Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

Οι απόγονοι του Βυζαντίου κινδυνεύουν στη Συρία - του Κ. Χολέβα

4/9/13

Οι απόγονοι του Βυζαντίου κινδυνεύουν στη Συρία

Η Ελληνορθόδοξη Μονή της Παναγίας της Σεντνάγια, στη Συρία
Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Στη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως ο Βορειοηπειρώτης οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης έφθασε μέχρι το Λίβανο και τη Συρία για να ξεσηκώσει την Ορθόδοξη Χριστιανική κοινότητα της περιοχής κατά των κατακτητών Οθωμανών.
Ο Χατζημιχάλης, ο οποίος τελικά φονεύθηκε μαχόμενος στο Φραγκοκάστελλο της Κρήτης, εστάλη από τους επαναστατημένους Έλληνες για να εντάξει στη μεγάλη Ελληνική Επανάσταση φιλικούς πληθυσμούς, οι οποίοι δεν μιλούν ελληνικά, αλλά θεωρούν εαυτούς απογόνους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας. Οι Έλληνες του 19ου αιώνος είχαν πλήρη συνείδηση ότι η βυζαντινή κληρονομιά τούς συνέδεε με το ποίμνιο του Πατριαρχείου Αντιοχείας, τους Ρουμ Ορτοντόξ (Ρωμηούς Ορθοδόξους) της Συρίας και του Λιβάνου.
Τώρα που δυσάρεστα γεγονότα ξαναφέρνουν τη Συρία στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος είναι χρήσιμο να εστιάσουμε την προσοχή μας –και την προσευχή μας- στους ομοδόξους αδελφούς μας. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας έχει το όνομα μιάς ιστορικής πόλεως των Ελληνιστικών και Βυζαντινών Χρόνων, αλλά εδρεύει στη Δαμασκό της Συρίας. Η Αντιόχεια είναι πλέον τουρκική πόλη, μετά από μία περίεργη συνεργασία Γάλλων και Τούρκων εις βάρος της Συρίας κατά τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή αυτή λέγεται στα αραβικά Χατάυ και στα τουρκικά Ισκεντερούν Σαντζάκ (νομός Αλεξανδρέττας). Θεωρείται από τη Συρία ως έδαφος παρανόμως κατεχόμενο υπό των Τούρκων.
Η Συρία και ο Λίβανος σήμερα είναι δύο διαφορετικά κράτη, αλλά επί αιώνες αποτελούσαν μία ενιαία γεωγραφική και πολιτιστική περιοχή. Σε παλαιότερα κείμενα αναφέρονται ως Κοίλη Συρία και ως «γόνιμη ημισέληνος», διότι διασχίζεται από ποτάμια και έχει σχήμα μισοφέγγαρου. Το ποίμνιο του Πατριαρχείου Αντιοχείας αποτελεί μειονότητα και στις δύο χώρες, αλλά διακρίνεται για το μορφωτικό του επίπεδο και την εμπορική του δραστηριότητα. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί με την ονομασία Ρουμ Ορτοντόξ διαλαλούν ότι είναι απόγονοι του Βυζαντίου, της Ελληνορθόδοξης Αυτοκρατορίας. Η λέξη Ρουμ χρησιμοποιήθηκε από Άραβες και Τούρκους για να υποδηλώσει κάθε τι σχετικό με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Προέρχεται από τη Νέα Ρώμη –Κωνσταντινούπολη και από τη λέξη Ρωμανία, που ήταν επί 11 αιώνες το επίσημο όνομα της Αυτοκρατορίας. Οι Ρουμ Ορτοντόξ της περιοχής ζουν από τον 7ο αιώνα μ.Χ. μέσα σε μία πλημμυρίδα μουσουλμάνων, Αράβων και Τούρκων. Παρά ταύτα διετήρησαν με πείσμα  την πίστη τους και τις παραδόσεις τους.
Σήμερα όλοι μιλούν την αραβική γλώσσα, αλλά στη Θεία Λειτουργία χρησιμοποιούν και τα ελληνικά. Στο μοναστήρι της Παναγίας Σεντνάγια κοντά στη Δαμασκό άκουσα πριν από 30 χρόνια χορωδία μικρών παιδιών  που έψαλλε και στις δύο γλώσσες. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας διοικεί το Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο του Λιβάνου με την περίφημη Θεολογική Σχολή «Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός», η οποία εδρεύει στο όρος Μπαλαμάν (Μπελεμέντειος Σχολή). Στα τέσσερα χρόνια φοίτησης οι σπουδαστές μαθαίνουν καλά τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά. Εξ άλλου βάσει του Συντάγματος του Λιβάνου οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ορίζουν πάντα τον Υπουργό Εξωτερικών και έναν ακόμη Υπουργό. Βάσει της κατανομής μεταξύ θρησκευτικών ομάδων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι Καθολικός Μαρωνίτης, ο Πρωθυπουργός Μουσουλμάνος Σουνίτης και ο Πρόεδρος της Βουλής Μουσουλμάνος Σιίτης. Το ποσοστό των Ελληνορθοδόξων ανέρχεται στο 5% του συριακού πληθυσμού και στο 12% του Λιβανικού πληθυσμού.
Οι περισσότεροι Μητροπολίτες του Πατριαρχείου Αντιοχείας έχουν σπουδάσει στην Ελλάδα και γνωρίζουν άριστα τη γλώσσα μας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο Πατριάρχης Ιωάννης καθώς και ο απαχθείς αδελφός του, Μητροπολίτης Βεροίας (Χαλεπίου) Παύλος. Ο τίτλος του θυμίζει ότι το σημερινό αραβικό Χαλέπι ήταν στην ελληνιστική περίοδο η Βέροια της Μακεδονικής Δεκαπόλεως.
Πρώτιστη μέριμνα της Ελλάδος πρέπει να είναι η προστασία της Ελληνορθόδοξης μειονότητας από ενδεχόμενες αγριότητες των ισλαμιστών ή άλλων φανατικών. Να στηρίξουμε τους απογόνους του Αλεξάνδρου και του Βυζαντίου.

δημοκρατία, 3.9.2103
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Παρασκευή, 14 Ιουνίου (19:00), Εκδήλωση Συμπαράστασης στους απαχθέντες Μητροπολίτες, στο Σύνταγμα!


Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Παρασκευή, 14 Ιουνίου (19:00), Εκδήλωση Συμπαράστασης στους απαχθέντες Μητροπολίτες, στο Σύνταγμα!

Λόγω του τραγικού συμβάντος της απαγωγής των δύο Μητροπολιτών Χαλεπίου, του Ελληνορθόδοξου Μητροπολίτου κ. Παύλου και του Συροιακωβίτη Μητροπολίτου κ. Ιωάννου από ένοπλη ισλαμική ριζοσπαστική ομάδα, εδώ και δύο μήνες, οι φίλοι της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλεπίου θα πραγματοποιήσουν ειρηνική και σιωπηρή συγκέντρωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης για την απελευθέρωση των δύο Μητροπολιτών στις 14 Ιουνίου Παρασκευή και ώρα 19:00 στην πλατεία Συντάγματος .
Όσοι θέλουν να συμπαρασταθούν στους εναπομείναντες Χριστιανούς της Μητροπόλεως Χαλεπίου και να προσευχηθούν μαζί μας για την απελευθέρωση των Μητροπολιτών μπορούν να λάβουν μέρος στην συγκέντρωση μας.
Για την οργανωτική επιτροπή
Αρχιμανδρίτης Ιγνάτιος Γιαπιτζίογλου
 
Πηγή : ιnfognomonpolitics.blogspot.com

Κυριακή 12 Αυγούστου 2012

Συρία: Εκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιγνατίου για ειρήνη

Συρία: Εκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιγνατίου για ειρήνη

Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος

Έκκληση SOS για τους κατοίκους της Συρίας και ειδικότερα για την μειονότητα των εκεί Χριστιανών απευθύνει ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιγνάτιος από τη Δαμασκό. Ο τρίτος κατά τα πρεσβεία Ορθόδοξος Πατριάρχης περιγράφει τη τραγική κατάσταση που υπάρχει στη χώρα του και ζητεί από τον ΟΗΕ και τους Αραβικούς Συνδεσμους να κατανοήσουν την κατάσταση, να σεβασθούν τους κατοίκους της Συρίας και να εργασθούν μαζί τους για να επικρατήσουν η ειρήνη και η σταθερότητα.
Ζώντας για πολλούς αιώνες υπό αυταρχικά αλλόθρησκα καθεστώτα οι Χριστιανοί της Συρίας έχουν μάθει πως για να επιβιώσουν πρέπει να μιλάνε ή να γράφουν λίγο, και όταν το κάνουν να μη προκαλούν το καθεστώς.  Έτσι ο αναγνώστης των κειμένων τους πρέπει να γνωρίζει να διαβάζει και κάτω από τις γραμμές. Από την έκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας γίνεται φανερό πως η κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη για τους Χριστιανούς και πως αν επικρατήσουν οι φανατικοί Μουσουλμάνοι και  δεν υπάρξει κάποια προστασία τους από τους Διεθνείς Οργανισμούς και τις Χριστιανικές και Ανθρωπιστικές Οργανώσεις θα ζήσουν καταστάσεις διωγμών που θα συγκρίνονται με αυτούς των πρώτων χριστιανικών αιώνων.
Η Δύση, η Τουρκία, το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, ο καθένας για τους λόγους του, επιδιώκουν την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ και προς τούτο έχουν κινήσει όλους τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς τους και τροφοδοτούν με άφθονο πολεμικό υλικό τους αντικαθεστωτικούς. Στην επιδίωξη τους αυτή καθόλου δεν  υπολογίζουν την τύχη των δύο περίπου εκατομμυρίων Χριστιανών, που τον καιρό αυτό υφίστανται τρομερούς και αιματηρότατους διωγμούς. Γι’ αυτούς πάνω από όλα είναι το Ιράν να μην έχει σύμμαχο μια χώρα που συνορεύει με το Ισραήλ και αυτό νομίζουν πως οι αντικαθεστωτικοί φανατικοί μουσουλμάνοι θα τους το εξασφαλίσουν. Τα παθήματα στο Αφγανιστάν και στο Βιετνάμ και, παλιότερα, στην Κούβα δεν τους έχουν τίποτε διδάξει. Οι αντικαθεστωτικοί θεωρούν τους χριστιανούς «συνεργάτες του καθεστώτος Άσαντ» και εφαρμόζουν ήδη σε βάρος τους ένα είδος γενοκτονίας. Ο Πατριάρχης κ. Ιγνάτιος βλέπει την κρισιμότητα της κατάστασης. Στα βαθιά του γεράματα διαπιστώνει ότι οι Χριστιανοί της Συρίας αντιμετωπίζουν για μιαν ακόμη φορά το μαρτύριο. Παλαιότερα οι δύσκολες καταστάσεις υποχρέωσαν τους Ελληνορθόδοξους της Συρίας να μεταφέρουν την έδρα της Εκκλησίας τους από την Αντιόχεια,  στη Δαμασκό. Τώρα κινδυνεύουν από τους φανατικούς αλλόθρησκους με παντελή αφανισμό.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών αναπαράγει στην ιστοσελίδα του την έκκληση του Πατριάρχου Αντιοχείας Ιγνατίου,  αλλά μένει, όπως πάντα, στο θεωρητικό επίπεδο. Σήμερα όμως στη Συρία τέτοιες θεωρητικές βοήθειες δεν φτάνουν και αφήνουν αδιάφορους τους διώκτες των χριστιανών. Από την πλευρά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης απέστειλε «γράμμα συμπαθείας» προς τον κ. Ιγνάτιο, το οποίο είναι ένα γενικόλογο ευχολόγιο. Το Φανάρι είναι σε δύσκολη θέση, γιατί η κυβέρνηση Ερντογκάν υποστηρίζει τους αντικαθεστωτικούς, από τους οποίους κινδυνεύει η ύπαρξη του Πατριαρχείου Αντιοχείας! Από την πλευρά του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερωνύμου και της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν υπήρξε ούτε γράμμα συμπαθείας, προς τους Χριστιανούς της Συρίας.
Το κείμενο της έκκλησης του Πατριάρχου Αντιοχείας κ. Ιγνατίου είναι το ακόλουθο:
«Ένας μεγάλος αριθμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων είναι θύματα  της βίας. Τα νοσοκομεία είνα γεμάτα από τραυματίες και ο πόνος είναι χωρίς τέλος. Οι Σύριοι, ανεξάρτητα από τη θρησκευτική τους πίστη,  έχουν το δικαίωμα να ζήσουν στη χώρα τους με περηφάνεια και αξιοπρέπεια. Κατά τους περασμένους δέκα πέντε μήνες χάσαμε μεγάλο μέρος του λαού μας και ένας μεγάλος αριθμός Συρίων αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Χριστιανοί φύγανε από πόλεις και χωριά όπου είχαν όλο τους το βιός και οι αγαπημένοι μας ιερείς υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εκκλησίες τους.
Κάνουμε έκκληση σε όλους τους Συρίους, στο όνομα του Θεού, να αποδεχθούν ο ένας τον άλλον και να ζήσουμε ως ένα Έθνος στην αγαπημένη μας Συρία, το λίκνο προφητών και θρησκειών.
Κάνουμε έκκληση στα Ηνωμένα Έθνη και στους Αραβικούς Οργανισμούς να κατανοήσουν και να σεβαστούν την αγαπημένη μας χώρα και να εργασθούν μαζί μας, ώστε να επικρατήσουν η ειρήνη και η σταθερότητα στη Συρία».-

Διεθνή, Ορθοδοξία
αναδημοσιεύεται από το http://www.antibaro.gr/
Ημερομηνία δημοσίευσης: 3 August 2012

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

Η κρίση στη Συρία και ο Ελληνισμός - του Κωνσταντίνου Χολέβα

Η κρίση στη Συρία και ο Ελληνισμός

Αναρτήθηκε από τον/την βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα" στο Ιουνίου 27, 2012

 

 

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Τώρα που επιτέλους σταθεροποιήθηκε, μετά από αρκετούς μήνες, η πολιτική κατάσταση και χωρίς να παραβλέπουμε τις οικονομικές δυσκολίες νομίζω ότι είναι καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά και με ορισμένα κρίσιμα θέματα της Εξωτερικής Πολιτικής. Η κρίση στη Συρία έχει μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα. Είναι γνωστό ότι κατά τους τελευταίους μήνες το καθεστώς του υιού Άσσαντ αντιμετωπίζει με βία και με αιματηρές μεθόδους την εξέγερση των αντιπολιτευομένων. Είναι επίσης γνωστό ότι η Ρωσία και το Ιράν διάκεινται συμπαθώς προς τον Άσσαντ ενώ οι ΗΠΑ και η Δυτική Ευρώπη απειλούν να παρέμβουν υπέρ των αντιφρονούντων. Το κλίμα γίνεται εύφλεκτο μετά την κατάρριψη τουρκικού αεροσκάφους την Παρασκευή 22 Ιουνίου από το συριακό πυροβολικό. Η ειδησεογραφία εμπλουτίσθηκε από πλευράς ελληνικού ενδιαφέροντος με τον φόνο κατά τη διάρκεια ταραχών μιας ελληνίδας που ήταν παντρεμένη με ελληνορθόδοξο κληρικό στη Συρία.

Η Ελλάς έχει πολλούς λόγους να ενδιαφέρεται για τις εξελίξεις αυτές. Πρώτον υπάρχει το ερώτημα πού βαδίζει η Συρία. Αν τον Άσσαντ διαδεχθεί ένα ισλαμιστικό καθεστώς δεν πιστεύω ότι θα επικρατήσει μεγαλύτερη σταθερότητα. Οι Άσσαντ, πατήρ και υιός, διοικούσαν αυταρχικότατα, αλλά είχαν βρει ένα modus vivendi με το Ισραήλ αφού έχασαν τα υψώματα του Γκολάν στον αραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1967 και αφού κατάλαβαν ότι δεν είναι εύκολο να τα ξανακερδίσουν παρά την μερική υποχώρηση του Ισραήλ το 1973. Αν επιβληθεί ισλαμικό καθεστώς οι σχέσεις με το Ισραήλ θα διαταραχθούν δεδομένης και της γενικότερης αναφλέξεως που προκάλεσε στην περιοχή η «αραβική ἀνοιξη». Και φυσικά ένας νέος πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν θα είναι θετική εξέλιξη για την οικονομία μας, την ενεργειακή μας τροφοδοσία και τον τουρισμό μας.

Υπάρχει και η παράμετρος των τουρκοσυριακών σχέσεων. Ο πατέρας Άσσαντ είχε φιλοσοβιετική τοποθέτηση επί εποχής Ψυχρού Πολέμου και οι σχέσεις του με τη ΝΑΤΟϊκή Τοιρκία ήταν κακές. Εξάλλου η Συρία ποτέ δεν ξέχασε τα εδάφη της και τους αραβικούς πληθυσμούς που άρπαξε η Τουρκία με την ανοχή των Γάλλων το 1937. Πρόκειται για την περιοχή που οι Τούρκοι ονομάζουν Νομό της Αλεξανδρέττας (Ισκεντερούν Σαντζάκ) και οι Σύροι ονομάζουν Χατάϋ. Βρίσκεται σα σύνορα των δύο χωρών απέναντι ακριβώς από την κατεχόμενη χερσόνησο Καρπασία της Κύπρου. Ακούγονται φήμες ότι κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στη Μεγαλόνησο το 1974 ο Άσσαντ είχε προτείνει να ανεφοδιάζονται τα ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα σε συριακά αεροδρόμια λόγω της αποστάσεως της Κύπρου από τα ελληνικά αεροδρόμια. Δεν γνωρίζω τί ακριβώς συνέβη, αλλά πιστεύω ότι το ελληνικό στρατιωτικό καθεστώς δεν θα τολμούσε να παρασπονδήσει από το ΝΑΤΟ και να συνεργασθεί με ένα φίλο των Σοβιετικών. Απλώς αναφέρω τη φήμη για να δείξω ότι οι σχέσεις Συρίας-Τουρκίας δεν ήταν ποτέ καλές.

Οι τουρκοσυριακές σχέσεις επιβαρύνθηκαν από άλλα δύο γεγονότα. Πρώτον λόγω των υδάτων του Ευφράτη , τα οποία κατακρατεί με φράγματα η Τουρκία και τα στερεί από τη Συρία. Πρόκειται για το φιλόδοξο πρόγραμμα υδρο-ηλεκτρικής ενέργειας της Νοτιοανατολικής Τουρκίας και είναι γνωστό με τα αρχικά GAP. Ο δεύτερος λόγος ήταν η φιλοξενία του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν και των μαχητών του σε συριακό έδαφος επί πολλά έτη μέχρι την τελική απομάκρυνσή του το 1999, η οποία οδήγησε και στην περιπετειώδη σύλληψή του από τους Τούρκους στην Κένυα. Η Συρία είναι ένα σημαντικό αραβικό κράτος. Τα προβλήματα στις τουρκοσυριακές σχέσεις βλάπτουν την εικόνα της Τουρκίας, η οποία θέλει να εμφανίζεται ως προστάτης των Αράβων και ηγέτης της Ισλαμικής Διασκέψεως, τώρα μάλιστα που κυβερνούν οι Ισλαμοδημοκράτες του Ερντογάν.

Για τον Ελληνισμό, όμως ως πολιτιστική οντότητα άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ορθοδοξία, η Συρία παρουσιάζει και ένα ευρύτερο ενδιαφέρον. Περίπου το 8% του πληθυσμού ανήκει στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντοχείας, το οποίο εδρεύει στη Δαμασκό, διότι η Αντιόχεια ανήκει πλέον στην Τουρκία. Οι άνθρωποι αυτοί αυτοαποκαλούνται Ρουμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί Ορθόδοξοι και θεωρούν εαυτούς απογόνους του Βυζαντίου (Ρωμανίας) και πνευματικούς αδελφούς των Ελλήνων. Στους Ναούς τους τελούν τη Θεία Λειτουργία στα αραβικά, αλλά ψάχνουν αρκετούς ύμνους στα ελληνικά. Το Πατριαρχείο Αντιοχείας διοικεί το μόνο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο της Μ. Ανατολής, στο όρος Μπαλαμάν του Λιβάνου. Η Μπελεμέντειος Θεολογική Σχολή διδάσκει επί 4 χρόνια σε Άραβες Ορθοδόξους Χριστιανούς τα ελληνικά ως βασικό μάθημα. Με άλλα λόγια οι Ελληνορθόδοξοι της Συρίας, όπως και του Λιβάνου, της Ιορδανίας και της Παλαιστίνης, αποτελούν μία ιστορική και πολιτιστική προέκταση του Ελληνισμού, για την οποία δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αδιαφορήσουμε. Τα καθεστώτα της οικογενείας Άσσαντ πράγματι είναι καταδικαστέα για την απολυταρχική πολιτική του κόμματος Μπάαθ. Όμως από την άλλη πλευρά εσέβοντο τα στοιχειώδη δικαιώματα των Ορθοδόξων Χριστιανών. Η Ελλάς έχει συμφέρον να αποκατασταθεί η δημοκρατία και ο σεβασμός των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Συρία, χωρίς όμως να επικρατήσουν οι Ισλαμιστές. Ένα σκληρό Ισλαμικό καθεστώς θα αποτελέσει μεγάλο κίνδυνο για τα δικαιώματα και την επιβίωση των Ελληνορθοδόξων. Θα επιτρέψουμε άραγε να εξοντωθεί ένα από τα τέσσερα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ορθοδοξίας;

Η κατάσταση, λοιπόν, είναι περιπεπλεγμένη και η Ελλάς δεν έχει το δικαίωμα να αποδεχθεί απλουστευτικές λύσεις στην κλιμακούμενη συριακή κρίση.

http://papaleonidasdimitris.com/ 

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Το στοιχείο της διαμάχης ανάμεσα σε θρησκευτικές ομάδες στη Συρία - Σφαγές Ελληνορθόδοξων Χριστιανών στη Συρία από τους ισλαμιστές

Το στοιχείο της διαμάχης ανάμεσα σε θρησκευτικές ομάδες στη Συρία - Σφαγές Ελληνορθόδοξων
          Προϊόντος του χρόνου η αντιπαράθεση για την εξουσία στη Συρία έπαιρνε όλο και οξύτερη μορφή και ευρύτερες διαστάσεις, εσωτερικές (με τον κατάλογο των νεκρών να αυξάνεται αδιάκοπα) και διεθνείς. Εκτός των άλλων, αποκαλυπτόταν από διάφορα δημοσιεύματα και ένα εξέχον χαρακτηριστικό της όλης σύγκρουσης στη Συρία, αυτό της διαμάχης ανάμεσα σε θρησκευτικές ομάδες. Μια από τις πτυχές της σύγκρουσης συνιστούσε και το ζήτημα της χριστιανικής μειονότητας της χώρας. Οι Χριστιανοί της Συρίας αντιπροσώπευαν περίπου το 10% του πληθυσμού της χώρας και η μειονότητα αυτή αποτελείτο από διάφορες κοινότητες, οι οποίες είχαν τις δογματικές, εθνολογικές και ιστορικές ιδιαιτερότητές τους. Η σημαντικότερη από τις εν λόγω χριστιανικές κοινότητες ήταν αυτή που ανήκε στο δόγμα της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, και βρισκόταν υπό την πνευματική δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Αντιοχείας (ενός από τα τέσσερα πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας). Οι Χριστιανοί της Συρίας βρίσκονταν αντιμέτωποι με μια αναπτυσσόμενη απειλή. Χιλιάδες αναγκάζονταν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους καθώς υφίσταντο σοβαρές ενοχλήσεις και μεροληπτική μεταχείριση από φατρίες ριζοσπαστών Ισλαμιστών της αντιπολίτευσης. Τουλάχιστον 9.000 Χριστιανοί από την πόλη της Δυτικής Συρίας Κουσαίρ (Qusayr) αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καταφύγιο μετά από τελεσίγραφο που τους απηύθυνε ένας τοπικός στρατιωτικός αρχηγός της ένοπλης αντιπολίτευσης, ο Αμπντέλ Σαλάμ Χαρμπά (Abdel Salam Harba), σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Fides[1].
                                                        Θεόδωρος Μπατρακούλης


[1] «Syrian Islamist opposition casts out Christians», http://the-salfordian.com/Syrian-islamist- opposition-casts-out-christians, 14 Iουνίου 2012.

Σφαγές Ελληνορθόδοξων Χριστιανών στη Συρία από τους ισλαμιστές - Αντίδραση της Ρωσίας

26-06-2012 11:55:07

         Σφαγές χριστιανών από φανατικούς ισλαμιστές στην συνοικία Καλιντίγια της πόλης Χόμς στη Συρία καταγγέλλονται από καθολικές καλόγριες. Συγκεκριμένα περιγράφεται η συγκέντρωση σε ένα κτίριο Χριστιανών και Αλεβιτών (μουσουλμανικό δόγμα) ομήρων, η τοποθέτηση εκρηκτικών και η ανατίναξή του. εν συνεχεία καλούν ξένους δημοσιογράφους τους δείχνουν το κτίριο με τους νεκρούς και τους λένε ότι "Επεσαν θύματα των βομβαρδισμών από τον Στρατό του Άσσαν"! Μία μοναχή που έχει γλιτώσει κρυμμένη σε μια κρύπτη ενός πιστιού της περιοχής, η μητέρα Ἁγνή – Μαρία του Σταυρού, παραθέτει την μαρτυρία της στην γαλλόγλωσση ιστοσελίδα του γειτονικοῦ μοναστηριοῦ St. James. Και οι μαρτυρίες για τις σφαγές των Χριστιανών ή των μουσουλμάνων που αντιτίθεται στους φανατικούς σουνίες ισλαμιστές, πληθαίνουν. Ο Ολλανδός δημοσιογράφος Μάρτιν Γιάνσεν γράφει στην Frankfurter Allgemeine Zeitung με λεπτομέρειες για τή σφαγή 90 Αλεβιτών ή σιιτών στη Χούλα από τους αντάρτες. Οι σουνίτες αντάρτες επιτέθηκαν στα οδοφράγματα που είχε στήσει συριακός Στρατός για να προφυλάξει τα αλεβίτικα χωριά. Η μάχη κράτησε μιάμιση ώρα και ήταν πολύνεκρη. Σε ένα σημείο που πέρασαν οι αντάρτες έσφαξαν δεκάδες γυναικόπαιδα που ανήκαν σε σουνιτικές οκογένειες πού είχαν μεταστραφεί στον σιιτισμό, ή που ήταν σουνίτες αλλά θεωροῦνταν συνεργάτες του καθεστώτος και σέ άλλες σιιτικές φαμίλιες, όπως δήλωσαν οἱ ἐπιζῶντες πού κατέφυγαν στό προαναφερθέν μοναστήρι.
        Παρ’ όλα αὐτἀ, μέσα σέ λίγες μέρες από τίς δημοσιογραφικές αναφορές η σφαγή στην Χούλα χρεώθηκε στο καθεστώς Άσσαντ και ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία και άλλοι δυτικοί απέλασαν τούς Σύρους διπλωμάτες σέ ένδειξη «διαμαρτυρίας». Δηλαδή "γύρισαν ανάποδα" τα πραγματικά γεγονότα σε μία επίδειξη κραυγαλέας προβοκάτσιας. Έτσι, κι ἐνώ ἡ ἐπί δεκαετίες ήσυχη ζωή τῶν 2,2-2,4 εκατομμυρίων Ελληνορθόδοξων και καθολικών Χριστιανῶν βαδίζει πρός τό τέρμα της (όπως ακριβῶς συνέβη καί στό Ἰράκ όταν «απελευθερώθηκε» από τόν Σαντάμ), ένα ακόμη μαζικό έγκλημα οργανώνεται, γιά την ἐρήμωση μιας ἀραβικής χώρας. Ένας από τους λόγους που οι Ρώσοι επιμένουν σε τέτοιο βαθμό να προστατέψουν το καθεστώς είναι η το γεγονός ότι ο Β. Πούτιν έχει συγκινηθεί από τις διώξεις που υφίστανται οι χριστιανοί από τους φανατικούς ισλαμιστές αντάρτες μετά από γράμματα που έχει λάβει από διάφορους μοναχούς και τον καθολικό επίσκοπο της Συρίας. Η προπαγάνδα κατευθύνεται - κατά τον δημοσιογράφο Τιερί Μεϋσάν - από τον Benjamin Rhodes, σύμβουλο Ἐθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου γιά "στρατηγική επικοινωνία". Αὐτός συντονίζει τήν προσπάθεια γιά εσωτερική πλέον κατάρρευση της Συρίας καί πραξικόπημα (αφού η στάση του Πούτιν μάλλον απαγορεύει την εἰσβολή). Είναι θέμα ἡμερῶν νά μπλοκαριστούν τά κανάλια τῆς συριακής τηλεόρασης και να ἀντικατασταθούν μέ ενεργούμενα της CIA.
         Ήδη ο αραβικός Σύνδεσμος ζήτησε ἐπισήμως από τούς διαχειριστές των δορυφόρων Arabsat καί Nilesat να κόψουν όλα τά συριακά ΜΜΕ, κρατικά καί μή (Syria TV, Al-Ekbariya, Ad-Dounia, Cham TV…), όπως είχε γίνει καί στή Λιβύη! Στό παρασκήνιο γίνονται κι άλλα. Στό Κατάρ πρό ημερών έγιναν δύο διεθνείς συναντήσεις: Στην πρώτη ειδικοί ψυχολογικοῦ πολέμου ἀπό τά κανάλια Al-Arabiya, Al-Jazeera, BBC, CNN, Fox, France 24, Future TV καί MTV συντονίστηκαν μέ την δυτική γραμμή αλλά καί τίς βαχαμπιτικές "γραμμές<" σύμφωνα με τις οποίες «Οι Χριστιανοί στή Βηρυττό, οι Αλεβίτες στόν τάφο!» ἀπό καμιά 40αριά θρησκευτικούς σταθμούς. Αλλά και κάποιοι εχέφρονες στη Δύση αντιλαμβάνονται τι τέρας εκτρέφεται με την "Αραβική Άνοιξη" που έχει μεταμορφωθεί σε "ϊσλαμικό Καλοκαίρι": "Οι εξεγέρσεις της Aραβικής Άνοιξης έδωσαν τη δυνατότητα στην Αλ-Κάιντα να ανασυγκροτηθεί και αύξησαν τους κινδύνους για επιθέσεις από υποψήφιους Βρετανούς τρομοκράτες", δήλωσε ο επικεφαλής της ΜΙ5, της βρετανικής αντικατασκοπείας. Ο Τζόναθαν Έβανς δήλωσε ότι η αστάθεια που γεννήθηκε με την κατάρρευση των καθεστώτων, τα οποία ανετράπησαν από τις αραβικές εξεγέρσεις, δημιούργησε «πρόσφορο έδαφος» για την Αλ Κάιντα.
         Ο γενικός διευθυντής της ΜΙ5 διαβεβαίωσε ότι η υπηρεσία του διαθέτει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία Βρετανοί που επιθυμούν να εμπλακούν σε τζιχάντ πραγματοποιούν ταξίδια στο εξωτερικό, προκειμένου να εκπαιδευτούν ή να συμμετάσχουν σε τρομοκρατικές ενέργειες. «Ορισμένοι επιστρέφουν στη Βρετανία όπου αποτελούν απειλή» πρόσθεσε ο Έβανς. Πρόκειται για «μια νέα, ανησυχητική εξέλιξη που μπορεί να γίνει ακόμα πιο σοβαρή» είπε. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της βρετανικής αντικατασκοπείας, η επιρροή της Αλ-Κάιντα απομακρύνεται από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν και η τρομοκρατική οργάνωση αποκτά πλέον ρίζες στην Υεμένη, τη Σομαλία και το Σαχέλ. Το 2005, τέσσερις Βρετανοί φονταμενταλιστές προκάλεσαν το θάνατο 52 ανθρώπων σε μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων στις δημόσιες συγκοινωνίες του Λονδίνου. Η διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων τον Ιούλιο και τον Αύγουστο στη βρετανική πρωτεύουσα έχει αναγάγει την ασφάλεια σε θέμα πρώτης προτεραιότητας για τη χώρα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr