Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας. Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ενωσης και Προόδου 1913-1918

4 Νοεμβρίου 2014 

Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας

Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ενωσης και Προόδου 1913-1918
 Εκδοση του βιβλίου από το Νέο Κύκλο Κωνσταντινουπολιτώνσε ελληνική μετάφραση
Περίληψη του Βιβλίου
Αρχικά ο συγγραφέας κάνει μια βαθύτατη ανάλυση της ψυχογραφίας των στελεχών του Σωματείου Ένωσης και Πρόοδος (ΣΕΠ), γνωστών ως Νεοτούρκων, που υπήρξαν οι σχεδιαστές και εκτελεστές των γενοκτονιών των Χριστιανικών Λαών της Ανατολής την περίοδο 1913-1922.
Η προέλευση των ιδρυτών του ΣΕΠ αναλύεται στο κλίμα της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο ρόλος της Γερμανικής μιλιταριστικής ιδεολογίας αλλά και των ιδεολογικών ρευμάτων προερχόμενων από την Δύση, όπως του θετικισμού και κοινωνικού Δαρβινισμού (ρατσισμού), διαπιστώνεται με ιστορικά τεκμήρια. Αναλύονται στο εισαγωγικό κεφάλαιο η πορεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1900-1908 και η διαμόρφωση της ιδεολογίας των στελεχών των Νεοτούρκων. Διατυπώνεται με τεκμήρια η άποψη ότι η ηγεσία του Σωματείου – Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου ήταν να περιοριστεί το μελλοντικό Τουρκικό κράτος στην χερσόνησο της Μικράς Ασίας-Ανατολής πράγμα που είχε πιστέψει και ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’. Συνέπεια της στρατηγικής αυτής είναι ότι το Σωματείο Ένωσης και Προόδου υπέθαλψε την ήττα των Οθωμανικών δυνάμεων στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο.
Στο δεύτερο τμήμα του βιβλίου αναλύεται με εξαντλητική λεπτομέρεια η επιχείρηση τουρκοποίησης της Μικράς Ασίας με τη βία, πογκρόμ και μετακινήσεις πληθυσμών. Κύρια πηγή της ανάλυσης είναι τα Οθωμανικά και Γαλλικά κρατικά αρχεία. Αρχικά οι στόχοι είναι οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης και της Δυτικής Μικράς Ασίας, που στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 1914 είναι στόχοι εκτεταμένων βιαιοτήτων από μηχανισμούς του κράτους και παρακράτους. Στόχος είναι η εκκαθάριση των παραλιών από Έλληνες.
Οι πρώτοι διωγμοί κατά των Ελλήνων είναι να εκδιωχθούν προς την Ελλάδα για να υπάρξει η αντίστροφη ροή μουσουλμάνων από τα πρώην εδάφη της Τουρκίας. Στη συνέχεια επιδιώκεται η «φυλάκιση» των ελλήνων εντός της ηπειρωτικής χώρας και αρχίζουν οι εκτοπίσεις. Σημαντικά στοιχεία αποκαλύπτονται από την συστηματική προσπάθεια μετακίνησης Αλβανών, Βοσνίων και Κιρκασιών από τα Βαλκάνια σε διάφορα σημεία της Μικράς Ασίας σε περιοχές που είναι κατοικημένες από Τούρκους σε ποσοστό κάτω από 5% ώστε να τουρκοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια δίδεται μια εκτενέστατη ανάλυση για τον εκτοπισμό των Αρμενικών πληθυσμών με κρυστάλλινη διαύγεια. Δίνονται όλες οι λεπτομέρειες των συμβάντων στις αρμενικές ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές της Κιλικίας, Βαν και Ερζερούμ. Η επιλογή της περιοχής Ντερ Ζορ για τον μαζικό εκτοπισμό των Αρμενίων έχει γίνει μετά από μελέτη που είχε συνταχθεί το 1910. Οι συνθήκες των εκτοπισμών παρουσιάζονται με ακρίβεια. Οι συνέπειες του Ρωσοτουρκικού πολέμου είναι ουσιαστικές και διερευνώνται σε βάθος. Τα στοιχεία που δίνονται για τους εκτοπισμούς των Ελλήνων και Αρμενίων στηρίζονται σε στατιστικούς πίνακες και χάρτες. Ο συγγραφέας έχει αναλύσει μέχρι κόμματος τα κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα της Οθωμανικής Διοίκησης και ειδικότερα του Ταλαάτ. Στη συνέχεια ο Δρ. Ντουντάρ ασχολείται με την ίδια επιστημονική ακρίβεια με τις εκτοπίσεις των Αράβων, Ασσυρίων, Χαλδαίων, Εβραίων της Παλαιστίνης, Κούρδων, Λαζών, Γεωργιανών και Κιρκάσιων. Όταν διαβάζει κανείς το βιβλίο έχει την αίσθηση ότι εξελίσσεται ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας με εξαιρετική πολυπλοκότητα, αλλά καταλαμβάνεται ο αναγνώστης από τρόμο όταν σκεφθεί τα γεγονότα αφορούν εκατομμύρια ανθρώπινων ψυχών συμπεριλαμβανομένων ακόμα και Τούρκων. Η παρουσίαση της βιαίας εκτόπισης του 50% του πληθυσμού των 100.000 Εβραίων της Παλαιστίνης έχει γίνει σε διαδοχικά στάδια από το Τζεμάλ. Οι αρχικές καλές σχέσεις του Σιωνιστικού κινήματος με το Σωματείο Ένωσης και Προόδου δεν εμποδίζουν τους διωγμούς των Εβραίων. Η τύχη των Κούρδων καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ρατσιστικές απόψεις του Ζιγιά Γκοκάλπ του θεωρητικού καθοδηγητή των Νεοτούρκων και «αρχιτέκτονα» του εθνικιστικού κράτους της Τουρκίας. Ο συγγραφέας ονομάζει την όλη διαδικασία «Μηχανική των Εθνών-Ethnic Engineering».
Στον επίλογο του βιβλίου ο Δρ.Ντουντάρ αναλύει το θεωρητικό υπόβαθρο των γεγονότων. Παρουσιάζει με απτό τρόπο την επίδραση του θετικισμού, με παραμορφωμένο τρόπο στην ηγεσία των Ενωτικών. Φθάνει στο βαθμό να πει ο συγγραφέας ότι ο Ταλαάτ έβλεπε τις ενέργειες στα πλαίσια της διεργασίας της Μηχανικής Εθνών ως απλές αριθμητικές πράξεις που αφορά όμως εκατοντάδες χιλιάδες ανθρωπίνων ζωών.
Εκδότες: Greekworks.com, Pressious Arvantidis και Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών
Για πληροφορίες απόκτησης στείλτε email: neoscyclosbiblia@gmail.com και θα ενημερωθείτε άμεσα.
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014-ΩΡΑ 18.00 –
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.

Το σχέδιο της Αγκυρας για εκτουρκισμό της Ίμβρου

Το σχέδιο της Αγκυρας για εκτουρκισμό της Ίμβρου

Το σχέδιο της Αγκυρας για εκτουρκισμό της Ίμβρου

August 23, 2014 4:44 am

ΣΤΟ τελευταίο φύλλο της εβδομαδιαίας αρμενικής εφημερίδας «AGOS» δημοσιεύεται ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Uygar Gultekin με τίτλο «Στη δικαιοσύνη το ‘σχέδιο εκτουρκισμού της Ίμβρου’, στο οποίο αναφέρονται τα εξής:

«Επί σειρά ετών η Άγκυρα προσπάθησε να εκτουρκίσει το νησί της Ίμβρου, προβάλλοντας ως πρόφαση τη ‘στρατηγική της θέση’. Οι πολιτικές του εκτουρκισμού μετά από χρόνια έχουν ξαναγίνει θέμα συζητήσεων. Ο δικηγόρος Ερχάν Πέκτσε, που έχει ασχοληθεί με τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων που έχουν υποστεί οι Ρωμιοί στην Ίμβρο, βρήκε έγγραφο στο οποίο περιλαμβάνονται αναλυτικά οι σχετικές με τον εκτουρκισμό της Ίμβρου αποφάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (MGK). Ο κ. Πέκτσε, ο οποίος κατέθεσε μήνυση στην Εισαγγελία της Ίμβρου με αφορμή το έγγραφο και τις πρακτικές του, αξιολογώντας ως έγκλημα κατά τις ανθρωπότητας την εφαρμογή των αποφάσεων που περιλαμβάνονται στο εν λόγω έγγραφο, ζήτησε να διεξαχθεί σχετική ανάκριση.

Η εξέταση του αιτήματος από την εισαγγελία συνεχίζεται. Το αποκαλυφθέν έγγραφο αποτελεί μία συνολική έκθεση για την Ίμβρο. Στο φάκελο υπάρχουν λεπτομερείς πληροφορίες για την Ίμβρο, καθώς και έγγραφα φακελώματος των Ρωμιών που ζούσαν στο νησί. Τα έγγραφα χαρακτηρίζονται ‘άκρως απόρρητα’, ενώ στην έκθεση παρατίθενται με λεπτομέρειες όλες οι αποφάσεις που ελήφθησαν και οι πρακτικές που εφαρμόστηκαν μέχρι το 1970. Στο έγγραφο, μετά την παράθεση μιας σύντομης ιστορικής αναφοράς για την Ίμβρο, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες του νησιού ουδέποτε εγκατέλειψαν το ιδεώδες της ‘μεγάλης Ελλάδας’ και ότι εργάζονται για την πραγματοποίησή του.

Αναφέρεται ότι η κατάσταση αυτή έγινε αντιληπτή όταν ο Τζεβντέτ Σουνάυ έγινε Α/ΓΕΕΘΑ και με την απόφαση Νο 35 της 27ης Μαρτίου 1964 του ΣΕΑ αναφέρονται ρητώς τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τον εκτουρκισμό του νησιού, ενώ παρατίθενται τα όσα πρέπει να γίνουν. Ιδού και ορισμένες από τις αξιοπρόσεκτες διατυπώσεις του εγγράφου: Η ‘’Κεντρική Ιδέα της Πολιτικής μας για την Ίμβρο’’ αναλύεται ως εξής: ‘Αυτό που γίνεται αντιληπτό από την μελέτη της απόφασης Νο 35 του ΣΕΑ είναι η προετοιμασία όλων των απαραίτητων οικονομικών, κοινωνικών και ηθικών προϋποθέσεων για τον εκτουρκισμό του νησιού και την υποστήριξη των προσφύγων, καθώς και η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την πλήρη εξάλειψη των ρωμαίικων φιλοδοξιών’. Στο κεφάλαιο με τίτλο ‘’Τα πραγματοποιηθέντα’’, αναφέρονται τα ακόλουθα: Ανεγέρθηκε το υποθηκοφυλακείο του νησιού και ένα σύγχρονο κτίριο για τη μουφτεία, ενώ διορίστηκε ένας μουφτής με ανώτατη εκπαίδευση κι έτσι τοποθετήθηκε ένας ισχυρός θρησκευτικός ηγέτης για τον μουσουλμανικό πληθυσμό. Ανεγέρθηκε νέο και σύγχρονο τζαμί και αναστηλώθηκαν τα παλαιά μνημεία.

Μεταφέρθηκε από το Τσανάκκαλε στην Ίμβρο ένα Τάγμα Εκπαίδευσης της Στρατοχωροφυλακής, κατά τρόπο ώστε να μην αντιτίθεται στους περιορισμούς του κεφαλαίου περί Στενών της Συνθήκης της Λωζάννης και για το σκοπό αυτό απαλλοτριώθηκαν 1.700 στρέμματα γης. Διατηρήθηκε το καθεστώς του νησιού ως απαγορευμένης ζώνης δευτέρου βαθμού κι έτσι μειώθηκε η τουριστική του ελκυστικότητα. Διασφαλίστηκε το ότι δεν θα επιδεικνύεται καμία κατ’ εξαίρεση συμπεριφορά στον Μητροπολίτη από την άποψη του κρατικού πρωτοκόλλου. Έκλεισαν όλα τα ρωμαίικα σχολεία δυνάμει του Νόμου 502 του 1964, όλες οι εγκαταστάσεις τους απαλλοτριώθηκαν και στα ίδια κτίρια άνοιξαν τουρκικά σχολεία υπαγόμενα στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας. Τα έσοδα και έξοδα των ρωμαίικων συλλόγων υπήχθησαν σε τακτικούς ελέγχους των αρμοδίων βακουφικών επιθεωρητών.

«Κλείσιμο των σχολείων»

Στο κεφάλαιο περί των ‘πραγματοποιηθέντων’ αναφέρονται και τα εξής: «Με το κλείσιμο των ρωμαίικων σχολείων, η πλειοψηφία των Ρωμιών προτίμησαν αντί να στείλουν τα παιδιά τους στα τουρκικά σχολεία που άνοιξαν στο ίδιο μέρος, να τα στείλει στα ρωμαίικα σχολεία της Κωνσταντινούπολης. Υπάρχουν ακόμη σχολεία με δύο μαθητές. Ωστόσο, υπάρχει η ελπίδα ότι οι Ρωμιοί θα προσαρμοστούν στο νέο καθεστώς και, όπως έκαναν και κατά την περίοδο 1923-1954, θα στείλουν τα παιδιά τους εδώ στα τουρκικά σχολεία. Επειδή η έλευση στο νησί της σχολής διδασκάλων, της φυλακής και του Τάγματος της Στρατοχωροφυλακής οδήγησε στην αύξηση της καταναλωτικής μερίδας, αυξήθηκαν οι εμπορικές δραστηριότητες και η αύξηση αυτή είχε θετική επίδραση στα έσοδα των Ρωμιών που ασχολούνται με το εμπόριο. Αν και το κατάστημα πωλήσεων της φυλακής και η καντίνα του τάγματος μπήκαν στην αγορά, οι περιορισμοί στην κατάσταση και στις δυνατότητες δεν μπόρεσαν να επιτρέψουν να δοθεί μία ικανοποιητική απάντηση στη ζήτηση. Καταβάλλονται προσπάθειες έτσι ώστε να δρομολογηθούν σοβαρές δράσεις επί του συγκεκριμένου θέματος. Η κατασκευή λιμανιού στο Kuzu [Άγ. Κήρυκος] και η λειτουργία της γραμμής φεριμπότ μεταξύ Τσανάκκαλε-Ίμβρου-Τενέδου θα διευκολύνει τις σχέσεις με τα νησιά και θα μεταφέρει μαζικά την τουρκική κουλτούρα στο νησί της Ίμβρου’.

 Το έγγραφο του φακελώματος

Στο έγγραφο εξετάζεται λεπτομερειακά και η κατάσταση των εκκλησιών και των μοναστηριών που βρίσκονται στην Ίμβρο. Εξίσου λεπτομερειακά παρατίθενται και οι πληροφορίες σχετικά με τους ιερείς. Αφού καταγραφούν όλοι οι ρωμαίικοι σύλλογοι του νησιού, ακολουθεί το σχόλιο πως ‘καθένας τους αποτελεί μία εστία συνομωσίας’. Παράλληλα στο έγγραφο έχουν φακελωθεί όλες οι παραγωγικές μονάδες των Ρωμιών, μέχρι και ποσότητες των προϊόντων που παρήχθησαν από τις εργασίες τους. Προβάλλεται και ο ισχυρισμός ότι πολλοί Ρωμιοί έχουν σχέσεις με την Ελλάδα, ωστόσο δεν παρατίθεται καμία απόδειξη».

http://mignatiou.com/2014/08/to-schedio-ektourkismou-tis-imvrou/

Οι διεθνείς κρίσεις και η γεωπολιτική/διπλωματική έκλειψη της Ελλάδας - του Θόδωρου Μπατρακούλη

Οι διεθνείς κρίσεις και η γεωπολιτική/διπλωματική έκλειψη της Ελλάδας 

του Θόδωρου Μπατρακούλη

*

         Καθώς «μυρίζουν» εκλογές σε πολύ σύντομο διάστημα,  βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη δύο πολύ σοβαρές διεθνείς κρίσεις. Αφενός αυτή του φονικού πολέμου στην Ανατολική Ουκρανίας και της ιδιαίτερα επικίνδυνης διελκυστίνδας των ΗΠΑ-δυτικών δυνάμεων με τη Ρωσία, που μαίνεται τους τελευταίους μήνες. Στο ζήτημα της Ουκρανίας, οι ΗΠΑ και οι άλλες δυτικές δυνάμεις έχουν πολλαπλούς στόχους. Επιγραμματικά: Επιδίωξαν την διάρρηξη της σχέσης της σημαντικής γεωπολιτικά αυτής χώρας με τη Ρωσία, και παράλληλα την εξασθένηση των σχέσεων της τελευταίας με την ΕΕ. Επιπλέον, προωθείται μια πολιτική που πλήττει τον ίδιο τον πυρήνα της οικονομικής ισχύος της Ρωσίας, που έχει στο επίκεντρο την εξαγωγική βιομηχανία των υδρογονανθράκων της. Αφετέρου η πολλαπλή κρίση στην Εγγύς και Μέση Ανατολή: Στους πολέμους στη Συρία και στο Ιράκ, ήρθε να προστεθεί η πολεμική ανάφλεξη και το λουτρό αίματος κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα.... Από πρώτη άποψη μπορεί να θεωρηθεί ότι οι κρίσεις αυτές είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, αλλά αυτό μπορεί να αμφισβητηθεί. Τους τελευταίους μήνες δημιουργείται ένα «ημικύκλιο» γεωπολιτικών μεταβολών. Εξάλλου, και οι δύο αυτές κρίσεις υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να επιδεινωθούν. Ενδεικτική τέτοια πρόσφατη εξέλιξη συνιστούσε δήλωση του Αμπάς ελ-σεΐκ Μοχαμαντάουι, Γενικού Γραμματέα του συνασπισμού των «Άξιων Υιών του Ιράκ» και της «Χεζμπολάχ του Ιράκ”. Περιλάμβανε απειλή επικείμενης επίθεσης εναντίον της Σαουδικής Αραβίας και ζητούσε από την κυβέρνηση του αλ Μαλίκι να κλείσουν άμεσα τις πρεσβείες των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

         Στην εξέλιξή τους αυτές οι διεθνείς κρίσεις θα έχουν σοβαρές συνέπειες και για την Ελλάδα. Οι πολεμικές συγκρούσεις και οι πιθανές αλλαγές συνόρων, ιδιαίτερα σε σχέση με το κουρδικό ζήτημα, δεν θα μπορούσαν να μην επηρεάσουν και τον ελληνικό χώρο, την Ελλάδα (Αιγαίο, Θράκη) και την Κύπρο. Τα όποια υπολείμματα ή «φύλλα συκής» της εθνικής κυριαρχίας έμελλαν να εξαφανιστούν, ενώ μπορεί να απειληθεί άμεσα η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος.Στην Ελλάδα δεν ήταν αναγκαία τα προερχόμενα από την Ευρώπη και τα εγγύς γεωπολιτικά υποσυστήματα μηνύματα για να αναδειχτεί η αναγκαιότητα μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής. Ο ελληνικός χώρος, εξεταζόμενος από γεωστρατηγική άποψη, παρουσιάζει διαχρονικά σπουδαία πλεονεκτήματα: αποτελεί σημείο συνάντησης τριών ηπείρων, ενώνει δύο θάλασσες ζωτικών συμφερόντων (Eύξεινο Πόντο και Μεσόγειο), αλλά παράλληλα ενώνει δύο ωκεανούς, τον Ατλαντικό και τον Ινδικό (μέσω της Μεσογείου, με τα στενά του Γιβραλτάρ και μέσω της διώρυγας του Σουέζ). Η Ελλάδα χρειαζόταν εδώ και αρκετά χρόνια μια καλά σχεδιασμένη, ιστορικά τεκμηριωμένη και ιεραρχημένη ελληνική/ευρωπαïκή εξωτερική πολιτική. Μια τέτοια πολιτική πρέπει να εκφράζεται με εξειδικευμένο τρόπο στα Βαλκάνια καθώς και στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Από τα τέλη του 2008, με την ανάγκη αυτή συναντώνταν οι επιταγές της αντιμετώπισης μιας εξαιρετικά σύνθετης οικονομικής κρίσης. Εμφανίστηκε κάποια στιγμή η «ενεργειακή έκρηξη» στην Αν. Μεσόγειο, με τους υδρογονάνθρακες στην κυπριακή ΑΟΖ και στο Ισραήλ και πιθανότατα με τα κοιτάσματα νότια και ανατολικά της Κρήτης. Και με τις εξελίξεις των τελευταίων ετών σε διάφορα μέτωπα, είναι προφανές ότι τα πολλά προβλήματα προκαλούν αμηχανία στην Αθήνα. Και είναι ιδιαίτερα αμφίβολο αν η εν υπνώσει γεωπολιτική αντίληψη και η ελλαδική οικονομική και ενεργειακή διπλωματία θα μπορέσουν να ξυπνήσουν.

Βενιζέλος - πέραν της υποστήριξής του στους ναζιστές του Κιέβου; Toυρκία - στην οποία Κούρδοι και Αλεβίτες μέλλουν να παίξουν σπουδαίο ρόλο υπό το πρίσμα των εξελίξεων στη Μεσοποταμία και τη Συρία -, χρησιμοποίησε έντονα προκλητική και επιθετική γλώσσα στη Δήλωση που κατέθεσε στο πλαίσιο της 5^ης συνεδρίασης του Συμβουλίου Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) - Τουρκίας. Πρόβαλλε τις διεκδικήσεις της σε βάρος τόσο της Κύπρου όσο και της Ελλάδας, ζητώντας τη στήριξη και την υιοθέτηση των απόψεων της από την Ε.Ε. Η Άγκυρα, με το έγγραφο που είχε παραδοθεί στον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας ζητάει από την Ελλάδα να παραιτηθεί επισήμως από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, καλεί την Ε.Ε. να αναγνωρίσει την «τουρκική» μειονότητα στη Δυτική Θράκη και καταγγέλλει ως «μονομερείς» τις ενέργειες της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της. Στο ίδιο έγγραφο η Άγκυρα χαρακτηρίζει ως «νεκρή/εκλιπούσα» την Κυπριακή Δημοκρατία. Το εν λόγω έγγραφο αποτέλεσε θρυαλλίδα έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ του κ. Βενιζέλου και της ευρωβουλευτή της Κύπρου Ελένης Θεοχάρους. Η αντιπαράθεση είχε ως αποτέλεσμα την ανταλλαγή βαρύτατων εκφράσεων, και την επίδοση ρηματικής διακοίνωσης από την Αθήνα εναντίον της Κύπρου.

Το πιο ασταθές τμήμα της παγκόσμιας οικονομίας είναι, κατά κοινή ομολογία, η νότια Ευρώπη, με όλη την οικονομική, πολιτισμική, γεωπολιτική ποικιλότητά της. Στα μέσα Ιουλίου 2014 oι ηγέτες των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, με την ευκαιρία μιας συνάντησής τους, προσκλήθηκαν σε μια διάσκεψη υψηλού προφίλ στη Γερμανία με σκοπό «την υποστήριξη των προοπτικών ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ κάλεσε τους εκπροσώπους των χωρών σε συνέδριο στις 28 Αυγούστου στο Βερολίνο καθώς η Γερμανία έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο στις διαδικασίες που αφορούν τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης. H καγκελάριος της ηγεμονεύουσας στην ΕΕ και επικυρίαρχης και στη χώρα μας Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ παραδέχθηκε ότι εμπλέκεται στις μυστικές συνομιλίες για το όνομα, μεταξύ των Σκοπίων και της Ελλάδας, σύμφωνα με το βουλγαρικό Φόκους, που επικαλείται δημοσίευμα της σκοπιανής «Βέστ».

         Σαράντα χρόνια μετά την τραγωδία του 1974, επιβάλλεται επιτέλους να ανοίξει ο φάκελος της Κύπρου και να δοθούν στη δημοσιότητα τα αρχεία της ελληνικής Βουλής, όπως έχει ζητήσει και η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εκτός των άλλων, χρειάζεται ευρύτατη συσπείρωση και κινητοποίηση δυνάμεων που θέλουν να υπερασπιστούν τον δίκαιο αγώνα του κυπριακού λαού. Ωστε να γίνει γνωστό το περιεχόμενο της «Διακήρυξης Αναστασιάδη-Ερογλου» της 11ης Φεβρουαρίου 2014 και της «επίλυσης» του Κυπριακού που μεθοδεύεται.  Επιβάλλεται η πλήρης ενημέρωση και η κινητοποίηση σε Κύπρο και Ελλάδα. Πόσο μάλλον που εμφανίστηκε πρόσφατα η πρωτοβουλία των υπογραφόντων την Διακήρυξη της πρωτοβουλιας για το «έτος Κύπρου». Με ένα «προσεκτικό κείμενο», στηρίζουν ουσιαστικά το από του Φεβρουαρίου 2014 έγγραφο Αναστασιάδη-Έρογλου, που ουσιαστικά οδηγεί σε λύση χειρότερη εκείνης του άθλιου σχεδίου Ανάν.         

Θόδωρος Μπατρακούλης

theobatrak@gmail.com

theodorosbatrakoulis.blogspot.com

* δημοσιεύεται στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, φύλλο της 26^ης Ιουλίου 2014

Δεκάδες χιλιάδες τυφλωμένοι από τον φανατισμό Τούρκοι μουσουλμάνοι, σύλησαν την Αγία Σοφία

31/5/14

Δεκάδες χιλιάδες τυφλωμένοι από τον φανατισμό Τούρκοι μουσουλμάνοι, σύλησαν την Αγία Σοφία (Βίντεο)

Σήμερα Σάββατο, 31 Μαΐου 2014, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Νεολαίας Ανατολής (Anadolu Gençlik Derneği), διοργανώθηκε πρωινή προσευχή στον αύλειο χώρο της Αγίας Σοφίας.
Στην προσευχή πρωτοστάτησε ο εκ των ιμάμηδων της Μέκκας, Abdullah Basfar, ενώ συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες φανατικοί μουσουλμάνοι από διάφορα σημεία της Πόλης.

Πριν την προσευχή το πλήθος φώναζε συνθήματα, όπως "Να σπάσουν οι αλυσίδες και να ανοίξει η Αγιά Σοφιά".
Η όλη ενέργεια, που αποσκοπεί στη δημιουργία κλίματος πίεσης και άλλοθι, για να "υποχρεωθεί" η κυβέρνηση να μετατρέψει την Αγία Σοφία σε ισλαμικό τέμενος, οργανώνεται και συντονίζεται από κύκλους του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και του ''κινήματος Φετουλάχ Γκιουλέν'', οι οποίοι διαγκωνίζονται πάνω στην Αγία Σοφία, για να κερδίσουν οπαδούς ανάμεσα στα φανατισμένα στίφη των σουνιτών ψηφοφόρων της Τουρκίας.

Πηγή : infognomonpolitics.blogspot.gr

Εκδήλωση 29 Μαΐου 2014 στο Πόλις Art Cafe: «Φως στην Άλωση και το Μέλλον της Πόλης»

29/5/14

Εκδήλωση 29 Μαΐου 2014 στο Πόλις Art Cafe: «Φως στην Άλωση και το Μέλλον της Πόλης»

Πρόσκληση

Πρόσκληση

Οι ιστοσελίδες Δίκτυο Μικρασιάτης και Pontos-news και οι Εκδόσεις Ινφογνώμων σας καλούν στην εκδήλωση «Φως στην Άλωση και το Μέλλον της Πόλης», που θα γίνει στις 29 Μαΐου 2014, ώρα 20:00, στο Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 5, Στοά Βιβλίου, τηλ: 2103249588.

Για το ιστορικό κομμάτι της εκδήλωσης θα μιλήσει ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Τάσος Κοντογιαννίδης, ενώ για το σήμερα και το αύριο της Πόλης και του Ελληνισμού γενικότερα θα μιλήσει ο π. Πρόεδρος της Millennium Bank Γιώργος Τανισκίδης.

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η Διευθύντρια της Ποντιακής Γνώμης και υπεύθυνη εκδόσεων του εκδοτικού οίκου Ινφογνώμων κ. Χριστίνα Χαφουσίδου.

Θα προβληθεί 10λεπτο βίντεο για την Πόλη των Πόλεων και θα απευθύνουν χαιρετισμό εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Συλλόγων που υποστηρίζουν την εκδήλωση.
H εκδήλωση θα κλείσει με τη βυζαντινή χορωδία του Πρωτοψάλτη κ. Γεωργίου Κακουλίδη.

Την εκδήλωση υποστηρίζουν η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών (ΟΙ.ΟΜ.ΚΩ.), η Ομοσπονδία Προσφυγικών Σωματείων Ελλάδος (ΟΠΣΕ) και ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας

Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Έτοιμοι για «δημοκρατική αυτονομία» οι Κούρδοι της Τουρκίας Με πρόσχημα τα πετρέλαια και τους ενεργειακούς πόρους

29/4/14

Έτοιμοι για «δημοκρατική αυτονομία» οι Κούρδοι της Τουρκίας

Με πρόσχημα τα πετρέλαια και τους ενεργειακούς πόρους

Έντονος ο προβληματισμός στην Τουρκία για τη δράση των Κούρδων εντός και εκτός των εδαφών της χώρας - Πιθανή η «συνεργασία» τους με τον Ερντογάν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές

Μια νέα εποχή για τα όνειρα και τα δικαιώματα των Κούρδων της Νοτιοανατολικής Τουρκίας ξεκίνησε μετά το τέλος των δημοτικών εκλογών της 30ης Μαρτίου στη γειτονική χώρα.

Και αυτό γιατί η νέα δήμαρχος της πόλης Ντιγιαρμπακίρ, (της μεγαλύτερης στην περιοχή) Γκιουλντέν Κισάνακ, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα πως οι Κούρδοι πλέον είναι έτοιμοι για «δημοκρατική αυτονομία».

Η νέα δήμαρχος, η οποία εξελέγη με ποσοστό 55%, με τη στήριξη του φιλοκουρδικού κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), συνδυάζει τα σχέδια περί αυτονομίας των Τούρκων με την συμμετοχή τους στην εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου της περιοχής.

«Αναζητούμε πόσες πετρελαιοπηγές υπάρχουν στο Ντιγιαρμπακίρ. Η αυτοδιοίκηση πρέπει να πάρει το μερίδιό της από τις τοπικές οικονομικές και ενεργειακές πηγές. Από το 2007 το BDP έχει καταρτίσει σχέδιο για δημοκρατική αυτονομία των τοπικών κοινωνιών, με τη δημιουργία καντονιών», δήλωσε η Κισάνακ στο τηλεοπτικό δίκτυο «Al Jazeera Turk».

Φυσικά δεν άργησαν να έρθουν και οι αντιδράσεις από τη μεριά του επίσημου κράτους και συγκεκριμένα από τον υπουργό Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ, ο οποίος τόνισε πως «η Τουρκία είναι ενιαία με το φυσικό πλούτο της. Δεν μπορεί να υπάρχουν η Δύση και η Ανατολή. Ό,τι κερδίζουμε το βάζουμε σε κοινό λογαριασμό και το μοιραζόμαστε». Ο τούρκος υπουργός πρόσθεσε πως «τα έσοδα της Τουρκίας είναι ενιαία, όπως τα τουριστικά έσοδα στην Αττάλεια, τα εμπορικά στον Μαρμαρά… Δεν πρέπει να στέλνουμε περίεργα μηνύματα».

Η αλήθεια είναι πως το ενεργειακό ζήτημα λειτουργεί καθαρά προσχηματικά για λογαριασμό των Κούρδων. Σκοπός τους είναι να περάσουν στη νοοτροπία, τόσο των κατοίκων της περιοχής, όσο και της υπόλοιπης Τουρκίας, οτι πολύ σύντομα η νοτιοανατολική περιοχή της χώρας, σε ένα μέρος που το 70% κατοικείται από Κούρδους, θα διοικείται αυτόνομα.

Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές το το κουρδικό κόμμα BDP κέρδισε δήμους 11 πόλεων της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Τουρκίας, με ποσοστά που κυμαίνονταν από 55% έως και 85%, ενώ το συνολικό εθνικό τους ποσοστό έφτασε στο 6,5%! Το κυβερνών  κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ταγίπ Ερντογάν (AKP) έλαβε το 45% των ψήφων στην επικράτεια και μια πιθανή στήριξή του στις επόμενες από τους Κούρδους, θα του εξασφάλιζαν αυτοδυναμία από την πρώτη κιόλας Κυριακή των εκλογών. Θα μπορούσε να υπάρξει άραγε μια τέτοιου τύπου «συμφωνία» μεταξύ δύο άσπονδων πλευρών; Kαι αν ναι, ποια θα είναι τα ανταλλάγματα;

Στην Άγκυρα επικρατεί έντονος προβληματισμός για τη δράση των Κούρδων και όχι μόνο εντός του τουρκικού εδάφους. Το βόρειο Ιράκ είναι αυτόνομη περιοχή και οι Κούρδοι έχουν δική τους διοίκηση, απολαμβάνοντας τα έσοδα από τα πετρέλαια της Μοσούλης και του Κιρκούκ, γεγονός που έχει οδηγήσει την περιοχή σε ραγδαία ανάπτυξη.

Παράλληλα, στη βόρεια Συρία, στα σύνορα με την Τουρκία, οι Κούρδοι έχουν κηρύξει την ίδρυση προσωρινού Κοινοβουλίου και βρίσκονται ένα βήμα πριν από την ανακήρυξη της αυτονομίας τους. Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών είχε απειλήσει πως θα λάβει όλα τα μέτρα που απαιτούνται σε περίπτωση που οι Κούρδοι κηρύξουν την αυτονομία τους. Η Άγκυρα φοβάται ότι είναι θέμα χρόνου η δημιουργία τριών αυτόνομων περιοχών στο Ιράκ, στη Συρία και την Τουρκία, που de facto θα οδηγήσει στη δημιουργία του Κουρδιστάν. Από την άλλη, οι Κούρδοι θεωρούν πως έχουν μία «μητέρα πατρίδα», η οποία είναι η αυτόνομη περιοχή στο Βόρειο Ιράκ.

Το τουρκικό κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (MHP) από την αρχή των διαπραγματεύσεων με το φυσικό ηγέτη των Κούρδων, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, είχε προειδοποιήσει τους τούρκους ψηφοφόρους πως ο Ερντογάν για ψηφοθηρικούς λόγους προσπαθεί να προσεγγίσει τους Κούρδους και να διαπραγματευτεί με το ΡΚΚ. Μπορεί οι διαπραγματεύσεις με το ΡΚΚ και τον Οτζαλάν να έχουν «παγώσει» τους τελευταίους μήνες, εντούτοις συνεχίζεται η εκεχειρία που έχει κηρυχθεί πριν από περίπου ένα χρόνο.

Σημαντική εξέλιξη θεωρείται επίσης η ίδρυση Συνδέσμου Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών από την Ανατολική και Νοτιο-ανατολική Τουρκία. Οι ιδρυτές του κατέθεσαν στη Νομαρχία του Ντιγιαρμπακίρ τη σχετική αίτηση, η οποία έγινε αποδεκτή. Ο νέος φορέας ονομάζεται Σύνδεσμος Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών του Κουρδιστάν.
Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.gr

Τουρκία: Τοπικές εκλογές, διελκυστίνδα και Κούρδοι - του Θόδωρου Μπατρακούλη

Τουρκία: Τοπικές εκλογές, διελκυστίνδα και Κούρδοι

*

         Με αφετηρία το 2003 ξετυλίχθηκαν στην Τουρκία διάφορα επεισόδια μιας διελκυστίνδας ανάμεσα στo στρατό και τις παραδοσιακές κεμαλιστικές δυνάμεις αφενός και το κυβερνών από το Νοέμβριο του 2002 - θεωρούμενο ως «ήπιο ισλαμιστικό» - Kόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (Αdalet ve Kalkιnma Partisi, ΑKP) του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αφετέρου. Στην εσωτερική αντιπαράθεση φατριών της ελίτ στην Τουρκία, τα τελευταία χρόνια ο Ερντογάν είχε πετύχει να καταφέρει σοβαρότατα πλήγματα στο κεμαλιστικό στρατιωτικό-γραφειοκρατικό κατεστημένο. Εκτός των άλλων, αποδυνάμωσε πολιτικά τις ΤΕΔ με μαζικές συλλήψεις, καταδίκες και αποστρατείες στρατηγών και άλλων αξιωματικών. Ο καθηγητής Ηλίας Κουσκουβέλης επισήμαινε (σε άρθρο του) ότι ήταν αναμφισβήτητο ότι η πολιτική έκφραση του κεμαλισμού είχε ηττηθεί εκλογικά και πολιτικά επανειλημμένως, αφού κανένας από τους ηγέτες της δεν έχει το πολιτικό χάρισμα, ούτε μπορεί να αντιτάξει μία διαφορετική, αντίπαλη πολιτική ατζέντα σε εκείνη του Ερντογάν. Και από τα γεγονότα της πλατείας Ταξίμ ο κεμαλισμός φαινόταν να είναι μάλλον απών, ασχέτως αν επιχείρησε να δρέψει κάποια οφέλη. Αφετέρου, ο Ερντογάν δεν εγκατέλειψε τα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα. Επιδίωκε την ανάπτυξη βαλιστικών πυραύλων, την ανάπτυξη μεγάλων ναυτικών μονάδων επιφανείας και, ασφαλώς δύσκολα κρύβει τις πυρηνικές επιδιώξεις της Τουρκίας [1].

        Άλλον άξονα της πολιτικής του Ερντογάν αποτελούσε η μετατροπή του κράτους από κοσμικό σε ισλαμικό. Αναφέρθηκαν παραπάνω η αντιπαράθεση για την υπόθεση της μαντήλας, καθώς και οι στενές σχέσεις του Ερντογάν με τον Φετουλάχ Γκιουλέν (οι οποίες πιο πρόσφατα έγιναν δυσκολότερες). Τελευταία ο Ερντογάν άρχισε να εφαρμόζει μια κοινωνική ισλαμική ημερήσια διάταξη με απαγορεύσεις που αφορούσαν τους ασπασμούς των νέων δημοσίως, τα αντισυλληπτικά, την κατανάλωση οινοπνεύματος, καθώς και με μια απαξίωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και επιβολή περιορισμών στη λειτουργία τους. Εξάλλου, αφιέρωσε την τρίτη γέφυρα που ετοιμαζόταν να κατασκευαστεί στον Βόσπορο στον σουλτάνο Σελίμ Α΄ (στον θρόνο το διάστημα 1512-1520), τον επιλεγόμενο Γιαβούζ (ο Σκληρός). Ετσι δυσαρεστούσε τους Αλεβίτες, τους ομοιδεάτες προγόνους των οποίων ο Σελίμ είχε βάναυσα καταδιώξει (νικώντας τον σάχη Ισμαήλ, στη μάχη του Τσαλντιράν τον Αύγουστο του 1514, και καταστέλλοντας τις κινητοποιήσεις των Κιζιλμπάσηδων)[2]. Οι Αλεβίτες ανήκουν στην σιιτική παράδοση και ζούν κυρίως στην Κεντρική και Ανατολική Μικρά Ασία[3]. Οι Αλεβί, εκτός των άλλων, δεν ήταν ευμενείς στις επιδιώξεις αποκαθήλωσης του Αλαουίτη Άσαντ στη Συρία. Επιπλέον, ο Ερντογάν κατηγορείτο από αντιπάλους του ότι αποκάλεσε μεθύστακες δύο εξαιρετικά σημαντικές προσωπικότητες για ένα μεγάλο μέρος των
κατοίκων της Τουρκίας, τον Μουσταφά Κεμάλ και τον Ισμέτ Ινονού. Όσο για τα
δικαιώματα προς τους Κούρδους και την εκεχειρία, τα πρώτα παρέμεναν στα χαρτιά και η δεύτερη ήταν εύθραυστη.

        Από το Μάιο του 2013, είχαν εκδηλωθεί οι πρωτόγνωρες για τη χώρα διαδηλώσεις σε μεγάλες πόλεις, με αφετηρία διαμαρτυρίες ακτιβιστών στο πάρκο Γκεζί της πλατείας Ταξίμ. Μεγάλη πηγή ανησυχιών για το καθεστώς Ερντογάν συνιστούσαν οι εξελίξεις στη Συρία. Η κατάσταση επιδεινώθηκε για την Άγκυρα μετά τις ισραηλινές επιθέσεις εναντίον δυνάμεων της Χεζμπολάχ στο συριακό έδαφος. Η λιβανική σιιτική οργάνωση είχε συμμαχήσει με τον Ασαντ. Αυτό ουσιαστικά καταδείκνυε τον δεσμό του καθεστώτος με εκείνο της Τεχεράνης. Οι Ισραηλινοί ουσιαστικά δήλωσαν παρουσία και έστειλαν μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Το χειρότερο όμως για την Τουρκία ήταν αυτή καθεαυτή η εξέλιξη του εμφυλίου πολέμου. Στις αρχές Μαίου του 2013 κατά τα φαινόμενα οι δυνάμεις του συριακού στρατού υπερίσχυαν σε σειρά συγκρούσεων και ωθούσαν τους αντάρτες σε υποχώρηση προς την Τουρκία, κάτι που δημιουργούσε εκρηκτικό περιβάλλον γι’αυτήν. Τα γεγονότα των αρχών Μαίου ήταν ενδεικτικά της μεγάλης περιπλοκής που απειλούσε την Τουρκία και αποτέλεσαν καταλύτη για τις διαδηλώσεις και την κοινωνική αναταραχή του καλοκαιριού του 2013. Ιδιαίτερα η εκκολαπτόμενη αυτονόμηση των παραμεθόριων με την Τουρκία κουρδικών περιοχών της Συρίας. Η Αγκυρα είχε δώσει πλήρη υποστήριξη στην αντιπολίτευση προς τον Ασαντ, στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό αλλά και στην Αλ Νούσρα, «θυγατρική» της Αλ Κάιντα στη Συρία. Αποσκοπούσε στη συντριβή του Κόμματος της Δημοκρατικής Ενωσης, το ισχυρότερο κουρδικό κίνημα της Συρίας (αποκαλείται και «PKK της Συρίας»).

        Εξάλλου, εκδηλώθηκε ανοιχτή αντίθεση του Ερντογάν με το κίνημα «Φετουλάχ Γκιουλέν», του έκπτωτου ιμάμη το ονοματεπώνυμό του οποίου έφερε η οργάνωση που ήταν στα τουρκικά γνωστή συνήθως ως Φετουλλάχ Γκιουλέν τζεμάατι ή Φετουλλάχ Γκιουλέν χιζμετί. Η οργάνωση αυτή επωφελήθηκε από την οικονομική «παγκοσμιοποίηση» σε μια προσπάθεια μετασχηματισμού των περιγραμμάτων της κοινωνικής ηγεμονίας στην Τουρκία. Παράλληλα εξελίχθηκε σε τεράστιο παγκοσμίων διαστάσεων δίκτυο εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και κοινωνικών παροχών. Τους τελευταίους μήνες η κατάσταση στην Τουρκία - σύμφωνα με τα δυτικά ειδησεογραφικά πρακτορεία - δεν ήταν η καλύτερη. Ο Ερντογάν εμφανιζόταν να βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Το Αμερικανικό κράτος φερόταν να έχει κάνει μυστική συμφωνία με τον Γκιουλέν, που μέχρι πρόσφατα ήταν κόκκινο πανί για το Αμερικανικό IRS λόγω της υψηλής φοροδιαφυγής που εντόπισαν οι αμερικανικές αρχές στα διάσπαρτα στην Αμερικανική επικράτεια σχολεία του. Ο «έγκλειστος» και φρουρούμενος Γκιουλέν φερόταν ότι «έδωσε» πληροφορίες στις Αμερικανικές αρχές (FBI, CIA& NSA) για το άλλοτε πνευματικό του τέκνο, τον Ερντογάν, ως «αντάλλαγμα» της πολλών εκατομμυρίων δολαρίων φοροδιαφυγής που είχαν εντοπίσει στις ΗΠΑ οι αρχές στις επιχειρήσεις συμφερόντων Γκιουλέν. Ενδεικτικά ήταν τα αλλεπάλληλα αμερικανικά δημοσιεύματα γι’αυτόν.  

        Οι τοπικές εκλογές της 30ής Μαρτίου έγιναν σε κλίμα έντασης. Λίγες μέρες νωρίτερα η κυβέρνηση είχε αποφασίσει να μπλοκάρει το YouTube μετά την εμφάνιση σε ιστοσελίδα διαρροής για μια σύσκεψη, όπου ανώτατοι αξιωματούχοι συζήτησαν πιθανή στρατιωτική εισβολή στη Συρία. Είχε προηγηθεί απαγόρευση της πρόσβασης στο Τουίτερ για να περιοριστούν διαρροές για την υπόθεση διαφθοράς στην οποία εμπλέκονταν κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ακόμα και ο γιός του πρωθυπουργού. Την ημέρα των εκλογών, σε βίαια επεισόδια σημειώθηκαν οκτώ θάνατοι. Αναφέρθηκαν έξι νεκροί και τέσσερις τραυματισμοί στο χωριό Γιουβατζίκ της επαρχίας Σανλίουρφα. Στο Χατάυ συγκρούστηκαν αντίπαλες οικογένειες που υποστήριζαν αντίστοιχους υποψηφίους με δύο νεκρούς και εννέα τραυματίες. Το Χατάυ (γνωστό και ως σαντζάκι της Αλεξανδρέτας) είναι περιοχή όπου κατοικούν πολλοί Αραβες και παραμεθόρια με τη Συρία. Περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν δικαίωμα ψήφου. Τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Μαρτίου, είχαν αναφερθεί 1.418 καταγγελίες για εκλογική νοθεία. Διακοπές ρεύματος κατά την καταμέτρηση σε πολλές επαρχίες (41 πόλεις)[4], και η ανακοίνωση αρκετά διαφορετικών αποτελεσμάτων από πρακτορεία ειδήσεων, προκάλεσαν νέα διαμάχη. Κατατέθηκαν αρκετές ενστάσεις με αποτέλεσμα να ξαναγίνει νέα καταμέτρηση σε αρκετές πόλεις.

         Σύμφωνα με τουρκική ιστοσελίδα (www.yerelsecim.com/), τo κυβερνών Kόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν εμφανιζόταν να πετυχαίνει ακόμα μια σημαντική νίκη. Το ισλαμιστικό κόμμα κέρδιζε τον έλεγχο 50 Δήμων σε έδρες Νομών (ίλ μερκέζ) και 550 Δήμους σε έδρες επαρχιών (ίλτσε). Τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης υπολείπονταν σημαντικά και σε ποσοστό ψήφων και σε Δήμους που κέρδιζαν. To Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Kόμμα (Cumhuriyet Halk Partisi, CHP) του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου - το «σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης» κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης - κέρδιζε 13 Δήμους σε έδρες Νομών και 160 Δήμους σε έδρες επαρχιών. Το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (Μiliyetçi Ηareket Partisi) του Μπαχτσελί κέρδιζε 8 Δήμους σε έδρες Νομών και 107 Δήμους σε έδρες επαρχιών (ilçe). Το Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας (Βarış ve Demokrasi Partisi) - που απηχεί τις θέσεις του εθνικού κουρδικού κινήματος - κέρδιζε 9 Δήμους σε έδρες Νομών και 67 Δήμους σε έδρες επαρχιών. Το κουρδικό κόμμα κέρδιζε σχετική πλειοψηφία στους Νομούς Ντιγιαρμπακίρ, Τούντζελι, Μπατμάν, Μπιτλίς, Σιίρτ, Βάν, Σιρνάκ. Το νεοσύστατο αριστερής κατεύθυνσης κόμμα, το Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, είχε συμμαχήσει με το Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας.
       Από μια πρώτη ανάγνωση των επίσημων αποτελεσμάτων φαινόταν ότι ο Ερντογάν και το κόμμα του άντεχαν στην ποικιλότροπη αντιπαράθεση. Το ΑΚΡ πέτυχε πρωτιά ξεπερνώντας το 45% στο σύνολο της επικράτειας. Αμφίρροπη ήταν η μάχη στην Κωνσταντινούπολη και στην Αγκυρα, όπου τελικά επικράτησαν στο νήμα οι υποψήφιοι του κυβερνώντος κόμματος[5]. Στη Σμύρνη - τρίτη πολυπληθέστερη πόλη της χώρας - εκλέχθηκε ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης (CHP). Οι εκλογές αυτές και τα αποτελέσματα ήταν σημαντικός σταθμός στις εξελίξεις στην Τουρκία, αφού ετοιμάζονται για τις εκλογές Προέδρου της Δημοκρατίας του Αυγούστου 2014, τις πρώτες, μετά τη συνταγματική αναθεώρηση, με απευθείας εκλογή από τους πολίτες και με ενισχυμένες τις προεδρικές εξουσίες. Αραγε, ποιές εξελίξεις εγκυμονούσαν οι επόμενοι μήνες;

---

[1]Ηλίας Κουσκουβέλης, «Η αλαζονεία ενός ισλαμιστή», 04.06.2013, http://www. real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=238354&catID=11 

[2] Πρβλ. Χαλίλ Ιναλτζίκ, Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, Η κλασική εποχή, 1300-1600, Αθήνα: Αλεξάνδρεια, 1995, σ. 64-65.

[3] Για μια εξέταση του τουρκικού Αλεβισμού βλ. Mehmet Eroz, «Türkiye’de Alevilik Bektasilik» (Ο Aλεβισμός και ο Μπεκτασισμός στην Τουρκία), Κωνσταντινούπολη, 1977. David Shankland, Alevis in Turkey: The Emegence of a Secular Islamic Tradition, London: Taylor & Francis, Σεπτέμβριος 2003.

[4] Ο υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ δήλωσε ότι μια γάτα μπήκε σε υποσταθμό ηλεκτρικού ρεύματος και προκλήθηκε βραχυκύκλωμα.

[5] Το ΡΛΚ κατέθεσε ενστάσεις για τα αποτελέσματα που αφορούσαν τους Δήμους της Αγκυρας, της Αντιόχειας, της Γιάλοβα και της Αττάλειας. Ειδικά η περίπτωση της Αγκυρας ήταν ιδιαίτερα σημαντική, αφού πρόκειται για τη δεύτερη πολυπληθέστερη πόλη της χώρας. Το ΡΛΚ ισχυριζόταν ότι χάθηκαν 30.000 ψήφοι του.

Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης

Δρ Γεωπολιτικής, Νομικός

http://theodorosbatrakoulis.blogspot.com

theobatrak@gmail.com