της μόρφωσης σας και όμορφες εμπειρίες σχολικής ζωής!
Μόλις πριν από λίγο ολοκληρώθηκε ο αγιασμός. Ήλθε ο ιερέας, ιδιόμορφα ντυμένος, διάβασε μερικά λόγια που λίγοι κατάλαβαν, έκανε κάποιες , κινήσεις στους περισσοτέρους ακατανόητες και τελείωσε. Όλο αυτό μοιάζει με κατάλοιπο άλλων παλαιοτέρων εποχών. Οι πολιτικοί μας δεν το πιστεύουν, αλλά διστάζουν να το καταργήσουν. Εσάς δεν σας ενδιαφέρει γιατί σε λίγο θα τελειώσει και μετά του χρόνου πάλι. Κάποιες Ανεξάρτητες Αρχές αντιδρούν, αλλά προς το παρόν άκαρπα. Κανείς δεν το καταλαβαίνει όπως γίνεται. Ούτε η Εκκλησία. Απλά, αυτή το δέχεται ως κεκτημένο δικαίωμά της που δεν θα ήθελε να το χάσει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συντηρούμε –στην ουσία να εξευτελίζουμε- κάτι ιερό, που όμως είτε δεν καταλαβαίνουμε είτε δεν θέλουμε να το σεβόμαστε. Σκέφθηκα λοιπόν, έτσι που καταντήσαμε τον αγιασμό, φέτος να μην τον κάνουμε. Να πω στους Ιερείς να καθίσουν στους Ναούς και από εκεί να προσευχηθούν για σας. Ίσος έτσι ο Θεός να τους άκουγε περισσότερο. Υποχώρησα, πρώτον γιατί κάποιοι δεν είναι έτοιμοι να το δεχθούν και δεν θέλησα ως Επίσκοπος να του λυπήσω, και δεύτερον γιατί πριν το κάνω έπρεπε να σας ειδοποιήσω.
Αυτοί όμως που έβαλαν αυτούς τους αγιασμούς στη ζωή μας το πίστευαν. Πίστευαν ότι μαζί με την ανθρώπινη προσπάθεια χρειάζεται και ο φωτισμός και η βοήθεια του Θεού. Πίστευαν στον Θεό. Είχαν σχέση μαζί του. Τον ήθελαν στη ζωή τους ως ό,τι πολυτιμότερο υπάρχει. Ήθελαν όλα να τα αρχίζουν με την ευλογία του Θεού. Αν είναι έτσι, φυσικά να γίνεται ο αγιασμός. Θα είναι η πιο σημαντική στιγμή της χρονιάς.
Σήμερα όμως Τον ξεχάσαμε τον Θεό και απλά Τον διατηρούμε για να Τον αμφισβητούμε, να Τον ειρωνευόμαστε ή δυστυχώς και να Τον βρίζουμε. Και να που φτάσαμε! Να μην θέλουμε ούτε τα σύμβολά Του. Και να που καταντήσαμε! Χωρίς Αυτόν, η ζωή μας να χαρακτηρίζεται από κρίση, αδιέξοδα, σύγχυση, αυτοκαταστροφικότητα, βία και παραλογισμό.
Στο σχολείο που έρχεστε μπορεί να γεμίσουν τα κεφάλια σας με πληροφορίες που οι περισσότερες δεν χρειάζονται, με γλώσσες που δεν είναι δικές μας, με ιστορία που δεν είναι αληθινή, με θρησκευτικά που δεν πείθουν. Να σας δώσουν βαθμούς χωρίς αντίκρισμα. Αυτό όμως που τελικά χρειάζεστε είναι αξίες για να πλημμυρίσουν την καρδιά σας. Αλλά αυτό δεν το δίνει η εποχή.
Η κατάσταση στον τόπο μας είναι σε αδιέξοδο. Κάτι πρέπει να γίνει άμεσα. Και η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από το σχολείο. Ας ξεσηκωθούμε όλοι. Δάσκαλοι, γονείς και παιδιά αρνηθείτε το ψέμα και πολεμήστε το σαν το μεγαλύτερο εχθρό. Χτυπήστε την μετριότητα, τον συμβιβασμό και τη μιζέρια σαν τη χειρότερη αρρώστια. Μας κοροϊδεύει το σύστημα, που αυτό υπαίτιο για όλα, μας οδηγεί σε υπαρκτό εκφυλισμό. Διεκδικήστε την πνευματική ελευθερία σας με όποιο κόστος. Ξαναφέρτε την ιστορία και παράδοσή μας, τη γλώσσα και τα ήθη μας στη ζωή σας. Αγωνιστείτε για κοινωνία με ειλικρίνεια, ηρωισμό, καθαρότητα και εξυπνάδα. Απαιτήστε πολιτικούς που να αγαπούν τον τόπο περισσότερο από τα στενά μυαλά και συμφέροντά τους, που να σέβονται την ιστορία περισσότερο από όσο προσδοκούν την ψήφο, που να πονούν για το κατάντημά μας περισσότερο απ’ όσο υποτάσσονται στις ξένες σκοπιμότητες. Αξιώστε Εκκλησία όχι με αδικαιολόγητους συντηρητισμούς, νεκρούς συμβολισμούς, και πομπώδεις τελετουργίες, όχι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου με δικαιώματα, περιουσίες και διεκδικήσεις, αλλά Εκκλησία με πονεμένο προφητικό λόγο, με αυθεντική πίστη, με θυσιαστική μαρτυρία και αγία ζωή, Εκκλησία που να εμπνέει και να έχει πρόταση ζωής. Τότε θα βρείτε τον Θεό ολοζώντανο μέσα σας. Τότε ο Αγιασμός δεν θα επιβάλλεται με εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας, αλλά θα αποτελεί δικό σας αίτημα. Τότε το σχολείο θα ξαναγίνει η ελπίδα της εθνικής και πνευματικής επιβίωσής μας. Τότε η νέα χρονιά θα είναι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ. Σας το εύχομαι με όλη μου την καρδιά.
Ο Θεός μαζί σας, αγαπημένα μας παιδιά.
Με πατρικές ευχές και όλη μου την αγάπη.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
Το Διεθνές Συνέδριο με θέμα «τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική»
Το Διεθνές Συνέδριο με θέμα «τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική»
Η μνήμη και η αναγνώριση των εθνοθρησκευτικών εκκαθαρίσεων του παρελθόντος μπορεί να συμβάλει στην αποτροπή σύγχρονων βαρβαροτήτων και αφανισμού λαών. Φορείς οι οποίοι εκπροσωπούν τους χριστιανικούς Λαούς της Ανατολής που υπέστησαν το έγκλημα της Γενοκτονίας στις αρχές του 20ου αιώνα (Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, Ένωση Σμυρναίων, Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας, Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων, Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών) συνδιοργάνωσαν Διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα «τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική». Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 17-19 Σεπτεμβρίου 2010 στην Αθήνα, στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής.
Στόχος του Συνεδρίου ήταν όχι μόνο η ευρεία σχετική ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και η δημιουργία των προϋποθέσεων που θα οδηγήσουν σε διεθνείς αναγνωρίσεις του εγκλήματος αυτού. Ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το έγκλημα αυτό ως «έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας». Ο αγώνας για την αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα δεν αφορά μόνο τους Έλληνες, Αρμένιους ή Ασσύριους, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μετά την αναγνώριση των τριών Γενοκτονιών από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (Ι.A.G.S.) στο συνέδριό της στο Σαράγιεβο το Δεκέμβριο του 2007 και την πρόσφατη αναγνώρισή τους από το σουηδικό κοινοβούλιο, ο αγώνας αυτός αποκτά νέα δυναμική και στοχεύει στην αποτροπή γενικότερα των Γενοκτονιών και στην κατοχύρωση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι’ αυτό το λόγο ο συγκεκριμένος αγώνας πρέπει να έχει επιτυχή έκβαση.
Στο Συνέδριο συμμετείχαν ακαδημαϊκοί, ερευνητές και σύνεδροι από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανάμεσά τους: H Τέα Χάλο (συγγραφέας και του βιβλίου ‘‘Oύτε το όνομά μου’’). Οι ερευνητές και αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία Σαίτ Τσετίνογλου (έκανε μια τεκμηριωμένη αλλά και γενναία παρουσίαση της γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων) και Ραγκίπ Ζαράκογλου (τεκμηριωμένη αναφορά στο ζήτημα του συνεχιζόμενου σφετερισμού των περιουσιών των χριστιανών της Ανατολής από το τουρκικό κράτος). Ο Ασσύριος ερευνητής/συγγραφέας Ασούρ Γκιβαργκίς, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Μάριος Ευρυβιάδης, ο ομότιμος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, ο πολιτικός επιστήμονας/μέλος της Διεθνούς Ενωσης για τα δικαιώματα και την απελευθέρωση των λαών Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Την ομιλία κατά την πανηγυρική συνεδρίαση της Παρασκευής 17 Σεπτεμβρίου εκφώνησε ο Βάσος Λυσσαρίδης. Το Συνέδριο κορυφώθηκε στην τελευταία συνεδρίαση της Κυριακής. Ο Νικόλαος Παπαδόπουλος, βουλευτής Σουηδίας, Πρόεδρος του ευρωπαïκού τμήματος. της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ενωσης Ελλήνων βουλευτών, αναφέρθηκε στην αναγνώριση από το Σουηδικό Κοινοβούλιο και των τριών Γενοκτονιών (Έλλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων) και στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας στρατηγικής προς τις επόμενες διεθνείς αναγνωρίσεις των Γενοκτονιών. Ο καθηγητής Ισραελ Σάρνυ, εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου για το Ολοκαύτωμα και τη Γενοκτονία της Ιερουσαλήμ μίλησε με θέμα ‘‘Η ψυχολογία της άρνησης ύπαρξης άλλων θυμάτων’’. Αναφέρθηκε.στην απαίτηση της αποκλειστικότητας και της υπεροχής κάποιας εθνικής ομάδας ως θύμα Γενοκτονίας, και στην κατηγοριοποίηση των Γενοκτονιών επί τη βάσει των ανόμοιων κινήτρων αυτών που διέπραξαν τέτοια εγκλήματα
Το Συνέδριο χαρακτηρίσθηκε από πλούσια θεματογραφία, εθνική προέλευση και επιστημονική ειδίκευση των ομιλητών καθώς και από αντίστοιχη ποικιλία των συμμετεχόντων. Οι ανακοινώσεις των ομιλητών κατέδειξαν με πολλά αδιαμφισβήτητα στοιχεία το ότι το νεοτουρκικό οθωμανικό καθεστώς και οι κεμαλικές δυνάμεις διέπραξαν αναρίθμητες και ασύλληπτης θηριωδίας πράξεις που στοιχειοθετούν το έγκλημα της Γενοκτονίας εναντίον ιστορικών λαών της Μικράς Ασίας (Αρμένιοι, Ελληνες, Ασσύριο, αλλά και άλλες εθνοθρησκευτικές ομάδες). Αναδείχτηκε η ιδιαίτερη σημασία της ευρύτερης γνωστοποίησης διεθνώς της γενοκτονίας των Ελλήνων που ζούσαν επί χιλιετηρίδες και μέχρι το 1922 στην ‘‘καθ’ημάς Ανατολή’’.
Η Ελλάδα πρέπει να προωθεί πρωτοβουλίες με βάση την Ιστορία, τα δίκαια και τις προσδοκίες των αυτόχθονων ιστορικών λαών της περιοχής. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η ευρύτερη γνωστοποίηση της γενοκτονίας των Ελλήνων που ζούσαν στην Οσμανική Αυτοκρατορία. Χρειάζεται να γίνει επαναξιολόγηση των διαφόρων ενεργειών που επιδιώκουν την αναγνώριση της γενοκτονίας ή Γενοκτονίας των Ποντίων και των άλλων Μικρασιατών Ελλήνων. Πρόβλημα δημιουργείται από το ότι σχεδόν όλα τα βιβλία που αναφέρονται στην γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού είναι γραμμένα στα ελληνικά (δυσκολία γνωστοποίησης π. χ. ευρύτερα στην Αμερική της γενοκτονίας ώστε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα το αίτημα της αναγνώρισης). Αλλά, το πρόβλημα της γλώσσας δεν είναι το μοναδικό.
Αφενός, απαιτείται προσοχή, πνεύμα ιστορικής ακρίβειας και σωστή πληροφόρηση των παραγόντων των χωρών στις οποίες γίνονται σχετικές κινήσεις. Αφετέρου, στην ήδη υπαρκτή δυσκολία να προχωρήσουν σε αναγνώριση χώρες που δεν γνωρίζουν την ιδιαιτερότητα του Ποντιακού Ζητήματος, προστίθεται μια επί πλέον με τον διαχωρισμό των Ποντίων από τους Ελληνες άλλων περιοχών της Ανατολής, που και αυτοί έχουν υποστεί τους τουρκικούς διωγμούς. Ασφαλώς οι Πόντιοι έχουν στην ψυχή και στη λαλιά τους τον Πόντο. Αλλά, είναι Ελληνες και είναι γνωστοί παγκοσμίως ως Ελληνες. Όπως όλοι αυτοί που κατοικούσαν μέχρι το 1922 σε τόσες και τόσες περιοχές: Σμύρνη, Αïβαλί, Καππαδοκία, και άλλες περιοχές, αλλά και στην Ανατολική Θράκη. Και όλοι οι Ελληνες της Ανατολής ζούσαν μακριά από το αθηνοκεντρικό, μιμητικό και υποτελές έναντι της Δύσης ελλαδικό κράτος.
Οι Αρμένιοι, οι οποίοι έχουν επιτύχει τόσο πολλά, δεν διαχωρίζουν έναν Αρμένιο της Κωνσταντινούπολης από άλλον που ζούσε στην Αμάσεια, στην Κιλικία ή στη Σμύρνη. Ενωμένοι είναι ισχυροί και η ενότητά τους έφερε αποτελέσματα. Αλλά, εκτός της ενότητας, ό,τι πέτυχαν οφείλεται και στη σοβαρή, τεκμηριωμένη έρευνα της Αρμενικής Γενοκτονίας, στην απόφαση να γνωστοποιήσουν προς τους άλλους αυτή τη σοβαρή προσπάθειά τους, στην οργάνωση και στον συντονισμό των κινήσεών τους. Η Γενοκτονία του Πόντου αποτέλεσε μέρος αυτής που ξετυλίχτηκε σε όλα τα μέρη όπου ζούσαν Ελληνικοί πληθυσμοί. Οι Ελληνες από τις διάφορες οργανώσεις που εκπροσωπούν τους απογόνους των θυμάτων της Γενοκτονίας ας συμφωνήσουν σε μια κοινή μέρα κατά την οποία θα τιμάται η μνήμη όλων των Ελλήνων της Γενοκτονίας. Ετσι και οι Ελληνες θα διατηρούν ζωντανή στη μνήμη τους τη Γενοκτονία (καθώς και αυτές των άλλων ιστορικών λαών της Ανατολής) αλλά και οι μη Ελληνες θα γνωρίζουν και θα θυμούνται ότι υπήρξε και μία άλλη γενοκτονία, η Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης
Δρ Γεωπολιτικής
Η μνήμη και η αναγνώριση των εθνοθρησκευτικών εκκαθαρίσεων του παρελθόντος μπορεί να συμβάλει στην αποτροπή σύγχρονων βαρβαροτήτων και αφανισμού λαών. Φορείς οι οποίοι εκπροσωπούν τους χριστιανικούς Λαούς της Ανατολής που υπέστησαν το έγκλημα της Γενοκτονίας στις αρχές του 20ου αιώνα (Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, Ένωση Σμυρναίων, Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας, Πανελλήνια Ένωση Ασσυρίων, Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών) συνδιοργάνωσαν Διεθνές επιστημονικό συνέδριο με θέμα «τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική». Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 17-19 Σεπτεμβρίου 2010 στην Αθήνα, στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής.
Στόχος του Συνεδρίου ήταν όχι μόνο η ευρεία σχετική ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και η δημιουργία των προϋποθέσεων που θα οδηγήσουν σε διεθνείς αναγνωρίσεις του εγκλήματος αυτού. Ο ΟΗΕ χαρακτήρισε το έγκλημα αυτό ως «έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας». Ο αγώνας για την αναγνώριση από τη διεθνή κοινότητα δεν αφορά μόνο τους Έλληνες, Αρμένιους ή Ασσύριους, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μετά την αναγνώριση των τριών Γενοκτονιών από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (Ι.A.G.S.) στο συνέδριό της στο Σαράγιεβο το Δεκέμβριο του 2007 και την πρόσφατη αναγνώρισή τους από το σουηδικό κοινοβούλιο, ο αγώνας αυτός αποκτά νέα δυναμική και στοχεύει στην αποτροπή γενικότερα των Γενοκτονιών και στην κατοχύρωση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι’ αυτό το λόγο ο συγκεκριμένος αγώνας πρέπει να έχει επιτυχή έκβαση.
Στο Συνέδριο συμμετείχαν ακαδημαϊκοί, ερευνητές και σύνεδροι από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ανάμεσά τους: H Τέα Χάλο (συγγραφέας και του βιβλίου ‘‘Oύτε το όνομά μου’’). Οι ερευνητές και αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία Σαίτ Τσετίνογλου (έκανε μια τεκμηριωμένη αλλά και γενναία παρουσίαση της γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων) και Ραγκίπ Ζαράκογλου (τεκμηριωμένη αναφορά στο ζήτημα του συνεχιζόμενου σφετερισμού των περιουσιών των χριστιανών της Ανατολής από το τουρκικό κράτος). Ο Ασσύριος ερευνητής/συγγραφέας Ασούρ Γκιβαργκίς, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Μάριος Ευρυβιάδης, ο ομότιμος καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, ο πολιτικός επιστήμονας/μέλος της Διεθνούς Ενωσης για τα δικαιώματα και την απελευθέρωση των λαών Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Την ομιλία κατά την πανηγυρική συνεδρίαση της Παρασκευής 17 Σεπτεμβρίου εκφώνησε ο Βάσος Λυσσαρίδης. Το Συνέδριο κορυφώθηκε στην τελευταία συνεδρίαση της Κυριακής. Ο Νικόλαος Παπαδόπουλος, βουλευτής Σουηδίας, Πρόεδρος του ευρωπαïκού τμήματος. της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ενωσης Ελλήνων βουλευτών, αναφέρθηκε στην αναγνώριση από το Σουηδικό Κοινοβούλιο και των τριών Γενοκτονιών (Έλλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων) και στην ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας στρατηγικής προς τις επόμενες διεθνείς αναγνωρίσεις των Γενοκτονιών. Ο καθηγητής Ισραελ Σάρνυ, εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου για το Ολοκαύτωμα και τη Γενοκτονία της Ιερουσαλήμ μίλησε με θέμα ‘‘Η ψυχολογία της άρνησης ύπαρξης άλλων θυμάτων’’. Αναφέρθηκε.στην απαίτηση της αποκλειστικότητας και της υπεροχής κάποιας εθνικής ομάδας ως θύμα Γενοκτονίας, και στην κατηγοριοποίηση των Γενοκτονιών επί τη βάσει των ανόμοιων κινήτρων αυτών που διέπραξαν τέτοια εγκλήματα
Το Συνέδριο χαρακτηρίσθηκε από πλούσια θεματογραφία, εθνική προέλευση και επιστημονική ειδίκευση των ομιλητών καθώς και από αντίστοιχη ποικιλία των συμμετεχόντων. Οι ανακοινώσεις των ομιλητών κατέδειξαν με πολλά αδιαμφισβήτητα στοιχεία το ότι το νεοτουρκικό οθωμανικό καθεστώς και οι κεμαλικές δυνάμεις διέπραξαν αναρίθμητες και ασύλληπτης θηριωδίας πράξεις που στοιχειοθετούν το έγκλημα της Γενοκτονίας εναντίον ιστορικών λαών της Μικράς Ασίας (Αρμένιοι, Ελληνες, Ασσύριο, αλλά και άλλες εθνοθρησκευτικές ομάδες). Αναδείχτηκε η ιδιαίτερη σημασία της ευρύτερης γνωστοποίησης διεθνώς της γενοκτονίας των Ελλήνων που ζούσαν επί χιλιετηρίδες και μέχρι το 1922 στην ‘‘καθ’ημάς Ανατολή’’.
Η Ελλάδα πρέπει να προωθεί πρωτοβουλίες με βάση την Ιστορία, τα δίκαια και τις προσδοκίες των αυτόχθονων ιστορικών λαών της περιοχής. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η ευρύτερη γνωστοποίηση της γενοκτονίας των Ελλήνων που ζούσαν στην Οσμανική Αυτοκρατορία. Χρειάζεται να γίνει επαναξιολόγηση των διαφόρων ενεργειών που επιδιώκουν την αναγνώριση της γενοκτονίας ή Γενοκτονίας των Ποντίων και των άλλων Μικρασιατών Ελλήνων. Πρόβλημα δημιουργείται από το ότι σχεδόν όλα τα βιβλία που αναφέρονται στην γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού είναι γραμμένα στα ελληνικά (δυσκολία γνωστοποίησης π. χ. ευρύτερα στην Αμερική της γενοκτονίας ώστε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα το αίτημα της αναγνώρισης). Αλλά, το πρόβλημα της γλώσσας δεν είναι το μοναδικό.
Αφενός, απαιτείται προσοχή, πνεύμα ιστορικής ακρίβειας και σωστή πληροφόρηση των παραγόντων των χωρών στις οποίες γίνονται σχετικές κινήσεις. Αφετέρου, στην ήδη υπαρκτή δυσκολία να προχωρήσουν σε αναγνώριση χώρες που δεν γνωρίζουν την ιδιαιτερότητα του Ποντιακού Ζητήματος, προστίθεται μια επί πλέον με τον διαχωρισμό των Ποντίων από τους Ελληνες άλλων περιοχών της Ανατολής, που και αυτοί έχουν υποστεί τους τουρκικούς διωγμούς. Ασφαλώς οι Πόντιοι έχουν στην ψυχή και στη λαλιά τους τον Πόντο. Αλλά, είναι Ελληνες και είναι γνωστοί παγκοσμίως ως Ελληνες. Όπως όλοι αυτοί που κατοικούσαν μέχρι το 1922 σε τόσες και τόσες περιοχές: Σμύρνη, Αïβαλί, Καππαδοκία, και άλλες περιοχές, αλλά και στην Ανατολική Θράκη. Και όλοι οι Ελληνες της Ανατολής ζούσαν μακριά από το αθηνοκεντρικό, μιμητικό και υποτελές έναντι της Δύσης ελλαδικό κράτος.
Οι Αρμένιοι, οι οποίοι έχουν επιτύχει τόσο πολλά, δεν διαχωρίζουν έναν Αρμένιο της Κωνσταντινούπολης από άλλον που ζούσε στην Αμάσεια, στην Κιλικία ή στη Σμύρνη. Ενωμένοι είναι ισχυροί και η ενότητά τους έφερε αποτελέσματα. Αλλά, εκτός της ενότητας, ό,τι πέτυχαν οφείλεται και στη σοβαρή, τεκμηριωμένη έρευνα της Αρμενικής Γενοκτονίας, στην απόφαση να γνωστοποιήσουν προς τους άλλους αυτή τη σοβαρή προσπάθειά τους, στην οργάνωση και στον συντονισμό των κινήσεών τους. Η Γενοκτονία του Πόντου αποτέλεσε μέρος αυτής που ξετυλίχτηκε σε όλα τα μέρη όπου ζούσαν Ελληνικοί πληθυσμοί. Οι Ελληνες από τις διάφορες οργανώσεις που εκπροσωπούν τους απογόνους των θυμάτων της Γενοκτονίας ας συμφωνήσουν σε μια κοινή μέρα κατά την οποία θα τιμάται η μνήμη όλων των Ελλήνων της Γενοκτονίας. Ετσι και οι Ελληνες θα διατηρούν ζωντανή στη μνήμη τους τη Γενοκτονία (καθώς και αυτές των άλλων ιστορικών λαών της Ανατολής) αλλά και οι μη Ελληνες θα γνωρίζουν και θα θυμούνται ότι υπήρξε και μία άλλη γενοκτονία, η Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης
Δρ Γεωπολιτικής
Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010
H Uma Karuna Thurman, έδωσε το χρίσμα στην εξαιρετική Κύρα Αδάμ...
http://nonews-news.blogspot.com/2010/08/h-uma-karuna-thurman.html
30.8.10
H Uma Karuna Thurman, έδωσε το χρίσμα στην εξαιρετική Κύρα Αδάμ...
kourdistoportocali.com
H Μάνια Τεγοπούλου, δεν άφησε πολλά περιθώρια στη Κύρα Αδάμ, ούτε καν να σκεφτεί την πρότασή της.
-Θέλω ν' αναλάβεις την... εφημερίδα. Έχεις δυο μέρες να το σκεφτείς, αλλά ξέρω ότι η απάντησή σου είναι "ναι"!
Η Κύρα που βρισκόταν σε κατάσταση σύνταξης, αν και αιφνιδιάστηκε απο την επιμονή της Μάνιας, αποδέχθηκε την πρόταση.
Η αξιόλογη δημοσιογράφος είχε συγκρουσθεί με τον Γιάννη Βλαστάρη, όταν ο τελευταίος λογόκρινε ανταπόκρισή της απο τις ΗΠΑ, όπου συνόδευε την τότε υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη για χατήρι της οποίας ο Βλαστάρης έστελνε το ρεπορτάζ για βρούβες.
Η Μάνια, όπως υποστηρίζει στους κοντινούς της ανθρώπους είναι αποφασισμένη να επαναφέρει την "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" στην αιχμηρή δημοσιογραφία του 1975 χωρίς κομματικές εξαρτήσεις -ιδιαίτερα απο το ΠΑΣΟΚ αλλά και διάφορους ρέμπελους που είχαν βρει φιλόξενη στέγη στα κοινόβια του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Η επιλογή της Κύρας, θεωρείται αξιοκρατική και έρχεται να επιβεβαιώσει εκείνους που πιστεύουν οτι η Μάνια είναι γνήσια κόρη του Κίτσου: Οι αποκεφαλισμοί των Φυντανίδη, Βλαστάρη, Θανάση Τεγόπουλου, Σήφη Πολυμήλη, το γεγονός ότι δεν απέλυσε χαμηλόμισθους συντάκτες, ότι κατάφερε να κρατήσει την εφημερίδα στον έλεγχό της, όταν διάφορα κοράκια έκαναν κύκλους πάνω απο το Νέο Κόσμο, αποδεικνύουν οτι τ αντανακλαστικά της Μάνιας, είναι αντίστοιχα με της Uma Karuna Thurman στο KillBill.
Οπως επίσης και η απόφασή της να κυκλοφορήσει εβδομαδιαίο freepress, στη λογική της πολύ καλής "Lifo".
Οσο περιμένουμε το επόμενο χτύπημά της, έχουμε να πούμε οτι μας έχουν λείψει τα ερωτικά ραβασάκια της στον Μιχάλη Χρυσοχοίδη.
Οι δυό τους-ο Μιχάλης και η Μάνια- αποτελούν ένα καυτό δίδυμο...
30.8.10
H Uma Karuna Thurman, έδωσε το χρίσμα στην εξαιρετική Κύρα Αδάμ...
kourdistoportocali.com
H Μάνια Τεγοπούλου, δεν άφησε πολλά περιθώρια στη Κύρα Αδάμ, ούτε καν να σκεφτεί την πρότασή της.
-Θέλω ν' αναλάβεις την... εφημερίδα. Έχεις δυο μέρες να το σκεφτείς, αλλά ξέρω ότι η απάντησή σου είναι "ναι"!
Η Κύρα που βρισκόταν σε κατάσταση σύνταξης, αν και αιφνιδιάστηκε απο την επιμονή της Μάνιας, αποδέχθηκε την πρόταση.
Η αξιόλογη δημοσιογράφος είχε συγκρουσθεί με τον Γιάννη Βλαστάρη, όταν ο τελευταίος λογόκρινε ανταπόκρισή της απο τις ΗΠΑ, όπου συνόδευε την τότε υπουργό Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη για χατήρι της οποίας ο Βλαστάρης έστελνε το ρεπορτάζ για βρούβες.
Η Μάνια, όπως υποστηρίζει στους κοντινούς της ανθρώπους είναι αποφασισμένη να επαναφέρει την "ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ" στην αιχμηρή δημοσιογραφία του 1975 χωρίς κομματικές εξαρτήσεις -ιδιαίτερα απο το ΠΑΣΟΚ αλλά και διάφορους ρέμπελους που είχαν βρει φιλόξενη στέγη στα κοινόβια του ΚΚΕ Εσωτερικού.
Η επιλογή της Κύρας, θεωρείται αξιοκρατική και έρχεται να επιβεβαιώσει εκείνους που πιστεύουν οτι η Μάνια είναι γνήσια κόρη του Κίτσου: Οι αποκεφαλισμοί των Φυντανίδη, Βλαστάρη, Θανάση Τεγόπουλου, Σήφη Πολυμήλη, το γεγονός ότι δεν απέλυσε χαμηλόμισθους συντάκτες, ότι κατάφερε να κρατήσει την εφημερίδα στον έλεγχό της, όταν διάφορα κοράκια έκαναν κύκλους πάνω απο το Νέο Κόσμο, αποδεικνύουν οτι τ αντανακλαστικά της Μάνιας, είναι αντίστοιχα με της Uma Karuna Thurman στο KillBill.
Οπως επίσης και η απόφασή της να κυκλοφορήσει εβδομαδιαίο freepress, στη λογική της πολύ καλής "Lifo".
Οσο περιμένουμε το επόμενο χτύπημά της, έχουμε να πούμε οτι μας έχουν λείψει τα ερωτικά ραβασάκια της στον Μιχάλη Χρυσοχοίδη.
Οι δυό τους-ο Μιχάλης και η Μάνια- αποτελούν ένα καυτό δίδυμο...
Παρασκευή 27 Αυγούστου 2010
Το τρίγωνο ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκία και οι επιλογές της Ελλάδας
Το τρίγωνο ΗΠΑ-Ισραήλ-Τουρκία και οι επιλογές της Ελλάδας
Το πολιτικό δράμα στην Ελλάδα, όπως στο αρχαιοελληνικό θέατρο, εκτείνεται και αγγίζει τα πάντα. Υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας διαθέτει και μεγάλο ορυκτό πλούτο, σύμφωνα και με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μελετών Ελλάδος. Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και των άλλων δυνάμεων για την ευρύτερη περιοχή είναι μόνιμο, παρά τις διάφορες μεταπτώσεις. Όι μετά το 1989 εξελίξεις στην Τουρκία είναι γνωστές: Στο εσωτερικό διήνυε μια πολύ σημαντική φάση μετάβασης και κοινωνικού/πολιτικού μεταμορφισμού - αντιμετωπίζοντας σύμφωνα με μια άποψη τη σοβαρότερη ενδεχομένως κρίση της ιστορίας της, τουλάχιστον από την εποχή της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης και της εγκαθίδρυσης της κεμαλικής Δημοκρατίας τον Οκτώβριο του 1923. Στο εξωτερικό άρχισε η εφαρμογή ενός αμφιλεγόμενου, φιλόδοξου και πολύπλευρου εγχειρήματος: επαναπροσδιορισμός του γεωπολιτικού ρόλου της - με σαφή πρωτοκαθεδρία ενός νεοθωμανικής έμπνευσης ισλάμ - που επιχειρείτο να συνδυάζεται και με τους γεωστρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ στο γεωπολιτικό σύστημα Εγγύς/Μέση Ανατολή-Καύκασος-Βαλκάνια-Ανατολική Ευρώπη.
Στις 18 Νοεμβρίου 2009 η Άγκυρα με την έκδοση σχετικής ΝΟΤΑΜ ξαναέθεσε ευθέως θέμα επαναχάραξης συνόρων και ορίων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας! Με αφορμή άσκηση έρευνας-διάσωσης στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, αρνείτο την ελληνική αρμοδιότητα για αποστολές έρευνας-διάσωσης στην περιοχή ισχυριζόμενη ότι «δεν υπάρχει αναγνώριση από την Τουρκία των ορίων του FIR Αθηνών μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου που σημαίνει ότι δεν είναι αρμοδιότητα της Αθήνας οι αποστολές έρευνας και διάσωσης στην περιοχή». Ετσι δημιουργείτο ένα τεράστιο μπλοκ ελληνικού FIR που διεισδύει βαθιά στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακολούθησε νέα σειρά δραματικών αντιπαραθέσεων των αεροναυτικών δυνάμεων της Ελλάδας και της Τουρκίας. Οι προκλητικές πράξεις αμφισβήτησης του διεθνούς καθεστώτος στο Αιγαίο συνιστούσαν νέες επιδείξεις ισχύος της νεοοθωμανικής Τουρκίας, προβολής των αναθεωρητικών και ηγεμονικών επιδιώξεών της και δοκιμές διχοτόμησης του Αιγαίου Πελάγους υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ. Στην διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών στο Βόρειο Αιγαίο ξαναέπλευσε το τουρκικό ωκεανογραφικό πλοίο Α599 TCG Cesme («Κρήνη»). Βρέθηκε σε απόσταση 10 μιλίων βορειοανατολικά της Σαμοθράκης, εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Κυρίαρχο στοιχείο στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα είναι μια τεράστια και επικίνδυνη γεωπολιτική ρευστότητα. Υφίστανται εμφανείς απόπειρες δημιουργίας στρατοπέδων. Αφενός οι ΗΠΑ και οι πρόθυμοι σύμμαχοί τους. Αφετέρου όσοι - ως «αντιρρησίες» και «αυτονομημένοι», σύμμαχοι ή μη - είτε ενεργούν εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων είτε επιχειρούν να συνδυάσουν την εξυπηρέτηση των σχεδιασμών των ΗΠΑ και των ιδιαίτερών τους βλέψεων. 1. Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσεται ιστορικά το Ισραήλ, το οποίο, παρά την αυτόνομη στρατηγική της επιβίωσής του, εκπληρώνει τον ρόλο του επιτηρητή των ΗΠΑ στην πάντα επικίνδυνη και δυνάμει εύφλεκτη Μέση Ανατολή. 2. Στη δεύτερη κορυφαίος ανταγωνιστής και απείθαρχος παράγοντας είναι το Ιράν, το οποίο πρόσφατα προχώρησε σε σειρά εξαιρετικά προκλητικών για τα αμερικανικά συμφέροντα τοποθετήσεων: Αρχισε να τροφοδοτεί τον πρώτο πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με ρωσικό καύσιμο. Σύμφωνα με τον αναλυτή Τζέφρι Γκόλντμπεργκ του Αtlantic Μonthly, τεύχος Σεπτεμβρίου (αναδημοσιεύτηκε στα Νέα), ίσως εντός μηνών αυτός ο σταθμός δεχθεί, όπως και όλες οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αιφνίδιο ισραηλινό βομβαρδισμό (ασχολίαστο). Ανακοινώνει ότι θα αρχίσει την κατασκευή νέου εργοστασίου για τον εμπλουτισμό ουρανίου το πρώτο εξάμηνο του 2011, παρά την επιβολή νέου γύρου διεθνών κυρώσεων.
Στο ενδιάμεσο του δίπολου Ισραήλ-Ιράν κινείται η Τουρκία, που ήδη βρίσκεται σε μια εσωτερική αναταραχή. Το δίμηνο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου ίσως αποβεί καθοριστικό για την πορεία των εσωτερικών πολιτικών πραγμάτων της. Η διαπάλη του «ισλαμοδημοκράτη» και «νεοοθωμανού» Ερντογάν με το «κοσμικό» και στρατιωτικό κεμαλικό σύμπλεγμα θα κορυφωθεί με το δημοψήφισμα για την έγκριση της συνταγματικής μεταρρύθμισης (12 Σεπτεμβρίου). Μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2009 ο Ερντογάν αναζωογόνησε την διαδικασία συνταγματικής μεταρρύθμισης ώστε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Ε. Ε. για περαιτέρω αλλαγές στο δικαστικό σύστημα και στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εν τω μεταξύ έχει αναζωπυρωθεί το αντάρτικο του κουρδικού ΡΚΚ. Ομως το σημαντικότερο στοιχείο της πολιτικής του Ερντογάν είναι το αυτοκρατορικό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή και το Αιγαίο.
Υπάρχει το ενδεχόμενο ασυνήθιστων εξελίξεων. Μια από αυτές θα αποτελούσε η Τουρκία να οδηγηθεί σε σαφέστερα εχθρική σχέση με τις ΗΠΑ, την Ευρώπη όσο και το Ισραήλ. Αυτό που χρειάζονται σε βάθος χρόνου, όλοι οι προαναφερόμενοι διεθνείς δρώντες είναι ισχυρές σταθερές πολιτικής που θα μπορούν να μειώσουν το βαθμό αβεβαιότητας και να αποτελέσουν κρίσιμης σημασίας στηρίγματα στην περίπτωση. Η Ελλάδα αποτελεί ίσως τη μόνη χώρα στην περιοχή που μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, αφού είναι βαθιά ενταγμένη στους οργανικούς θεσμούς και τη γεωπολιτική υπόσταση της Δύσης και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Ωστόσο, για να μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο απαιτούνται ΙΣΧΥΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΥΡΩΣΤΙΑ/ΑΝΑΠΤΥΞΗ και βεβαίως ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.
Η Τουρκία πιέζεται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να ξαναγίνει «καλό παιδί» ή, έστω, να ρίξει τους τόνους. Και ο Γ. Παπανδρέου - ο οποίος το Μάιο είχε φέρει στην Αθήνα τον Ερντογάν με ένα ασκέρι 100 και πλέον επιχειρηματιών για να... επενδύσουν - αναπροσαρμόστηκε. Μετέτρεψε την Ελλάδα σε μοχλό πίεσης για συμμόρφωση της Τουρκίας και πλήρη επιστροφή της στον άξονα ΗΠΑ - Ισραήλ. Με τον τρόπο αυτόν ο πρωθυπουργός: Αποδεικνύει ότι παίζει με τη φωτιά. Μετά την παράδοση της οικονομικής πολιτικής παραδίδει και την εξωτερική πολιτική της χώρας στις - πρόσκαιρες ή μονιμότερες - ανάγκες τρίτων. Κάνει την Ελλάδα συνεταίρο - ή, μάλλον, υπηρέτη - των σφαγέων του Παλαιστινιακού λαού, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παράνομα τη βόρεια Κύπρο. Υπόσχεται οικονομική συνεργασία με το Ισραήλ, μια χώρα, που μολονότι παρουσιάζει σημαντικό ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης, είναι απολύτως εξαρτώμενη από τον ετήσιο προϋπολογισμό των ΗΠΑ.
Στην τουρκοïσραηλινή αντιπαράθεση η Ελλάδα θα μπορούσε να κρατήσει σαφώς χαμηλούς τόνους παραμένοντας αμέτοχη. Αυτό σημαίνει όχι μόνο αποφυγή ταύτισης με το Ισραήλ, αλλά και απομάκρυνση, εγκαιρα, από την Τουρκία, την αυτοκαταστροφική πολιτική της ‘‘ελληνοτουρκικής προσέγγισης’’. Παράλληλα, θα έπρεπε να ενισχύσει τη γεωπολιτική της υποδομή, έτσι ώστε να γίνει εν δυνάμει ισχυρός παράγοντας στην περιοχή, αποτρέποντας ταυτοχρόνως την πιθανότητα να αποτελέσει το εξιλαστήριο θύμα σε μια πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας από πλευράς ΗΠΑ και Ισραήλ. Να αντιστρέψουμε, δηλαδή, αυτή τη συνεχή πορεία γεωπολιτικής εξασθένησης/έκλειψης και να ξαναγίνουμε «μια οντότητα» όχι εντασσόμενοι στους στρατηγικούς σχεδιασμούς άλλου κράτους, αλλά ενισχύοντας την αυτόνομη, υπαρκτή γεωπολιτική μας υπόσταση. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ μάλλον θα προτιμούσαν μια ισχυρή αν και φιλοπαλαιστινιακή Ελλάδα, η οποία όμως, έτσι και αλλιώς, λόγω της γεωπολιτικής συνάφειάς της με τη Δύση, αποτελεί εν δυνάμει σύμμαχο, παρά μια φιλοϊσραηλινή, αλλά αδύναμη, άρα και άχρηστη Ελλάδα.
Ολα τα παραπάνω ενδεχομένως φαίνονται πολύ θεωρητικά. Όμως μπορούν να βρεθούν άμεσα μέτρα που θα ενίσχυαν την «κρίσιμη γεωπολιτική υποδομή» της Ελλάδας. Θα την τοποθετούσαν στο κέντρο των εξελίξεων και θα αύξαναν αισθητά τη σπουδαιότητά της για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, χωρίς ταυτοχρόνως να ενοχληθεί καμιά από τις αραβικές χώρες και χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει η διπλωματική φρασεολογία της Ελλάδας από φιλοαραβική σε φιλοϊσραηλινή. Ενα τέτοιο μέτρο πρότεινε ο συνάδελφος γεωπολιτικός αναλυτής Κώστας Γρίβας, την άποψη του οποίου συμμερίζεται ο γράφων: Η Ελλάδα να αποκτήσει άμεσα ναυτικές αντιβαλλιστικές ικανότητες. Βέβαια, μια παρόμοια επιλογή δεν πρέπει να συνδυαστεί με μια ένταξη, οποιασδήποτε μορφής, στον αντιβαλλιστικό σχεδιασμό των ΗΠΑ, κάτι που πιθανώς θα προκαλούσε την αντίδραση της Ρωσίας. Δεδομένης της γεωπολιτικής λειτουργίας της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και την ευρωζώνη οι ελληνικές αντιβαλλιστικές ικανότητες εντάσσονται αυτομάτως στο στρατηγικό δυναμικό της Δύσης.
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης
Δρ Γεωπολιτικής
Το πολιτικό δράμα στην Ελλάδα, όπως στο αρχαιοελληνικό θέατρο, εκτείνεται και αγγίζει τα πάντα. Υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας διαθέτει και μεγάλο ορυκτό πλούτο, σύμφωνα και με τα στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών Μελετών Ελλάδος. Το ενδιαφέρον των ΗΠΑ και των άλλων δυνάμεων για την ευρύτερη περιοχή είναι μόνιμο, παρά τις διάφορες μεταπτώσεις. Όι μετά το 1989 εξελίξεις στην Τουρκία είναι γνωστές: Στο εσωτερικό διήνυε μια πολύ σημαντική φάση μετάβασης και κοινωνικού/πολιτικού μεταμορφισμού - αντιμετωπίζοντας σύμφωνα με μια άποψη τη σοβαρότερη ενδεχομένως κρίση της ιστορίας της, τουλάχιστον από την εποχή της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάννης και της εγκαθίδρυσης της κεμαλικής Δημοκρατίας τον Οκτώβριο του 1923. Στο εξωτερικό άρχισε η εφαρμογή ενός αμφιλεγόμενου, φιλόδοξου και πολύπλευρου εγχειρήματος: επαναπροσδιορισμός του γεωπολιτικού ρόλου της - με σαφή πρωτοκαθεδρία ενός νεοθωμανικής έμπνευσης ισλάμ - που επιχειρείτο να συνδυάζεται και με τους γεωστρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ στο γεωπολιτικό σύστημα Εγγύς/Μέση Ανατολή-Καύκασος-Βαλκάνια-Ανατολική Ευρώπη.
Στις 18 Νοεμβρίου 2009 η Άγκυρα με την έκδοση σχετικής ΝΟΤΑΜ ξαναέθεσε ευθέως θέμα επαναχάραξης συνόρων και ορίων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας! Με αφορμή άσκηση έρευνας-διάσωσης στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου, αρνείτο την ελληνική αρμοδιότητα για αποστολές έρευνας-διάσωσης στην περιοχή ισχυριζόμενη ότι «δεν υπάρχει αναγνώριση από την Τουρκία των ορίων του FIR Αθηνών μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου που σημαίνει ότι δεν είναι αρμοδιότητα της Αθήνας οι αποστολές έρευνας και διάσωσης στην περιοχή». Ετσι δημιουργείτο ένα τεράστιο μπλοκ ελληνικού FIR που διεισδύει βαθιά στην Ανατολική Μεσόγειο. Ακολούθησε νέα σειρά δραματικών αντιπαραθέσεων των αεροναυτικών δυνάμεων της Ελλάδας και της Τουρκίας. Οι προκλητικές πράξεις αμφισβήτησης του διεθνούς καθεστώτος στο Αιγαίο συνιστούσαν νέες επιδείξεις ισχύος της νεοοθωμανικής Τουρκίας, προβολής των αναθεωρητικών και ηγεμονικών επιδιώξεών της και δοκιμές διχοτόμησης του Αιγαίου Πελάγους υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ. Στην διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών στο Βόρειο Αιγαίο ξαναέπλευσε το τουρκικό ωκεανογραφικό πλοίο Α599 TCG Cesme («Κρήνη»). Βρέθηκε σε απόσταση 10 μιλίων βορειοανατολικά της Σαμοθράκης, εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων αλλά εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.
Κυρίαρχο στοιχείο στο ευρύτερο γεωπολιτικό σύστημα είναι μια τεράστια και επικίνδυνη γεωπολιτική ρευστότητα. Υφίστανται εμφανείς απόπειρες δημιουργίας στρατοπέδων. Αφενός οι ΗΠΑ και οι πρόθυμοι σύμμαχοί τους. Αφετέρου όσοι - ως «αντιρρησίες» και «αυτονομημένοι», σύμμαχοι ή μη - είτε ενεργούν εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων είτε επιχειρούν να συνδυάσουν την εξυπηρέτηση των σχεδιασμών των ΗΠΑ και των ιδιαίτερών τους βλέψεων. 1. Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσεται ιστορικά το Ισραήλ, το οποίο, παρά την αυτόνομη στρατηγική της επιβίωσής του, εκπληρώνει τον ρόλο του επιτηρητή των ΗΠΑ στην πάντα επικίνδυνη και δυνάμει εύφλεκτη Μέση Ανατολή. 2. Στη δεύτερη κορυφαίος ανταγωνιστής και απείθαρχος παράγοντας είναι το Ιράν, το οποίο πρόσφατα προχώρησε σε σειρά εξαιρετικά προκλητικών για τα αμερικανικά συμφέροντα τοποθετήσεων: Αρχισε να τροφοδοτεί τον πρώτο πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με ρωσικό καύσιμο. Σύμφωνα με τον αναλυτή Τζέφρι Γκόλντμπεργκ του Αtlantic Μonthly, τεύχος Σεπτεμβρίου (αναδημοσιεύτηκε στα Νέα), ίσως εντός μηνών αυτός ο σταθμός δεχθεί, όπως και όλες οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αιφνίδιο ισραηλινό βομβαρδισμό (ασχολίαστο). Ανακοινώνει ότι θα αρχίσει την κατασκευή νέου εργοστασίου για τον εμπλουτισμό ουρανίου το πρώτο εξάμηνο του 2011, παρά την επιβολή νέου γύρου διεθνών κυρώσεων.
Στο ενδιάμεσο του δίπολου Ισραήλ-Ιράν κινείται η Τουρκία, που ήδη βρίσκεται σε μια εσωτερική αναταραχή. Το δίμηνο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου ίσως αποβεί καθοριστικό για την πορεία των εσωτερικών πολιτικών πραγμάτων της. Η διαπάλη του «ισλαμοδημοκράτη» και «νεοοθωμανού» Ερντογάν με το «κοσμικό» και στρατιωτικό κεμαλικό σύμπλεγμα θα κορυφωθεί με το δημοψήφισμα για την έγκριση της συνταγματικής μεταρρύθμισης (12 Σεπτεμβρίου). Μετά τις τοπικές εκλογές του Μαρτίου 2009 ο Ερντογάν αναζωογόνησε την διαδικασία συνταγματικής μεταρρύθμισης ώστε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της Ε. Ε. για περαιτέρω αλλαγές στο δικαστικό σύστημα και στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εν τω μεταξύ έχει αναζωπυρωθεί το αντάρτικο του κουρδικού ΡΚΚ. Ομως το σημαντικότερο στοιχείο της πολιτικής του Ερντογάν είναι το αυτοκρατορικό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή και το Αιγαίο.
Υπάρχει το ενδεχόμενο ασυνήθιστων εξελίξεων. Μια από αυτές θα αποτελούσε η Τουρκία να οδηγηθεί σε σαφέστερα εχθρική σχέση με τις ΗΠΑ, την Ευρώπη όσο και το Ισραήλ. Αυτό που χρειάζονται σε βάθος χρόνου, όλοι οι προαναφερόμενοι διεθνείς δρώντες είναι ισχυρές σταθερές πολιτικής που θα μπορούν να μειώσουν το βαθμό αβεβαιότητας και να αποτελέσουν κρίσιμης σημασίας στηρίγματα στην περίπτωση. Η Ελλάδα αποτελεί ίσως τη μόνη χώρα στην περιοχή που μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, αφού είναι βαθιά ενταγμένη στους οργανικούς θεσμούς και τη γεωπολιτική υπόσταση της Δύσης και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Ωστόσο, για να μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο απαιτούνται ΙΣΧΥΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΥΡΩΣΤΙΑ/ΑΝΑΠΤΥΞΗ και βεβαίως ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ.
Η Τουρκία πιέζεται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να ξαναγίνει «καλό παιδί» ή, έστω, να ρίξει τους τόνους. Και ο Γ. Παπανδρέου - ο οποίος το Μάιο είχε φέρει στην Αθήνα τον Ερντογάν με ένα ασκέρι 100 και πλέον επιχειρηματιών για να... επενδύσουν - αναπροσαρμόστηκε. Μετέτρεψε την Ελλάδα σε μοχλό πίεσης για συμμόρφωση της Τουρκίας και πλήρη επιστροφή της στον άξονα ΗΠΑ - Ισραήλ. Με τον τρόπο αυτόν ο πρωθυπουργός: Αποδεικνύει ότι παίζει με τη φωτιά. Μετά την παράδοση της οικονομικής πολιτικής παραδίδει και την εξωτερική πολιτική της χώρας στις - πρόσκαιρες ή μονιμότερες - ανάγκες τρίτων. Κάνει την Ελλάδα συνεταίρο - ή, μάλλον, υπηρέτη - των σφαγέων του Παλαιστινιακού λαού, ενώ η Τουρκία συνεχίζει να κατέχει παράνομα τη βόρεια Κύπρο. Υπόσχεται οικονομική συνεργασία με το Ισραήλ, μια χώρα, που μολονότι παρουσιάζει σημαντικό ρυθμό οικονομικής ανάπτυξης, είναι απολύτως εξαρτώμενη από τον ετήσιο προϋπολογισμό των ΗΠΑ.
Στην τουρκοïσραηλινή αντιπαράθεση η Ελλάδα θα μπορούσε να κρατήσει σαφώς χαμηλούς τόνους παραμένοντας αμέτοχη. Αυτό σημαίνει όχι μόνο αποφυγή ταύτισης με το Ισραήλ, αλλά και απομάκρυνση, εγκαιρα, από την Τουρκία, την αυτοκαταστροφική πολιτική της ‘‘ελληνοτουρκικής προσέγγισης’’. Παράλληλα, θα έπρεπε να ενισχύσει τη γεωπολιτική της υποδομή, έτσι ώστε να γίνει εν δυνάμει ισχυρός παράγοντας στην περιοχή, αποτρέποντας ταυτοχρόνως την πιθανότητα να αποτελέσει το εξιλαστήριο θύμα σε μια πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας από πλευράς ΗΠΑ και Ισραήλ. Να αντιστρέψουμε, δηλαδή, αυτή τη συνεχή πορεία γεωπολιτικής εξασθένησης/έκλειψης και να ξαναγίνουμε «μια οντότητα» όχι εντασσόμενοι στους στρατηγικούς σχεδιασμούς άλλου κράτους, αλλά ενισχύοντας την αυτόνομη, υπαρκτή γεωπολιτική μας υπόσταση. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ μάλλον θα προτιμούσαν μια ισχυρή αν και φιλοπαλαιστινιακή Ελλάδα, η οποία όμως, έτσι και αλλιώς, λόγω της γεωπολιτικής συνάφειάς της με τη Δύση, αποτελεί εν δυνάμει σύμμαχο, παρά μια φιλοϊσραηλινή, αλλά αδύναμη, άρα και άχρηστη Ελλάδα.
Ολα τα παραπάνω ενδεχομένως φαίνονται πολύ θεωρητικά. Όμως μπορούν να βρεθούν άμεσα μέτρα που θα ενίσχυαν την «κρίσιμη γεωπολιτική υποδομή» της Ελλάδας. Θα την τοποθετούσαν στο κέντρο των εξελίξεων και θα αύξαναν αισθητά τη σπουδαιότητά της για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, χωρίς ταυτοχρόνως να ενοχληθεί καμιά από τις αραβικές χώρες και χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει η διπλωματική φρασεολογία της Ελλάδας από φιλοαραβική σε φιλοϊσραηλινή. Ενα τέτοιο μέτρο πρότεινε ο συνάδελφος γεωπολιτικός αναλυτής Κώστας Γρίβας, την άποψη του οποίου συμμερίζεται ο γράφων: Η Ελλάδα να αποκτήσει άμεσα ναυτικές αντιβαλλιστικές ικανότητες. Βέβαια, μια παρόμοια επιλογή δεν πρέπει να συνδυαστεί με μια ένταξη, οποιασδήποτε μορφής, στον αντιβαλλιστικό σχεδιασμό των ΗΠΑ, κάτι που πιθανώς θα προκαλούσε την αντίδραση της Ρωσίας. Δεδομένης της γεωπολιτικής λειτουργίας της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και την ευρωζώνη οι ελληνικές αντιβαλλιστικές ικανότητες εντάσσονται αυτομάτως στο στρατηγικό δυναμικό της Δύσης.
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης
Δρ Γεωπολιτικής
Τρίτη 24 Αυγούστου 2010
19.08.2010: ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ - defencenet.gr
Παροξυσμός εξοπλισμών στην Τουρκία - Δαπάνες 50 δισ. δολαρίων μέχρι το 2020!
19-08-2010 10:19:59
Tο μεγαλύτερο δεκαετές εξοπλιστικό πρόγραμμα δυτικού κράτους, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, κατάρτισε η Τουρκία: Σύμφωνα με τις προβλέψεις για τον αμυντικό πρϋπολογισμό του 2011, αλλά και τον μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό των 2011-2020 κονιορτοποιούν όλους τους αφελείς ισχυρισμούς των Ελλήνων πολιτικών φωστήρων για "αμοιβαία μείωση εξοπλιστικών δαπανών": Τέσσερα δισεκατομμύρια δολλάρια μόνο για το 2011 και συνολικά 50 δισ. δολάρια θα δαπανήσει η Τουρκια για εξοπλισμούς μέχρι το 2020. Επιπλέον 150 δισ. δολάρια θα δαπανηθούν για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.
Όλα αυτά παρά την παγκόσμια οικονομικη κρίση και την σαφή έλλειψη ορατής απειλής στον γεωπολιτικό της περίγυρο.
Ενώ άλλες χώρες προχωρούν σε μείωση του αμυντικού τους προϋπολογισμού, όπως η Ελλάδα που αποτελεί σαφή αι διακηρυγμένο στόχο της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, οι προβλέψεις για τον αντίστοιχο της Τουρκίας, κυριολεκτικά εκτοξεύονται δημιουργώντας ερωτήματα ως προς την μελλοντική ικανότητα επιβίωσης της ελληνικής γεωπολιτικής παρουσίας βάσει του σημερινού ρυθμού ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων και του πολιτικου σχεδιασμού των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Ο προϋπολογισμός της γείτονος χώρας για το 2010 ανέρχεται στα $16 δισ. περίπου 1.8% του ΑΕΠ της. Από αυτά τα 16 δις, το ένα τέταρτο αφορά την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων ενώ το υπόλοιπο για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.
Μικρό μέρος των προμηθειών (όσον αφορά το κόστος) κατευθύνεται σε εξοπλισμό που σκοπό έχει να επαυξήσει τις ικανότητες διεξαγωγής επιχειρήσεων κατά ασσύμετρων απειλών, δηλαδή κατά των Κούρδων ανταρτών στα Νοτιοανατολικά της χώρας. Ειδικότερα, τα μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα ανθεκτικά σε εκρηκτικά οχήματα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και αποτελούν υψίστη προτεραιότητα.
Το μεγαλύτερο τμήμα των $4 δισ. αφορά συμβατικό οπλισμό, όπως είναι τα μαχητικά αεροσκάφη, τα άρματα μάχης, τα σκάφη επιφανείας, τα υποβρύχια και τα επιθετικά ελικόπτερα. Εξοπλισμοί οι οποίοι έχουν καθαρά στόχο την ενίσχυση και την εφαρμόγή της αναθεωρητικής πολιτικής της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας. Η απάντηση ανώτερου αξιωματούχου του συστήματος προμηθειών κάνει λόγο για "ασταθή περιοχή στην οποία η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο, περικυκλωμένη. Για αυτό το λόγο, αναμένεται αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού της χώρας".
Προχωρώντας περαιτέρω, ανέφερε πως τα όπλα έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και ο σκοπός δεν είναι να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο αλλά να τον αποτρέψουν. Αυτή η τελευταία δήλωση, παράφραση της γνωστής ρωμαϊκής ρήσης "si vis pacem, para bellum", καταδεικνύει την αναγκαιότητα διατήρησης ισχυρών ενόπλων δυνάμεων για την διατήρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας που, στην ελληνική πραγματικότητα, ακόμη και προ μνημονίου, δεν βρίσκει εφαρμογή λόγω των κοντόφθαλμων πολιτικών που ακολουθούνται αλλά και για την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων.
Πιο συγκεκριμένα, για τα αεροσκάφη προβλέπεται πως τα 100 F-35 που σκοπεύει να προμηθευτεί θα κοστίσουν $13 δις με βάση τις τρέχουσες τιμές του προγράμματος ενώ και η κοινοπραξία προωθεί με καλές πιθανότητες την πώληση 20 Eurofighter Typhoon. Στα άρματα μάχης, η Τουρκία προετοιμάζει την παραγωγή τεσσάρων πρωτοτύπων του "εγχωρίως" ανεπτυγμένου (με σημαντική βοήθεια από τη Ν. Κορέα) Altay με προϋπολογισμό $500 εκατ.
Όταν αυτή φάση ολοκληρωθεί, περί το 2015, θα απονεμηθεί ένα πρώτο συμβόλαιο παραγωγής 250 αρμάτων με εκτιμώμενο κόστος μεταξύ $3-4 δις. Στα ελικόπτερα, η έναρξη παραδόσεων των 50 T-129 αναμένεται το 2015. Παράλληλα, η χώρα σχεδιάζει να προχωρήσει στην συμπαραγωγή με διεθνή εταίρο μεγάλο αριθμό ελικοπτέρων πολλαπλών χρήσεων, την παραγωγή σε συνεργασία με τη Γερμανία τεσσάρων υποβρυχίων U-214 καθώς και την προμήθεια από εγχώριες βιομηχανίες τεθωρακισμένα οχήματα καθώς και την εγχωρίως σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή φρεγατών (TF-2000) και κορβετών (MILGEM). Με βάση αυτό τον προγραμματισμό, η κορύφωση των αμυντικών δαπανών αναμένεται να συμβεί περί το 2015 και να διατηρηθεί εκεί έως το 2020.
Συνολικά υπολογίζεται μέχρι το 2020 η δαπάνη για καθαρά εξοπλιστικά προγράμματα ποσού ύψους που προσεγγίζει τα 50 δισ. δολάρια με στόχο την απόκτηση ικανότητας εγχώριας κατασκευής μέχρι και του 80% των συστημάτων που έχουν ανάγκη οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις!
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πολιτική προσέγγισης και αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει αποτύχει παταγωδώς. Το defencenet.gr και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, αλλά και η ετήσια θεώρηση του συχετισμού ένοπλης ισχύος που δημοσιεύεται στην ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ, καταγράφουν συνεχώς και με ακριβεια την εξέλιξη της απειλής. Οι υπεύθυνοι για την ασφάλεια της χώρας δεν θα έχουν καμία δικαιολογία αν απωλέσουν εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα ή έδαφος από την πίεση αυτής της αναθεωρητικής πολιτικής που με συνέπεια ασκεί η Άγκυρα.
Τμήμα ειδήσεων defencent.gr
19-08-2010 10:19:59
Tο μεγαλύτερο δεκαετές εξοπλιστικό πρόγραμμα δυτικού κράτους, με εξαίρεση τις ΗΠΑ, κατάρτισε η Τουρκία: Σύμφωνα με τις προβλέψεις για τον αμυντικό πρϋπολογισμό του 2011, αλλά και τον μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό των 2011-2020 κονιορτοποιούν όλους τους αφελείς ισχυρισμούς των Ελλήνων πολιτικών φωστήρων για "αμοιβαία μείωση εξοπλιστικών δαπανών": Τέσσερα δισεκατομμύρια δολλάρια μόνο για το 2011 και συνολικά 50 δισ. δολάρια θα δαπανήσει η Τουρκια για εξοπλισμούς μέχρι το 2020. Επιπλέον 150 δισ. δολάρια θα δαπανηθούν για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.
Όλα αυτά παρά την παγκόσμια οικονομικη κρίση και την σαφή έλλειψη ορατής απειλής στον γεωπολιτικό της περίγυρο.
Ενώ άλλες χώρες προχωρούν σε μείωση του αμυντικού τους προϋπολογισμού, όπως η Ελλάδα που αποτελεί σαφή αι διακηρυγμένο στόχο της αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, οι προβλέψεις για τον αντίστοιχο της Τουρκίας, κυριολεκτικά εκτοξεύονται δημιουργώντας ερωτήματα ως προς την μελλοντική ικανότητα επιβίωσης της ελληνικής γεωπολιτικής παρουσίας βάσει του σημερινού ρυθμού ενίσχυσης των ενόπλων δυνάμεων και του πολιτικου σχεδιασμού των ελληνοτουρκικών σχέσεων.
Ο προϋπολογισμός της γείτονος χώρας για το 2010 ανέρχεται στα $16 δισ. περίπου 1.8% του ΑΕΠ της. Από αυτά τα 16 δις, το ένα τέταρτο αφορά την προμήθεια νέων οπλικών συστημάτων ενώ το υπόλοιπο για αμοιβές προσωπικού, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, τη λογιστική υποστήριξη και τη συντήρηση.
Μικρό μέρος των προμηθειών (όσον αφορά το κόστος) κατευθύνεται σε εξοπλισμό που σκοπό έχει να επαυξήσει τις ικανότητες διεξαγωγής επιχειρήσεων κατά ασσύμετρων απειλών, δηλαδή κατά των Κούρδων ανταρτών στα Νοτιοανατολικά της χώρας. Ειδικότερα, τα μη επανδρωμένα αεροχήματα και τα ανθεκτικά σε εκρηκτικά οχήματα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία και αποτελούν υψίστη προτεραιότητα.
Το μεγαλύτερο τμήμα των $4 δισ. αφορά συμβατικό οπλισμό, όπως είναι τα μαχητικά αεροσκάφη, τα άρματα μάχης, τα σκάφη επιφανείας, τα υποβρύχια και τα επιθετικά ελικόπτερα. Εξοπλισμοί οι οποίοι έχουν καθαρά στόχο την ενίσχυση και την εφαρμόγή της αναθεωρητικής πολιτικής της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας. Η απάντηση ανώτερου αξιωματούχου του συστήματος προμηθειών κάνει λόγο για "ασταθή περιοχή στην οποία η Τουρκία βρίσκεται στο κέντρο, περικυκλωμένη. Για αυτό το λόγο, αναμένεται αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού της χώρας".
Προχωρώντας περαιτέρω, ανέφερε πως τα όπλα έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και ο σκοπός δεν είναι να χρησιμοποιηθούν στον πόλεμο αλλά να τον αποτρέψουν. Αυτή η τελευταία δήλωση, παράφραση της γνωστής ρωμαϊκής ρήσης "si vis pacem, para bellum", καταδεικνύει την αναγκαιότητα διατήρησης ισχυρών ενόπλων δυνάμεων για την διατήρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας που, στην ελληνική πραγματικότητα, ακόμη και προ μνημονίου, δεν βρίσκει εφαρμογή λόγω των κοντόφθαλμων πολιτικών που ακολουθούνται αλλά και για την επίτευξη των γεωπολιτικών της επιδιώξεων.
Πιο συγκεκριμένα, για τα αεροσκάφη προβλέπεται πως τα 100 F-35 που σκοπεύει να προμηθευτεί θα κοστίσουν $13 δις με βάση τις τρέχουσες τιμές του προγράμματος ενώ και η κοινοπραξία προωθεί με καλές πιθανότητες την πώληση 20 Eurofighter Typhoon. Στα άρματα μάχης, η Τουρκία προετοιμάζει την παραγωγή τεσσάρων πρωτοτύπων του "εγχωρίως" ανεπτυγμένου (με σημαντική βοήθεια από τη Ν. Κορέα) Altay με προϋπολογισμό $500 εκατ.
Όταν αυτή φάση ολοκληρωθεί, περί το 2015, θα απονεμηθεί ένα πρώτο συμβόλαιο παραγωγής 250 αρμάτων με εκτιμώμενο κόστος μεταξύ $3-4 δις. Στα ελικόπτερα, η έναρξη παραδόσεων των 50 T-129 αναμένεται το 2015. Παράλληλα, η χώρα σχεδιάζει να προχωρήσει στην συμπαραγωγή με διεθνή εταίρο μεγάλο αριθμό ελικοπτέρων πολλαπλών χρήσεων, την παραγωγή σε συνεργασία με τη Γερμανία τεσσάρων υποβρυχίων U-214 καθώς και την προμήθεια από εγχώριες βιομηχανίες τεθωρακισμένα οχήματα καθώς και την εγχωρίως σχεδίαση, ανάπτυξη και παραγωγή φρεγατών (TF-2000) και κορβετών (MILGEM). Με βάση αυτό τον προγραμματισμό, η κορύφωση των αμυντικών δαπανών αναμένεται να συμβεί περί το 2015 και να διατηρηθεί εκεί έως το 2020.
Συνολικά υπολογίζεται μέχρι το 2020 η δαπάνη για καθαρά εξοπλιστικά προγράμματα ποσού ύψους που προσεγγίζει τα 50 δισ. δολάρια με στόχο την απόκτηση ικανότητας εγχώριας κατασκευής μέχρι και του 80% των συστημάτων που έχουν ανάγκη οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις!
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η πολιτική προσέγγισης και αμοιβαίας μείωσης των εξοπλισμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει αποτύχει παταγωδώς. Το defencenet.gr και η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, αλλά και η ετήσια θεώρηση του συχετισμού ένοπλης ισχύος που δημοσιεύεται στην ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΒΛΟ, καταγράφουν συνεχώς και με ακριβεια την εξέλιξη της απειλής. Οι υπεύθυνοι για την ασφάλεια της χώρας δεν θα έχουν καμία δικαιολογία αν απωλέσουν εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα ή έδαφος από την πίεση αυτής της αναθεωρητικής πολιτικής που με συνέπεια ασκεί η Άγκυρα.
Τμήμα ειδήσεων defencent.gr
Προαναγγελία άρσης του casus belli για τα 12 ν. μ. στα χωρικά ύδατα του Αιγαίου.Νέα κίνηση στο παιχνίδι εντυπώσεων της Αγκυρας;
Η δημοσιογραφική προαναγγελία άρσης του casus belli για τα 12 ν. μ. στα χωρικά ύδατα του Αιγαίου. Αλλη μια κίνηση στο παιχνίδι εντυπώσεων στην διεθνή σκηνή που στήνουν μεθοδικά οι ''ισλαμοδημοκράτες'' Νταβούτογλου-Ερντογάν;
Tρίτη, 24 Αυγούστου 2010
Άρση του casus belli εξετάζει η Άγκυρα
http://infognomonpolitics.blogspot.com/
Δεν αποτελεί πια αιτία πολέμου η επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων στα χωρικά ύδατα, σύμφωνα με το νέο Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, που σχεδιάζει η Τουρκία, όπως αναφέρουν σε δημοσιεύματα τους, οι τουρκικές εφημερίδα Sabah και Μilliyet.
Στο δημοσίευμα, που υπογράφει η διπλωματική συντάκτρια της εφημερίδας Ντουιγκού Γκιουβέντς, αναφέρεται ότι στο Πολιτικό Εγγραφο Εθνικής Ασφαλείας,το οποίο είναι γνωστό ως το "Βιβλίο Κόκκινης Γραμμής" και περιγράφονται οι απειλές για την ασφάλεια της Τουρκίας, οι γειτονικές χώρες δεν θα χαρακτηρίζονται πλέον «εξωτερική απειλή» αλλά στοιχείο συνεργασίας.
Παράλληλα, η πυρηνική ισχύ και το δυναμικό των πυρηνικών όπλων του Ιράν διατυπώνονται ως ένα «ανησυχητικό στοιχείο» και επισημαίνεται ότι η Τουρκία δεν θέλει με κανένα τρόπο πυρηνικά όπλα στην περιοχή της.Είναι εμφανής η αλλαγή πλεύσης στην εξωτερική πολιτική της με το Ιράν.
Στη θέση των απειλών που προέρχονται από την Ελλάδα, το Ιράν και το Ιράκ, τώρα πλέον γίνεται αναφορά στην αύξηση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών.
Η "τρομοκρατία" του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) καταχωρείται ως απειλή και επισημαίνεται η συνεργασία με το Ιράκ κατά της «τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ».
Επίσης, υπογραμμίζεται η αυξανόμενη συνεργασία με τη Ρωσία και το αναπτυσσόμενο εμπόριο και σημειώνεται πως η έναρξη συνεργασίας με τα έθνη της Ασίας συγκαταλέγεται στους κύριους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
Επιπλέον, το Έγγραφο επισημαίνει ότι η Τουρκία σχεδιάζει να ενισχύσει τον ρόλο της ως κομβικό σημείο μεταφοράς ενέργειας προς την Δύση και την Ανατολή.
Εξάλλου, στο Έγγραφο σημειώνεται πως ο στόχος της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί κρατική πολιτική.
Το προσχέδιο λέει ότι πια τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι λόγος έναρξης πολέμου.Σύμφωνα με το σχέδιο που ετοιμάζεται, το θέμα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια, που μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν ως casus belli, στο εξής δεν θα θεωρείται ως προέχουσα απειλή. Αντί γι' αυτό υπογραμμίζεται η συνεργασία και αναφέρεται ότι με το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου, που έχει ξεκινήσει με την Ελλάδα, στόχος είναι η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε κάθε τομέα.
Η κόκκινη βίβλος συντάσσεται κάθε πέντε χρόνια και υπόκειται σε αναθεώρηση κάθε χρόνο.Η κυβέρνηση Ερντογάν επιθυμεί μέσα από το νέο δόγμα να δώσει το στίγμα εκδημοκρατισμού της Τουρκίας και των αλλαγών που συνεπάγεται η αποδυνάμωση της επιρροής του στρατιωτικού κατεστημένου.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας αποτελείται πλέον από περισσότερους αξιωματούχους της κυβέρνησης και λιγότερους εκπροσώπους του στρατού, ενώ οι εισηγήσεις για τις ριζικές αλλαγές στο νέο κείμενο έγιναν από το γραφείο του κ. Ερντογάν.
Το σχέδιο, αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου και θα ψηφιστεί από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας τον Δεκέμβρη του 2010. Ο τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέτ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τα δημοσίευματα διαβάζει γραμμή προς γραμμή τις αλλαγές και συμπληρώνει ο ίδιος τα κενά.Αξίζει να σημειωθεί πως η εκ νέου σύνταξη του τουρκικού «βιβλίου των κόκκινων γραμμών» ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2010.
Συγρατημένη αισιοδοξία σε ΠεντάγωνοΣτο ελληνικό Πεντάγωνο υποδέχθηκαν την είδηση, της άρσης του "casus belli" για τα 12 ναυτικά μίλια, με συγκρατημένη αισιοδοξία, αν όχι δυσπιστία. Οι υπηρεσίες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας θα εξετάσουν σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών, την εγκυρότητα της φερόμενης πληροφορίας που δημοσίευσε η «Σαμπάχ» και η «Μιλιέτ», κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Βέβαια, το ελληνικό Πεντάγωνο θα σιγουρευτεί ότι η άρση του "casus belli" δεν αποτελεί άλλη μια «ακάλυπτη επιταγή» της Άγκυρας, μόνο όταν διαπιστώσει ότι η αλλαγή αυτή επεκταθεί και στα σχετικά θεσμικά κείμενα της Τουρκίας, και εξαλειφθούν οι ενέργειες στις οποίες είχαν αποφασιστεί να υλοποιηθούν από την γείτονα χώρα στο πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο που η χώρα μας επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.
Εξετάζεται και το ενδεχόμενο να είναι ένα στημένο παιχνίδι, ώστε η κυβέρνηση να παρουσιαστεί στο Εξωτερικό ότι είναι πρόθυμη για προσέγγιση της Ελλάδος και καλή γειτνίαση, αλλά να γνωρίζει ο Ερντογάν από τώρα ότι δεν θα περάσει η πρόταση αυτή από την Εθνοσυνέλευσή τους.
Όπως αναφέρεται στην Ελευθεροτυπία της Τρίτης, πηγές του υπουργείου Εθνιικής Αμυνας που ρωτήθηκαν για το θέμα τηρούν στάση αναμονής, σημειώνοντας ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία αίρει το «causus belli», ωστόσο, τα πράγματα δεν άλλαξαν.
Σε λίγους μήνες θα φανεί η αλήθεια και αν παίζεται κάποιο παιχνίδι εντυπώσεων, καθώς ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, έχει εκφράσει δημόσια (στα βιβλία του) την επιθυμία του να αναβιώσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία.COSMO.GR,BHMA,SKAI,SIGMALIVE
Print this post
Αναρτήθηκε από Kaukasios στις 8/24/2010 07:12:00 πμ
Ετικέτες Ελλάδα, Τουρκία
4 σχόλια:
Ανώνυμος είπε... ΤΙΠΟΥΚΕΙΤΟΣΓιατί ψάχνουμε τι θα κάνει η τουρκική Εθνοσυνέλευση; Μηπως η Τουρκία έχει εξασφαλίσει από την κυβέρνηση Παπανδρέου (γραπτώς;)ότι έχει παραιτηθεί από οποιαδήποτε επέκταση;Εδω δεν μπορούμε να πετάξουμε πλησιέστερα α΄πό 6 μίλια σε ελληνικά (ακόμα) νησιά και θα επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια;
24 Αυγούστου 2010 8:22 π.μ.
konion είπε... Ἐὰν βεβαίως γίνη κάτι τέτοιο, τί ἀντάλλαγμα θὰ δώσουμε ἢ δώσαμε καὶ ἂν τελικῶς ἐξασκηθῆ καὶ τὸ δικαίωμα;Θολὸ τοπίο, ἔλλειψις γενικώτερης στρατηγικῆς στὴν εὐρύτερη περιοχή, εἰδικῶς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, μᾶλλον ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ χρείαζεται γενικώτερη ἀναμόρφωση ὅπως ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία.
24 Αυγούστου 2010 9:05 π.μ.
Alkiviadis είπε... ή πολύ απλά, δεν αισθάνονται καμία απειλή...πράγμα που σε κάνει ακόμα πιο μικρό...
24 Αυγούστου 2010 9:25 π.μ.
Ανώνυμος είπε... Δεν έχουν καμία αξία τα άρθρα των «Σαμπάχ» και η «Μιλιέτ» καθώς η άρση μπορεί να γίνει μόνο απο την Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Είναι πολιτικό ζήτημα και πολιτική συζήτηση δεν έχει γίνει ούτε πρόκειται να γίνει σύντομα.Λόγια κούφια και παραπλάνηση...
24 Αυγούστου 2010 9:32 π.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/12.html#ixzz0xVRSNYnm
Tρίτη, 24 Αυγούστου 2010
Άρση του casus belli εξετάζει η Άγκυρα
http://infognomonpolitics.blogspot.com/
Δεν αποτελεί πια αιτία πολέμου η επέκταση των 12 ναυτικών μιλίων στα χωρικά ύδατα, σύμφωνα με το νέο Έγγραφο Εθνικής Ασφάλειας, που σχεδιάζει η Τουρκία, όπως αναφέρουν σε δημοσιεύματα τους, οι τουρκικές εφημερίδα Sabah και Μilliyet.
Στο δημοσίευμα, που υπογράφει η διπλωματική συντάκτρια της εφημερίδας Ντουιγκού Γκιουβέντς, αναφέρεται ότι στο Πολιτικό Εγγραφο Εθνικής Ασφαλείας,το οποίο είναι γνωστό ως το "Βιβλίο Κόκκινης Γραμμής" και περιγράφονται οι απειλές για την ασφάλεια της Τουρκίας, οι γειτονικές χώρες δεν θα χαρακτηρίζονται πλέον «εξωτερική απειλή» αλλά στοιχείο συνεργασίας.
Παράλληλα, η πυρηνική ισχύ και το δυναμικό των πυρηνικών όπλων του Ιράν διατυπώνονται ως ένα «ανησυχητικό στοιχείο» και επισημαίνεται ότι η Τουρκία δεν θέλει με κανένα τρόπο πυρηνικά όπλα στην περιοχή της.Είναι εμφανής η αλλαγή πλεύσης στην εξωτερική πολιτική της με το Ιράν.
Στη θέση των απειλών που προέρχονται από την Ελλάδα, το Ιράν και το Ιράκ, τώρα πλέον γίνεται αναφορά στην αύξηση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των χωρών.
Η "τρομοκρατία" του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) καταχωρείται ως απειλή και επισημαίνεται η συνεργασία με το Ιράκ κατά της «τρομοκρατικής οργάνωσης του ΡΚΚ».
Επίσης, υπογραμμίζεται η αυξανόμενη συνεργασία με τη Ρωσία και το αναπτυσσόμενο εμπόριο και σημειώνεται πως η έναρξη συνεργασίας με τα έθνη της Ασίας συγκαταλέγεται στους κύριους στόχους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
Επιπλέον, το Έγγραφο επισημαίνει ότι η Τουρκία σχεδιάζει να ενισχύσει τον ρόλο της ως κομβικό σημείο μεταφοράς ενέργειας προς την Δύση και την Ανατολή.
Εξάλλου, στο Έγγραφο σημειώνεται πως ο στόχος της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί κρατική πολιτική.
Το προσχέδιο λέει ότι πια τα 12 ναυτικά μίλια δεν είναι λόγος έναρξης πολέμου.Σύμφωνα με το σχέδιο που ετοιμάζεται, το θέμα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια, που μέχρι τώρα χαρακτηριζόταν ως casus belli, στο εξής δεν θα θεωρείται ως προέχουσα απειλή. Αντί γι' αυτό υπογραμμίζεται η συνεργασία και αναφέρεται ότι με το Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου, που έχει ξεκινήσει με την Ελλάδα, στόχος είναι η ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε κάθε τομέα.
Η κόκκινη βίβλος συντάσσεται κάθε πέντε χρόνια και υπόκειται σε αναθεώρηση κάθε χρόνο.Η κυβέρνηση Ερντογάν επιθυμεί μέσα από το νέο δόγμα να δώσει το στίγμα εκδημοκρατισμού της Τουρκίας και των αλλαγών που συνεπάγεται η αποδυνάμωση της επιρροής του στρατιωτικού κατεστημένου.
Δεν είναι τυχαίο ότι το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας αποτελείται πλέον από περισσότερους αξιωματούχους της κυβέρνησης και λιγότερους εκπροσώπους του στρατού, ενώ οι εισηγήσεις για τις ριζικές αλλαγές στο νέο κείμενο έγιναν από το γραφείο του κ. Ερντογάν.
Το σχέδιο, αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου και θα ψηφιστεί από το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας τον Δεκέμβρη του 2010. Ο τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέτ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τα δημοσίευματα διαβάζει γραμμή προς γραμμή τις αλλαγές και συμπληρώνει ο ίδιος τα κενά.Αξίζει να σημειωθεί πως η εκ νέου σύνταξη του τουρκικού «βιβλίου των κόκκινων γραμμών» ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2010.
Συγρατημένη αισιοδοξία σε ΠεντάγωνοΣτο ελληνικό Πεντάγωνο υποδέχθηκαν την είδηση, της άρσης του "casus belli" για τα 12 ναυτικά μίλια, με συγκρατημένη αισιοδοξία, αν όχι δυσπιστία. Οι υπηρεσίες του υπουργείου Εθνικής Άμυνας θα εξετάσουν σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών, την εγκυρότητα της φερόμενης πληροφορίας που δημοσίευσε η «Σαμπάχ» και η «Μιλιέτ», κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Βέβαια, το ελληνικό Πεντάγωνο θα σιγουρευτεί ότι η άρση του "casus belli" δεν αποτελεί άλλη μια «ακάλυπτη επιταγή» της Άγκυρας, μόνο όταν διαπιστώσει ότι η αλλαγή αυτή επεκταθεί και στα σχετικά θεσμικά κείμενα της Τουρκίας, και εξαλειφθούν οι ενέργειες στις οποίες είχαν αποφασιστεί να υλοποιηθούν από την γείτονα χώρα στο πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο που η χώρα μας επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.
Εξετάζεται και το ενδεχόμενο να είναι ένα στημένο παιχνίδι, ώστε η κυβέρνηση να παρουσιαστεί στο Εξωτερικό ότι είναι πρόθυμη για προσέγγιση της Ελλάδος και καλή γειτνίαση, αλλά να γνωρίζει ο Ερντογάν από τώρα ότι δεν θα περάσει η πρόταση αυτή από την Εθνοσυνέλευσή τους.
Όπως αναφέρεται στην Ελευθεροτυπία της Τρίτης, πηγές του υπουργείου Εθνιικής Αμυνας που ρωτήθηκαν για το θέμα τηρούν στάση αναμονής, σημειώνοντας ότι δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία αίρει το «causus belli», ωστόσο, τα πράγματα δεν άλλαξαν.
Σε λίγους μήνες θα φανεί η αλήθεια και αν παίζεται κάποιο παιχνίδι εντυπώσεων, καθώς ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, έχει εκφράσει δημόσια (στα βιβλία του) την επιθυμία του να αναβιώσει η Οθωμανική Αυτοκρατορία.COSMO.GR,BHMA,SKAI,SIGMALIVE
Print this post
Αναρτήθηκε από Kaukasios στις 8/24/2010 07:12:00 πμ
Ετικέτες Ελλάδα, Τουρκία
4 σχόλια:
Ανώνυμος είπε... ΤΙΠΟΥΚΕΙΤΟΣΓιατί ψάχνουμε τι θα κάνει η τουρκική Εθνοσυνέλευση; Μηπως η Τουρκία έχει εξασφαλίσει από την κυβέρνηση Παπανδρέου (γραπτώς;)ότι έχει παραιτηθεί από οποιαδήποτε επέκταση;Εδω δεν μπορούμε να πετάξουμε πλησιέστερα α΄πό 6 μίλια σε ελληνικά (ακόμα) νησιά και θα επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια;
24 Αυγούστου 2010 8:22 π.μ.
konion είπε... Ἐὰν βεβαίως γίνη κάτι τέτοιο, τί ἀντάλλαγμα θὰ δώσουμε ἢ δώσαμε καὶ ἂν τελικῶς ἐξασκηθῆ καὶ τὸ δικαίωμα;Θολὸ τοπίο, ἔλλειψις γενικώτερης στρατηγικῆς στὴν εὐρύτερη περιοχή, εἰδικῶς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Κύπρου, μᾶλλον ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ χρείαζεται γενικώτερη ἀναμόρφωση ὅπως ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία.
24 Αυγούστου 2010 9:05 π.μ.
Alkiviadis είπε... ή πολύ απλά, δεν αισθάνονται καμία απειλή...πράγμα που σε κάνει ακόμα πιο μικρό...
24 Αυγούστου 2010 9:25 π.μ.
Ανώνυμος είπε... Δεν έχουν καμία αξία τα άρθρα των «Σαμπάχ» και η «Μιλιέτ» καθώς η άρση μπορεί να γίνει μόνο απο την Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Είναι πολιτικό ζήτημα και πολιτική συζήτηση δεν έχει γίνει ούτε πρόκειται να γίνει σύντομα.Λόγια κούφια και παραπλάνηση...
24 Αυγούστου 2010 9:32 π.μ.
Δημοσίευση σχολίου
Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/08/12.html#ixzz0xVRSNYnm
Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010
Στάχτη το φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης...
Στάχτη το φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης...
Ανάμνηση αποτελεί το μοναδικού κάλλους φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης, καθώς στο μεγαλύτερο μέρος του κάηκε από τη φωτιά που εκδηλώθηκε τα ξημερώματα. Λόγω της έντασης των ανεμών δεν μπόρεσαν να επιχειρήσουν πυροσβεστικά αεροπλάνα στην προστατευόμενη αυτή περιοχή, και οι φλόγες απείλησαν προς στιγμή την ιστορική Μονή Πρέβελης. Η φωτιά στο φοινικόδασος είναι υπό μερικό έλεγχο και οι άνδρες της πυροσβεστικής δημιουργούν αντιπυρικά μονοπάτια ...
Συνδεσμος στο άρθρο:Στάχτη το φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης...
ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: ΣΤΑΧΤΗ, ΦΟΙΝΙΚΟΔΑΣΟΣ, ΠΡΕΒΕΛΗ, ΚΡΗΤΗΣ
Ανάμνηση αποτελεί το μοναδικού κάλλους φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης, καθώς στο μεγαλύτερο μέρος του κάηκε από τη φωτιά που εκδηλώθηκε τα ξημερώματα. Λόγω της έντασης των ανεμών δεν μπόρεσαν να επιχειρήσουν πυροσβεστικά αεροπλάνα στην προστατευόμενη αυτή περιοχή, και οι φλόγες απείλησαν προς στιγμή την ιστορική Μονή Πρέβελης. Η φωτιά στο φοινικόδασος είναι υπό μερικό έλεγχο και οι άνδρες της πυροσβεστικής δημιουργούν αντιπυρικά μονοπάτια ...
Συνδεσμος στο άρθρο:Στάχτη το φοινικόδασος στην Πρέβελη της Κρήτης...
ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: ΣΤΑΧΤΗ, ΦΟΙΝΙΚΟΔΑΣΟΣ, ΠΡΕΒΕΛΗ, ΚΡΗΤΗΣ
Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010
Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση... Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ
Το Αιγαίο και τα σενάρια για συνδιαχείριση...*
Συγγραφέας: Κύρα Αδάμ
Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ
Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας - Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις. Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας. Επιμένει δηλαδή, κατά την άποψή της, ότι αφού η Μεσόγειος είναι «περίκλειστη θάλασσα», άρα και το Αιγαίο είναι περίκλειστη θάλασσα και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υφαλοκρηπίδα μοιράζεται στη μέση ανάμεσα στα παράκτια κράτη.
Η ΑΓΚΥΡΑ, δηλαδή, επεξεργάζεται συστηματικώς και σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τη θέση ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η μοιρασιά του Αιγαίου στη μέση για να ικανοποιηθούν όλοι.
ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΑ επιχειρησιακό τομέα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστούν οι συστηματικές προκλήσεις της Αγκυρας από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, με εμφανή στόχο τον αποκλεισμό -και για σκοπούς του ΝΑΤΟ ενίοτε- όλων των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου.
ΤΟ ΙΔΙΟ θέλει να πράξει τώρα, για οικονομικούς σκοπούς, με τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι πρόθυμος αρωγός σ' αυτή την τουρκική επιδίωξη εμφανίστηκε την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, Αμερικανός διπλωμάτης, ειδικευμένος σε θέματα ενέργειας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. επί προεδρίας Κλίντον και νυν ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας στην Κασπία.
Ο Ρ. ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΤΑΡ λοιπόν, παριστάνοντας ατυχώς τον αφελή και αδαή περί τα ελληνοτουρκικά, ανέφερε ότι η Αθήνα και η Αγκυρα, ακολουθώντας το πρότυπο άλλων χώρων με προβλήματα χάραξης θαλασσίων συνόρων, μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια συνταγή:
Να συμφωνήσουν και οι δύο σε «επωφελή εμπορική διευθέτηση» του Αιγαίου, αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό όφελος, αφήνοντας τις οριστικές λύσεις για αργότερα.
Η «ΛΥΣΗ» αυτή προϋποθέτει βεβαίως ότι οι δύο χώρες θα συναποφασίσουν να συνερευνήσουν το Αιγαίο για αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με άλλα λόγια θα ορίσουν από κοινού τις έρευνες ή και την εξόρυξη.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Αγκυρα στη μέση του Αιγαίου θα απαιτήσει το δικαίωμα στον έλεγχο και την προστασία των «περιοχών της» προς εκμετάλλευση, αποκόπτοντας όμως κατ' ανάγκην τα ανατολικά νησιά από τον ελληνικό ηπειρωτικό κορμό. Αν αυτό μοιάζει με φαντασία, ας υπενθυμίσουμε ότι η Αγκυρα από καιρό έχει συστήσει την κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων της, την TRAO.
ΤΟ ΙΔΙΟ πράττει τώρα καθυστερημένα η Αθήνα με τη δική της κρατική εταιρεία ελέγχου υδρογονανθράκων. Η συνέχεια θα φανεί λίαν προσεχώς.
Ελευθεροτυπία 5/8/10,
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=05/08/2010&id=190357
Συγγραφέας: Κύρα Αδάμ
Από την ΚΥΡΑ ΑΔΑΜ
Η κυβέρνηση επιμένει να φέρει την Αγκυρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας, παρά τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και ένταση στο Αιγαίο.
ΠΡΑΓΜΑΤΙ, οι διερευνητικές επαφές Αθήνας - Αγκυρας ασχολούνται με αυτό το θέμα επισταμένως. Και η Αγκυρα, παρά την εντύπωση που καλλιεργεί η Αθήνα, φαίνεται ότι ανταποκρίνεται θερμώς στις συζητήσεις. Σύμφωνα μάλιστα με τις υπάρχουσες -σκόρπιες- πληροφορίες, η κυβέρνηση Ερντογάν φαίνεται να έχει ήδη παρουσιάσει μια νέα «πλατφόρμα» για τη συζήτηση περί υφαλοκρηπίδας. Επιμένει δηλαδή, κατά την άποψή της, ότι αφού η Μεσόγειος είναι «περίκλειστη θάλασσα», άρα και το Αιγαίο είναι περίκλειστη θάλασσα και ως εκ τούτου, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, η υφαλοκρηπίδα μοιράζεται στη μέση ανάμεσα στα παράκτια κράτη.
Η ΑΓΚΥΡΑ, δηλαδή, επεξεργάζεται συστηματικώς και σε διπλωματικό και στρατιωτικό επίπεδο τη θέση ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα είναι η μοιρασιά του Αιγαίου στη μέση για να ικανοποιηθούν όλοι.
ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΑ επιχειρησιακό τομέα δεν χρειάζεται να υπενθυμιστούν οι συστηματικές προκλήσεις της Αγκυρας από τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά, με εμφανή στόχο τον αποκλεισμό -και για σκοπούς του ΝΑΤΟ ενίοτε- όλων των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου.
ΤΟ ΙΔΙΟ θέλει να πράξει τώρα, για οικονομικούς σκοπούς, με τη συνδιαχείριση και συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο ότι πρόθυμος αρωγός σ' αυτή την τουρκική επιδίωξη εμφανίστηκε την περασμένη Κυριακή σε συνέντευξή του ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, Αμερικανός διπλωμάτης, ειδικευμένος σε θέματα ενέργειας, πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. επί προεδρίας Κλίντον και νυν ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για θέματα ενέργειας στην Κασπία.
Ο Ρ. ΜΟΡΝΙΝΓΚΣΤΑΡ λοιπόν, παριστάνοντας ατυχώς τον αφελή και αδαή περί τα ελληνοτουρκικά, ανέφερε ότι η Αθήνα και η Αγκυρα, ακολουθώντας το πρότυπο άλλων χώρων με προβλήματα χάραξης θαλασσίων συνόρων, μπορούν να ακολουθήσουν την ίδια συνταγή:
Να συμφωνήσουν και οι δύο σε «επωφελή εμπορική διευθέτηση» του Αιγαίου, αν υπάρχει μεγάλο οικονομικό όφελος, αφήνοντας τις οριστικές λύσεις για αργότερα.
Η «ΛΥΣΗ» αυτή προϋποθέτει βεβαίως ότι οι δύο χώρες θα συναποφασίσουν να συνερευνήσουν το Αιγαίο για αξιόλογα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, με άλλα λόγια θα ορίσουν από κοινού τις έρευνες ή και την εξόρυξη.
ΕΠΟΜΕΝΩΣ η Αγκυρα στη μέση του Αιγαίου θα απαιτήσει το δικαίωμα στον έλεγχο και την προστασία των «περιοχών της» προς εκμετάλλευση, αποκόπτοντας όμως κατ' ανάγκην τα ανατολικά νησιά από τον ελληνικό ηπειρωτικό κορμό. Αν αυτό μοιάζει με φαντασία, ας υπενθυμίσουμε ότι η Αγκυρα από καιρό έχει συστήσει την κρατική εταιρεία υδρογονανθράκων της, την TRAO.
ΤΟ ΙΔΙΟ πράττει τώρα καθυστερημένα η Αθήνα με τη δική της κρατική εταιρεία ελέγχου υδρογονανθράκων. Η συνέχεια θα φανεί λίαν προσεχώς.
Ελευθεροτυπία 5/8/10,
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=05/08/2010&id=190357
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)