Για μια χούφτα πετροδολλάρια - της Α. Τράγκα

Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2013

Για μια χούφτα πετροδολλάρια

Υπάρχουν δύο τρόποι να σκλαβώσεις ένα έθνος. Ο ένας είναι με τη βία. Και ο άλλος με το χρέος.
Δύο χρόνια και οκτώ μήνες πέρασαν από την ημέρα που ο τέως πρωθυπουργός και νυν καθηγητής του Χάρβαρντ Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, αψηφώντας τη βούληση του ελληνικού λαού, ανακοίνωσε από το ακριτικό Καστελόριζο την προσφυγή της χώρας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, που οδήγησε στην υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.
Δύο χρόνια και οκτώ μήνες ύφεση, ανεργία, πόνος, κατάθλιψη και αυτοκτονίες.
Το πείραμα πέτυχε, το πειραματόζωο ψυχορραγεί.
Η ελληνική κοινωνία, μουδιασμένη, επιλεκτικά ανήμπορη να αντιδράσει, παρακολουθεί ψυχρά την εφαρμογή του νέου Δόγματος του σοκ στο ίδιο της το κορμί.
Η Δημοκρατία απέθανε στην ίδια τη χώρα που τη γέννησε. Παρακάμπτοντας την ενοχλητική γι’ αυτή κοινοβουλευτική διαδικασία, η τρικομματική συγκυβέρνηση της εσωτερικής τρόικα, επέλεξε με το άκρως βολικό γι’ αυτή ΦΕΚ 240, να ξεπουλήσει το κράτος που ορκίστηκε να υπηρετεί.
Στο κείμενο αναφέρεται ρητά, ότι δεν εξαιρείται τίποτα από την κατάσχεση σε περίπτωση που η χώρα δεν εκπληρώσει υποχρεώσεις, ούτε λόγω εθνικής κυριαρχίας, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο.
«Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης» είναι η ακριβής διατύπωση, όπως δημοσιεύτηκε στο προαναφερόμενο ΦΕΚ.
Από την εκχώρηση φυσικά δεν εξαιρείται ο υποθαλάσσιος πλούτος της χώρας (υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο), ένας πραγματικός θησαυρός που αντί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους φυσικούς δικαιούχους του (τους Έλληνες πολίτες) παραδίδεται στα χέρια των πιστωτών.
Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία ισχύος της Σύμβασης Cooper, ο αμερικανοτραφής τέως πρωθυπουργός φρόντισε να δέσει χειροπόδαρα τη χώρα, δεσμεύοντας για άλλη μία φορά τα στρατηγικά ορυκτά της χώρας τύποις και ουσία σε consortium εταιριών, που για άλλη μία φορά παραφυλούν όπως οι κόρακες την κατάλληλη στιγμή για να τα υφαρπάξουν.
Γι’ αυτό άλλωστε «στήθηκε» και το σκηνικό των Ιμίων ώστε οι Τούρκοι να κάνουν λόγο για γκρίζες ζώνες, να ανακηρυχθούν τα εθνικά ύδατα διεθνή και να ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις για την εξαγωγή πετρελαίου.
Άκρως αποκαλυπτική είναι η μέθοδος που ακολουθείται από τον ιμπεριαλισμό των κονκισταδόρων. Ο Τζων Πέρκινς –μετανοημένος Οικονομικός δολοφόνος- αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ο πιο κοινός τρόπος (υποδούλωσης ενός έθνους), είναι να εντοπίσουμε πρώτα τη χώρα η οποία διαθέτει πόρους όπως πετρέλαιο. Μετά θα κανονίσουμε ένα τεράστιο δάνειο για τη χώρα αυτή από την Παγκόσμια Τράπεζα ή έναν από τους αδελφούς οργανισμούς (π.χ Διεθνές Νομισματικό Ταμείο).
Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να εξοφληθεί. Και αυτό είναι μέρος του σχεδίου, δεν μπορούν να το αποπληρώσουν. Και έτσι εμείς οι οικονομικοί εκτελεστές, πάμε πίσω και τους λέμε:
Μας οφείλετε πολλά χρήματα και δεν μπορείτε να πληρώσετε το χρέος σας. Οπότε, πουλήστε το πετρέλαιό σας πολύ φθηνά στις δικές μας εταιρίες».
Και την ώρα που η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρία Υδρογονανθράκων ΕΔΕΥ Α.Ε, παραμένει ανενεργή, το σκάφος «Nordic» της νορβηγικής εταιρίας PGS, που έχει αναλάβει τις σεισμικές έρευνες για τον εντοπισμό του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας έχει ήδη «σκανάρει» τις περιοχές νοτίως της Κεφαλλονιάς και της Ζακύνθου και της Κρήτης.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Έθνος, οι επιστήμονες της PGS, από τότε που ξεκίνησαν το ταξίδι, κάθε εβδομάδα αποστέλλουν τα δεδομένα που συλλέγουν για επεξεργασία στο αρμόδιο τμήμα που διαθέτει η εταιρία στο Χιούστον του Τέξας, στη χώρα δηλαδή ενός εκ των πιστωτών!
Και επειδή θεωρείτο αδύνατον για την ισχυρότερη χώρα της ευρωζώνης-τη Γερμανία- να μη λάβει και αυτή ένα μερίδιο από την πίτα των εσόδων που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων, η τρικομματική συγκυβέρνηση των Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη, φρόντισε ήδη να ικανοποιήσει με μία ακόμα Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου τις απαιτήσεις της.
Καταπατώντας για άλλη μία φορά το Σύνταγμα και τους νόμους, η εσωτερική τρόικα, καθόρισε ήδη τη λειτουργία του ειδικού λογαριασμού της Τράπεζας της Ελλάδος στον οποίο θα κατατεθούν τα χρήματα του δανείου, και από τον οποίο θα εξυπηρετούνται αποκλειστικά οι δανειακές υποχρεώσεις της χώρας. Στον ίδιο λογαριασμό θα κατατίθενται τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις, τα οποία επίσης θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους!
Εκτός από τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις, σε αυτόν θα κατατίθεται ολόκληρο το πρωτογενές πλεόνασμα-στόχος σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο 2013-2016. Δηλαδή 1,5% του ΑΕΠ το 2014, 3% του ΑΕΠ το 2015 και 4,5% το 2016. Και όχι μόνο αυτό, αλλά εάν το πρωτογενές πλεόνασμα ξεπεράσει τους στόχους, θα κατατίθεται και το 30% της υπέρβασης σε αυτό το λογαριασμό.
Και το ερώτημα κατόπιν τούτων είναι: ποια η θέση των Ελλήνων πολιτών απέναντι στην καταλήστευση του πλούτου που δικαιωματικά τους ανήκει; Τι μπορούν οι ίδιοι να κάνουν ώστε να μπει επιτέλους ένα τέλος εντός του καινούριου έτους σε αυτό τον εφιάλτη;
Η απάντηση είναι απλή: εν αρχή ην η αφύπνιση και η ενημέρωση. Η προσωπική συνειδητοποίηση ότι ο κάθε ένας από εμάς, μπορεί να αποτελέσει ένα έστω και μικρό μέρος της λύσης.
Εάν συνειδητοποιήσουμε το βιασμό που υφιστάμεθα, τότε η αντίδραση είναι αναπόφευκτη. Το οφείλουμε στον εαυτό μας αλλά προ πάντων στα ίδια μας τα τέκνα να παραδώσουμε τη χώρα όπως ακριβώς την παραλάβαμε. Αυτό άλλωστε προστάζει και η αρχή της αειφορίας.
Ας οργανωθούμε λοιπόν, πρώτα σε τοπικό και κατόπιν σε πανελλαδικό επίπεδο ώστε να αναγκάσουμε τους πιστωτές και κυρίως τους εσωτερικούς Εφιάλτες να υποχωρήσουν και να αποχωρήσουν.
Και επειδή γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς θα σκεφθείτε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, να σας υπενθυμίσω μόνο τούτο: η κυβέρνηση του πρώτου κατοχικού πρωθυπουργού της χώρας, του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, έπεσε λίγες μόνο ημέρες μετά τις αυθόρμητες αντιδράσεις όλων των Ελλήνων πολιτών στην επέτειο του μεγάλου ΟΧΙ, της 28ης Οκτωβρίου.
Μην ξεχνάτε τη ρήση του μεγάλου στοχαστή, Νίκου Καζαντζάκη:
«εγώ έχω χρέος μου να σώσω τη γης. Αν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω»

Αλεξάνδρα Τράγκα
Δημοσιογράφος
αναδημοσιεύεται από http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/01/blog-post_8779.html

Για τη «Φουχτελιάδα» και τις αντιδράσεις - Η αντίσταση ή θα είναι πατριωτική ή δεν θα υπάρξει

Για τη «Φουχτελιάδα» και τις αντιδράσεις

Πολιτική – Νοεμβρίου 17, 2012 9:00 πμ

Η αντίσταση ή θα είναι πατριωτική ή δεν θα υπάρξει

Η κ.π. Άρδην καταγγέλει τις 3 προσαγωγές, οι οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις, στις οποίες προέβησαν οι αστυνομικές αρχές της πόλης το πρωΐ της Παρασκευής, για τα χτεσινά γεγονότα. Η εικόνα της αστυνομίας, που εισέρχεται σε σχολείο για να συλλάβει δάσκαλο συνδικαλιστή, διότι τόλμησε και αντέδρασε στην αυτού μεγαλειότητα τον πρέσβη της Γερμανίας, παραπέμπει στις εποχές Γκεστάπο. Ό,τι και να κάνουν, όμως, δεν μπορούν να αποκρύψουν το γεγονός πως ότι συνέβη την Πέμπτη το πρωΐ στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, έχει την υποστήριξη και την αποδοχή του συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Απαιτούμε να απελευθερωθούν άμεσα οι συλληφθέντες. Το Πολυτεχνείο ζεί μέσα από τους νέους αγώνες των Ελλήνων, για ψωμί, παιδεία, ελευθερία, τους αγώνες για την αποτίναξη του σύγχρονου αποικιακού ζυγού.

***

Με το ξέσπασμα της μαζικότατης λαϊκής αντίδρασης ενάντια στις μεθοδεύσεις της γερμανικής κυβέρνησης για την εκποίηση της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, ξεκίνησαν και οι άμεσοι ή οι έμμεσοι απολογητές της μεταμοντέρνας κατοχής το γνωστό τους γαϊτανάκι. Στόχος, να απονομιμοποιήσουν ηθικά και ιδεολογικά τις αυθόρμητες αντιδράσεις των Θεσσαλονικέων, ενάντια σε ένα συνέδριο που ξεπερνούσε σε θράσος και κυνισμό κάθε άλλη εκδήλωσης της μνημονιακής κατοχής που βασιλεύει στη χώρα.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: Ο ανεκδιήγητος δήμαρχος της πόλης, οργάνωσε σε συνεργασία με τον επιτετραμμένο της Μέρκελ για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες και την τοπική αυτοδιοίκηση ένα μεγάλο διήμερο συνέδριο «ελληνογερμανικής συνεργασίας» στην πόλη. Στο πλαίσιό του, δεκάδες εκπρόσωποι ιδρυμάτων, γερμανικών φορέων και τεχνοκράτες θα υλοποιούσαν τα πρώτα βήματα «γερμανικών επενδύσεων» σε επίπεδο Τ.Α. Κεντρικό ρόλο σε αυτήν την μεθόδευση, έχει ο Γιάννης Μπουτάρης, ο οποίος αντιπροσωπεύει την πιο ακραία τάση εθελοδουλίας στο επίπεδο των Δήμων.

Απέναντι σε αυτήν την πρωτοβουλία, άμεση υπήρξε η ανταπόκριση των εργαζόμενων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι οποίοι εδώ και πολλές εβδομάδες είχαν καταγγείλει το γεγονός, ενώ η κινητοποίησή τους πλαισιώθηκε από εκατοντάδες πολίτες. Κατά την διάρκεια των κινητοποιήσεων συνέβησαν και τα περιστατικά που έκαναν μέσω τηλεοράσεων τον γύρο του πανελληνίου, και προκάλεσαν τη φρίκη του εθελόδουλου κατεστημένου.

Αμέσως, οι μηχανισμοί της προπαγάνδας κινητοποιήθηκαν με τους γνωστούς και μη εξαιρετέους μεγαλοδημοσιογράφους να τρομοκρατούν τον λαό, ωρυόμενοι για τάχα ακραίες, και απαράδεκτες ενέργειες. Την επόμενη μέρα, ανέλαβαν πιο εκλεπτυσμένες μορφές προπαγάνδας, μέσω των εφημερίδων ή του διαδικτύου. Και τι δεν διαβάσαμε!

Είναι χαρακτηριστικό το εξώφυλλο του Έθνους (Μπόμπολας) ότι τέτοιες ενέργειες τάχα «οδηγούν στον εμφύλιο», ότι «τροφοδοτούν τα άκρα». Ακόμα και ο ανεκδιήγητος «Πιτσιρίκος» έγραψε στο διαδίκτυο ότι οι ενέργειες αποτελούσαν τεράστιο λάθος, διότι ο «ελληνικός λαός δεν έχει να χωρίσει τίποτε με τον γερμανικό», και ότι το πρόβλημα τάχα είναι το «μνημόνιο» και όχι η «συνεργασία μεταξύ των λαών». Τα ίδια και τα ίδια κενολογήματα, δηλαδή, που ακούγαμε κάθε φορά που ο ελληνικός λαός εκδηλώνει την αντίθεσή του στις ξένες, μεταμοντέρνες μορφές αποικιοποίησης: Έτσι, όταν οι Αμερικάνοι αιματοκύλιζαν την ευρύτερη περιοχή, κάποιοι κατήγγειλαν το «φονιάδες των λαών αμερικάνοι», και τον διάχυτο, αυθόρμητο αντιαμερικανισμό που ξέσπασε με την επίσκεψη Κλίντον, διότι τάχα «δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε με τους άστεγους στο Ντιτρόϊτ». Ή πάλι, στην περίπτωση του τουρκικού επεκτατισμού, όσοι τολμούσαν να υπενθυμίζουν τη σταθερά της αποικιακής απειλής που δοκιμάζει η χώρα μας από τα ανατολικά της, στο πλαίσιο του νεο-οθωμανισμού, συκοφαντούνταν συλλήβδην ως φορείς «ακραίας μισαλλοδοξίας και εθνικισμού».

Σήμερα, τα ίδια ακούμε από κάθε χρώματος και τοποθέτησης φωνή, σε ό,τι έχει να κάνει με την Μέρκελ, τον Φούχτελ, τον ρόλο που παίζει ο γερμανικός παράγοντας στην Ελλάδα. Και, δυστυχώς, οι φωνές αυτές δεν προέρχονται μόνο από την κυβέρνηση ή το ευρύτερο μπλοκ της εθελόδουλης εξουσίας και των άρχουσων τάξεων που διαφεντεύει τη χώρα μας. Προέρχονται επίσης, και από πλευρές «αντιμνημονιακές» που αντιστρατεύονται κάθε έκφραση και προοπτική εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος σε αυτόν τον τόπο.

Της ευκαιρίας δοθείσης, λοιπόν, «στη σκιά που κάνουν τα βέλη της προπαγάνδας», αξίζει να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα πάνω στα επίμαχα ζητήματα, που ξεδιαλύνουν την ιδεολογική αχλή που κυριαρχεί από καιρούς εις καιρών, υπονομεύοντας το ρεύμα της λαϊκής αντίστασης.

Πρώτον, στη θεωρία περί άκρων, και των ακραίων εκδηλώσεων έναντι φορέων της σύγχρονης κατοχής. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι κύριος παράγοντας που εκτροχιάζει τις καταστάσεις στα άκρα είναι το «σχέδιο Μέρκελ» και οι ξένοι εκφραστές του. Αυτοί έχουν καταστήσει το Σύνταγμα κουρελόχαρτο, την Βουλή επιτροπή επικύρωσης λαοκτόνων μέτρων, την κυβέρνηση απολογητή της πιο ανελέητης μεθόδευσης υποταγής που γνωρίσαμε τις μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το «μεγάλο άκρο» αντιπροσωπεύεται από τη Μέρκελ, που δηλώνει ότι «λαός χρεωμένος δεν μπορεί να διεκδικεί την ανεξαρτησία του», από τον Σαμαρά, που ανήμερα τις μέρες του μεγάλου ΟΧΙ του 1940, λέει το μεγάλο ΝΑΙ στη Νέα Κατοχή, του Δένδια και της αστυνομίας του, που εισβάλει μέσα σε σχολεία για να συλλάβουν όσους κατήγγειλαν το συνέδριο της εθελοδουλείας στη Θεσσαλονίκη.

Η πολιτική τους, έχει εξωθήσει χιλιάδες ανθρώπους στην αυτοκτονία, κλείνει σπίτια, διαλύει οικογένειες, και διώχνει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες από τον ίδιο τους τον τόπο. Είναι μια πολιτική λευκής, οικονομικής γενοκτονίας του ελληνικού λαού, και ο ελληνικός λαός δικαιούται να αντιμετωπίζει τους εμπνευστές και τους φορείς αυτής της πολιτικής με τον τρόπο που τους αντιστοιχεί.

Η σύγχρονη κατοχή απαιτεί κι έναν σύγχρονο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Τον αγώνα που ανέδειξε ο ελληνικός λαός στις πλατείες της αγανάκτησης, και που αργότερα έριξε την κυβέρνηση Παπανδρέου στις μεγάλες κινητοποιήσεις της 28^ης Οκτωβρίου 2011. Αυτός ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας, έχει ορισμένα χαρακτηριστικά. Πρώτον, είναι αδιαμεσολάβητος και ενωτικός, συγκεντρώνει στις γραμμές του τον ενωμένο λαό, με κεντρικό σύνθημα την απελευθέρωση του τόπου. Δεύτερον, είναι αγώνας δημοκρατικός, αξιώνει άμεση, πραγματική δημοκρατία, πέραν του σάπιου συστήματος της μεταπολίτευσης, της ολιγαρχίας των κομματαρχών, των καναλαρχών, και των μεγαλο-επιχειρηματιών.

Βάσει αυτών των χαρακτηριστικών του, ο αγώνας αυτός βρίσκεται στον αντίποδα όσων συκοφαντικά καταγγέλλουν, π.χ. το Έθνος του Μπόμπολα, ότι κινητοποιήσεις σαν τη χθεσινή αποσκοπούν σε εμφύλιο. Το αντίθετο. Είναι οι μόνες κινητοποιήσεις που συγκεντρώνουν την αποδοχή της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Που όταν καταφέρνουν και βγαίνουν στην επιφάνεια, εξαναγκάζουν σε άτακτη υποχώρηση όσες δυνάμεις επιθυμούν να φαγωθούμε μεταξύ μας, προς μεγάλη ευχαρίστηση των ξένων παραγόντων που επιβουλεύονται αυτόν τον τόπο. Ας σκεφτούν όλοι αυτοί που χρησιμοποιούν συστηματικά τον μπαμπούλα της Χρυσής Αυγής για να συκοφαντήσουν τους «Αγανακτισμένους», τους διαδηλωτές εναντίον του Παπούλια στις 28.10.2011 ή όσους πήραν στο κυνήγι τους σύγχρονους Γερμανούς τοποτηρητές, πότε πέφτουν στην αφάνεια ο Μιχαλολιάκος και η συμμορία του. Μα, βέβαια, όταν το πάνω χέρι παίρνει ο αγώνας ενάντια στην Τρόικα, τη Μέρκελ, και τους ντόπιους εκφραστές της.

Έτσι, διόλου παράδοξα για όσους γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στην Ελλάδα, ο δρόμος του εθνικο-απελευθερωτικού δημοκρατικού αγώνα είναι ο μόνος τρόπος για την επίτευξη της… ενότητας του ελληνικού λαού και κοινωνίας. Σε αντίθεση απ’ ό,τι ισχυρίζονται ο Βορίδης, ο Δένδιας, και οι λοιποί εκπρόσωποι του νέου δοτού κυβερνητικού αυταρχισμού.

Δεύτερον, σε σχέση με τον σύγχρονο «αντι-γερμανισμό», και τα άθλια ιδεολογήματα του τύπου «τι έχουν να χωρίσουνε Έλληνες και Γερμανοί εργάτες» που αποσκοπούν να βραχυκυκλώσουν τις αντιστάσεις του λαού. Είναι σαφές, ότι ο ελληνικός λαός αντιστρατεύεται τους Γερμανούς και την γερμανική Ευρώπη «θέσει» και όχι «φύσει». Για την εξουσιαστική αλαζονεία που δείχνουν εναντίον των Ελλήνων, τον απύθμενο σωβινισμό και τον ρατσισμό με τον οποίον μας αντιμετωπίζουν. Εκεί κατευθύνεται η οργή του λαού, και προφανώς όχι εναντίον των… Γερμανών τουριστών, όπως θέλει η ηλίθια προπαγανδιστική λογική.

Τέλος, κάτι σε σχέση με τις πιο εκλεπτυσμένες αντιμνημονιακές ενστάσεις απέναντι στις αυθόρμητες εκδηλώσεις ελληνικού λαού: Τέτοιες, στάσεις, υποστηρίζουν, δεν συμβάλουν στον κοινό αγώνα των Ευρωπαίων εργαζόμενων, σε ένα πανευρωπαϊκό μέτωπο αντίστασης –στη μόνη, κατά τη γνώμη τους προοπτική που είναι σε θέση να αποτινάξει τον πανευρωπαϊκό ζυγό λιτότητας.

Κι όμως! Και σ’ αυτήν την περίπτωση συμβαίνει το αντίθετο στην πραγματικότητα. Το λεγόμενο «πανευρωπαϊκό μέτωπο», δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που κατασκευάζεται με κοσμοπολίτικα λόγια, και πέφτει έτοιμο από τον ουρανό. Αυτή είναι η πείρα που διδάσκεται σε κάθε μεγάλη «στιγμή» της αντιστασιακής αλληλεγγύης των ευρωπαϊκών λαών: Από τις επαναστάσεις των αρχών του 19^ου αιώνα, τους Έλληνες και τους καρμπονάρους της Νάπολης εναντίον της Ιερής Συμμαχίας, την «άνοιξη των Εθνών» του 1848, το διεθνές αντιφασιστικό μέτωπο του ’40-’44, το παγκόσμιο αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο της δεκαετίας του 1960.

Έτσι, το σύγχρονο μέτωπο, είναι το μέτωπο όσων πλήττονται περισσότερο από την Γερμανική Ευρώπη, και υλοποιείται πάνω στα συγκεκριμένα αιτήματα, από αυτούς που έχουν την μεγαλύτερη αντίθεση με ό,τι επιβάλλεται από το Διευθυντήριο.

Η Ελλάδα, είναι το σημείο της υψηλότερης πίεσης, το «πολιτικό εργαστήριο» όπου εξελίσσεται πιλοτικά η νέα πανευρωπαϊκή υποδούλωση. Καθήκον του ελληνικού λαού, είναι να καταγγείλει αυτήν ακριβώς την πραγματικότητα, και να καταστήσει σαφές στους υπόλοιπους λαούς της Ευρώπης, τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη βοήθεια των δανειστών, την Τρόικα, η νέα πολιτική λιτότητας που επιβάλλεται: Η χειρότερη εθνική υποδούλωση.

Ο αγώνας εναντίον της, θα είναι η νέα πραγματική βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί η αλληλεγγύη και η σύμπραξη των υπόδουλων λαών της Ευρώπης, μαζί με τους απόκληρους και τους πληττόμενους των ισχυρών λαών. Είναι το μέτωπο των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ή των κατασυκοφαντημένων ως «γουρουνιών» η ελληνική σημαία, πλάι στην ιρλανδική, την ισπανική, την πορτογαλική και την ιταλική.

Όσο για τις κοινωνίες του Ευρωπαϊκού Βορρά, που δυστυχώς στην παρούσα φάση έχουν υιοθετήσει μια στάση αποξένωσης από τους λαούς του Νότου, και ζητούν από τις κυβερνήσεις τους παραδειγματικότερη τιμωρία των «απείθαρχων» –όπως κατ’ εξοχήν συμβαίνει με την πλειονότητα των Γερμανών, καλό θα ήταν να καταλάβουν το εξής: Ότι ο δρόμος που έχουν διαλέξει, είναι ο δρόμος της περιχαράκωσης και του σωβινισμού. Είναι ο δρόμος που θα οδηγήσει στην απομόνωση και σ’ ένα ευρωπαϊκό τοπίο όπου όλοι θα συγκρούονται με όλους, η ίδια πεπατημένη που μας οδήγησε σε δύο καταστροφικούς ευρωπαϊκούς πολέμους. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν αυτό, τόσο το καλύτερο για το δικό τους μέλλον. Κι αυτό το δίδαγμα, είναι η καλύτερη δυνατή συνεισφορά που μπορεί να δώσει ο αγώνας του ελληνικού λαού, και οι αγώνες των υπόλοιπων λαών της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Κινητοποιήσεις σαν κι αυτές ενάντια στον Φούχτελ και τον Γερμανό πρόξενο, είναι προδρομικές μορφές αυτής της νέας μορφής αγώνα. Σπόροι που θα δώσουν το μεγάλο ριζοσπαστικό δημοκρατικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα του μέλλοντός μας. Μπροστά σε αυτήν την προοπτική, θα δούμε όλες τις φωνές της αντίδρασης, μικρότερες ή μεγαλύτερες, εκλεπτυσμένες ή μη, προερχόμενες από διαφορετικούς χώρους, να αναπτύσσουν παρόμοια αντανακλαστικά. Είτε μιλούμε για το «κατεστημένο», είτε για τα κατεστημένα της αμφισβήτησης. Ο λόγος είναι ότι απειλούνται από μια τέτοια προοπτική και θα κάνουν ό,τι μπορούν για να την καταπνίξουν.

Στην πραγματικότητα, αυτή η προοπτική είναι πλέον το μόνο εχέγγυο σταθερότητας και επιβίωσης της χώρας μας.

Αναδημοσιεύεται από το http://ardin-rixi.gr/archives/10111

Τι προβλέπει το νέο μνημόνιο που έρχεται στη Βουλή για ψήφιση

Tι προβλέπει το νέο μνημόνιο που έρχεται στη Βουλή για ψήφιση στις αρχές Νοεμβρίου
ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ | Κώστας Εφήμερος
29 Οκτωβρίου 2012

Διάδωσέ το



Την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου το ThePressProject (ΤPP) ξεκίνησε τη δημοσίευση του μνημονίου σε μετάφραση - αυτού που σε λίγες ημέρες θα έρθει στη βουλή προς ψήφιση. Το κείμενο των 30.000 λέξεων περιγράφει ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέτρων και υποχρεώσεων, που μπορεί να συνοψιστεί σε μόνο τρείς λέξεις: «Φέρτε τα λεφτά». Κάθε κεφάλαιο ξεκινάει με έναν όμορφο τίτλο όπως «για την αποτελεσματικότερη υγεία» και αμέσως μετά, περιγράφει μέτρα που θα διαλύσουν τον εσωτερικό κοινωνικό ιστό!
Εδώ και μήνες τα κανάλια παίζουν την επανάληψη του κουραστικού σήριαλ «διαπραγματεύσεις με την τρόικα». Η κοινωνία έχει κουραστεί τόσο και έχει απογοητευτεί άλλο τόσο, που θαρρείς πως πέρασαν ήδη χρόνια από τη στιγμή που ο Αντώνης Σαμαράς κέρδισε την εκλογική μάχη με το λάβαρο της επαναδιαπραγμάτευσης.
Όλα σχεδόν τα ΜΜΕ -τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και διαδικτυακά- φιλοξενούν καθημερινά διαρροές και εκτιμήσεις για την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι ήδη γνωρίζουμε τα δυσβάσταχτα μέτρα. Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή.

Το κείμενο που δημοσιεύει το TPP περιλαμβάνει αδιανόητες λεπτομέρειες και όρους που όσο και να θες να το αποφύγεις, σου φέρνουν στο νου έγγραφα συνθηκολόγησης ηττημένου κράτους σε πόλεμο.

Ως πολίτες δεν ξέρουμε ότι με την υπογραφή του μνημονίου απεμπολούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε την δημόσια περιουσία για το κοινωνικό καλό. Ότι υποχρεούμαστε να πουλήσουμε την ακίνητη μας περιουσία χωρίς να έχουμε το δικαίωμα να τη χρησιμοποιήσουμε π.χ. για να στεγάσουμε ένα δημαρχείο ή ένα σχολείο. Ως πολίτες αγνοούμε ότι τα δυσβάσταχτα μέτρα για την υγεία περιλαμβάνουν και έναν όρο που ορίζει ότι αν δεν πιάσουμε τους στόχους μέσα σε δύο μήνες, τότε δύνανται να καταργηθούν οι απαλλαγές συμμετοχής ακόμα και στους καρκινοπαθείς. Ως πολίτες δεν γνωρίζουμε ότι από τα μέσα του 2013 η ΔΕΗ θα ανεβάσει κατακόρυφα τα τιμολόγιά της και ότι θα καταργηθούν όλα εκείνα τα ειδικά τιμολόγια για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως και ότι από τον Ιούνιο του 2013 η ΔΕΗ δεν θα μπορεί πλέον ούτε να διακανονίζει τις οφειλές των πελατών της, κάτι που μπορεί να κάνει κάθε ιδιωτική εταιρία. Και πολλά ακόμα.
Στο TPP συνεχίζουμε τη μετάφραση και μέχρι τη Δευτέρα υπολογίζουμε να έχουμε στη διάθεσή σας ολόκληρο το κείμενο που θα δεσμεύσει τις ζωές σας. Διαβάστε το, κατεβάστε το PDF και στείλτε το σε όσους περισσότερους μπορείτε. Ως μέσο εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να επιβάλλουμε την ατζέντα της ενημέρωσης, επειδή όμως πιστεύουμε ότι η μετάφραση αυτού του κειμένου είναι ίσως το σημαντικότερο έργο που έχουμε δημοσιεύσει μέχρι σήμερα (σίγουρα το πιο κουραστικό) θέλουμε να δημιουργήσετε εσείς την αλυσίδα της ενημέρωσης μιας κοινωνίας που τόσο εύκολα αποπροσανατολίζεται και τόσο εύκολα ξεχνάει.

Αναδημοσιεύεται από το www.thepressproject.gr/article/31184/Diadose-to

ΕΚΡΗΞΗ ΑΝΟΗΣΙΑΣ: Το να ψηφίζει κανείς μέτρα λιτότητας 11,5 δις €, αναλαμβάνοντας παράλληλα χρέη τραπεζών, ύψους 49 δις €, είναι μάλλον ανόητο - αν και η σιωπή των αμνών που βασιλεύει, αιτιολογεί απόλυτα τη συλλογική συνθηκολόγηση ενός κάποτε υπερήφανου έθνους

ΕΚΡΗΞΗ ΑΝΟΗΣΙΑΣ: Το να ψηφίζει κανείς μέτρα λιτότητας 11,5 δις €, αναλαμβάνοντας παράλληλα χρέη τραπεζών, ύψους 49 δις €, είναι μάλλον ανόητο - αν και η σιωπή των αμνών που βασιλεύει, αιτιολογεί απόλυτα τη συλλογική συνθηκολόγηση ενός κάποτε υπερήφανου έθνους



"Έκρηξη δημοσίου χρέους το 2012 στα 340,6 δις €, από τα 316 δις € που είχε εκτιμηθεί αρχικά - αποκαλύπτουν τα στοιχεία που έστειλε η Ελληνική Στατιστική Αρχή και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στη Eurostat, στο πλαίσιο της εξαμηνιαίας Διαδικασίας Υπερβολικού Ελλείμματος.

Τα ίδια στοιχεία δείχνουν ότι, το έλλειμμα του 2012, με βάση το νέο προγραμματισμό, αναμένεται να συγκρατηθεί στα 13,4 δις € - ενώ θα επιτευχθεί με μεγάλη περικοπή δαπανών, στο στενό δημόσιο τομέα. Συγκεκριμένα, σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης, ο στόχος για έλλειμμα διαμορφώνεται πλέον στα 11,4 δις €.


Χαμηλότερες είναι και οι προβλέψεις για το ΑΕΠ - το οποίο υπολογίζεται ότι θα φθάσει στα 194,7 δις € - από τα περίπου 232 δις €, πριν την εισβολή του ΔΝΤ στην Ελλάδα.


Περαιτέρω, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το έλλειμμα έφθασε τελικά, το 2011, στο 9,4% του ΑΕΠ (19,7 δις €) - με το έλλειμμα του 2010 στο 10,7% του ΑΕΠ (περί τα 24 δις €), ενώ του 2009 στα 15,4% (περί τα 36 δις €).



Στην ανακοίνωσή της η ΕΛΣΤΑΤ παραδέχεται ότι, το έλλειμμα και το χρέος ξεπέρασαν τις προβλέψεις, αφενός μεν επειδή βρέθηκαν και άλλες κρατικές δαπάνες, αφετέρου λόγω του ότι η ίδια αναθεώρησε προς τα κάτω το ΑΕΠ - επειδή δε το ΑΕΠ είναι η βάση μέτρησης του χρέους, το χρέος αυξάνεται!"



Άρθρο


Ανεξάρτητα από το παραπάνω ελαφρά διαμορφωμένο κείμενο (δημοσιεύθηκε στα ΜΜΕ), σε γενικές γραμμές, η αύξηση του δημοσίου χρέους μίας χώρας στο τέλος του έτους ευρίσκεται, εάν προσθέσουμε στο χρέος του προηγούμενου έτους, τα ελλείμματα (ζημίες) του παρόντος. Στα πλαίσια αυτά, με πηγή το δελτίο δημοσίου χρέους του υπουργείου οικονομικών στα τέλη του εκάστοτε έτους, έχουμε τα εξής:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Εξέλιξη του χρέους της κεντρικής διοίκησης, κατά προσέγγιση ελλείμματα του προϋπολογισμού, διαφορά δημοσίου χρέους με το προηγούμενο έτος (σε εκ. €)



Έτος


Χρέος Κεντρικής Διοίκησης


Έλλειμμα


Αύξηση χρέους




31.12.2008


262.070,75



31.12.2009


298.524,20


36.000,00


36.453,45




31.12.2010


340.286,00


24.000,00


41.761,80




31.12.2011


367.978,00


19.700,00


27.692,00




31,12.2012


*343.230,00


11.400,00


69.825,00


* PSI: 105.973 εκ. €

Πηγή: Δελτίο δημοσίου χρέους, Προσχέδιο προϋπολογισμού 2013



Όπως φαίνεται από τον Πίνακα Ι, το έτος 2009, πριν εισβάλλει δηλαδή το ΔΝΤ στην Ελλάδα, το χρέος μας αυξήθηκε κατά 36.453,45 - όσο λοιπόν το διογκωμένο έλλειμμα, το οποίο προσδιορίσθηκε από τη νέα τότε κυβέρνηση (με όχι και τόσο ορθολογικές διαδικασίες).


Το επόμενο όμως έτος, παρά το ότι το έλλειμμα ήταν της τάξης των 24 δις € (έχει αναθεωρηθεί τόσες φορές που δεν είναι εύκολο να βρει κανείς το ακριβές νούμερο - αν και είναι φυσικά εφικτό), το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε κατά 41,7 δις €. Περαιτέρω, το 2011, αν και το έλλειμμα ήταν 19,7 δις €, το χρέος αυξήθηκε κατά 27,7 δις €.



Συνεχίζοντας, το 2012 έγινε η εγκληματική διαγραφή χρέους (PSI), ύψους περί τα 106 δις € - όπως τουλάχιστον ανακοινώθηκε δημόσια. Επομένως, το χρέος του 2012 θα έπρεπε να μειωθεί κατά 106 δις € σε σχέση με το 2011, καθώς επίσης να αυξηθεί κατά το έλλειμμα του 2012 - ήτοι κατά 11,4 δις €.



Κατ' επακόλουθο, όφειλε να διαμορφωθεί στα 273.405 (367.978 - 105.973 + 11.400) και όχι στα 340,6 δις € που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ ή 343,2 δις € κατά τον προϋπολογισμό - μία τεράστια διαφορά, ύψους 69,8 δις €!



Με βάση δε το μειωμένο ΑΕΠ που ανακοινώθηκε (194,7 δις €), το χρέος (ύψους 343,2 δις € κατά τον προϋπολογισμό), θα εκτοξευθεί σχεδόν στο 176% του ΑΕΠ - όταν ήταν, πριν από το ΔΝΤ (2009) και πριν από τη διαγραφή των 106 δις €, στο 129,4% του ΑΕΠ (113,0% το 2008, έναντι ΑΕΠ 232,9 δις €).



Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, με κριτήριο τα έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης ως προς το ΑΕΠ το 2011 (έσοδα 52,85 δις €, έναντι 215,09 δις € ΑΕΠ), τα οποία διαμορφώνονται στο 25% περίπου, μόνο από την πτώση του ΑΕΠ κατά 38,1 δις € σε σχέση με το 2008, χάνονται ετήσια έσοδα περίπου 9,52 δις €.



Εάν σε αυτά δε προσθέσουμε τις δαπάνες λόγω ύφεσης (ανεργία κλπ.), θα καταλήξουμε σε ετήσιες απώλειες που ξεπερνούν τα 15 δις € - οφειλόμενες αποκλειστικά και μόνο στην εγκληματική πολιτική λιτότητας που μας επιβλήθηκε (αν και πρόκειται για μία ολοκάθαρη οικονομική γενοκτονία).



Συνεχίζοντας στο θέμα του δημοσίου χρέους, είναι προφανές ότι η δυσανάλογη, συγκριτικά με το έλλειμμα, αύξηση του, οφείλεται σε κάποιες συγκεκριμένες αιτίες - οι οποίες θα έπρεπε να ανακοινωθούν, έτσι ώστε να τις γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε, όπως συνήθως συμβαίνει στην πατρίδα μας.



Εάν προσέξει κανείς όμως το προσχέδιο του προϋπολογισμού 2013, θα διαπιστώσει ότι, το δημόσιο χρέος του 2012 επιβαρύνθηκε (επί πλέον του ελλείμματος των 13,3 δις €) με 11 δις € από τις απώλειες των ΟΤΑ και ΟΚΑ, με 49 δις € από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με 3,5 δις € από την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, καθώς επίσης με διάφορα άλλα ποσά, για την κάλυψη των αναγκών του πρώτου τριμήνου.



Οι Έλληνες πολίτες λοιπόν πλήρωσαν 49 δις € για τις τράπεζες το 2012 (έχουν εγκριθεί συνολικά 109,1 δις € για τις τράπεζες, μέσω του ΤΧΣ) και 11 δις € για τα ταμεία, καθώς επίσης διάφορα άλλα ποσά, εντελώς εν αγνοία τους - γεγονός που τεκμηριώνει όσο καλύτερα γίνεται το ότι, με το PSI πυροβολήσαμε μόνοι μας τα πόδια μας.







Ολοκληρώνοντας, μέχρι και τον Ιανουάριο του 2012, τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ μας έχουν δώσει συνολικά 73,2 δις € (20,3 δις € το ΔΝΤ και 52,9 δις € τα κράτη) - ενώ περιμένουμε τη δόση της ντροπής (31,5 δις €). Έναντι αυτού του ποσού, οι ζημίες της πατρίδας μας από την ύφεση, από την ανεργία, από τον περιορισμό των εισοδημάτων, από την κατάρρευση του χρηματιστηρίου, από τις χρεοκοπίες των επιχειρήσεων, από την πτώση των τιμών των ακινήτων κοκ., έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τα 800 δις €.



Προφανώς, με βάση τους παραπάνω χειρισμούς, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν θα είναι ποτέ βιώσιμο - αφού θα αυξάνεται διαχρονικά και κατά το δοκούν, με τη βοήθεια των παιδιών του Σικάγου. Στα πλαίσια αυτά, το να ψηφίζει κανείς μέτρα λιτότητας 11,5 δις €, αναλαμβάνοντας παράλληλα χρέη των τραπεζών ύψους 49 δις € (μελλοντικά άλλα 60,1 δις €) είναι κάτι περισσότερο από ανόητο - αν και η σιωπή των αμνών που βασιλεύει αιτιολογεί απόλυτα τη συλλογική ανοησία ενός πάλαι ποτέ υπερήφανου έθνους.



Χωρίς να επεκταθούμε περαιτέρω σε λεπτομέρειες, έχουμε την άποψη ότι, από τα παραπάνω μάλλον φαίνεται η λεηλασία της Ελλάδας από το ΔΝΤ - με την έντεχνη χρήση των στατιστικών στοιχείων, της χειραγώγησης και της προπαγάνδας. Επίσης το τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ισπανία ή στην Ιταλία, εάν το ΔΝΤ εισέβαλλε εκεί και χρησιμοποιούσε τις ίδιες μεθόδους και στατιστικά, όπως έκανε στην Ελλάδα.



Ακριβώς για το λόγο αυτό, τόσο η Ισπανία, όσο και η Ιταλία το αποφεύγουν 'όπως ο διάβολος το λιβάνι' - αντίθετα, η τότε ελληνική κυβέρνηση το κάλεσε με τη θέληση της, αποτελώντας το Δούρειο Ίππο για την εισβολή του στην Ευρωζώνη (ενώ η σημερινή το ανέχεται, συνεχίζοντας την πολιτική των υποκλίσεων).



ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΟΥ ΔΝΤ



Από ένα παλαιότερο κείμενο υπενθυμίζουμε τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί το ΔΝΤ στις χώρες που εισβάλλει - τις οποίες, αφού λεηλατήσει τη δημόσια και ιδιωτική περιουσία των πολιτών τους, εγκαταλείπει στο τέλος, σαν τις στυμμένες λεμονόκουπες.



“Οι ασιατικές «τίγρεις», το 1997, αναγκάσθηκαν να ζητήσουν τη «βοήθεια» των πυροσβεστών του ΔΝΤ, οι οποίοι βέβαια εργαζόταν προς όφελος της χώρας, η οποία προκάλεσε τις πυρκαγιές. Φυσικά το «Ταμείο» αντέδρασε θετικά στην αρχή, παρέχοντας τα δάνεια που του ζητήθηκαν – αφού ο πραγματικός σκοπός του ήταν να προστατεύσει από τη χρεοκοπία τις τράπεζες, τα συνταξιοδοτικά ταμεία, τα επενδυτικά κεφάλαια, τους ιδιώτες κερδοσκόπους κλπ., οι οποίοι είχαν επενδύσει τεράστια ποσά στην ασιατική φούσκα των ακινήτων, «στοιχηματίζοντας» στη συνέχεια στο «σπάσιμο» της, το οποίο θα προκαλούσε τη ραγδαία υποτίμηση των νομισμάτων τους.



Τα πρώτα δάνεια λοιπόν δόθηκαν, σε συμφωνία με το ΔΝΤ, με την προϋπόθεση να χρησιμοποιηθούν από τις κυβερνήσεις της Ινδονησίας, της Ταϊλάνδης και της Ν. Κορέας, για την εξόφληση των ξένων κερδοσκόπων. Αμέσως μετά, αφού εξοφλήθηκαν δηλαδή οι «δυτικοί» κερδοσκόποι, ακολούθησε η «θεραπεία-σοκ», με την υποχρέωση των τοπικών πληθυσμών σε μία καταστροφική υφεσιακή πολιτική λιτότητας άνευ προηγουμένου. Οι μισθοί κατακρεουργήθηκαν, οι δαπάνες για την Υγεία, την Παιδεία κλπ. περιορίσθηκαν στο ελάχιστο και τα δάνεια προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις σταμάτησαν σχεδόν εξ ολοκλήρου.



Από τη Ν. Κορέα μέχρι την Ινδονησία, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων έχασαν τις θέσεις απασχόλησης τους, οδηγούμενοι στην ανεργία, ενώ απαγορεύθηκε στα κράτη να προσφέρουν οποιουδήποτε είδους βοήθεια στους πληγέντες Πολίτες τους. Πολλά σχολεία έκλεισαν, τα φάρμακα στα νοσοκομεία τελείωσαν, οι άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους, η εγκληματικότητα ξεπέρασε ακόμη και την πιο νοσηρή φαντασία, ενώ η πείνα και η έλλειψη τροφής έφτασαν στο απροχώρητο. Ένας ολόκληρος τομέας της μεσαίας τάξης, η οποία ανήκε στους κερδισμένους της προηγούμενης δεκαετίας, έπαψε πια να υπάρχει.



Όπως πάντα, αυτοί που πλήρωσαν τα περισσότερα ήταν τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα, ενώ η λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας (ακίνητα, οικόπεδα κλπ.), μέσω της υπερβολικής φορολόγησης, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Πολλές κοινωφελείς επιχειρήσεις «αποκρατικοποιήθηκαν», επίσης το τραπεζικό σύστημα, καταλήγοντας στην ιδιοκτησία των ξένων πολυεθνικών σε τιμές ευκαιρίας, το κόστος ζωής εκτινάχθηκε στα ύψη, ενώ η δημόσια περιουσία περιήλθε στα χέρια των εισβολέων – πάντοτε με νομιμοφανείς, απόλυτα διαφανείς διαδικασίες.



Η επέλαση του ΔΝΤ δεν είχε τελικά να ζηλέψει τίποτα, σε σχέση με τη διεξαγωγή ενός συμβατικού πολέμου – αφού άφησε ανθρώπινα ερείπια στο πέρασμα της και κοινωνίες που δεν πρόκειται ποτέ να συνέλθουν, από το σοκ της απόλυτης εξαθλίωσης και της καταστροφής. Σε κάθε περίπτωση, οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Ασίας δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουν τα βασανιστήρια που υπέστησαν από τους αιμοχαρείς μισθοφόρους των τοκογλύφων, οι οποίοι δεν έχουν κανενός είδους ηθικούς φραγμούς, όταν «εκτελούν» τις απίστευτες εντολές της «σκιώδους» ηγεσίας τους” (Νομισματικές παρενέργειες).



ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΕΠ



Επίσης από ένα παλαιότερο κείμενο, υπενθυμίζουμε, όσον αφορά το θέμα του χρέους ότι, σύμφωνα με το ΔΝΤ, τα προγράμματα λιτότητας έχουν σήμερα διαφορετικές «επιδράσεις» στην Ευρώπη, από ότι στο παρελθόν - όπου οι επιδράσεις αυτές υπολογίζονται από έναν «πολλαπλασιαστή», ο οποίος αφορά τη σχέση της δημοσιονομικής πολιτικής με το εκάστοτε ΑΕΠ.



Στα προηγούμενα έτη, ο πολλαπλασιαστής αυτός ήταν της τάξης του 0,5 - δείκτης που σημαίνει πως, όταν το κράτος μειώνει τις δαπάνες κατά 1 δις €, τότε το ΑΕΠ περιορίζεται (ύφεση) κατά 500 εκ. €.



Σήμερα όμως το ΔΝΤ υποθέτει πως ο πολλαπλασιαστής ευρίσκεται μεταξύ 0,9 και 1,7 - όπου όταν ο πολλαπλασιαστής είναι υψηλότερος από το 1, τότε το ΑΕΠ μειώνεται συνολικά περισσότερο από το έλλειμμα του προϋπολογισμού (στην περίπτωση της Ελλάδας, η μείωση του ελλείμματος κατά 25 δις € περιόρισε το ΑΕΠ πάνω από 30 δις € - οδηγώντας την σε έναν φαύλο κύκλο, με τελική κατάληξη τη χρεοκοπία, εάν δεν σταματήσει αμέσως η πολιτική λιτότητας). Ο Πίνακας ΙΙ που ακολουθεί (μεγέθη κατά προσέγγιση) είναι χαρακτηριστικός:



ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Σχέση μείωσης των δαπανών με το ΑΕΠ και τα δημόσια έσοδα, σε €






Μείωση Δαπανών


Συντελεστής


Μείωση ΑΕΠ


*Μείωση Εσόδων


















1.000.000.000


0,5


-500.000.000


-166.500.000




1.000.000.000


0,9


-900.000.000


-299.500.000




1.000.000.000


1,7


-1.700.000.000


-566.100.000


* Τα συνολικά έσοδα της Ελλάδας υπολογίζονται στο 33,3% του ΑΕΠ της (άρθρο μας), έναντι 32,9% της Ισπανίας και 29,8% της Ιρλανδίας.

Σημείωση: Στην περίπτωση της Ελλάδας φαίνεται ότι το ΔΝΤ υπολόγισε με συντελεστή 0,5 - ενώ τελικά διαμορφώθηκε μεταξύ 0,9 και 1,7



Τα παραπάνω σημαίνουν με απλά λόγια πως όταν εφαρμόζεται μία πολιτική λιτότητας, ανάλογη με αυτήν που έχει αποφασισθεί σήμερα για στις ελλειμματικές χώρες της Ευρωζώνης, το δημόσιο χρέος ως προς το ΑΕΠ αυξάνεται διαχρονικά, αντί να μειώνεται - μία υπόθεση που έχει τεκμηριωθεί πολλές φορές στην Ελλάδα.





ΥΓ: Διαγράψαμε χρέη 106 δις € - με αποτέλεσμα να εξευτελισθούμε χωρίς λόγο παγκοσμίως, να χρεοκοπήσουμε τις υγιέστατες μέχρι τότε τράπεζες μας, καθώς επίσης να διώξουμε κάθε λογικό επενδυτή, Έλληνα ή ξένο, από τη χώρα μας.



Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του ποσού ήταν δικό μας – ελληνικές τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία, οργανισμοί και ιδιώτες. Πυροβολήσαμε λοιπόν μόνοι μας τα πόδια μας – ή «βάλλαμε τα χεράκια μας, να βγάλουμε τα ματάκια μας», κατά τη γνωστή έκφραση.



Λόγω της διαγραφής (PSI), είμαστε υποχρεωμένοι να ανακεφαλαιοποιήσουμε τα ταμεία και τις τράπεζες – για τις οποίες έχουμε συνάψει συμφωνία δανεισμού, ίση με το ποσόν των 109,1 δις € (μεγαλύτερο από τα 106 δις €).



Εάν δε αυτή η ανακεφαλαιοποίηση γίνει από το ESM, τότε είναι πολύ πιθανόν οι τράπεζες μας να καταλήξουν σε ξένα χέρια (αφελληνισμός), όπου στη συνέχεια θα μετατραπούν σε μικρά υποκαταστήματα πώλησης χρηματοπιστωτικών προϊόντων – παράλληλα με την απόλυση χιλιάδων τραπεζοϋπαλλήλων. Εάν αυτό δεν είναι το ζενίθ της ανοησίας, τότε πως αλλιώς να το χαρακτηρίσουμε;


Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 24. Οκτωβρίου 2012

viliardos@kbanalysis.com

Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.

Δηλώσεις Γεράσιμου Αρσένη κατά την έξοδό του από το γραφείο των Οικονομικών Εισαγγελέων

ΓΡΑΦΕΙΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ Δ. ΑΡΣΕΝΗ
Σίνα 23, 106 80 Αθήνα
Τηλ. 210-3644558-9, Φαξ: 210-3603558
www.garsenis.gr, e-mail: garsenis@otenet.gr

Αθήνα, 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Γεράσιμος Αρσένης, κατά την έξοδό του από το γραφείο των Εισαγγελέων Οικονομικού Εγκλήματος κ.κ. Γρηγ. Πεπόνη και Σπ. Μουζακίτη, απάντησε ως εξής στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κληθήκατε από τον κ. Πεπόνη και καταθέσετε γύρω από αυτή τη συνέντευξη του κυρίου Ρουμελιώτη που λέει αν ήξερε ή όχι η κυβέρνηση Παπανδρέου από το ΔΝΤ ότι το πρόγραμμα να το πούμε καλά ότι δεν βγαίνει. Τι είπατε επ΄ αυτού;

Γ. ΑΡΣΕΝΗΣ: Με ρώτησαν για τις ιδιωτικές συζητήσεις που είχα με τον κ. Ρουμελιώτη. Τους είπα αυτά που μου είπε ο κ. Ρουμελιώτης ο οποίος, πράγματι, μου μετέφερε στις συζητήσεις που είχαμε τους προβληματισμούς και το κλίμα που επικρατούσε στο ΔΝΤ. Και επειδή με το θέμα του χρέους είχα ασχοληθεί ως ειδικός στο εξωτερικό στην επαγγελματική μου καριέρα, εξέθεσα και τις δικές μου απόψεις.
Όλο αυτόν τον καιρό, η χώρα μας έχει παγιδευτεί σ΄ ένα τερατώδη μηχανισμό που τρώει τις σάρκες μας, καταβροχθίζει τις καλύτερες ελπίδες και τα οράματα του λαού και παράγει απελπισία και οργή. Πρέπει να βγούμε από αυτήν την τρύπα, πρέπει να προτάξουμε και να εφαρμόσουμε ένα εθνικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης της παραγωγής με κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτό το πρόγραμμα όμως είναι από την Ευρώπη και το οποίο όπως μας δένει μας κρατάει στο Ευρώ που είναι μια εγγύηση για την Ελλάδα.

Γ. ΑΡΣΕΝΗΣ: Η Ευρώπη, όπως ξέρετε, λειτουργεί στη βάση των διαπραγματεύσεων και του πνεύματος της αλληλεγγύης. Έχουμε νομίζω πειστικά επιχειρήματα να προτείνουμε ένα δικό μας εθνικό πρόγραμμα το οποίο είναι καλό για την Ελλάδα, είναι καλό και για το Ευρώ. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να κάνουμε.


ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αυτή τη στιγμή, βλέπετε πρόσφορο το έδαφος ότι μπορούμε αυτό το εθνικό πρόγραμμα να το δώσουμε στην Ευρώπη; Να το προτείνουμε; Έχουμε μια συγκυβέρνηση από τρία κόμματα.

Γ. ΑΡΣΕΝΗΣ: Ακριβώς γι΄ αυτό το λόγο, πιστεύω ναι, και νομίζω ότι αυτό ήταν και το νόημα των εκλογών. Το είπαμε με πολλά λόγια. Το είπαμε αλλαγή , το είπαμε αναδιαπραγμάτευση, το είπαμε απαγκίστρωση, πείτε το όπως θέλετε. Πάντως είπαμε ένα άλλο πρόγραμμα.
Αυτή ήταν η λαϊκή εντολή, αυτό νομίζω ότι πρέπει να εκτελέσουμε και νομίζω ότι αν επιμείνουμε σε εθνική βάση μπορούμε να πείσουμε και τους Ευρωπαίους τώρα που κλυδωνίζεται το Ευρώ και υπάρχουν προβλήματα τόσο εδώ όσο και σε άλλες χώρες ότι χρειαζόμαστε ένα άλλο αναπτυξιακό πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της παραγωγής με αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής. Επιμένω σε αυτό το πράγμα. Με απογοήτευση και οργή του λαού δεν μπορούμε να πάμε μπροστά.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να σας πω τότε που είχατε αυτές τις συζητήσεις με τον κ. Ρουμελιώτη, τις ιδιωτικές συζητήσεις, σας είπε ότι δεν βγαίνει, τον είχατε συμβουλεύσει να το πει στην κυβέρνηση ή να βγει ο ίδιος να το πει δημοσίως;

Γ. ΑΡΣΕΝΗΣ: Κοιτάξτε, σε θέματα που αφορούσαν τις σχέσεις του κ. Ρουμελιώτη με την κυβέρνηση δεν είχα κανένα λόγο να πω κάτι, ήταν θέμα υπηρεσιακό, δεν είμαι θεσμικός παράγοντας, τις απόψεις μου σε όσους μου τις είχαν ζητήσει, τις είχα πει τότε.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ: Ευχαριστούμε πολύ.

Κινέζοι στο Ηράκλειο, Τούρκοι στο λιμάνι του Ρεθύμνου!

Δημοσιεύτηκε: 21.08.2012 // 09:10 :: Αναγνώσεις: Κρήτη

Κινέζοι στο Ηράκλειο, Τούρκοι στο λιμάνι του Ρεθύμνου!

Έκλεισε το πακέτο των επενδύσεων στα λιμάνια και τις μαρίνες της χώρας

Ενημερώθηκε: 21.08.2012 // 09:10



ΘΑ το δούμε κι αυτό; Τούρκικο όμιλο να παίρνει το λιμάνι του Ρεθύμνου; Είναι πολύ πιθανό καθώς Τουρκικοί όμιλοι, η κινεζική Cosco, εταιρείες διαχείρισης κρουαζιερόπλοιων έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για επενδύσεις .

Επενδύσεις που θα πραγματοποιηθούν με τη μορφή είτε της σύμβασης παραχώρησης είτε της σύμπραξης ιδιωτών και Δημοσίου και σύμφωνα με τα σχέδια της κυβέρνησης με στόχο την ενίσχυση των εσόδων και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών.

Σύμφωνα με τον υπουργό Ναυτιλίας, Κωστή Μουσουρούλη, στην πρώτη γραμμή του επενδυτικού ενδιαφέροντος για συμβάσεις παραχώρησης βρίσκονται τα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης -θα δοθούν σε ιδιώτες Σταθμοί Εμπορευματοκιβωτίων και Car Terminal αλλά και προβλήτες κρουαζιέρας- όπως και λιμάνια της περιφέρειας, όπως το Κατάκολο, το Ηράκλειο, η Ρόδος, η Κως, η Κεφαλονιά.

Η κινεζική Cosco που εκμεταλλεύεται τον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ) του Πειραιά, ενδιαφέρεται σταθερά για τον ΣΕΜΠΟ της Θεσσαλονίκης.

Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες των «Νέων» της Τρίτης, δύο τουρκικοί επιχειρηματικοί όμιλοι με κύριο αντικείμενο τις κατασκευές εκδήλωσαν ενδιαφέρον για επενδύσεις και εκμετάλλευση λιμανιών, τουριστικών και εμπορικών με αιχμή το λιμάνι του Ρεθύμνου και μια μαρίνα στη Ρόδο.

Αυτή τη στιγμή στη δικαιοδοσία του ΤΑΙΠΕΔ βρίσκονται 35 λιμάνια και μαρίνες από το σύνολο των 800 που διαθέτει η Ελλάδα.

Ενδιαφέρον εκδηλώνεται και από Ινδούς επιχειρηματίες, όπως προκύπτει από πρόσφατη συνάντηση του υπουργού Ανάπτυξης Κ.Χατζηδάκη με τον πρεσβευτή της Ινδίας στην Ελλάδα.

αναδημοσιεύεται από το http://www.cretalive.gr/new/106089/

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ - Νότης Μαριάς

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ

από Νότης Μαριάς, Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012 στις 6:47 μ.μ. ·

Δελτίο Τύπου 26/7/2012

Μετά τις αποκαλύψεις του κ. Ρουμελιώτη, ο οποίος διετέλεσε εκπρόσωπος της χώρας μας στο ΔΝΤ, ότι το ΔΝΤ και οι υπόλοιποι της τρόικας γνώριζαν ότι το μνημόνιο θα αποτύχει, δημιουργείται πλέον ένα τεράστιο πολιτικό, ηθικό και οικονομικό ζήτημα.

Καλούμε τον κ. Ρουμελιώτη να μας πει, εάν σε αυτούς που αναφέρεται ότι γνώριζαν το θέμα συμπεριλαμβάνονται και σημερινά στελέχη της συγκυβέρνησης.
 Εάν γνώριζε το θέμα αυτό ο κ. Σαμαράς και αν γνώριζε το ζήτημα αυτό ο κ. Κουβέλης.

Μας κάνει εντύπωση που ο κ. Σαμαράς δεν έχει κάνει καμία δήλωση μέχρι στιγμής για αυτό το τεράστιο ζήτημα. Αντίθετα ποιεί τη νήσσα και για το θέμα αυτό και έχει ξεχάσει και την υποτιθέμενη εξεταστική επιτροπή που θα έκανε για το ζήτημα.

Εμείς πριν λίγο καταθέσαμε επίκαιρη ερώτηση και ρωτούμε τον υπουργό Οικονομικών τον κ. Στουρνάρα, τι μέτρα πρόκειται να λάβει προκειμένου  η χώρα μας να αποζημιωθεί από την τρόικα, δηλαδή το ΔΝΤ την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή  για τη ζημία εκατοντάδων δις που έχει υποστεί η χώρα μας από την εφαρμογή του μνημονίου. Ένα μνημόνιο που οι ίδιοι επέβαλλαν στην Ελλάδα ως τρόικα και γνώριζαν ότι θα αποτύχει.»

αναδημοσιεύεται από τις Σημειώσεις του Νότη Μαριά στο Facebook

Η τρόικα έχει ξεφύγει. Συζητούσαν και για «δημοκρατία εκτάκτων εξουσιών»

Η τρόικα έχει ξεφύγει

Παράγγελναν, ψυχρά, «Κάντε το. Κόψτε τώρα τους μισθούς» στους υπουργούς ενώ συζητούσαν και για «δημοκρατία εκτάκτων εξουσιών»

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 22/07/2012 05:45 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 23/07/2012 19:13

Οι εκπρόσωποι της τρόικας, (από αριστερά) Ματίας Μορς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κλάους Μαζούχ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Πόουλ Τόμσεν του ΔΝΤ, εξέρχονται από το Μέγαρο Μαξίμου

Τους συναντάς στο Χίλτον, στη Μεγάλη Βρεταννία, στο King George, σε προστατευόμενα μέρη, να συνομιλούν με υπουργούς, επιχειρηματίες, τραπεζικά στελέχη. Μιλάμε για την «παρέα της τρόικας», η οποία εδώ και περίπου δυόμισι χρόνια έχει γίνει σημείο αναφοράς για τα ελληνικά πράγματα. Στην αρχή οι τροϊκανοί έδειχναν σεμνοί, μαζεμένοι και συνεργάσιμοι. Οι γονυκλισίες των πολλών «προθύμων» τούς κατέστησαν εξουσιαστές. Σήμερα κινούνται εντελώς διαφορετικά. Είναι θρασείς, κυνικοί και - το χειρότερο - νομίζουν ότι κυβερνούν την Ελλάδα. Εσχάτως θρυλείται ότι κάποιος απ' αυτούς διατύπωσε τη γνώμη πως για να κυβερνηθεί η Ελλάδα χρειάζεται «Δημοκρατία εκτάκτων εξουσιών». Εναν τύπο δηλαδή συγκαλυμμένης δικτατορίας, η οποία, όπως οι συνομιλητές τους ερμήνευαν, να βάλει δήθεν τάξη στα πολλαπλά δημοσιονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Οι τροϊκανοί δεν παραλείπουν ακόμη στις συχνές ανεπίσημες και μυστικές επισκέψεις τους σε διάφορα γραφεία των Βρυξελλών να καταφέρονται εναντίον της εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης, να στρέφονται κατά συγκεκριμένων υπουργών, να υποδεικνύουν και να αποφασίζουν μέτρα εκ του μακρόθεν, ωσάν αυτοί να κυβερνούν, επιμένοντας ότι έτσι όπως λειτουργεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν θα μπορέσει να ξεπεράσει την κρίση.

Ακόμη και ορισμένοι έλληνες συνομιλητές τους, ανάμεσά τους και ένας βιομήχανος, λένε ότι έχουν τρομάξει με τις παρεμβάσεις και τις υποδείξεις τους, ακούγοντάς τους να ομιλούν περί «άλλου τύπου Δημοκρατίας εκτάκτων εξουσιών». Οι συνομιλητές τους δεν διστάζουν πλέον σήμερα να παραδεχθούν ότι ο ρόλος της «παρέας της τρόικας» έχει πλέον ξεφύγει, ότι ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια ανοχής και ότι δεν μπορούν να είναι αποδεκτοί σε μια χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και τις δημοκρατικές ελευθερίες.

Οσοι πρώην υπουργοί έτυχε το τελευταίο διάστημα να έρθουν σε επαφή μαζί τους κάνουν, οι περισσότεροι, ευθέως λόγο για «εκτροχιασμό» συμπεριφοράς, πράξεων και επιδιώξεων ορισμένων μελών της τρόικας που εμφανίζονται να θέλουν να επιβάλουν μαζί με τα «χαράτσια», τη φορολογία και τις μειώσεις μισθών και συντάξεων και ένα νέο - «ειδικού τύπου» -πολιτικό σύστημα.

Δύσκαμπτο μοντέλο

Οπως είπε χαρακτηριστικά ένας υπουργός (ο οποίος ωστόσο θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του), «δεν φταίμε για όλα εμείς. Φταίνε και οι τροϊκανοί. Το μοντέλο εξυγίανσης που επέβαλαν και επιμένουν σε αυτό είναι δύσκαμπτο, δεν δίνει κανένα περιθώριο ευελιξίας, με αποτέλεσμα, με δική τους συνταγή, να καθίσταται αναποτελεσματική, αποκαρδιωτική, θα έλεγα, για τον ελληνικό λαό και ανεφάρμοστη για όσους είχαμε την καλή διάθεση και την υπομονή να την εφαρμόσουμε».

«Do it» («κάντε το!»). Αυτό είναι συνήθως το τελευταίο πρόσταγμα των μελών της τρόικας προς τους υπουργούς έπειτα από κάθε εξαντλητική συνομιλία που είχαν μαζί τους, ανεξαρτήτως των επιχειρημάτων που άκουγαν από τους συνομιλητές τους. «Κυνικούς, άκαμπτους, ενίοτε είρωνες και αυστηρούς» τους χαρακτήριζαν οι περισσότεροι που είχαν την ευθύνη να συνομιλούν με τους κκ. Τόμσεν, Μορς, Μαζούχ και κυρίως με τον κ. Τράα. Με ψυχρό, επαγγελματικό τρόπο βεβαίωναν ότι συνήθως έδιναν εντολές για περικοπές μισθών και συντάξεων, για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων που οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην παραπέρα ουσιαστική εξαθλίωση των Ελλήνων.

Και όταν σε κάποια στιγμή έντασης ο πρώην υπουργός Εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης πέταξε εκνευρισμένος από την πίεση που δεχόταν τα χαρτιά που βρίσκονταν στο τραπέζι και ανέκραξε «Μα δεν αντέχουν άλλο οι Ελληνες, κύριοι της τρόικας, μας οδηγείτε στην καταστροφή», ο κ. Τόμσεν απάντησε ορθά-κοφτά: «Ούτε οι δανειστές σας αντέχουν να σας δανείζουν άλλο τα χρήματά τους. Κάντε το. Κόψτε τώρα τους μισθούς».

Κοντόφθαλμα πλάνα

Οι τροϊκανοί, έλεγε ένας πρώην υπουργός που πέρασε ατελείωτες ώρες συζητώντας μαζί τους, δεν φάνηκαν τις περισσότερες φορές να καταλαβαίνουν την ελληνική πραγματικότητα, δεν είχαν καν την απαιτούμενη διορατικότητα για την οικονομική κρίση και - το κυριότερο - δεν αντιλαμβάνονταν ότι υπήρξαν και δικά τους λάθη, τα οποία έφεραν το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης της Ελλάδας να έχει αποκλίσεις στους 210 από τους 300 στόχους. «Απέτυχαν σε όλα» έγραψε η γερμανική εφημερίδα «Rheinische Post», βάσει μάλιστα δικών τους στοιχείων, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση στη χώρα μας «απελπιστική».

Δεν μπορούσαν να καταλάβουν, έλεγε ο ίδιος πρώην υπουργός, τις διαδηλώσεις, τις φωνές και τις διαμαρτυρίες των Αγανακτισμένων που άκουγαν κλεισμένοι επί ώρες στο υπουργείο Οικονομικών στην πλατεία Συντάγματος. Και όταν κάποια στιγμή οι φωνές των διαδηλωτών εντάθηκαν, ένας από τους τροϊκανούς πάλι σχολίασε: «Διαμαρτύρονται για την κατάσταση στην οποία εσείς τους φέρατε. Εφαρμόστε τα μέτρα, είναι η μόνη λύση για ανάκαμψη».

Απειλές και αγένεια

Ενας άλλος πρώην υπουργός που είχε την ευθύνη να κάνει περικοπές «που μάτωσαν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία», όπως είπε χαρακτηριστικά, περιέγραφε τι συνέβαινε συνήθως όταν η συζήτηση επρόκειτο να καταλήξει σε αδιέξοδο. Τότε άρχιζαν οι ευθείες βολές, ένα είδος «απειλής». Η κυριότερη ήταν ότι θα αποχωρήσουν, η σημαντικότερη ότι θα διακοπεί το πρόγραμμα χρηματοδότησης.

Δύο φορές άλλωστε έκαναν την απειλή τους πράξη και αποχώρησαν. Η μία αποχώρηση, αυτή στη συνάντηση με τον κ. Ευ. Βενιζέλο, έγινε γνωστή. Η δεύτερη δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ. Ηταν όταν διαφώνησαν με τον τότε υπουργό Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου για το ποσοστό πώλησης της Αγροτικής Τράπεζας. Ηθελαν 90%. Τους αντιπροτάθηκε το 50%. Ηθελαν επίσης, όπως βεβαίωσε ο πρώην υπουργός, να μειωθεί το ποσοστό εξάρτησης των ελληνικών τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Δεν συμφώνησαν, τα μάζεψαν και έφυγαν από το υπουργείο, αφήνοντας τον τότε υπουργό μόνο του.

Ορισμένες φορές δεν είχαν τη στοιχειώδη ευγένεια έναντι των μελών της κυβέρνησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κ. Μαζούχ στις συναντήσεις που είχε με τον τότε υπουργό Υγείας κ. Α. Λοβέρδο κατέγραφε τα πρακτικά και την εξέλιξη της διαπραγμάτευσης σε laptop και, όταν τελείωνε η μαραθώνια συνάντηση, πατούσε το send και τα έστελνε απευθείας στον προϊστάμενό του στην ΕΚΤ.

Οπως είχε πει κάποτε ο κ. Κουτρουμάνης σε συνεργάτες του, διέθεταν ιώβειο υπομονή και αντοχή, αφού μπορούσαν μόνο με ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (και σπανίως με έναν καφέ ή ένα τοστ) να συνομιλούν και να παζαρεύουν επί ώρες, μέχρι εξαντλήσεως.

Σοκ και δέος

Οι υπουργοί, όπως σήμερα παραδέχονται, τους αντιμετώπιζαν τις περισσότερες φορές με δέος, δεν ήταν καλά προετοιμασμένοι ώστε να τους προτείνουν ισοδύναμα μέτρα και - το σημαντικότερο - φαίνονταν ότι τους φοβούνταν. Σπανίως σε άλλες χώρες που πέρασαν τη δοκιμασία του μνημονίου οι τεχνοκράτες της τρόικας είχαν διαπραγματεύσεις με τους επικεφαλής των κυβερνήσεων.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου, για παράδειγμα, έλεγε πολύ συχνά και το επαναλαμβάνει και σήμερα ότι όσο καιρό ήταν υπουργός δεν άφησε την τρόικα να συναντηθεί με τον τότε πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου. Αργότερα όμως τα πράγματα άλλαξαν, όταν υπήρξαν οι σκληρές διαπραγματεύσεις για το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση, κατά τις οποίες απαιτούνταν η συμμετοχή και του πρωθυπουργού.

Δύο θέματα φαίνονταν ότι τους φόβιζαν: το θέμα των διαρροών και το θέμα της ασφάλειας. Στο πρώτο είναι χαρακτηριστική η αντίδραση του Ολλανδού κ. Τράα στο δημοσίευμα του συναδέλφου κ. Ζ. Τσώλη για τις προσλήψεις που έγιναν κατά παράβαση των συμφωνηθέντων στο μνημόνιο, ο οποίος ζήτησε εξηγήσεις για το πώς διέρρευσαν τα στοιχεία. Το δεύτερο, που έγινε μάλιστα ενώπιον ακροατηρίου (υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομικών και ενός τεχνικού κλιμακίου της τρόικας), ήταν όταν ο κ. Τόμσεν εξερράγη και ζήτησε ευθύνες για τη διαρροή που αφορούσε μειώσεις αποδοχών.

Σε μια άλλη συνάντηση που είχαν με τον κ. Κουτρουμάνη παρακολούθησαν και το δελτίο ειδήσεων: «Ο τρόπος με τον οποίο μεταδίδουν τα θέματα αυτά τα ΜΜΕ δείχνει ότι αυτά που κάνετε τα κάνετε με το ζόρι» φέρεται ότι είπαν οι τροϊκανοί στον έκπληκτο υπουργό: «Η Ελλάδα έχει πολλά προβλήματα, οι πολίτες είναι απέναντί σας επειδή δεν έχετε εφαρμόσει το πρόγραμμα» συνέχισαν.

Ι. Παναγόπουλος: «Κάποιος “κουκουλοφόρος” τούς τα κάρφωσε»
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Ι. Παναγόπουλος μιλώντας στο «Βήμα» εξήγησε τον ρόλο των «κουκουλοφόρων»: «Οι "κουκουλοφόροι" είναι οι σύγχρονοι καταδότες της χώρας μας, της καταπάτησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων των Ελλήνων» είπε και σημείωσε ότι οι τροϊκανοί είχαν συναντήσεις με πρόσωπα που είχαν είτε θεσμικό ρόλο είτε όχι: «Τα περισσότερα στοιχεία τα αντλούσαν από τους ξενοδόχους. Πού ήξεραν ο Τόμσεν και η παρέα του τη λέξη μετενέργεια; Πώς γνώριζαν το σύστημα μαθητείας που εφαρμόζεται στα ξενοδοχεία και ζητούσαν να φέρουμε Βουλγάρους που είναι πιο φτηνοί; Σίγουρα κάποιος "κουκουλοφόρος" τούς τα είπε, τους τα κάρφωσε».

Ο κ. Παναγόπουλος μάλιστα κατηγορεί συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο ότι απέστελλε non papers στους τροϊκανούς και τους άνοιγε τα μάτια, τους έδινε πληροφορίες. Τον επικεφαλής του γραφείου αυτού τον συνάντησε σε ένα τηλεοπτικό πάνελ και του είπε ευθέως ότι είναι «κουκουλοφόρος». Σε απάντηση ο θιγόμενος είπε στον πρόεδρο της ΓΣΕΕ «και εσύ είσαι πράκτορας της... Ιντέλιντζεντ Σέρβις» και η συζήτηση έληξε εκεί.

Διαπραγματεύσεις
Τα λάθη του «ανθύπατου» και η «Metenergia»
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που χαρακτηρίζουν τον κ. Μπομπ Τράα «ανθύπατο», λόγω της απαξίωσης, όπως έλεγαν, που έχει προς τη χώρα μας. Επρεπε, είπαν υπουργοί που είχαν επαφές μαζί του, να είχε ήδη φύγει από τη χώρα. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που δημιουργεί προβλήματα στις χώρες όπου εργάζεται ως εκπρόσωπος του ΔΝΤ. Είχε κηρυχθεί persona non grata στο Εκουαδόρ, ενώ διάφορες οργανώσεις στην πρωτεύουσα Κίτο ζητούσαν τη σύλληψη και την απέλασή του.

Εκαναν, λένε όσοι πολιτικοί ήρθαν σε επαφή μαζί τους, συχνά λάθη, όπως στο θέμα της μέσης σύνταξης των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. Επέμεναν ότι η μέση σύνταξη ήταν 2.200 ευρώ και ζήτησαν περικοπή 30%. Ηταν, λέει ένας άλλος πρώην υπουργός, συχνά καχύποπτοι. Οταν, για παράδειγμα, ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου τούς άνοιγε κάποιο θέμα, αυτοί έλεγαν ότι γινόταν αυτό για να μην προσηλωθούμε στον στόχο, που είναι η δημοσιονομική προσαρμογή. Δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν ότι με τόση ύφεση δεν μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη, άρα και έξοδος από την κρίση.

«Καμιά φορά, όταν διαπίστωναν καθυστερήσεις στην εφαρμογή του προγράμματος, μας απειλούσαν με έναν ιδιότυπο, διπλωματικό τρόπο» αναφέρει ένας από τους μέχρι πρότινος συνομιλητές τους. Δεν έλεγαν, για παράδειγμα, ότι αν δεν κάνετε αυτά που προβλέπει το πρόγραμμα θα διακόψουμε τη χρηματοδότηση και θα οδηγηθείτε στην ανεξέλεγκτη πτώχευση. Ελεγαν: «Αν δεν έρθουμε σε κάποια συμφωνία, δεν θα εισηγηθούμε έγκριση να δοθεί η δόση, δεν θα κάνουμε θετική πρόταση, άρα δεν πρόκειται να πάρετε χρήματα».

Δεν έμαθαν να προφέρουν τη λέξη «μετενέργεια» για την οποία προκλήθηκε τόσος σάλος και απαιτήθηκαν ημέρες σκληρών διαπραγματεύσεων. Στην αρχή την ονόμασαν περιφραστικά «το καθεστώς μετά τη λήξη της σύμβασης» και εν συνεχεία έβγαλαν ένα χαρτί που έγραφε με λατινικά στοιχεία «Metenergia», το έδειξαν στον κ. Κουτρουμάνη και νόμιζαν ότι... καθάρισαν.

από το http://www.tovima.gr

ΑΥΤΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΕΤΕ...

Σάββατο, 7 Απριλίου 2012
ΑΥΤΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΕΤΕ...

Μετά τον Παπακωνσταντίνου, τον υπουργό Περιβάλλοντος, που δήλωσε ότι «δεν καταλαβαίνει τη συζήτηση που μας συγκρίνει με μισθούς Βουλγαρίας», προχτές είχαμε τον Σαχινίδη, τον υπουργό Οικονομικών, ο οποίος - κινούμενος στην πεπατημένη του προεκλογικού ΠΑΣΟΚισμού - ετάχθη κι αυτός κατά της συζήτησης ότι θα μειωθούν (κι άλλο) οι μισθοί των εργαζομένων.

του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Καταρχάς δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η ιταμή τους ψηφοθηρία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο εξαχρείωσης ώστε να μας καλούν αφενός να τους... ευγνωμονούμε - και άρα να τους υπερψηφίσουμε - για τις μέχρι τώρα περικοπές, αφετέρου έχει φτάσει σε τέτοιο σημείοκατάντιας ώστε να εμφανίζουν την (ψευδή) μισο-δήλωση ότι δε θα κάνουν κι άλλες περικοπές (σ.σ.: που θα τις κάνουν) σαν μέγιστη προεκλογική «παροχή» (!) και σαν... υπόσχεση!

Τα όρια της πολιτικής απάτης τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τη ΝΔ έχουν ξεπεραστεί προ πολλού. Το δείχνουν τα έως τώρα έργα τους.

Οσο για το πού θα φτάσει η βαλίτσα της έτσι κι αλλιώς δεδομένης πολιτικής απάτης, για το τι άλλο θα κάνουν πέραν όσων έχουν ήδη διαπράξει με τους μισθούς στα 400 ευρώ και την ανεργία στο 1,5 εκατομμύριο, αντί άλλης απόδειξης, ας απαντήσει το μνημόνιό τους:...

1) Στη σελίδα 427 του μνημονίου αναφέρονται όλα όσα... (δε) θα κάνουν και συγκεκριμένα τα εξής:
«Αντικατάσταση» (!!!) των σημερινών μισθών πείνας με τους «καθόλου» μισθούς, όπως θα έχουν επιβληθεί μέχρι τον Ιούλη. Σελίδα 518 του μνημονίου...
*«Τα μέτρα αυτά (σ.σ.: μειώσεις μισθών κ.λπ.) θα δώσουν τη δυνατότητα μείωσης της απόκλισης στο επίπεδο του κατώτατου μισθού σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας (Πορτογαλία, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη)»!

Από την επομένη των εκλογών, επομένως, και εφόσον υφαρπάσουν την ψήφο, θα θέσουν σε εφαρμογή ό,τι ακριβώς έχουν ψηφίσει και έχουν καταστήσει «υπέρτατο νόμο» του κράτους τους:

Κατώτατος μισθός για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα που στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων θα οδηγηθεί σε τέτοια επίπεδα ώστε να μην αποκλίνει από τον αντίστοιχο των λεηλατημένων από τους καπιταλιστές χωρών της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Λετονίας, της Αλβανίας κ.ο.κ.

2) Στη σελίδα 518 του μνημονίου, κάτω από τον τίτλο «Μεταρρυθμίσεις στο σύστημα καθορισμού των μισθών», διαβάζουμε:
«Εως το τέλος Ιουλίου 2012 θα καταρτιστεί ένα χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας. Η πρόταση θα στοχεύει στην αντικατάσταση του ύψους των μισθών που ορίζονται στην ΕΓΣΣΕ με ελάχιστο ύψος μισθού νομοθετημένο από την κυβέρνηση σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους».

Από την επόμενη των εκλογών, επομένως, και εφόσον υπαρπάσουν την ψήφο, και με καταληκτική ημερομηνία τον ερχόμενο Ιούλη, προχωρούν στην... «αντικατάσταση» (!!!) των μισθών.

Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι τους σημερινούς μισθούς, που τους πήγαν στα 400 ευρώ, θα τους «αντικαταστήσουν»... προς τα πάνω;

http://ellinikoforoum.blogspot.com

http://www.triklopodia.com