Τι πραγματικά ζητά ο Πρόεδρος Ομπάμα από τους δανειστές και την Ελλάδα - του Μ. Ιγνατίου

Τι πραγματικά ζητά ο Πρόεδρος Ομπάμα από τους δανειστές και την Ελλάδα

ΣΧΟΛΙΟ: Τι πραγματικά ζητά ο Πρόεδρος Ομπάμα από τους δανειστές και την Ελλάδα

February 2, 2015 7:54 am

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η δήλωση του Προέδρου Μπάρακ Ομπάμα για την Ελλάδα και την κρίση χρέους, στο πλαίσιο συνέντευξής του στο CNN, έχει ιστορική σημασία. Και έγινε στην πιο δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας.

Εχει εκλεχθεί μία νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα, με συγκρουσιακή μάλιστα διάθεση, η οποία την ίδια στιγμή -έστω και αν δεν το παραδέχεται- γνωρίζει πως τα περιθώρια για τις διαπραγματεύσεις που επιδιώκει με αγωνία είναι στενά και αγγίζουν τα όρια του κινδύνου. Επίσης, η παγκόσμια κοινότητα αντιλαμβάνεται ευτυχώς, έστω και αργά, πως τα όρια μας, τα όρια των πολιτών έφτασαν στο κόκκινο. Ετσι απλά το λέω: δεν μπορούμε άλλο.

Ο Αμερικανός ηγέτης έκανε σήμερα επιλογή, η οποία δεν έχει τόσο σχέση με την Ελλάδα και το πρόβλημα της αυτό καθ’ αυτό, αλλά με τη Γερμανία. Εξηγώντας, για μία ακόμη φορά το σύνθημά του, «Ναι στην Ανάπτυξη, Οχι στη Λιτότητα» στόχευσε την Καγκελάριο Μέρκελ, η οποία έχει διαμετρικά αντίθετη άποψη. Πιστεύει στη λιτότητα και στην τιμωρία των λαών, και ειδικά του ελληνικού. Ας μην έχουμε αμφιβολία γι’ αυτό, διότι η συνέχιση για πέμπτη χρονιά αυτών των απαράδεκτων και αβάστακτων μέτρων, ξέφυγε από τον δήθεν στόχο της διόρθωσης της οικονομίας και κατάντησε συνεχιζόμενη τιμωρία, φτώχεια και εξαθλίωση.

Ο κ. Ομπάμα δεν συμφωνεί με την κ. Μέρκελ και τους βαρώνους των Βρυξελλών. Σε κάθε ευκαιρία υπογραμμίζει την αντίθεσή του και τη διαφωνία του και το πράττει τα πέντε τελευταία χρόνια. Από την ημέρα που τον επισκέφθηκε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, στις 9 Μαρτίου 2010, για να του μιλήσει για την …πράσινη ανάπτυξη(!!!) μέχρι σήμερα, έβγαλε η γλώσσα του μαλλιά. Είναι τόσο γνωστή η θέση του για τη λιτότητα και την ανάπτυξη, που βαρεθήκαμε να την αναμεταδίδουμε. Βεβαίως, η πρότασή του αυτή, την οποία έκανε πράξη στην Αμερική, συμπίπτει με τη θέση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Και αυτή η σύμπτωση απόψεων είναι μία πολύ ευχάριστη εξέλιξη.

Όμως, ο Αμερικανός ηγέτης έχει και άλλες θέσεις στην οικονομία, που ίσως να μην είναι αρεστές στη σημερινή ελληνική κυβέρνηση. Δεν συμφωνεί με τις κομματικές προσλήψεις, που ανατρέπουν τους προϋπολογισμούς, επιμένει στις μεταρρυθμίσεις και σε διορθωτικά μέτρα. Σίγουρα δεν του άρεσε ότι την επομένη των εκλογών έξι υπουργοί εξήγγειλαν προσλήψεις, και κατάργηση μνημονιακών νόμων. Για τον κ. Ομπάμα είναι απαραίτητη και σημαντική η δημοσιονομική πειθαρχία, και όπως είπε «οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες σε πολλές από αυτές τις χώρες». Η δημοσιονομική πειθαρχία απαγορεύει αυτό ακριβώς που έπραξαν οι έξι υπουργοί.

Μου προκάλεσε εντύπωση ότι επέλεξε να σχολιάσει την αδυναμία που δείχνει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός στην Ελλάδα, και πρέπει να δώσουμε όλοι σημασία σ’ αυτό. Για να θυμάται ο κ. Ομπάμα αυτή τη λεπτομέρεια, σημαίνει ότι στο Δελτίο Ενημέρωσης που λαμβάνει κάθε πρωί, και στο κεφάλαιο για την οικονομία, τονίζεται αυτή η αδυναμία. Ας μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία.

Αυτό που με φοβίζει πολύ, είναι η εμπειρία του παρελθόντος. Ο Αμερικανός Πρόεδρος, ο αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν και οι υπουργοί Οικονομικών και Εξωτερικών των ΗΠΑ, έκαναν πολλές παρεμβάσεις στην κ. Μέρκελ, τον κ. Σόιμπλε και τους υπόλοιπους μανδαρίνους των Βρυξελλών. Απέτυχαν παταγωδώς να τους μεταπείσουν και νομίζω πως στο μόνο σημείο που είχαν μία επιρροή ήταν στην απόφαση να μην εκδιωχθεί η Ελλάδα από το ευρώ. Ο κ. Μπάιντεν είχε πει στους ομογενείς φίλους του, ότι μέσα σε μία εβδομάδα μίλησε 21 φορές με την κ. Μέρκελ, τον κ. Σόιμπλε, τον κ. Μπαρόζο, και άλλους ηγέτες και αξιωματούχους χωρών της Ε.Ε… Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι εταίροι στην Ε.Ε. δίνουν τα δανεικά ενώ η Αμερική δεν έχει κάνει ούτε μία επένδυση. Αυτός που πληρώνει «δικαιούται να ομιλεί», αυτός που δεν πληρώνει μένει στα ευχολόγια και στις συμβουλές… Και εδώ έγκειται η αδυναμία της Αμερικής να πιέσει τους Ευρωπαίους.

Οι θέσεις του κ. Ομπάμα είναι εξαιρετικές για την Ελλάδα και το λαό μας. Μετά από χρόνια πολλά, ακούσαμε όχι μόνο λόγια συμπάθειας, αλλά και νοιώσαμε πως ο αρχηγός της υπερδύναμης νοιάζεται για τους Ελληνες πολίτες. Καταγράφω τα λόγια του:

• «Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να συνεχίσεις να ξεζουμίζεις χώρες που βρισκονται σε ύφεση. Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης, προκειμένου αυτές οι χώρες να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους, να μειώσουν κάποια από τα ελλείμματά τους».

• «Νομίζω ότι για να μπορέσει η Ελλάδα να γίνει ανταγωνιστική στην παγκόσμια αγορά, έπρεπε να δρομολογήσουν μια σειρά από αλλαγές. Είναι πολύ δύσκολο να γίνουν αυτές οι αλλαγές αν το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών έχει πέσει κατά 25%, αυτό δεν μπορεί να το αντέξει ούτε η ελληνική κοινωνία ούτε το πολιτικό σύστημα»

• «Αυτό που μας δίδαξε η αμερικανική εμπειρία, είναι ότι ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις τα ελλείμματα είναι να αποκαταστήσεις την δημοσιονομική σταθερότητα είναι να αναπτυχθείς και όταν έχεις μια οικονομία σε ελεύθερη πτώση πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης και όχι απλώς να γίνονται προσπάθειες πίεσης ενός πληθυσμού που δεινοπαθεί ολοένα και περισσότερο».

Ποιος από τους Ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους μας έδειξε έστω την ελάχιστη συμπάθεια. Οι μόνες λέξεις που ακούμε από τα στόματά τους είναι «λιτότητα» και «μέτρα». Εισπράττουμε συνέχεια εκβιασμούς και απειλές. Και πληρώνουμε τα λάθη, τα σκάνδαλα, και τις λαμογιές των πολιτικών, οι οποίοι δεν έχουν υποστεί την παραμικρή τιμωρία για την εξαθλίωση του λαού μας. Και γι’ αυτό φταίει και η Τρόικα.

Ο κ. Τσίπρας έχει αποκτήσει ένα σύμμαχο. Ναι, το πιστεύω ακράδαντα. Όμως, πρέπει να γνωρίζει ότι η αμερικανική πολιτική προσφέρει ένα «αποκούμπι», αλλά έχει απαιτήσεις… Και επίσης, δεν προσφέρει χρήματα αλλά υποστήριξη.

• Θα απορρίψει π.χ. άλλη ελληνική «ένσταση» σε ότι αφορά τις κυρώσεις στη Ρωσία. Ο Πρόεδρος Ομπάμα απαιτεί υποταγή των συμμάχων στο θέμα αυτό, διότι σχεδίασε τις κυρώσεις για να τιμωρήσει τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
• Δεν θα δεχθεί να «λοξοδρομήσει» η Ελλάδα στα θέματα διεθνούς και τοπικής τρομοκρατίας, διότι η Ουάσιγκτον έχει ψύχωση με το φαινόμενο. Ούτε του αρέσει ότι φτάνουν οι διαδηλώσεις μέχρι την αμερικανική Πρεσβεία…
• Δεν θα του αρέσει, π.χ., η αναγνώριση της Παλαιστίνης από την ελληνική κυβέρνηση. Και ας είναι απόλυτα δίκαιο το αίτημα, ο πόθος των Παλαιστινίων.
• Οι συμμαχίες των Αμερικανών δεν είναι ευκαιριακές. Είναι μόνιμες και έχουν τάσεις ηγεμονικές και πελατειακές. Είναι έτοιμος ο κ. Τσίπρας να «προσαρμοστεί» …αμερικανικά εάν επιτύχει η προσπάθεια του κ. Ομπάμα και αφαιρεθεί το σχοινί που πνίγει την Ελλλάδα;

Ο πρωθυπουργός πρέπει να γνωρίζει ότι το καλάθι των αμερικανικών απαιτήσεων και των «συμμαχικών υποχρεώσεων» είναι γεμάτο… Και όπως πάντα, δίνουν ένα και απαιτούν δέκα οι Αμερικανοί.

Αυτό δεν μειώνει καθόλου την ιστορικής σημασίας παρέμβαση του Αμερικανού ηγέτη για να τερματιστεί η λιτότητα και το δράμα του ελληνικού λαού… Ας μην φύγουμε, όμως, από τη σημασία της δήλωσης του κ. Ομπάμα, διότι στην Ελλάδα είμαστε έτοιμοι να κτυπάμε τις …καμπάνες και να στήνουμε αγάλματα: Ο Αμερικανός πρόεδρος ζητά μείωση της λιτότητας, ζητά ανάπτυξη άμεσα, αλλά και συνέχιση των μεταρρυθμίσεων. Ούτε το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει, ούτε την άθλια πολιτική των δανειστών. Αν καταφέρει να μεταπείσει την κ. Μέρκελ, αν μπορέσει να σταματήσει το δράμα του λαού μας, η Ελλάδα πρέπει να του χρωστά για πάντα ευγνωμοσύνη.

Οι επόμενες ημέρες είναι κρίσιμες και όσοι ασχολούνται με την οικονομία αναγκαστικά «κρέμονται» από τα χείλη της Γερμανίδας Καγκελαρίου…

President Barack Obama walks into the Oval Office after arriving on the White House South Lawn aboard Marine One (Official White House Photo By Chuck Kennedy)

Πηγή: mignatiou.com

Μετά την Κούβα, οι ΗΠΑ ετοιμάζουν άνοιγμα και στη Βενεζουέλα;

Μετά την Κούβα, οι ΗΠΑ ετοιμάζουν άνοιγμα και στη Βενεζουέλα;

Μετά την Κούβα, οι ΗΠΑ ετοιμάζουν άνοιγμα και στη Βενεζουέλα;

December 19, 2014 5:00 am Category: Washington, Αμερικη, Κοσμος, Προτεινομενα Leave a comment

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νίκολας Μαδούρο, προχώρησε σε θετικές δηλώσεις αναφορικά με την προσέγγιση Ηνωμένων Πολιτειών και Κούβας, δημιουργώντας ελπίδες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στην περιοχή της Λατινικής Αμερικής.

Όπως αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, ο ηγέτης της Βενεζουέλας, διάδοχος του Ούγκο Τσάβες, χαιρέτισε την απόφαση του Αμερικανού προέδρου, Μπάρακ Ομπάμα, χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία που ανέλαβε για εξομάλυνση των σχέσεων με την Κούβα «θαρραλέα».

Στις δηλώσεις τις έκανε κατά τη διάρκεια συνόδου με αντικείμενο εμπορικά θέματα, στην πόλη Παρανά της Αργεντινής, ο Νίκολας Μαδούρο ανέφερε, ότι «θα πρέπει να αναγνωριστεί η πρωτοβουλία του Μπάρακ Ομπάμα, μια χειρονομία θαρραλέα όσο και απαραίτητη». Η ρητορική αυτή είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τις καταγγελίες κατά των ΗΠΑ, όταν προ ημερών επιβλήθηκαν κυρώσεις εναντίον αξιωματούχων του καθεστώτος του. Η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα επισήμανε αμέσως τη χαώδη διαφορά, μέσα σε μόλις 72 ώρες…

Το καθεστώς της Βενεζουέλας είναι από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του κουβανέζικου καθεστώτος των αδελφών Κάστρο, του ιστορικού ηγέτη Φιντέλ, ο οποίος λόγω ηλικίας και προβλημάτων υγείας, παρέδωσε τη σκυτάλη της εξουσίας στον αδελφό του Ραούλ.

Σε άλλο θέμα που μεταδίδει όμως το Reuters, αναφέρεται ότι «πιθανόν δεν είναι σύμπτωση, ότι οι συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ και της Κούβας, ξεκίνησαν αμέσως μετά τον θάνατο του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας». Η Βενεζουέλα, λόγω της οικονομικής κρίσης δεν διαθέτει ρευστό να ενισχύσει την οικονομία της Κούβας όπως έκανε στο παρελθόν, ενώ η ίδια η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει εξαιρετικά σοβαρά προβλήματα, λόγω της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, αφού το 96% των εσόδων του προϋπολογισμού της προέρχεται από το εμπόριο υδρογονανθράκων.

Η εκτίμηση που προβάλλεται, είναι ότι οι αδερφοί Κάστρο κατάλαβαν ότι η ύφεση 35% της οικονομίας την περίοδο 1989-1993 (οι εισαγωγές πετρελαίου μειώθηκαν κατά 90%), όταν σταμάτησε η βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση που κατέρρευσε, δεν θα μπορούσε να επαναληφθεί και με τη Βενεζουέλα, η οποία προμηθεύει περισσότερο από το 50% των ημερησίων αναγκών της Κούβας σε πετρέλαιο, συν οικονομική βοήθεια που ανέρχεται μέχρι και στο 15% του κουβανέζικου ΑΕΠ (από 5-15 δισεκατομμύρια δολάρια).

Η Βενεζουέλα αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεοκοπίας, με την αξία του νομίσματος να υποχωρεί κατά 35% έναντι του αμερικανικού δολαρίου, μόνο τον Νοέμβριο, ενώ ο πληθωρισμός ξεπερνά το 60% και αυτό σύμφωνα με επίσημα στοιχεία (θα μπορούσε τα αληθινά νούμερα να είναι και χειρότερα).

Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα του Reuters είναι, ότι η διαφαινόμενη εξομάλυνση των σχέσεων Ηνωμένων Πολιτειών και Κούβας, είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας του διαδόχου του Ούγκο Τσάβες να διαχειριστεί την οικονομία της Βενεζουέλας… προφανώς εξαιτίας εξελίξεων που η αντιμετώπισή τους είναι υπεράνω των δυνάμεών του.

ΠΗΓΗ: http://www.defence-point.gr

mignatiou.com

Η ψυχασθενική περίπτωση του Ταγίπ Ερντογάν

Η ψυχασθενική περίπτωση του Ταγίπ Ερντογάν

Η ψυχασθενική περίπτωση του Ταγίπ Ερντογάν

September 8, 2014 6:14 pm

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι πλέον ο απόλυτος «άρχοντας» στη γειτονική χώρα μετά και τον εξοστρακισμό από την ενεργό πολιτική ζωή του πρώην προέδρου Αμντουλλάχ Γκιούλ. Εξυπηρετώντας όλες τις επιθυμίες του νέου ηγέτη της Τουρκίας, ο κ. Γκιούλ αναδείχθηκε σε «Φιλιπινέζα» του κ. Ερντογάν τα τελευταία 20 έτη, και λογικό ήταν να τον «ανταμείψει» με την πρόωρη συνταξιοδότησή του. Βεβαίως, μερικοί αναλυτές στην Ουάσιγκτον πιστεύουν πως όταν έρθει το πολιτικό τέλος του νέου προέδρου, ως αποτέλεσμα της αντίδρασης στον απολυταρχισμό που επιβάλλει στο λαό, ο κ. Γκιούλ «θα είναι η καλύτερη εφεδρεία».
Η χώρα, αλλά και η ευρύτερη γειτονιά της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου, ζουν στον αστερισμό του κ. Ερντογάν, ο οποίος χαρακτηρίζεται από το επικίνδυνο του χαρακτήρα του και τις ψυχασθενικές εκρήξεις του. Αλλωστε, δεν απαιτείται να έχει κανείς πρόσβαση σε κρατικά έγγραφα για να επιβεβαιώσει τα παραπάνω. Ο ίδιος φροντίζει να μην πλήττουν ούτε οι Τούρκοι πολίτες, ούτε όσοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στην πολιτική ζωή της χώρας.
Εχοντας μία «ερωτική σχέση» με τις τηλεοπτικές κάμερες, δεν χάνει ευκαιρία να χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να φοβίζει το λαό και να εκβιάζει και να απειλεί τους αντιπάλους του. Και όπως λένε και οι απλοί άνθρωποι στο νησί «ο Ερντογάν δεν έχει εμπιστοσύνη»…
Η Αθήνα και η Λευκωσία δεν έχουν αναλύσει με επάρκεια την περίπτωση του κ. Ερντογάν, ειδικά τις προθέσεις του έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου, προθέσεις που ούτε αγνές είναι, ούτε φιλικές, όπως υποστήριξα σε προηγούμενα κείμενα μου. Όταν αποστασιοποιείται η Ουάσιγκτον, που στήριξε την άνοδο του ισλαμικού κόμματος και του νέου προέδρου στην εξουσία, και τον στήριξε πολιτικά και οικονομικά από το 2002 μέχρι τον Μάιο του 2013, η Αθήνα και η Λευκωσία τι πρέπει να πράξουν.
Όχι επειδή πρέπει να ακολουθούν τους Αμερικανούς σε κάθε τους βήμα, αλλά επειδή αυτή η αμερικανική κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Ομπάμα είναι θύματα της κρυφής ισλαμικής ατζέντας του κ. Ερντογάν. Δεν θα διαφωνήσω με όσους απαντήσουν «τα ήθελαν και τα έπαθαν», αλλά έχει πολύ μεγάλη σημασία η στάση του Λευκού Οίκου. Την περασμένη δε εβδομάδα, σε επίσημη ανακοίνωση της αμερικανικής προεδρίας γνωστοποιείτο ότι τον κ. Ομπάμα θα αντιπροσώπευε στην ορκωμοσία ο δεύτερος τη τάξη της πρεσβείας στην Αγκυρα, μία κίνηση που ορθώς χαρακτηρίστηκε «χαστούκι» στο νέο πρόεδρο της Τουρκίας.
Ο κ. Ερντογάν δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με φόβο, και δουλοπρέπεια. Και είναι μερικές φορές που τα δείγματα «υποταγής» είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού. Και προκαλούν δικαιολογημένη οργή. Ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών ταξίδευσε στην Τουρκία για την ορκωμοσία του «Σουλτάνου» – και διορθώστε με αν κάνω λάθος- για να μεταφέρει την επιστολή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναγνωρίζουν τον κ. Αναστασιάδη οι πάντες, όλες οι χώρες του κόσμου εκτός της Τουρκίας, και υποβαθμίζει το αξίωμα και το ρόλο του για να στείλει μία επιστολή στον κ. Ερντογάν, ο οποίος από τα κατεχόμενα απάντησε –ειδικά στον κ. Βενιζέλο που τον τίμησε με την παρουσία του- ότι για τη μη λύση του Κυπριακού ευθύνεται μόνο η Ελλάδα. «Πρέπει να κάνει το καθήκον της ως εγγυήτρια δύναμη, όπως το πράττει και η Τουρκία», ανέφερε, και πρόσθεσε πως εάν γίνει αυτό τότε το Κυπριακό θα επιλυθεί. Με λίγα λόγια, η απάντηση στην επιστολή του ηγέτη της Κύπρου, που μετέφερε ο κ. Βενιζέλος στον κ. Ερντογάν, είναι ότι το Κυπριακό δεν επιλύεται επειδή η Ελλάδα, που προφανώς διατηρεί …κατοχικά στρατεύματα στο νησί, δεν το επιθυμεί.
Η Λευκωσία και η Αθήνα πρέπει να τερματίσουν την πολιτική της ηττοπάθειας και να σταματήσουν να ζητούν από τον κυπριακό λαό να αυτοκτονήσει. Πρέπει να αντιμετωπίσουν τον κ. Ερντογάν πολιτικά και διπλωματικά στους διεθνείς οργανισμούς και μέσα από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Οσο δεν νοιώθει καμία πίεση για την παράνομη κατοχή, όσο η Λευκωσία και η Αθήνα «δεν ξαναβλέπουν το Κυπριακό και τη λύση του» εκτός των ορίων της φιλοτουρκικής και ρατσιστικής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, η Κύπρος δεν έχει τύχη…
ΠΗΓΗ: ΕΠΙΚΑΙΡΑ – http://www.epikaira.gr, Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ: Ο Ταγίπ Ερντογάν με τον υπουργό Αμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών

Αναποφάσιστος ο Ομπάμα – Το Πεντάγωνο εξετάζει στρατιωτικές επιλογές

Αναποφάσιστος ο Ομπάμα – Το Πεντάγωνο εξετάζει στρατιωτικές επιλογές

Αναποφάσιστος ο Ομπάμα – Το Πεντάγωνο εξετάζει στρατιωτικές επιλογές

August 25, 2014 6:29 pm

O πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα «δεν έχει λάβει κάποια απόφαση» σχετικά με το ενδεχόμενο αμερικανικών βομβαρδισμών στη Συρία στο πλαίσιο της μάχης εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, δήλωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζος Έρνεστ.

Οι ΗΠΑ, που βομβαρδίζουν τους τζιχαντιστές στο Ιράκ εδώ και 2 εβδομάδες, αναφέρθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην πιθανότητα να εξαπολύσουν αεροπορικά πλήγματα στη Συρία. Η κυβέρνηση της Συρίας υπογράμμισε σήμερα ότι κάθε αμερικανική επιδρομή εναντίον των τζιχαντιστών στο έδαφός της πρέπει να συμφωνηθεί με τη Δαμασκό καθώς σε διαφορετική περίπτωση πρόκειται να θεωρηθεί επίθεση.

Την ίδια στιγμή ο εκπρόσωπος του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου των αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, του στρατηγού Μάρτιν Ντέμσεϊ, επιβεβαίωσε σήμερα ότι οι επιλογές εναντίον του Ισλαμικού Κράτους βρίσκονται υπό εξέταση, ενώ υπογράμμισε την ανάγκη να σχηματιστεί «ένας συνασπισμός ικανών περιφερειακών και Ευρωπαίων εταίρων».

Από κοινού «με την Κεντρική Διοίκηση (CentCom) των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, (ο στρατηγός Ντέμσεϊ) προετοιμάζει τις επιλογές προκειμένου να αντιμετωπιστεί το Ισλαμικό Κράτος, τόσο στο Ιράκ, όσο και στη Συρία, με τη βοήθεια μιας πληθώρας στρατιωτικών μέσων περιλαμβανομένων των αεροπορικών επιδρομών» δήλωσε ο συνταγματάρχης Εντ Τόμας.

«Σε τελευταία ανάλυση οι δυνάμεις μας βρίσκονται σε θέση να συνεργαστούν με τους συμμάχους μας στην περιοχή εναντίον του Ισλαμικού Κράτους».

Άλλοι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι επιβεβαίωσαν την προετοιμασία που γίνεται για το ενδεχόμενο οι αμερικανικές δυνάμεις να εξαπολύσουν βομβαρδισμούς εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, ενώ ένας από αυτούς είπε ότι ο σχεδιασμός πραγματοποιείται εδώ και εβδομάδες.

Κανένας ωστόσο από τους αξιωματούχους δεν έκανε λόγο περί άμεσα επικείμενης στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ.

ΠΗΓΗ: AFP, ANA-MPA, REUTERS

Ηρθε η ώρα του Πούτιν για εκδίκηση - του M. K. Bhadrakumar

31/7/14

Ήρθε η ώρα του Πούτιν για εκδίκηση

M K Bhadrakumar (πρώην Πρέσβης της Ινδίας)   (μτφ. Κριστιάν)

Ο πρώτος στο έδαφος κερδίζει το στοίχημα και κάποιος σαν τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος μεγάλωσε κάτω από τους τροπικούς της Χαβάης και της Ινδονησίας θα έπρεπε να το γνωρίζει καλύτερα από τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν από το Λένινγκραντ.

Ο ζήλος με τον οποίο ο Ομπάμα έσπευσε να πάρει προβάδισμα από πολύ νωρίς στο πόλεμο της προπαγάνδας για την Ουκρανία κατά της Μόσχας , δίνει σχεδόν την εντύπωση ότι ήλπηζε να γίνει μια τέτοια τραγωδία. 
Μέχρι σήμερα δεν είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Πούτιν - ούτε καν για να θεσπίσει ορισμένα γεγονότα πριν από οτιδήποτε άλλο.

Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τους δύο επικεφαλής των κρατών που πλήττονται περισσότερο από αυτή την τραγωδία του ατυχούς μαλαισιανού αεροπλάνου   -του Ολλανδού πρωθυπουργού Mark Rutt και του πρωθυπουργού της Μαλαισίας Najib Razak. 

Στην πραγματικότητα, ο Rutt έχει συζητήσει δύο φορές αυτή την τραγωδία με τον Πούτιν και συμφώνησαν σχετικά με την πρόταση του τελευταίου να ξεκινήσει μια «ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα» σχετικά με το τραγικό συμβάν του Ντόνετσκ, υπό τη Διεθνή Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας, με τη συμμετοχή «όλων των ενδιαφερόμενων μερών» και, εν τω μεταξύ, να απαιτήσουν «άμεση και άνευ όρων κατάπαυση του πυρός» στην Ανατολική Ουκρανία.

Θα αποδεχτεί ο Ομπάμα μια τέτοια προσέγγιση; 

Η Μέρκελ και ο Razak και οι δύο συμφώνησαν αμέσως με τον Πούτιν. 

Ωστόσο, μια κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία είναι το τελευταίο πράγμα που ο Ομπάμα έχει στο μυαλό του, με τον αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν που συνεχώς πιέζει το Πρόεδρο Poroshenko να προχωρήσει σε στρατιωτική καταστολή κατά της ανταρτικής περιοχής του Ντόνετσκ, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ένα σημείο χωρίς επιστροφή στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης , για τις οποίες η ισορροπία είναι κάπως δύσκολη.

Βεβαίως, η Μόσχα έχει χάσει τον πόλεμο προπαγάνδας έναντι της Ουάσιγκτον. 

Πηγαίνουμε πίσω στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Οι ΗΠΑ ήταν πάντα μίλια μπροστά από τη Σοβιετική Ένωση στο θέμα του οπορτουνισμού  -είτε κατά τη διάρκεια της κρίσης των πυραύλων στην Κούβα, είτε στο Αφγανιστάν ή το Δρ Ζιβάγκο του Μπόρις Πάστερνακ.

Για μένα, φταίει η Ρωσία. 

Τέτοια συμβαίνουν μόνο σε ένα διαιρεμένο σπίτι. Κάθε έμπειρος παρατηρητής μπορούσε να δει ότι η Μόσχα σκιζόταν σε αντίθετες διευθύνσεις από αυτούς που αποκαλούμε «Δυτικολιτικούς» και τους λεγόμενους «ανατολιτικούς», με τους τελευταίους στη δεύτερη θέση.

Η ουκρανική κρίση θα έπρεπε να είναι ένα προειδοποιητικό σήμα. 

Γεγονός είναι ότι η ιστορία δεν έχει τελειώσει και ότι η Ρωσία δεν θα είναι ποτέ μέρος του δυτικού κόσμου. 
Παραείναι μεγάλη, διαφορετική, ισχυρή και ανεξέλεγκτη. 

Η παρουσία της Ρωσίας στο ευρωπαϊκό σπίτι θα ήταν μια πρόκληση για τη διατλαντική ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και θα έθετε υπό αμφισβήτηση το λόγο ύπαρξης του ΝΑΤΟ, και μαζί της  αυτό το ευρω-ατλαντισμό ως επωδός των παγκόσμιων στρατηγικών των ΗΠΑ.

Καιρός είναι για τους «Δυτικολιτικούς» στις μοσχοβίτικες ελίτ να συνειδητοποιούν ότι αυτό που επιδιώκουν δεν είναι παρά μια χίμαιρα. 

Δεν υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία, όπου οι ΗΠΑ περιθάλψαν άλλες χώρες  -συμπεριλαμβανομένης της Μ. Βρετανίας - επί ίσοις όροις. 

Ως εκ τούτου, η μοίρα της Ρωσίας υπαγορεύεται από την ανάγκη να εδραιώσει τη θέση της ως ανεξάρτητο παγκόσμιο παίκτη. 
Έχει την ικανότητα να το πράξει, αλλά, δυστυχώς, της λείπουν πάρα πολύ συχνά η προθυμία και το ενδιαφέρον να διακρίνει ποιος είναι πιθανός σύμμαχος και  ποίος δεν είναι.

Με αυτό το πνεύμα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για κάθε παρατηρητή της Ρωσίας παρουσιάζει το τηλεφώνημα, [το περασμένο Σάββατο], του Ιρανού πρόεδρου Χασάν Ρουχάνι στο Πούτιν.

Φυσικά, ο Ρουχάνι δεν μίλησε για την Ουκρανία. Θα ήταν έκπληξη να το κάνει.

Βεβαίως, πρόκειται για συγκινητική στιγμή στις ρωσο-ιρανικές σχέσεις. 

Το Κρεμλίνο αναγκάστηκε να συνεργαστεί με την κυβέρνηση Ομπάμα, στο πνεύμα της (λυπητερά) διάσημης αμερικανορωσικής επανεκκίνησης για την άσκηση πίεσης στο Ιράν και την απομόνωση της χώρας, σε μια εποχή που η Τεχεράνη είχε τη πλάτη της στον τοίχο. 

Φυσικά, αυτό σε μία εποχή που οι «Δυτικολιτικοί»  στη Μόσχα είχαν το πάνω χέρι και ήταν γεμάτοι αυτοπεποίθηση, νομίζοντας είχαν συνάψει συμφωνία με τον Ομπάμα, επιδεικνύοντας  χωρίς περιορισμό πως μοίραζαν τις αμερικανικές αξίες. Γι 'αυτούς, ο κόσμος ολόκληρος φαινόταν να κινείται στην αμερικανική ώρα.

Σήμερα, ο τροχός έκανε πλήρη στροφή. 

Η επανεκκίνηση αποδεδείχθηκε ότι ήταν μια μακάβρια φάρσα που έπαιξε η κυβέρνηση Ομπάμα στο Κρεμλίνο.

Και η μεγαλύτερη ειρωνεία απ 'όλα είναι ότι η Ρωσία σήμερα αντιμετωπίζεται με μια χιονοστιβάδα κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες, εκτός αν ενεργεί "καθώς πρέπει" στην Ουκρανία, με τρόπο πολύ όμοιο με τη μεταχείριση που υπέστη το Ιράν μέχρι πέρυσι.

Και όμως ο Ρουχάνι δεν ασχολήθηκε με την Ουκρανία με τον Πούτιν.

Αλλά άφησε στη Μόσχα κάτι που πρέπει να σκεφτεί. 
Γεγονός είναι ότι η Ρωσία είναι απλά ένας ειλικρινής φίλος και στρατηγικός εταίρος του Ιράν στη παρούσα στιγμή που οι συζητήσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν είναι επιτέλους έτοιμες να προχωρήσουν. 

Η Μόσχα μπορεί να πάρει το πλεονέκτημα ενώπιον των Ηνωμένων Πολιτειών και να επιστρέψει κτυπήματα στους υποστηρικτές του Ψυχρού Πολέμου στην Ουάσιγκτον, εκεί όπου πονάει περισσότερα.

Είναι προφανές ότι έχει αποδυναμωθεί το πλεονέκτημα των ΗΠΑ στις διαπραγματεύσεις με το Ιράν . 

Μια επιστροφή στο παρελθόν (πριν να αρχίσουν οι  απευθείας συνομιλίες) είναι αδύνατο.

Ένα στρατιωτικό κτύπημα κατά του Ιράν δεν είναι ρεαλιστικό.

Αν αποτύχουν οι συνομιλίες, το Ιράν θα επαναλάβει το πυρηνικό του πρόγραμμα με φουλ το γκάζι. 

Εν ολίγοις, το Ιράν έσπασε την περικύκλωση του από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αυτό είναι το νόημα της προθεσμίας της 20ης Ιουλίου για μια συμφωνία για τα πυρηνικά. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πει κανείς.

Σήμερα, αυτό που μπορεί να κάνει η Ρωσία είναι να κάνει κομφετί το καθεστώς των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν, επεκτείνοντας απλά πλήρως τις σχέσεις της με αυτή τη χώρα   -είτε στον τομέα της ενέργειας είτε σε αμυντική συνεργασία. 

Στο κάτω κάτω, το επιχείρημα της Ρωσίας σε όλη τη διάρκεια ήταν ότι συμμορφώνεται μόνο με τις κυρώσεις του ΟΗΕ. Για να το θέσουμε απλά, να τεθεί σε πρακτική αυτό που πρότεινε η Μόσχα. 

Εξάλλου, αυτό θα ήταν και η σωστή απόφαση υπό τη γωνία των επιχειρηματικών σχέσεων  -ήτοι να  είναι στην Τεχεράνη πριν από τις αμερικανικές εταιρείες.

Μπορούμε  να τα λέμε αλλιώς: να αναγκαστούν οι ΗΠΑ να διαπραγματευτούν επείγοντος με το Ιράν, το οποίο έχει την πλήρη υποστήριξη της Ρωσίας. 

Δεν υπάρχει καμία σύγκρουση εδώ με τις Ηνωμένες Πολιτείες από μέρος της Ρωσίας, περισσότερο δε όταν η Ρωσία θα ενισχύσει και να επεκτείνει τις σχέσεις της με μια φιλική χώρα.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ιρανοί θα ταλαιπωρήσουν τους Αμερικανούς. 

Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η Τεχεράνη να εγκαταλείψει τα τεράστια περιουσιακά της στοιχεία που αντιπροσωπεύουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάσχεσαν στο απόηχο της πτώσης του Σάχη.

Ήταν σαφές κλέψιμο. 

Οι Ιρανοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ ότι οι Αμερικανοί κατέρριψαν σκόπιμα ένα Ιρανικό πολιτικό αεροσκάφος το 1988  -ενώ γνώρισαν πολύ καλά ότι ήταν πολιτικό αεροπλάνο-  σκοτώνοντας τους 300 επιβάτες.

Άρχισα να αναλάβω αποστολές στο Ιράν για πρώτη φορά το 1989, όταν ήμουν διπλωμάτης καριέρας, και πήγα σε αυτή τη χώρα, τόσες πολλές φορές που δεν είμαι σε θέση να καταρτίσω ολόκληρο τον κατάλογο των επισκέψεων μου σε αυτή τη χώρα. 

Και αφού γνωρίζω καλά το Ιράν, μπορώ να επιβεβαιώσω με σιγουριά:

Ο Ρουχάνι ήρθε να βοηθήσει τον Πούτιν σε μια από τις κρισιμότερες στιγμές της παγκόσμιας πολιτικής της εποχής μας.

Διαβάστε επίσης : Η σκιά της Ουκρανίας πλανάται επάνω από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας

Ο MK Bhadrakumar υπηρέτησε ως διπλωμάτης καριέρας στον Ινδικό Υπουργείο Εξωτερικών για πάνω από 29 χρόνια. Οι αποστολές του ήταν μεταξύ άλλων, στη Σοβιετική Ένωση, τη Νότια Κορέα, τη Σρι Λάνκα, τη Γερμανία, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Κουβέιτ και την Τουρκία.

http://reseauinternational.net/poutine-temps-revanche-venu/

Πηγή : http://infognomonpolitics.blogspot.gr/