Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας. Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ενωσης και Προόδου 1913-1918

4 Νοεμβρίου 2014 

Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας

Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ενωσης και Προόδου 1913-1918
 Εκδοση του βιβλίου από το Νέο Κύκλο Κωνσταντινουπολιτώνσε ελληνική μετάφραση
Περίληψη του Βιβλίου
Αρχικά ο συγγραφέας κάνει μια βαθύτατη ανάλυση της ψυχογραφίας των στελεχών του Σωματείου Ένωσης και Πρόοδος (ΣΕΠ), γνωστών ως Νεοτούρκων, που υπήρξαν οι σχεδιαστές και εκτελεστές των γενοκτονιών των Χριστιανικών Λαών της Ανατολής την περίοδο 1913-1922.
Η προέλευση των ιδρυτών του ΣΕΠ αναλύεται στο κλίμα της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο ρόλος της Γερμανικής μιλιταριστικής ιδεολογίας αλλά και των ιδεολογικών ρευμάτων προερχόμενων από την Δύση, όπως του θετικισμού και κοινωνικού Δαρβινισμού (ρατσισμού), διαπιστώνεται με ιστορικά τεκμήρια. Αναλύονται στο εισαγωγικό κεφάλαιο η πορεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1900-1908 και η διαμόρφωση της ιδεολογίας των στελεχών των Νεοτούρκων. Διατυπώνεται με τεκμήρια η άποψη ότι η ηγεσία του Σωματείου – Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου ήταν να περιοριστεί το μελλοντικό Τουρκικό κράτος στην χερσόνησο της Μικράς Ασίας-Ανατολής πράγμα που είχε πιστέψει και ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’. Συνέπεια της στρατηγικής αυτής είναι ότι το Σωματείο Ένωσης και Προόδου υπέθαλψε την ήττα των Οθωμανικών δυνάμεων στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο.
Στο δεύτερο τμήμα του βιβλίου αναλύεται με εξαντλητική λεπτομέρεια η επιχείρηση τουρκοποίησης της Μικράς Ασίας με τη βία, πογκρόμ και μετακινήσεις πληθυσμών. Κύρια πηγή της ανάλυσης είναι τα Οθωμανικά και Γαλλικά κρατικά αρχεία. Αρχικά οι στόχοι είναι οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης και της Δυτικής Μικράς Ασίας, που στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 1914 είναι στόχοι εκτεταμένων βιαιοτήτων από μηχανισμούς του κράτους και παρακράτους. Στόχος είναι η εκκαθάριση των παραλιών από Έλληνες.
Οι πρώτοι διωγμοί κατά των Ελλήνων είναι να εκδιωχθούν προς την Ελλάδα για να υπάρξει η αντίστροφη ροή μουσουλμάνων από τα πρώην εδάφη της Τουρκίας. Στη συνέχεια επιδιώκεται η «φυλάκιση» των ελλήνων εντός της ηπειρωτικής χώρας και αρχίζουν οι εκτοπίσεις. Σημαντικά στοιχεία αποκαλύπτονται από την συστηματική προσπάθεια μετακίνησης Αλβανών, Βοσνίων και Κιρκασιών από τα Βαλκάνια σε διάφορα σημεία της Μικράς Ασίας σε περιοχές που είναι κατοικημένες από Τούρκους σε ποσοστό κάτω από 5% ώστε να τουρκοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια δίδεται μια εκτενέστατη ανάλυση για τον εκτοπισμό των Αρμενικών πληθυσμών με κρυστάλλινη διαύγεια. Δίνονται όλες οι λεπτομέρειες των συμβάντων στις αρμενικές ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές της Κιλικίας, Βαν και Ερζερούμ. Η επιλογή της περιοχής Ντερ Ζορ για τον μαζικό εκτοπισμό των Αρμενίων έχει γίνει μετά από μελέτη που είχε συνταχθεί το 1910. Οι συνθήκες των εκτοπισμών παρουσιάζονται με ακρίβεια. Οι συνέπειες του Ρωσοτουρκικού πολέμου είναι ουσιαστικές και διερευνώνται σε βάθος. Τα στοιχεία που δίνονται για τους εκτοπισμούς των Ελλήνων και Αρμενίων στηρίζονται σε στατιστικούς πίνακες και χάρτες. Ο συγγραφέας έχει αναλύσει μέχρι κόμματος τα κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα της Οθωμανικής Διοίκησης και ειδικότερα του Ταλαάτ. Στη συνέχεια ο Δρ. Ντουντάρ ασχολείται με την ίδια επιστημονική ακρίβεια με τις εκτοπίσεις των Αράβων, Ασσυρίων, Χαλδαίων, Εβραίων της Παλαιστίνης, Κούρδων, Λαζών, Γεωργιανών και Κιρκάσιων. Όταν διαβάζει κανείς το βιβλίο έχει την αίσθηση ότι εξελίσσεται ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας με εξαιρετική πολυπλοκότητα, αλλά καταλαμβάνεται ο αναγνώστης από τρόμο όταν σκεφθεί τα γεγονότα αφορούν εκατομμύρια ανθρώπινων ψυχών συμπεριλαμβανομένων ακόμα και Τούρκων. Η παρουσίαση της βιαίας εκτόπισης του 50% του πληθυσμού των 100.000 Εβραίων της Παλαιστίνης έχει γίνει σε διαδοχικά στάδια από το Τζεμάλ. Οι αρχικές καλές σχέσεις του Σιωνιστικού κινήματος με το Σωματείο Ένωσης και Προόδου δεν εμποδίζουν τους διωγμούς των Εβραίων. Η τύχη των Κούρδων καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ρατσιστικές απόψεις του Ζιγιά Γκοκάλπ του θεωρητικού καθοδηγητή των Νεοτούρκων και «αρχιτέκτονα» του εθνικιστικού κράτους της Τουρκίας. Ο συγγραφέας ονομάζει την όλη διαδικασία «Μηχανική των Εθνών-Ethnic Engineering».
Στον επίλογο του βιβλίου ο Δρ.Ντουντάρ αναλύει το θεωρητικό υπόβαθρο των γεγονότων. Παρουσιάζει με απτό τρόπο την επίδραση του θετικισμού, με παραμορφωμένο τρόπο στην ηγεσία των Ενωτικών. Φθάνει στο βαθμό να πει ο συγγραφέας ότι ο Ταλαάτ έβλεπε τις ενέργειες στα πλαίσια της διεργασίας της Μηχανικής Εθνών ως απλές αριθμητικές πράξεις που αφορά όμως εκατοντάδες χιλιάδες ανθρωπίνων ζωών.
Εκδότες: Greekworks.com, Pressious Arvantidis και Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών
Για πληροφορίες απόκτησης στείλτε email: neoscyclosbiblia@gmail.com και θα ενημερωθείτε άμεσα.
Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014-ΩΡΑ 18.00 –
ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.

Ολάντ: Δημοψήφισμα στη Γαλλία για τυχόν ένταξη της Τουρκίας στην Ε. Ε.

Ολάντ: Δημοψήφισμα στη Γαλλία για τυχόν ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.

• Τρίτη, Ιαν 28 2014

Διαβεβαιώσεις πως το ενδεχόμενο ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εγκριθεί με δημοψήφισμα στη Γαλλία έδωσε τη Δευτέρα ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί στη γείτονα χώρα, καλώντας μάλιστα την Άγκυρα να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων.
«Δε χρειάζεται να προσθέσω ότι ο γαλλικός λαός θα ερωτηθεί οπωσδήποτε», δήλωσε ο κ. Ολάντ από την Άγκυρα στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον τούρκο ομόλογό του Αμπντουλάχ Γκιούλ.
Ο κ. Γκιουλ από την πλευρά του απάντησε ότι αναμένει ότι η Γαλλία δεν θα φέρει «πολιτικά εμπόδια» στη διαδικασία εισόδου της Τουρκίας στην Ε.Ε.
Οι δηλώσεις του κ. Ολάντ έρχεται λίγες ημέρες μετά την επίσημη επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταξύ Βρυξελλών και Άγκυρας, αφότου τον Οκτώβριο η Ε.Ε. αποφάσισε να «ξεπαγώσει» ένα εκ των 35 κεφαλαίων που απαιτούνται για είσοδο στους κόλπους της ενωμένης Ευρώπης.
Παράλληλα, ο γάλλος πρόεδρος απηύθυνε κάλεσμα στην Τουρκία να προχωρήσει στην «αποκατάσταση της μνήμης» όσον αφορά τις σφαγές εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915.
«Η αποκατάσταση της μνήμης είναι πάντα επώδυνη, όμως πρέπει να γίνει», εκτίμησε ο κ. Ολάντ.
Όταν μάλιστα ερωτήθηκε για το ενδεχόμενο να ψηφιστεί νόμος στη Γαλλία που να ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων, ο κ. Ολάντ διαβεβαίωσε ότι η χώρα του «θα κάνει το σωστό και τίποτα άλλο».
«Δεν πρέπει να αναγκάζουμε τις επόμενες γενιές να ξαναζούν τα βάσανα που πέρασαν οι άνθρωποι 100 χρόνια πριν», απάντησε ο κ. Γκιούλ, ενώ πρόσθεσε ότι «πρέπει να αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς».
Η Τουρκία αναγνωρίζει τη «σφαγή» πολλών εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων το 1915-16 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όμως απορρίπτει τον όρο γενοκτονία.

Πηγή : skai.gr

ΠΩΣ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΕΛΛΑΔΑ & ΚΥΠΡΟ - του Σάββα Καλεντερίδη

ΠΩΣ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΕΛΛΑΔΑ & ΚΥΠΡΟ

29.4.13 GBAL

του Σάββα Καλεντερίδη*

Έχουμε κάνει αρκετές αναφορές στα τεκταινόμενα και στις εξελίξεις στην Τουρκία και στο Κουρδικό, γιατί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν την Κύπρο και την Ελλάδα, άρα τα εθνικά μας συμφέροντα. Αυτό, για να διαλυθούν ορισμένες απορίες, για τη συχνότητα των αναφορών μας στα συγκεκριμένα ζητήματα, γίνεται γιατί οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να έχουν πλήρη, έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση για κάθε τι που επηρεάζει τη στάση της Άγκυρας απέναντι σε Λευκωσία και Αθήνα, για κάθε τι που μπορεί να επηρεάσει τα επιθετικά σχέδια και την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα!
Αναφερθήκαμε στη διαφαινόμενη αλλαγή στάσης του τουρκικού κράτους απέναντι στο ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, αφού για πρώτη φορά ομάδες χιλιάδων πολιτών διαδήλωσαν και τίμησαν τους νεκρούς της Γενοκτονίας, σε διάφορες πόλεις, με πιο πολυάριθμη και με ιδιαίτερους συμβολισμούς την εκδήλωση που έγινε στα Τιγρανακέρτα, ή Άμιδα των Ελλήνων...

Μιλάμε για διαφαινόμενη αλλαγή στάσης της Άγκυρας απέναντι σ’ αυτό το τεράστιας σημασίας ζήτημα, γιατί η αποδοχή από πλευράς των αρχών αυτών των εκδηλώσεων -τη στιγμή που μέχρι πριν λίγα χρόνια οποιαδήποτε αναφορά στο θέμα της Γενοκτονίας ενεργοποιούσε τους εισαγγελείς, που έστελναν στο εδώλιο του κατηγορουμένου τους «παραβάτες»- θα μπορούσε να εκληφθεί και ως μια ντε φάκτο αναγνώρισή της!

Όσον αφορά τον ιδιαίτερο και μάλιστα διπλό συμβολισμό που έχει η εκδήλωση στο Ντιγιαρμπακίρ, να υπογραμμίσουμε ότι οι Κούρδοι, που έχουν αποδεχτεί ότι κάποιες κουρδικές φατρίες συμμετείχαν σε εγκλήματα εναντίον των Ασσυρίων και των Αρμενίων, γίνονται πρωτοπόροι σ’ αυτόν τον αγώνα, σε μια στιγμή που «παγώνει» ο ένοπλος αγώνας τους, στα πλαίσια της συμφωνίας που φέρεται να έχει επιτευχθεί μεταξύ Ερντογάν-Οτζαλάν, για πολιτική επίλυση του Κουρδικού.
Ο ίδιος ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, που έχει μπει στον κατάλογο που δημοσίευσε το περιοδικό ΤΙΜΕ με τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους του πλανήτη για το 2013, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν για πιθανή βράβευσή του με το Νόμπελ Ειρήνης σε περίπτωση επιτυχίας του εγχειρήματος, έχει δηλώσει πρόσφατα, ότι όπως ο αγώνας που έδωσε τα τελευταία 40 χρόνια δεν αφορούσε μόνο τους Κούρδους, έτσι και η ειρήνη που επιδιώκει να πετύχει με την κατάπαυση του πυρός, την απόσυρση των ανταρτών από τα εδάφη της τουρκικής επικράτειας και την αναθεώρηση του τουρκικού συντάγματος, αφορά όλους τους λαούς που υπέφεραν από τις πολιτικές του τουρκικού κράτους, όπως είναι οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, οι Λαζοί, οι Τσερκέζοι, οι Άραβες, οι Γεζιντί, οι Αλεβίτες και άλλοι!

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι ίσως η κυριότερη αιτία που υποχρέωσε τον Ερντογάν και τον Οτζαλάν να αλλάξουν στάση και να ακολουθήσουν το δρόμο των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη κοινά αποδεκτής λύσης, είναι το γεγονός ότι η πολιτική της υπερδύναμης έχει δημιουργήσει ασφυκτικές συνθήκες που κατέστησαν επιβεβλημένη την αλλαγή της στάσης τους, και εννοούμε το θέμα της εκμετάλλευσης, ασφαλούς μεταφοράς και διοχέτευσης των υδρογονανθράκων του Κιρκούκ αλλά και της σπαρασσόμενης Συρίας στις διεθνείς αγορές, μέσω αγωγών που -προς το παρόν- διέρχονται από την Τουρκία.

Όμως, εκτός από το ζήτημα της εκμετάλλευσης και της μεταφοράς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, που κι αυτά έχουν σοβαρό ελληνικό ενδιαφέρον, αυτό που πρέπει να απασχολήσει τα ελληνικά πολιτικά και στρατηγικά μυαλά (sic) είναι το τι στην πραγματικότητα συνιστά η αλλαγή στάσης της μιας και της άλλης πλευράς για μια σειρά από ζητήματα, πέραν του κυρίαρχου, που είναι το Κουρδικό! Εκτός από τη συμμετοχή των Κούρδων και των στελεχών του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος στις εκδηλώσεις για την αναγνώριση της Γενοκτονίας μέσα στην Τουρκία, τις οποίες, επαναλαμβάνουμε, δεν έσπευσε να απαγορεύσει το τουρκικό κράτος, θα έχει τεράστια σημασία να δούμε σε ποιο βαθμό θα καταφέρουν οι Κούρδοι να κερδίσουν τη συμπάθεια και τη συστράτευση στον αγώνα για την απόκτηση και προάσπιση δικαιωμάτων των λοιπών εθνικών και θρησκευτικών ομάδων, κυρίως εκείνων που μέχρι τώρα όχι μόνο δεν ενδιαφέρονταν για τα δικαιώματά τους, αλλά αποτέλεσαν τη «δύναμη κρούσης» του τουρκικού κράτους εναντίον Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Αλεβιτών, Γεζιντί, και τις τελευταίες δεκαετίες εναντίον των Κούρδων!

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω εξελίξεων, είναι περισσότερο από προφανές ότι από τη μια πλευρά το κεμαλικό κράτος καταρρέει και από την άλλη η μέχρι χθες τρομοκρατική οργάνωση του ΡΚΚ γίνεται ένα νόμιμο κίνημα εκδημοκρατισμού της Τουρκίας και απελευθέρωσης των Κούρδων, και ο καιρός θα δείξει αν καταφέρει να εγκολπώσει και τις άλλες εθνικές, εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες, ασχέτως αν αυτές μέχρι χθες ήταν καταπιέζων ή καταπιεζόμενος, θύτης ή θύμα. Προς στιγμήν, το κίνημα αυτό είναι κοντά στον αγώνα των Αρμενίων για δικαίωση. Αν υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που έχουν συγκρατήσει ότι στις εξαγγελίες των Κούρδων για δικαίωση και συστράτευση στον κοινό αγώνα δεν συμπεριλαμβάνονται οι Έλληνες, ας αναζητήσουν την απάντηση στο εγγύς παρελθόν των ελληνικών κυβερνήσεων, και εκείνης του Σημίτη, που παρέδωσε τον Άπο στους Τούρκους, και των επομένων, που δεν βρήκαν το θάρρος να ζητήσουν μια συγνώμη στον Κούρδο ηγέτη και στον κουρδικό λαό!


ΠΗΓΗ: ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ