Ο Πούτιν τριπλασιάζει τις εμπορικές συναλλαγές με την Τουρκία

Ο Πούτιν τριπλασιάζει τις εμπορικές συναλλαγές με την Τουρκία

Ο Πούτιν τριπλασιάζει τις εμπορικές συναλλαγές με την Τουρκία

November 28, 2014 5:00 pm

Η Ρωσία θα επιδιώξει να τριπλασιάσει τις εμπορικές της συναλλαγές με την Τουρκία στα $100 δισεκ. σε ετήσια βάση για να αντισταθμίσει ένα μέρος της ζημίας που έχει υποστεί από τις κυρώσεις που της έχει επιβάλει η Δύση, δήλωσε ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που παραχώρησε σε τουρκικά ΜΜΕ σήμερα.
Το Γερμανικό Πρακτορείο (DPA) μετέδωσε ότι ο Πούτιν θα επισκεφθεί την Τουρκία την Δευτέρα για συνομιλίες με τον ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο ο Ρώσος ηγέτης εξήρε διότι αρνήθηκε να επιβάλει και αυτός κυρώσεις, όπως έπραξαν κυρίως οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Ο Ρώσος πρόεδρος χαρακτήρισε τις κυρώσεις αυτές απαράδεκτες.
Ο Πούτιν θα συζητήσει εξάλλου εκτενώς με τον Ερντογάν για τη διεθνή δράση εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) στη Συρία και στο Ιράκ, είπε ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσάκοφ, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Interfax.
«Θα υποστηρίξουμε τις κυβερνήσεις της Συρίας, του Ιράκ και των άλλων κρατών στην περιοχή», ανέφερε ο Πούτιν και κάλεσε να δοθεί λύση μέσω του ΟΗΕ.
Η Ρωσία είναι ένας από τους βασικούς συμμάχους της κυβέρνησης του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία, αλλά η Τουρκία είναι ένας από τους σκληρότερους εχθρούς της.

Πηγή: mignatiou.com

Επιπόλαιο casus belli του ΝΑΤΟ στη Ρωσία

Επιπόλαιο casus belli του ΝΑΤΟ στη Ρωσία…

Επιπόλαιο casus belli του ΝΑΤΟ στη Ρωσία…

August 19, 2014 12:10 pm

Του Μιχαήλ Βασιλείου, http://www.defence-point.gr

Σε προσπάθεια αποτροπής της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Βλαντιμίρ Πούτιν αποδύεται η Ατλαντική Συμμαχία, καθώς αισθάνεται ότι η κατάσταση στην Ευρασία μπερδεύεται επικίνδυνα, μετά τη διένεξη Ρωσίας-Ουκρανίας και την αδυναμία Ανατολής και Δύσης να συνεννοηθούν για να αποφευχθούν δυσμενέστερες καταστάσεις.

Αυτή είναι μια ερμηνεία των δηλώσεων του Ανώτατου Συμμαχικού Διοικητής των Δυνάμεων της Ευρώπης (SACEUR: Supreme Allied Commander Europe), Αμερικανού πτεράρχου Φίλιπ Μπρίντλοβ (φωτογραφία), που αποτυπώνει η γερμανική εφημερίδα Die Welt. Ο SACEUR προειδοποίησε τη Ρωσία να μην επαναλάβει όσα έγιναν στην Κριμαία σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ.

Εάν παρέμβει σε οποιαδήποτε χώρα-μέλος της Συμμαχίας, είπε ο Αμερικανός πτέραρχος, αυτό θα θεωρηθεί ως πολεμική ενέργεια σε βάρος του ΝΑΤΟ και θα υπάρξει η πρέπουσα στρατιωτική απάντηση.

Δήλωσε, πως η Συμμαχία είναι προετοιμασμένη για ενέργειες ενόπλων, χωρίς διακριτικά, που θα έχουν σαν στόχο να προκαλέσουν αναστάτωση, ή/και πρόσωπα που δίνουν στρατιωτικές συμβουλές σε αποσχιστές για να αποσταθεροποιήσουν μια χώρα-μέλος. Οι δηλώσεις του ΝΑΤΟϊκού διοικητή προκαλούν εύλογη ανησυχία στους γνωρίζοντες, τουλάχιστον τα «μυστικά» της αποτροπής (deterrence), με βάση τη θεωρητική κατασκευή που επικράτησε στη Δύση την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Το πρόβλημα είναι ότι αυτές καθαυτές οι δηλώσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν αποσταθεροποιητικές. Εκτός κι αν η Συμμαχία διαθέτει πληροφόρηση ότι η Μόσχα σκοπεύει να επεκτείνει γεωγραφικά την προσπάθεια αποσταθεροποίησης των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, επί της ουσίας των χωρών ενδιαφέροντος, δηλαδή των Βαλτικών Δημοκρατιών και προσπαθεί να στείλει εσπευσμένα μήνυμα.

Είναι βέβαιο, ότι εάν η κατάσταση δεν εκτονωθεί, ο «πειρασμός» επέκτασης των ενεργειών της Μόσχας σε απάντηση μιας δήλωσης η οποία στην ουσία αποτελεί casus belli, θα είναι ισχυρός και στρατηγικά τεκμηριωμένος. Η Ρωσία του Πούτιν θα μπορούσε να επιλέξει να επιχειρήσει την αποσταθεροποίηση των Βαλτικών Δημοκρατιών σε τρεις τουλάχιστον περιπτώσεις, ή διαφορετικά, με δύο διαφορετικά κίνητρα, ή συνδυασμό αυτών, ή πλήθος επιμέρους «υποκατηγορίες» στις οποίες θα αναφερθούμε ενδεχομένως σε μελλοντικό σημείωμα.

Η πρώτη περίπτωση είναι εάν οι κυρώσεις εναντίον της θα άρχιζαν να αποτελούν βρόχο στην οικονομία της Ρωσίας και να την απειλούσαν σοβαρά. Οι επιπτώσεις, παρότι θεωρητικά τουλάχιστον παραμένουν ελεγχόμενες, «ματώνουν» τη ρωσική οικονομία. Επεκτείνοντας το δυνητικό «μέτωπο» σε μια περιοχή όπου εξ ορισμού οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν το πλεονέκτημα της γειτνίασης με το θέατρο επιχειρήσεων, προσθέτεις προβλήματα στον αντίπαλό σου και επιχειρείς να τον ωθήσεις στο να ξανασκεφτεί το σύνολο των στρατηγικών του επιλογών.

Η δεύτερη περίπτωση είναι να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για να προκληθεί μια καταφανώς ανέτοιμη στρατιωτική συμμαχία, να αντιληφθεί το κόστος της λανθασμένης – κατά τη Μόσχα – απόφασης ένταξης των Βαλτικών Δημοκρατιών στους κόλπους του ΝΑΤΟ, αλλά και μια προσπάθεια αποτροπής κλιμάκωσης τέτοιων ενεργειών στην περιφέρεια της Ρωσικής Ομοσπονδίας, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της Γεωργίας.

Η τρίτη περίπτωση είναι η αυτονόητη αντίδραση κάθε πλευράς που δέχεται απειλή πολέμου, ιδίως όταν αυτή είναι ισχυρή, να επιχειρήσει να την καταστήσει αναξιόπιστη και αν την ακυρώσει στην πράξη. Δηλαδή, ενώ ο SACEUR επιχειρεί να προλάβει τα χειρότερα, στην πράξη δίνει κίνητρο στη Μόσχα να επιχειρήσει αυτή να προβεί σε προσεκτικά σχεδιασμένες προκλητικές ενέργειες που θα δημιουργήσουν στη ΝΑΤΟϊκή πλευρά δίλημμα, εάν θα πρέπει ή όχι να απαντήσει.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως για να μην απαξιωθεί η απειλή που διατυπώνει η Συμμαχία κατά της Ρωσίας, εάν η δεύτερη προβεί συγκεκαλυμμένα σε ενέργειες αποσταθεροποίησης κάποιας εκ των Βαλτικών Δημοκρατιών με βραχίονα τους συμπαγείς ρωσικούς πληθυσμούς που κατοικούν εκεί, θα πρέπει να υπάρξει άμεσα στρατιωτική απάντηση. Κι αυτό είναι εξόχως αποσταθεροποιητικό.

Η απάντηση θα μπορούσε να πάρει τη μορφή αποστολής στρατιωτικών δυνάμεων. Ακόμα και στην περίπτωση όμως που δεν γίνει κάτι άξιον λόγου και η κατάσταση δεν κλιμακωθεί, η Ρωσία θα μπορούσε και πάλι να βγει κερδισμένη. Καταρχάς, το να συντηρήσει μια κατάσταση αναταραχής «χαμηλότερης έντασης» συγκριτικά με την κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία, ώστε να μην τίθεται ζήτημα έναρξης εχθροπραξιών, θα είχε επιπτώσεις στη Συμμαχία.

Η θετική για το ΝΑΤΟ και αρνητική για τη Ρωσία, θα ήταν η αφύπνιση των κοιμισμένων ηγεσιών της Ευρώπης και η έξυπνη και συντονισμένη επένδυση στη στρατιωτική ισχύ, η οποία σε βάθος χρόνου θα δημιουργούσε στρατιωτικά μια κατάσταση που δεν θα ευνοούσε τα ρωσικά συμφέροντα.

Η αρνητική όμως θα ήταν η ανάπτυξη αντιδράσεων από ομάδα χωρών του ΝΑΤΟ, που θα τάσσονταν υπέρ της εξεύρεσης ενός στρατηγικού modus vivendi με τη Μόσχα, το οποίο θα οδηγούσε σε μια νέα ισορροπία. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να μην περιελάμβανε και την εγκατάλειψη της πολιτικής των οικονομικών κυρώσεων. Κατά συνέπεια, η Ρωσία θα είχε πετύχει έναν δεδομένο αντικειμενικό της σκοπό, το να «σπάσει» το δυτικό εμπάργκο. Επιπρόσθετα, σαφές ρωσικό κέρδος θα ήταν η ανάπτυξη τριβών εντός της Συμμαχίας, αφού πλέον δεν έχουμε Ψυχρό Πόλεμο, οπότε ακόμα και από… χαρακτήρα, πολλές πρωτεύουσες της Ευρώπης θα επιθυμούσαν συνδιαλλαγή και όχι στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Μόσχα.

Παρότι υπάρχουν σαφέστατα και άλλες «υποκατηγορίες» στα κίνητρα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη Ρωσία στην απόφαση να επιχειρήσει να προκαλέσει, με στόχο να απαξιώσει την αποτρεπτική ρητορική του ΝΑΤΟ, τα ανωτέρω αρκούν, καταρχήν, για να καταδειχθεί, ότι η δήλωση του SACEUR ίσως και να μην είναι η πιο προσεκτικά προετοιμασμένη και διατυπωμένη αποτρεπτική απειλή της Συμμαχίας, αφού θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρές «στρατηγικές παρενέργειες» και να φέρει τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Βέβαια, όλοι γνωρίζουν πως τέτοιες δηλώσεις υπαγορεύονται και με στόχο το «εσωτερικό ακροατήριο», δηλαδή την επιθυμία σταθεροποίησης του εσωτερικού «συμμαχικού μετώπου». Το ΝΑΤΟ επιχειρεί δηλαδή μέσω τέτοιων δηλώσεων να καθησυχάσει τους φόβους των απειλούμενων μελών του, οπότε η δήλωση του Αμερικανού πτεράρχου λαμβάνει άλλη διάσταση.

Το πρόβλημα όμως παραμένει, ότι η συνειδητοποίηση της ανάγκης αυτής της Συμμαχίας από ρωσικής πλευράς, θα μπορούσε να αυξήσει το κίνητρο της Μόσχας να κινηθεί και μόνο για να «εκθέσει» τη σχετική αδυναμία του ΝΑΤΟ, να εκπληρώσει επαρκώς από στρατιωτικής απόψεως, το καθήκον της υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών-μελών, στην περίπτωσή μας αυτών που βρίσκονται στα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας…

http://www.defence-point.gr

Russia Today: Βομβάρδισαν ορφανοτροφείο στο Σλοβιάντσκ (βίντεο)

2 Ιουνίου 2014, 12:02

Ένα ορφανοτροφείο καταστράφηκε στο Σλοβιάντσκ κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων ανάμεσα σε φιλορώσους αυτονομιστές και τις δυνάμεις του ουκρανικού στρατού το Σαββατοκύριακο, όπως μεταδίδει το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Russia Today, που δημοσιοποιεί φωτογραφίες και βίντεο.
Αναστάτωση επικράτησε μόλις έγινε γνωστό το περιστατικό, όμως η ανακούφιση ήταν μεγάλη όταν επιβεβαιώθηκε ότι το κτήριο του ορφανοτροφείου ήταν άδειο, αφού τα παιδιά είχαν κληθεί να το εγκαταλείψουν στις 19 Μαΐου, εν μέσω των σφοδρών συγκρούσεων στην πόλη.
Το ορφανοτροφείο έχει χτυπηθεί τον τελευταίο μήνα άλλες δύο φορές. Χαλάσματα, διαλυμένα κρεβάτια, τρύπες από σφαίρες στους τοίχους, δείχνουν -σύμφωνα με το ρεπορτάζ- ότι το κτίριο δεν θα μπορέσει να είναι ξανά κατοικήσιμο -ή τουλάχιστον για μεγάλο χρονικό διάστημα- γεγονός που σημαίνει ότι τα παιδιά θα πρέπει να βρουν ένα νέο μέρος για να μείνουν.

Το Νο2 του ΝΑΤΟ δηλώνει: Η Ρωσία είναι εχθρός μας

1 Μαΐου 2014

Ο αναπληρωτής γραμματέας του ΝΑΤΟ, το Νο2 δηλαδή του ΝΑΤΟ, Αλεξάντερ Βέρσμποου δήλωσε σήμερα σύμφωνα με το Associated Press ότι «η Ρωσία είναι περισσότερο εχθρός μας παρά συνεργάτης μας».
Ο 61χρονος πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ στην Μόσχα δήλωσε ότι η στάση της Ρωσίας στην Ουκρανία μας οδήγησε να επαναθεωρήσουμε στην άποψή μας για τη Ρωσία.
Πηγή : http://www.tribune.gr/

Η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα - Thomas de Waal

3/4/14

Η Τουρκία στη Μαύρη Θάλασσα

Του Thomas de Waal
Ύστερα από έναν ακόμη εκλογικό θρίαμβο στις δημοτικές εκλογές της Τουρκίας την Κυριακή, ο πρωθυπουργός Recep Tayip Erdogan έδωσε μια επιθετική νικητήρια ομιλία από το μπαλκόνι των γραφείων του κόμματός του στην Άγκυρα.
Αυτά που δεν είπε ο πρωθυπουργός ήταν τόσο ενδιαφέροντα όσο αυτά που είπε. Ήταν μια ομιλία ότι θα κυνηγήσει τους εσωτερικούς του εχθρούς - χτυπώντας τους ακόμη με μια 'οθωμανική σφαλιάρα', με ειδικές αναφορές στην 'Πενσυλβανία', το σπίτι του ισλαμιστή στοχαστή Fetullah Gullen.
Όταν πρόκειται για την εξωτερική πολιτική, ο Erdogan ονόμασε την Αίγυπτο, τη Συρία και τα Βαλκάνια, καθιστώντας σαφές ότι η αλληλεγγύη προς την πολιορκούμενη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τους σουνίτες Σύριους, βρίσκεται ακόμη στο επάνω μέρος του μυαλού του. Αλλά δεν υπήρξε αναφορά για έναν άλλο στενότερο όμιλο τουρκικών μουσουλμάνων που αναζητούσαν τη στήριξη της Άγκυρας- οι Τατάροι της Κριμαίας. Τα προβλήματά τους είναι στο ραντάρ του υπουργού Εξωτερικών, Ahmet Davutoglu, αλλά προφανώς όχι του ίδιου του Erdogan. Ούτε είχε καμία αναφορά του Καυκάσου.

 Δημιουργείται η εντύπωση ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική στη Μαύρη Θάλασσα είναι χαμένη. Έχοντας σφυρηλατήσει ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με τον πρόεδρο Vladimir Putin, ο Erdogan βρίσκεται σε δύσκολη θέση αναφορικά με την ουκρανική κρίση και ήταν σιωπηλός για την Κριμαία, προς απογοήτευση των Τατάρων.

Ο Νότιος Καύκασος θα πρέπει να είναι ένα κλασικό παράδειγμα της τουρκικής ικανότητας να προβάλει τον εαυτό της ως 'trading state' στην περίφημη διατύπωση του Kemal Kirisci.

Η Τουρκία είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος τόσο της Γεωργίας όσο και του Αζερμπαϊτζάν και έχει σημαντικές εμπορικές σχέσεις με την Αρμενία μέσω Γεωργίας, παρά τα κλειστά σύνορα μεταξύ τους. Θεωρητικά θα πρέπει να είναι κινητήρια δύναμη της αλλαγής, της οικονομικής ανάπτυξης και μια πύλη για την Ευρώπη, για όλες τις τρεις χώρες.

Ωστόσο, κάθε ένα από τα τρία κράτη του Νοτίου Καυκάσου συνεχίζει να οδηγεί τις δικές του τοπικές ατζέντες και δείχνει λίγο ενδιαφέρον στο να αφήσει την Τουρκία να μετατρέψει την οικονομική της δύναμη σε πολιτική επιρροή στην περιοχή.

Η Τουρκία έχει έντονο ενδιαφέρον στην επίλυση της σύγκρουσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αλλά είναι δεμένη κόμπο. Η Αρμενία κατέστησε σαφές ότι δεν θα ανεχθεί κανένα ρόλο της Τουρκίας στη διαμάχη, μέχρι η Τουρκία να εξομαλύνει τις σχέσεις. Αυτό ήταν το μήνυμα που έλαβε ο υπουργός Εξωτερικών Davutoglu όταν μετέφερε κάποιες τουρκικές ιδέες στο Γιέρεβαν τον Δεκέμβριο. Αλλά το Αζερμπαϊτζάν κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει το αντίθετο: ότι δεν υπάρχει ομαλοποίηση μεταξύ Αρμενίας-Τουρκίας εάν δεν υπάρξει πρόοδος στο Καραμπάχ.

Η περιοχή της Μαύρης Θάλασσας θα μπορούσε να αντέξει κάποια τουρκική 'ήπια' δύναμη, και δεν υπάρχει καμία έλλειψη ιδεών στο υπουργείο Εξωτερικών σχετικά με αυτό το τμήμα της γειτονιάς. Αλλά για να σπάσει αυτό το αδιέξοδο θα χρειαστεί κάποια ηγεσία από την εξουσία, αν και αυτό δεν φαίνεται να είναι στις προτεραιότητες του προσφάτως θριαμβευτή πρωθυπουργού.


Μπορείτε να δείτε τα κείμενο εδώ: http://www.carnegie.ru/
Πηγή : http://infognomonpolitics.blogspot.gr/

Το νέο σύστημα S-500 καταστρέφει οποιοδήποτε στόχο σε οποιοδήποτε ύψος! Russia's new S-500 system to destroy any target at any altitude

2/4/14

Το νέο σύστημα S-500 καταστρέφει οποιοδήποτε στόχο σε οποιοδήποτε ύψος!

Russia's new S-500 system to destroy any target at any altitude

by Staff Writers
Moscow (Voice of Russia)
Russia's new fifth-generation air defence system S-500 will be able to destroy any target at any altitude, Deputy Defence Minister Yuri Borisov said on Wednesday, March 26.

"Work is underway to create a new fifth-generation air defence system S-500 which can destroy aerodynamic and ballistic targets of all types at all altitudes used in combat," he said.
Borisov said S-400 systems would continue to be supplied to the Aerospace Defence Troops this year. The system "is about 2-2.5 times better than existing systems in terms of cost efficiency", he added.

S-400 Triumf air defence systems were put on combat duty in Russia's Southern Military District at the end of last year to replace S-300PM missiles.

Supplies of new air defence systems to the 4th Air Force and Air Defence Command in the District started in 2009. Since then, more than 60 pieces of new military hardware have been delivered and put into operation.

The Triumf system is more than two times more effective that previous systems. Each system can attack 10 targets with up to 20 missiles.

The S-400 uses 3 different missiles to cover its entire performance envelope.

The Russian Ministry of Defence has stated that the S-400 is for the Russian Armed Forces only; it will not be exported to other countries.

The Russian Defence Ministry and the Federal Space Agency (Roscosmos) are also building a new carrier rocket called Angara and have stepped up preparations for its first launch. "We have done a tremendous amount of work to step up preparations for the Angara launch and to catch up with the schedule. And there is no doubt today that Angara will fly in July," he said.

The new carrier rocket will be used to launch both civilian and military spacecraft and for international space cooperation projects.

A mock-up of the Angara carrier rocket was taken out of the assembly shop at the northern Plesetsk Cosmodrome and installed in the launch pad area in February.

Angara is one of the priorities in the development of the Plesetsk spaceport. In November 2013, a full-scale mock-up of the rocket was for the first time put up at the launch pad. It was a fully operational rocket but intended for ground testing only, not for launching.

A super-heavy lift launch vehicle will be able to carry a payload of 80 tonnes to low-earth orbits. In the future, its capacity can be increased to 160 tonnes and more.

The launch site for super-heavy lift vehicles will be built at Russia's new Vostochny Cosmodrome now under construction in the Far Eastern Amur Region.

Khrunichev Space Centre Director-General Alexander Seliverstov said that the Angara development had reached the flight test stage and the focus was on finalising the launch site in Plesetsk.

The Angara 1.2 vehicle was shipped to Plesetsk in late May 2013 to allow adequate time for extensive testing and interface verification efforts being performed prior to the planned launch in the first half of 2014. The Angara 5 vehicle is expected to launch later in 2014, he said.

Seliverstov said that light and heavy versions of Angara rockets would be launched in 2014 and work was proceeding as scheduled.

"The first rocket is to be launched in 2014," Seliverstov said.

A heavy version of the rocket is being assembled. "Work is proceeding as scheduled. We have to make the heavy version before the end of the year as its launch is scheduled for the end of 2014," he said last year.

Angara will allow Russia to launch all kinds of spacecraft to any orbit. Now Russia can launch heavy satellites only aboard Proton rockets from Baikonur, which it leases from Kazakhstan for about 115 million U.S. dollars a year.

According to Khrunichev, a big advantage of the new rocket carrier is that "it is a universal space rocket system" capable of taking three types of rockets into space: light with a payload of up to 3.5 tonnes, medium with a payload of up to 14.6 tonnes, and heavy with a payload of up to 24.5 tonnes.

Medium lift and heavy lift launch vehicles can take payloads to the geostationary orbit as well.

The vehicle uses a unique engineering solution: the carrier can be assembled of the same modules. Their maximum number is five in a heavy version, three in a medium version, and one in a light version. They can all be launched form the same pad, not like now at Baikonur where each carrier requires its own launching pad.

The Angara class of rockets comprises four types of vehicles, with payload capacities ranging between 3.7 tones /light class, intended for low orbits/ and 28.5 tonnes.

 

 Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.gr/

Η πώληση της Αλάσκας από τους Ρώσους στην Αμερική το 1867!!! (Alaska Purchase from Russia to USA in 1867)

Η πώληση της Αλάσκας από τους Ρώσους στην Αμερική το 1867!!!

(Alaska Purchase from Russia to USA in 1867)

Μια πολύ παράξενη συμφωνία!!!

*

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Συμπληρώθηκαν 147 χρόνια από την ημέρα που η Ρωσία πούλησε την Αλάσκα, τη «Ρωσική Aμερική» (στα ρωσικά: Русская Америка, Russkaya Amerika)[1] στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής με αντίτιμο πέντε δολάρια ανά εκτάριο!

Στις 30 Μαρτίου 1867 οι Ρώσοι πούλησαν την Αλάσκα και τις Αλεούτιες νήσους στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αντί 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων[2]. Δεν ήξεραν ότι κάτω από τους πάγους αυτής της τεράστιας περιοχής της αμερικανικής ηπείρου υπήρχε μαύρος χρυσός. 

Η συμφωνία υπογράφηκε στις 16.00 το απόγευμα από τον Ρώσο πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον Eduard Stoeckl. Η κυβέρνηση του τσάρου Αλέξανδρου του Β΄ πούλησε αυτή την τεράστια περιοχή, έκτασης μεγαλύτερης από 1,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα εισπράττοντας ως τίμημα 7,2 εκατομμύρια δολάρια. Ετσι η Αλάσκα έγινε η 49^η πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Αυτή ήταν ίσως μια από τις πιο παράξενες συμφωνίες της ιστορίας. 

Η Αλάσκα ανακαλύφθηκε από τον Vitus Jonassen(Δανία) και τον Aleksei Chirikov(Ρωσία) το 1741. Πολλοί Ρώσοι ήταν μπερδεμένοι ως προς το γιατί η κυβέρνησή τους πούλησε το έδαφος που ο λαός της χώρας είχε προσπαθήσει να αξιοποιήσει για 126 χρόνια. 

Επιπλέον,πολλοί στη Ρωσία ήταν έκπληκτοι γιατί το κράτος τους πούλησε την Αλάσκα σε πολύ χαμηλή τιμή. 

Στην Αμερική,η συμφωνία έφερε απογοήτευση.Βρήκαν δύσκολο να καταλάβουν για ποιό λόγο η χώρα χρειαζόταν 365 εκατομμύρια στρέμματα γης.Η τιμή γι'αυτά τα στρέμματα ήταν πολύ υψηλή,σκέφτηκαν πολλοί Αμερικάνοι. 

Ο William Seward, τότε υφυπουργός,είχε κάνει διαπραγματεύσεις με την Ρωσία όσον αφορά στην Αλάσκα.Υπέγραψε επίσης τη συμφωνία πώλησης και δέχτηκε επικρίσεις γι'αυτό. Φήμες έλεγαν ότι οι γερουσιαστές που ενέκριναν την επικύρωση της συμφωνίας είχαν δωροδοκηθεί από τον Ρώσο πρεσβευτή. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι ο Stoeckl έλαβε 25.000 δολλάρια απο τον Αλέξανδρο τον Δεύτερο για τις προσπάθειες του. Εάν είχαν γίνει δωροδοκίες,τότε ίσως αυτές να συνέβαλαν μέγιστα στην ανάπτυξη της χώρας, ισχυρίζονται αμερικανοί ιστορικοί. Χρυσός ανακαλύφθηκε στην Αλάσκα μερικά χρόνια αφού δεν ήταν πια μέρος της Ρωσίας! Τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου που ανακαλύφθηκαν πολύ αργότερα είχαν αξία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων! 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πώληση της Αλάσκας οδήγησε σε μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Οι ιθαγενείς κάτοικοι, Ινδοί και Εσκιμώοι δεν γνώριζαν τη συμφωνία. Τους χορηγήθηκε υπηκοότητα των ΗΠΑ μόλις το 1924. 

Η κατάσταση άλλαξε μετά την ανακάλυψη των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου το 1968. Τρία χρόνια μετά, η Ουάσιγκτον έλαβε μια σημαντική απόφαση. Η πολιτεία της Αλάσκα έλαβε το 11 τοις εκατό του εδάφους της στην ιδιοκτησία της καθώς και ένα μερίδιο από λάδι! Στις μέρες μας, 60 τοις εκατό του εδάφους της Αλάσκας ανήκει στις ομοσπονδιακές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών. 27 τοις εκατό ανήκει στο ίδιο το κράτος. 1 τοις εκατό της Αλάσκας είναι ιδιωτική περιουσία. 

Θα μπορούσε η Ρωσία να κρατήσει την Αλάσκα; Οι ιστορικοί διαφωνούν ακόμα γι'αυτο,ωστόσο πολλοί από αυτούς πίστευαν ότι η Ρωσία θα έχανε το έδαφος σύντομα .Οι Αμερικάνοι ήθελαν να διώξουν τους Ρώσους απο το έδαφος ,λένε επιστήμονες . 

Ο John Quincy Adams, υπουργός Εξωτερικών (Secretary of State) των Ηνωμένων Πολιτειών το 1823 (επί προεδρίας James Monroe[3]), είχε δηλώσει ότι η Ρωσία δεν είχε κανένα δικαίωμα να έχει αποικία στην Αμερική. Ο μαθητής του John Quincy Adams William Seward (1801-1872)[4], ο οποίος ήταν υφυπουργός (Secretary of State) κατά τη διάρκεια των ετών 1861-1869,ανέπτυξε ένα ολόκληρο πρόγραμμα το 1860. Σύμφωνα με το πρόγραμμα,οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα έπρεπε να αποκτήσουν τον έλεγχο όλων των εδαφών της αμερικανικής ηπείρου. 

Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, η Ρωσία υπέφερε από τις συνέπειες του Κριμαϊκού πολέμου. Επιπλέον η χώρα επίσης φοβούνταν επιθετικές κινήσεις από την Βρετανία, στην Άπω Ανατολή. Και ανησυχούσε για ενδεχόμενη απώλεια της Αλάσκα σε κάποια μελλοντική σύγκρουση[5]. Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε η Βρετανία, η Γαλλία και η Ισπανία έκαναν εξερευνήσεις στις ακτές της Αλάσκας. Η τελετή παράδοσης της Αλάσκας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έγινε στις 18 Οκτωβρίου του 1867. 

Διάσημοι μύθοι για την πώληση της Αλάσκας: 

1.Ο τελευταίος διακανονισμός για τη γη ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε,επειδή το πλοίο,το οποίο μετέφερε χρήματα στη Ρωσία,ναυάγησε. 

2.Η Ρωσία αμφισβητεί ότι δεν αποκόμισε τα οφέλη σε σχέση με ορισμένες παραβιάσεις της σύμβασης. 

3.Η Αλάσκα δεν πουλήθηκε,αλλά είχε μισθωθεί για 99 χρόνια.

Κάποιοι πιστεύουν ότι ήταν η Ρωσίδα αυτοκράτειρα Αικατερίνη η Β΄ εκείνη η οποία πούλησε την Αλάσκα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ένα διάσιμο τραγούδι από τη Ρωσική μπάντα Lude που ονομάζεται "Don't Fool Around America" το 1989 είχε στίχο:" Αικατερίνη δεν είσαι δίκαιη". 

Η πώληση όμως έγινε κατά τη διάρκεια του αυτοκράτορα Αλέξανδρου του Δεύτερου. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε ρωσικός οικισμός στην Αλάσκα κατά τη διάρκεια της Αικατερίνης.

Αλάσκα 

Πολιτεία των ΗΠΑ στο βορειοδυτικό άκρο της Αμερικανικής Ηπείρου, με πρωτεύουσα την πόλη Τζούνο (30.987 κάτοικοι). Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση (1.717.855 τ.χ.), η έκτη σε πλούτο (54.627 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα) και η πιο αραιοκατοικημένη (0,42 κάτοικοι ανά τ.χ.). «Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί». Μεγαλύτερη και πιο γνωστή πόλη είναι το Άνκορεϊτζ (275.043 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Αλάσκα είναι 626.932 άνθρωποι. 

Αλεούτιες νήσοι 

Αλεούτιες νήσοι - Aleutian Islands: Νησιωτικό σύμπλεγμα (17.770 τ. χλμ., 8.162 κάτ. το 2000) του Βόρειου Ειρηνικού ωκεανού, που υπάγεται πολιτικά στην πολιτεία Αλάσκα των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα σύμπλεγμα πολυάριθμων νησιών, τα οποία διαγράφουν μια καμπύλη μήκους 1.700 χλμ., από τις εσχατιές της χερσονήσου της Αλάσκας έως τη χερσόνησο Καμτσάτκα, χωρίζοντας τη Βερίγγειο θάλασσα (ή θάλασσα του Μπέρινγκ) από τον κυρίως Ειρηνικό ωκεανό. 

Τα νησιά αυτά αποτελούν τις αναδυόμενες κορυφές μιας υποθαλάσσιας οροσειράς, η οποία είναι ουσιαστικά προέκταση των Αλεούτιων ορέων που σχηματίζουν τη χερσόνησο της Αλάσκας· αυτός είναι και ο λόγος που τα νησιά αυτά είναι κατά μεγάλο μέρος άδεντρα. 

Το σύμπλεγμα αποτελείται από επιμέρους νησιωτικές ομάδες, με σημαντικότερη αυτή των νησιών Φοξ (Ουμνάκ, Ουναλάσκα και Ούνιμακ)· άλλες ομάδες συγκροτούν τα νησιά Νίαρ, Ρατ και Αντρεάνοφ. Στα νησιά Φοξ, και συγκεκριμένα στο Ούνιμακ, βρίσκεται το υψηλότερο ηφαίστειο του νησιωτικού συμπλέγματος και ένα από τα λίγα ενεργά ηφαίστεια σε ολόκληρο τον κόσμο, το Σισαλντίν (2.869 μ.). Οι λιγοστοί κάτοικοι των Α. ασχολούνται κυρίως με το κυνήγι (αλεπούδες, φώκιες), την αλιεία (ρέγκες, βακαλάοι, σολομοί) και την κτηνοτροφία (τάρανδοι και πρόβατα). 

Το νησιωτικό σύμπλεγμα ανακάλυψαν το 1741 ο Δανός Βίτους Μπέρινγκ και ο Ρώσος Αλεξέι Κιρίκοφ. 

Πηγή για το αρχικό κείμενο: Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

*

Το παρόν κείμενο αναδημοσιεύεται με ορισμένες πραγματολογικές προσθήκες καθώς και συντακτικές και ορθογραφικές διορθώσεις που έκανε ο Θεόδωρος Μπατρακούλης.

---

[1] Αυτή ή ονομασία στα ρωσικά των αποικιακών κτήσεων της Ρωσίας στην αμερικανική ήπειρο από το 1733 ως το 1867, δηλαδή της σημερινής Αλάσκα.

[2] «Purchase of Alaska, 1867», U.S. Department of State, http://web.archive.org/ web/20080410122537/http://www.state.gov/r/pa/ho/time/gp/17662.htm

[3] Το όνομα του Τζέημς Μονρόε συνδέεται με το ομώνυμο δόγμα (Δόγμα Μονρόε ή Διακήρυξη Μονρόε) το οποίο διατυπώθηκε το 1823. Με τη διακήρυξη αυτή, οι ΗΠΑ υποστήριζαν την ανεξαρτησία των κρατών της Λατινικής Αμερικής, την οποία αυτά είχαν διακηρύξει πρόσφατα επαναστατώντας κατά της Ισπανίας. Αυτό το δόγμα ήταν τότε ένα μανιφέστο χωρίς ιδιαίτερη πρακτική αξία - αν κάτι προστάτευε την ανεξαρτησία της Λατινικής Αμερικής ήταν το βρετανικό ναυτικό. Αλλωστε η Λατινική Αμερική ήταν κατά βάσιν βρετανική οικονομική αποικία και μάλιστα ζωτικής σημασίας. Σύμφωνα με μεταγενέστερες εκτιμήσεις η Διακήρυξη Μονρόε θεωρείται ως μια ευφυής διπλωματική κίνηση των ΗΠΑ η οποία συνέβαλε στην αποτροπή του περαιτέρω ευρωπαϊκού αποικιακού ελέγχου της αμερικανικής ηπείρου.  

[4] Πρβλ. Glyndon G. Deusen, «The Life and Career of William Henry Seward 1801-1872», University of Rochester Library Bulletin, Volume XXXI · Autumn 1978 · Number 1, http://www.lib.rochester.edu/index.cfm?PAGE=3452.

[5] Claus-M Naske - Herman E. Slotnick, Alaska: A History of the 49th State. University of Oklahoma Press, 15 March 1994.