Πρέσβης Ρόμπερι Κίλι: O θάνατος ενός φιλέλληνα

Πρέσβης Ρόμπερι Κίλι O θάνατος ενός φιλέλληνα

Πρέσβης Ρόμπερι Κίλι: O θάνατος ενός φιλέλληνα

January 15, 2015 11:01 am

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΠΑΠΑΡΣΕΝΟΥ

Πέθανε την προηγούμενη εβδομάδα  στην Ουάσιγκτον, σε ηλικία 85 ετών, ο Μπομπ Κιλι, που διετέλεσε πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα απο το 1985 έως το 1989.

Ο Κίλι ήταν ένας γνήσιος  φιλέλληνας και δημοκράτης, πιστός σε όλη του τη ζωή στις αξίες της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, από την αντίθεση του στην αμερικανική υποστήριξη της στρατιωτικής δικατορίας στην Ελλάδα,όταν  υπηρέτησε για πρώτη φορά ως διπλωμάτης στην Αθήνα στη δεκαετία του 60 μέχρι τη σθεναρή στάση του κατά του αμερικανικού πολέμου στο Ιράκ, πριν μία δεκαετία, ως συνταξιούχος πρέσβης πλέον.

Εικονοκλάστης, αυτός και η σύζυγος του Λουίζ ήταν ίσως οι μόνοι  Αμερικανοί στην Αθήνα  που συμπαραστάθηκαν στην οικογένεια  Παπανδρέου, όταν ο Ανδρέας , «κόκκινο πανί» για την αμερικανική πρεσβεία από τα μέσα της δεκαετίας του 60,  ήταν φυλακισμένος στην απομόνωση επί οκτώ μήνες το 1967, πριν αφεθεί  ελεύθερος από την χούντα , χάρις στις ασφυκτικές πιέσεις των Αμερικανών ακαδημαικών φίλων του προς τον Πρόεδρο Τζόνσον.

Δύο δεκαετίες αργότερα ο Κίλι επέστρεψε στην Αθήνα ως πρέσβης σε μία περίοδο που οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις δοκιμάζονταν από την αντιπαράθεση Ρέιγκαν-Παπανδρέου. Η ιστορία για τη δύσκολη αυτή δεκαετία του 80 δεν έχει  γραφτεί ακόμη , αλλά οι διμερείς σχέσεις ωφελήθηκαν , όταν στο τιμόνι της αμερικανικής διπλωματίας στην Αθήνα βρέθηκαν δύο πρέσβεις, που αγαπούσαν την Ελλάδα και γνώριζαν καλά τις ευαισθησίες της , ο Μπομπ Κίλι και ο προκάτοχος του Μοντίγκλ Στερνς.

* Ο Αχιλλεας Παπαρσενος είναι πρώην προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον

Πηγή: mignatiou.com

Η Fed τερματίζει τις “ενέσεις ρευστότητας” στην οικονομία

Washington » Η Fed τερματίζει τις “ενέσεις ρευστότητας” στην οικονομία

Η Fed τερματίζει τις “ενέσεις ρευστότητας” στην οικονομία

October 30, 2014 12:30 am

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed) ανακοίνωσε ότι θέτει τέλος στο έκτακτο πρόγραμμα υποστήριξης της αμερικανικής οικονομίας, ενώ ταυτόχρονα άφησε αμετάβλητα τα επιτόκια, που παραμένουν πολύ χαμηλά, κοντά στο μηδέν.
Επικαλούμενη την ενίσχυση της οικονομίας και τη βελτίωση των συνθηκών στην αγορά εργασίας, η Fed θα σταματήσει, όπως ήταν αναμενόμενο, τις μηνιαίες “ενέσεις ρευστότητας”. Υποσχέθηκε επίσης ότι θα αφήσει αμετάβλητα τα επιτόκια για “αξιοσημείωτη χρονική περίοδο”, όμως πρόσθεσε ότι εάν παρατηρηθεί γρηγορότερη πρόοδος στον τομέα του πληθωρισμού και της απασχόλησης μια πρώτη αύξηση των επιτοκίων μπορεί να σημειωθεί “νωρίτερα από το αναμενόμενο”.
Μετά την ανακοίνωση αυτή το ευρώ υποχώρησε έναντι του δολαρίου και η ισοτιμία του διαμορφώθηκε στα 1,2660 δολάρια, από 1,2743 δολάρια που ήταν νωρίτερα σήμερα.
Άμεση ήταν και η αντίδραση της Γουόλ Στριτ. Ο βιομηχανικός δείκτης Dow Jones στις 20:09 (ώρα Ελλάδας) υποχωρούσε κατά 62,04 μονάδες (-0,36%) και ο δείκτης Nasdaq των εταιρειών υψηλής τεχνολογίας έχανε 35 μονάδες (-0,77%).
“Η ανακοίνωση της Fed είναι ακριβώς αυτό που ανέμεναν όλοι. Η Fed διαπιστώνει αρκετή βελτίωση στην οικονομική δραστηριότητα ώστε να σταματήσει το πρόγραμμά της, όμως ταυτόχρονα διατηρεί χαμηλά τα επιτόκια επειδή δεν παρατηρεί ακόμη αυτό που επιθυμεί όσον αφορά τον πληθωρισμό”, ανέφερε ο Γουέιν Κάουφμαν, ένας αναλυτής αγορών της Phoenix Financial Services.
Photo via White House
Πηγή: mignatiou.gr 

Ταλαντεύεται η Τουρκία ανάμεσα σε ΙΚ και Πούτιν;

Ταλαντεύεται η Τουρκία ανάμεσα σε ΙΚ και Πούτιν;

Ταλαντεύεται η Τουρκία ανάμεσα σε ΙΚ και Πούτιν;

November 4, 2014 12:10 am

Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΚΑΡΑ
Σήμερα η ελευθερία απειλείται από έναν ολέθριο ισλαμικό εξτρεμισμό κι έναν αναδυόμενο ρωσικό εθνικισμό. Η δε Τουρκία, το μέλος του ΝΑΤΟ, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή και των δυο συγκρουσιακών καταστάσεων. Ενώ δε οι σύμμαχοί της την περιμένουν να σταθεί αρωγός τους έναντι αυτών των απειλών ανησυχούν περισσότερο μήπως απομακρύνεται από τη Δύση. Ωστόσο η Τουρκία είναι εκεί που βρισκόταν πάντα, μια χώρα με δεδομένες πολιτικές αξίες οι οποίες είναι μακριά και διαφορετικές από εκείνες της Δύσης.
Από τη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία το Κόμμα Δικαιοσύνης κι Ανάπτυξης (ΑΚΡ) το 2002 άλλαξε τον γεωπολιτικό του προσανατολισμό, ώστε να συμβιβαστεί με το πολιτικό Ισλάμ. Σήμερα, οι συγκρούσεις σε Συρία και Ιράκ δοκιμάζουν την τουρκική εξωτερική πολιτική. Στοιχημάτισε από νωρίς παίρνοντας το μέρος των ανταρτών εναντίον του Μπασάρ αλ Ασαντ και παρείχε ως όφειλε εκπαίδευση, υλικό και λογισμικό στους αντάρτες πολλοί εκ των οποίων είναι θρησκευτικοί εξτρεμιστές. Κι ενώ η Τουρκία απειλείται κι η ίδια από το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), η πολιτική της άθελά της το βοήθησε να ενισχυθεί. Τα σύνορά της με τη Συρία αποτέλεσαν τη βασική είσοδο των ξένων μαχητών που στρατολογούνται με το ΙΚ όπως άλλωστε όπλα, χρήματα και ενισχύσεις που πέρασαν στα χέρια τους μέσω της Τουρκίας. Κι ενώ η χώρα θεωρείται ως ο λογικός σύμμαχος των ΗΠΑ εναντίον του ΙΚ, αρνήθηκε να υπογράψει την κοινή διακήρυξη των περιφερειακών κρατών που δεσμεύτηκαν στη μάχη αυτή. Αντίθετα, ζητά τη δημιουργία ουδέτερης ζώνης της οποίας το κόστος θα επωμιστούν οι ΗΠΑ. Μια τέτοια ζώνη θα επέτρεπε στην Τουρκία να βοηθήσει τις δυνάμεις που αντιδρούν στον Ασαντ και θα έδινε στην Αγκυρα επιρροή στη νέα πολιτική πραγματικότητα που εξελίσσεται στα σύνορά της. Το πολιτικό Ισλάμ του ΑΚΡ απέχει από τα εξτρεμιστικά ισλαμιστικά κινήματα που προσπαθούν να ανατρέψουν τη Συρία και το Ιράκ. Ωστόσο αμφότερα αναμιγνύουν τη θρησκεία με την πολιτική κι αυτό μπορεί να νομιμοποιήσει την τουρική επιρροή στη μετα Ασαντ Συρία.
Πριν το ΑΚΡ η Τουρκία κυβερνιόταν από ένα αυταρχικό κεμαλικό καθεστώς. Αντί να ξεριζώσει το αυταρχικό κληροδότημα της χώρας το ΑΚΡ μιμείται τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Μια θέση εργασίας είναι η συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή της Κύπρου. Το 1974, και με το επιχείρημα ότι δρούσε για να προστατέψει την τουρκοκυπριακή κοινότητα, η Τουρκία εισέβαλε και κατέλαβε το μικρό νησί της Μεσογείου. Σήμερα η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια σταθερή δημοκρατία, πλήρες μέλος της ΕΕ, ενώ η Τουρκία παραμένει ένας κατακτητής και αποικιοκράτης τουλάχιστον στο ένα τρίτο της Κύπρου. Αρα όταν ο Πούτιν αποφάσισε να εισβάλει και να καταλάβει την Αμπχαζία, την Οσετία και την Κριμαία, ουσιαστικά ακολουθούσε το τουρκικό σχέδιο. Η μοναδική σημαντική διαφορά ανάμεσα στη ρωσική επιθετικότητα και τη συνεχιζόμενη τουρκική επιθετικότητα είναιτο ότι η Τουρκία ήταν και είναι νατοϊκή σύμμαχός.
Σε έναν άλλον παραλληλισμό με τη Ρωσία ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο επίπολλά έτη πρωθυπουργός, πρόσφατα έγινε ο πρώτος άμεσα κλεγμένος πρόεδρος, ένας τίτλος που συνταγματικά περιορίζεται σε εθιμοτυπικό ρόλο αρχηγού κράτους. Ωστόσο, όπως ο Πούτιν προέβη σε μια ψευδοαλλαγή εξουσίας με τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο πρόεδρος Ερντογάν τοποθέτησε τον έμπιστό του υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στη θέση του πρωθυπουργού. Οι δυο τους ελέγχουν το ΑΚΡ και μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή τις αντισυνταγματικές κινήσεις του Ερντογάν με κατεύθυνση την κυριαρχία στην τουρκική κυβέρνηση.
Το εύρος της ελευθερίας έκφρασης και της προστασίας των μειονοτήτων είναι γενικά ένα καλό μέτρο που αποδεικνύει τα δημοκρατικά «πιστεύω» μιας χώρας. Οταν ο Ερντογάν πάταξε τις διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί διέλυσε όλους τους μύθους που ήθελαν τη χώρα να απολαμβάνει πλήρεις δημοκρατικές ελευθερίες ή πως είχε ελεγχθεί η τουρκική αυταρχική ορμή. Το ΑΚΡ κατάργησε μερικές καταχρήσεις των κεμαλιστών, αλλά ο συνολικός φάκελος των δημοκρατικών ελευθεριών παρουσιάζει εκκρεμότητες. Κι ενώ το ΑΚΡ συγκράτησε τους Κεμαλιστές στρατηγούς υπέρ του μετριοπαθούς Ισλάμ, απέτυχε να σύρει την κοινωνία σε μια πλουραλιστική και ενωτική δημοκρατική τάξη. Ως αποτέλεσμα, οι κοινότητες των μειονοτήτων έμειναν με την ελπίδα και τις προσδοκίες πως κάποια μέρα θα αποκτήσουν πλήρεις δημοκρατικές ελευθερίες.
Η Τουρκία έχει όντως μια αυταρχική ορμή και το ΑΚΡ είναι κοντά στα ισλαμικά πολιτικά κινήματα, αλλά αυτό δεν τη βάζει στον γκρεμό ενός καθαρού κιάμεσου κινδύνου. Μόνο ενισχύει το συμπέρασμα ότι η Τουρκία δεν ασπάζεται με ζήλο τις δυτικές δημοκρατικές αξίες. Οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας τώρα παραπονιούνται πως απειλεί το Ισραήλ, υποστηρίζει τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου, διευκολύνει το Ιράν ή δρα μόνη της στη Συρία και το Ιράκ. Ωστόσο μεγάλο μέρος της ευθύνης για την απογοήτευση από την Τουρκία ουσιαστικά βαρύνει τις δυτικές πρωτεύουσες που σήμερα στέκονται τόσο σκεπτικά απέναντι στην Αγκυρα. Οι ΗΠΑ εδώ και χρόνια δεσμεύονταν με την Τουρκία αντιμετωπίζοντάς την ως ένα συνεννοήσιμο σύμμαχο και συγχωρούσαν την αυταρχική ορμή της εντός του πλαισίου των θεωρούμενων γεωπολιτικών αναγκαιοτήτων. Ετσι έστελναν το μήνυμα στην παγκόσμια κοινότητα πως αν είσαι με τις ΗΠΑ, μπορείς να ξεφύγεις αν παραβιάζεις τη διεθνή τάξη.
Είναι δεδομένο πως οι σύμμαχοι της Τουρκίας υποστηρίζουν την εγκαθίδρυση μιας ενωτικής και φιλελεύθερης τουρκικής κοινωνίας. Οι διαμαρτυρίες στο Πάρκο Γκεζί προσέφεραν μια ιδέα αντεπανάστασης, όπου μια πολιτική οντότητα είναι προετοιμασμένη να προκαλέσει και να αντισταθεί στο μη φιλελεύθερο καθεστώς. Η τουρκική αντιπολίτευση δεν είναι ξεκομμένη από το παρελθόν και στερείται οποιασδήποτε έμπνευσης. Για να εξασφαλιστεί η έξοδος του ΑΚΡ από το δρόμο του αυταρχισμού και για να μην καταφέρουν οι περιφερειακές συγκρούσεις να κάνουν πιο ριζοσπαστικό το πολιτικό ισλάμ που τώρα κυριαρχεί στη χώρα οι ΗΠΑ και η Ευρώπη πρέπει να αναλάβουν να δεσμεύσουν την Τουρκία. Η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει ζητώντας της να αποχωρήσει από την Κύπρο, να αναγνωρίσει την ελευθερία της έκφρασης και της θρησκείας για όλους τους λαούς της. Επίσης, εφόσον απέτυχε να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Αρμενία, όπως είχε υποσχεθεί, είναι καιρός για τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων στην επέτειο των 100 χρόνων της.
Μέχρι να δεσμευτούν πλήρως τα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα με τις δημοκρατικές αξίες το μέλλον της Τουρκίας είναι αβέβαιο. Η Αγκυρα μπορεί να βρειτον εαυτό της ακολουθώντας το ρωσικό μονοπάτι του επεκτατισμού ή να πέσει στο θρησκευτικό εξτρεμισμό. Στα πιο ακραία της, η μη ανεκτικότητα μπορεί να την οδηγήσει σε μια βίαια θρησκευτική ή και εμφύλια εξέγερση. Ενας τέτοιος κατακερματισμός της τουρκικής κοινωνίας θα μπορούσε να κάνει το Ιράκ και τη Συρία να μοιάζουν με μικρή αψιμαχία.
Ο Ανδρέας Ακάρας είναι  δικηγόρος και σύμβουλος του βουλευτή Τζον Σαρμπάνη, ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αγγελιαφόρος της Κυριακής

Οι τζιχαντιστές, η Δύση, η Τουρκία και το Κουρδικό - του Θόδωρου Μπατρακούληόδωρου Μπατρα

Οι τζιχαντιστές, η Δύση, η Τουρκία και το Κουρδικό

*

        Ηταν ευνόητο από καιρό ότι οι Κούρδοι δεν μπορούσαν να μείνουν αμέτοχοι στις αναταράξεις που συγκλονίζουν την ευρύτερη περιοχή. Εως τα μέσα Σεπτεμβρίου σημαντικές περιοχές της Ανατολικής Συρίας είχαν περιέλθει υπό τον έλεγχο του «Ισλαμικού κράτους» («ΙΚ/ISIS»). Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2014, οι ΗΠΑ, μαζί με τα αραβικά συμμαχικά τους κράτη, άρχισαν να επιχειρούν σειρά από αεροπορικές επιδρομές εναντίον του ισλαμικού κράτους στη Συρία. Βίντεο που δημοσιεύτηκαν σε social media επιδίωκαν να δείξουν την επαύριο των εν λόγω αεροπορικών επιθέσεων. Όι αεροπορικές επιδρομές στη Συρία σηματοδοτούσαν ένα νέο πεδίο μάχης στην Εγγύς-Μέση Ανατολή[1]. Εξάλλου, οι τζιχαντιστές απειλούσαν να πλήξουν ακόμα και στόχους στο έδαφος των ΗΠΑ. Οι Ευρωπαίοι ήταν σταθερά εναντίον μιας στρατιωτικής επέμβασης στη Μέση Ανατολή μόλις λίγους μήνες νωρίτερα. Στα τέλη Σεπτεμβρίου ευθυγραμμίζονταν στις υπό αμερικανική ηγεσία επιχειρήσεις εναντίον του «ΙΚ/ISIS» στο Ιράκ - σε μεγάλο βαθμό επειδή έβλεπαν την οργάνωση αυτή ως απειλή στο εσωτερικό τους. Η συμμετοχή πέντε κρατών (Γαλλία, Βρετανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Δανία), που αποφάσισαν να ενταχθούν στην υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχία είχε περισσότερο όρους πολιτικού βάρους παρά στρατιωτικής δύναμης. Όι δεσμεύσεις τους υπογράμμιζαν την δημόσια αποστροφή εναντίον της τακτικής του «ΙΚ/ISIS» και το φόβο ότι αυτή θα μπορούσε να φθάσει στο εσωτερικό τους. Οπωσδήποτε αποτελούσε υπέρβαση μιας γενικευμένης ευρωπαϊκής απροθυμίας στρατιωτικής δέσμευσης. Η Γερμανία συνέβαλλε στον εξοπλισμό Κούρδων στο Ιράκ. Η Ολλανδία  αύξησε τον στρατιωτικό προϋπολογισμό της. Πάντως πέρα από τις αεροεπιδρομές δεν ήταν σαφείς η στρατηγική και το πως θα διαχειριστεί η συμμαχία τις αιτίες της διαμόρφωσης του ισλαμικού κράτους ή την αντοχή του καθεστώτος Aσαντ[2].

Διαδήλωση υπέρ του Κόμπανι στο Ντιγιαρμπακίρ                                                    

                 Παρά τις αεροπορικές επιδρομές δεν χαλάρωνε ο κλοιός του  «ΙΚ/ISIS» γύρω από το καντόνι του Αΐν αλ Αράμπ - το Κόμπανι - στη βόρεια Συρία, κοντά στα συροτουρκικά σύνορα. Οι δυνάμεις των τζιχαντιστών προσπαθούσαν να καταλάβουν το Κόμπανι παρά την αντίσταση των Κουρδικών Λαϊκών Μονάδων Αμυνας (YPG) και Γυναικείων Μονάδων Αμυνας (YPJ). Δεκάδες χιλιάδες κατοίκων της περιοχής αυτής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στην διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Μπεστα Νούτσε: «Ο Διοικητής των δυνάμεων του YPJ του Κόμπανι Χεβί Εχμέντ υπογράμμιζε: «Βασιζόμαστε στους ανθρώπους μας. Δεν θα εγκαταλείψουμε το Koμπανέ στις συμμορίες. Είτε όλοι θα ζούμε ελεύθερα στο Κόμπανι ή όλοι μας θα πεθάνουμε στο Κομπανέ.». Οι συμμορίες ενέτειναν τις επιθέσεις τους στα ανατολικά και δυτικά μέτωπα στη διάρκεια των δύο τελευταίων ημερών. Οι συμμορίες του ISIS ανοίγουν πυρ στα πυροβολεία των τουρκικών στρατού κατά μήκος της γραμμής των συνόρων. Παρά τις μεθόδους αυτές που εφαρμόζει και την υποστήριξη που παίρνει από την Τουρκία, το ISIS δεν μπορούσε να υπερβεί τη γραμμή της αντίστασης των μαχητών των YPG και YPJ στο Kόμπανι. Η κυβέρνηση, οι ενώσεις πολιτών και διοικητικής διαχείρισης, όλοι μαζί οργανώνονται σύμφωνα με τις συνθήκες του πολέμου.»[3].

         Ενώ το ISIS συνέχιζε τις επιθέσεις εναντίον του Κόμπανι για μήνες, από την άλλη πλευρά των συνόρων, στο Βόρειο Κουρδιστάν, οι άνθρωποι που τηρούσαν αγρυπνία δέχονταν επίθεση από την τουρκική αστυνομία και τον στρατό. Σε χωριά κοντά στην πόλη Σουρούτς (επαρχία Σανλίουρφα) πολλοί τραυματίστηκαν και τέθηκαν υπό κράτηση. Πρίν να επιτεθούν η αστυνομία και ο στρατός, στο Eτμανίκ έκανε παρέμβαση-ανακοίνωση, χαιρετίζοντας την επική αντίσταση στο Κόμπανι, μιά αντιπροσωπεία στην οποία συμπεριλαμβάνονταν ο Καμουράν Γιουκσέκ, συν-πρόεδρος του κουρδικού κόμματος DBP (ή BDP - αρχικά των λέξεων Demokratik Bölgeler Partisi, Δημοκρατικό Κόμμα των Περιφερειών), τέσσερες βουλευτές του BDP και δήμαρχοι του Μαρντίν, του Σιίρτ και του Αμέντ[4].

         Στο πλαίσιο της προαναφερόμενης πολεμικής συγκυρίας ήταν αξιοσημείωτη η οξεία αντιπαράθεση στην 69^η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ανάμεσα στους ηγέτες της Τουρκίας και της Αιγύπτου. Ενώπιον των ηγετών των κρατών που μετείχαν στη Γενική Συνέλευση, ο Ερντογάν επέκρινε στην ομιλία την άνοδο του Σίσι, ενώ άσκησε κριτική στην αδράνεια των «Ηνωμένων Εθνών και των δημοκρατικών χωρών» μετά την ανατροπή του Μόρσι. «Τα Ηνωμένα Έθνη, όπως και οι δημοκρατικές χώρες δεν έχουν κάνει τίποτε παρά να παρακολουθούν τα γεγονότα, όπως η ανατροπή του εκλεγμένου προέδρου της Αιγύπτου και η σφαγή χιλιάδων αθώων που θέλουν να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Και το πρόσωπο που έκανε το πραξικόπημα νομιμοποιείται», τόνισε ο Ερντογάν, λέγοντας ότι τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» δίνουν την αίσθηση της αδικίας ανά τον κόσμο και τροφοδοτούν την τρομοκρατία. Τα σχόλια του Ερντογάν αποτέλεσαν αφορμή για την ακύρωση συνάντησης του υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης, που θα ήταν η πρώτη μεταξύ των δύο διπλωματών. Tο αιγυπτιακό υπουργείο Εξωτερικών, απέρριψε τα σχόλια του Ερντογάν για τον Σίσι. «Η κατασκευή τέτοιων ψευδών δεν είναι παράξενο που προέρχονται από τον πρόεδρο της Τουρκίας, ο οποίος επιδιώκει να προκαλέσει χάος, να σπείρει τη διχόνοια στη Μέση Ανατολή προσφέροντας πολιτική και οικονομική υποστήριξη και καταφύγιο σε τρομοκρατικές οργανώσεις, ώστε να ζημιωθούν τα συμφέροντα των λαών της περιοχής για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών του Τούρκου προέδρου και την αναβίωση ψευδαισθήσεων του παρελθόντος». Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Aμπντέλ-Φαττάχ ελ-Σίσι - ο οποίος είχε υποστήριξη και από την Σαουδική Αραβία -, στην ομιλία του στην Γ. Σ. του ΟΗΕ στις 24 Σεπτεμβρίου, χαρακτήρισε τη χώρα του ως «φάρο του μετριοπαθούς Ισλάμ». Μετά από χρόνια πολιτικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης, «η Αίγυπτος σήμερα έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθησή της», ανέφερε[5].

        Τα αεροπορικά πλήγματα της υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχίας αραβικών και δυτικών κρατών εναντίον των τζιχαντιστών σηματοδοτούσαν ένα νέο πολεμικό πεδίο. Μετά από πολυήμερη αβεβαιότητα για το αν η Τουρκία θα συμμετείχε στη συμμαχία αυτή,  στις 2 Οκτωβρίου 2014, η «Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας» ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία κυβερνητικό σχέδιο ψηφίσματος με το οποίο επιτρεπόταν στο στρατό να διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών στη Συρία και το Ιράκ. Η πρόταση εγκρίθηκε με 298 ψήφους υπέρ και 98 κατά, μια πλειοψηφία τριών τετάρτων, επί του συνόλου των 550 εδρών, έπειτα από μία συνεδρίαση που διήρκησε πολλές ώρες. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του τουρκικού Συντάγματος, με την απόφαση αυτή η Εθνοσυνέλευση έδινε το πράσινο φως στο τουρκικό στρατό για τη διεξαγωγή ενδεχόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην επικράτεια της Συρίας και του Ιράκ. Εξάλλου, η τουρκική κυβέρνηση μπορούσε να επιτρέπει σε στρατεύματα ξένων χωρών τη στάθμευση ή τη διέλευση από την Τουρκία για επιχειρήσεις εναντίον του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους». Την ίδια μέρα, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε ότι η Τουρκία σκόπευε να πολεμήσει εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» και άλλων «τρομοκρατικών» οργανώσεων στην περιοχή, αλλά ότι θα επέμεινε παράλληλα στον σκοπό της να απομακρυνθεί από την εξουσία ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ. Επίσης στις 2 Οκτωβρίου) ο έγκλειστος Αμπντουλλάχ Οτσαλάν προειδοποιούσε ότι η ειρηνευτική διαδικασία θα μπορούσε να καταρρεύσει, αν οι τζιχαντιστές του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» καταλάμβαναν την στρατηγικής σημασίας (και ως τότε ελεγχόμενη από τους Κούρδους) πόλη Κόμπανι της Συρίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία[6].

         Το βράδυ της Δευτέρας 6ης Οκτωβρίου δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι ξεχύθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες των μεγαλύτερων πόλεων της Τουρκίας διαδηλώνοντας ενάντια στο «Ισλαμικό Κράτος», την ισλαμιστική κυβέρνηση της Τουρκίας που το στηρίζει, να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους πολιορκημένους υπερασπιστές της κουρδικής πόλης Κομπάνι, στα σύνορα Συρίας - Τουρκίας και να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα-προειδοποίηση στην τουρκική κυβέρνηση των Ερντογάν - Νταβούτογλου ότι εάν η Κομπάνι πέσει, τότε η Τουρκία θα παραδοθεί στο χάος. Το κλίμα έγινε εκρηκτικό από το μεσημέρι της Δευτέρας όταν οι τζιχαντιστές κατάφεραν να καταλάβουν σημεία στις παρυφές της Κομπάνι, που πυροδότησαν φήμες ότι η πόλη είχε πέσει στα χέρια των τζιχαντιστών. Σχετικά σύντομα αποσαφηνίστηκε ότι οι τζιχαντιστές είχαν καταφέρει να κερδίσουν έδαφος ύστερα από επιθέσεις αυτοκτονίας που εξαπέλυσαν εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG, αλλά η πόλη συνέχιζε να βρίσκεται υπό τον έλεγχο των κουρδικών δυνάμεων. Το μέρος όπου είχε στηθεί η μαύρη σημαία των ισλαμοφασιστών επανακαταλήφθηκε, και η αντίσταση κατά της προέλασης των τζιχαντιστών στην πόλη Κομπανί συνεχίστηκε[7]. Οι σφοδρές μάχες, το σφυροκόπημα της πόλης με βαρύ πυροβολικό και οι επιθέσεις αυτοκτονίας των τζιχαντιστών με αυτοκίνητα-βόμβες, σε συνδυασμό με την αραίωση των αεροεπιδρομών από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, που υποτίθεται ότι πολεμούν τους τζιχαντιστές, ξεσήκωσαν κύμα αντιδράσεων τόσο από δημοσιογράφους όσο και από απλούς πολίτες παγκοσμίως που ζητούσαν εξηγήσεις από την αμερικανική κυβέρνηση, ενώ διατυπώθηκαν και κατηγορίες εναντίον των ΗΠΑ για εγκατάλειψη των Κούρδων. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η ηθική και πολιτική συμπαράσταση από κινητοποιήσεις σε όλη την Ευρώπη και βεβαίως στην Ελλάδα.

Θόδωρος Σ. Μπατρακούλης

Δρ Γεωπολιτικής

http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com

* δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, φύλλο του Σαββάτου 11 Οκτωβρίου 2014

---

[1] Editorial Board, «U.S. airstrikes in Syria signal a new battlefield», The Washington Post, 22.09.2014.

[2] «Europe’stand against Islamic State is all about the home front», 29.09.2014, www.csmonitor.com/

[3] «YPJ commander Hêvi Ehmed: We rely on our people, we won't leave Kobanê to gangs», 29.09.2014, http://www.bestanuce1.com/haber/134350/

[4] «Police and troops attack all along border», 29.09.2014, http://www.bestanuce1. com/haber/134502/.

[5] «El-Sissi: Egypt is a ‘beacon of moderate Islam’», http://www.pbs.org/newshour/ rundown/watch-live-speeches-u-n-general-assembly-2014/. Προσπελάστηκε 26.09.2014.

[6] «Jailed Kurdish warns ISIS victory would end Turkey peace process», 02.10.2014,

[7] «Κurdish female fighter in suicide attack on Islamic State», 07.10.2014, http://www.9news.com.au/world/2014/10/07/03/57/kurdish-female-fighter-in-suicide-attack-on-islamic-state