Παύλος Φύσσας Ένας χρόνος από την δολοφονία που συντάραξε την Ελλάδα

18 Σεπτεμβρίου 2014 | 07:20

A+ A-

Ξημερώματα 18ης Σεπτεμβρίου 2013. Ο Παύλος Φύσσας μαχαιρώνεται εν ψυχρώ από τον Γιώργο Ρουπακιά στο Κερατσίνι. Η είδηση συντάραξε το πανελλήνιο... Η δολοφονία που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία της χώρας.

Ο ράπερ Παύλος Φύσσας (καλλιτεχνικό όνομα Killah P), έπεσε νεκρός, έπειτα από συμπλοκή με ομάδα οπαδών της Χρυσής Αυγής, αφού δέχτηκε τραύματα από μαχαίρι στο στήθος. Ο ίδιος ο Παύλος Φύσσας, ενώ είχε ακόμη τις αισθήσεις του, υπέδειξε στους αστυνομικούς τον Γιώργο Ρουπακιά, στέλεχος της Χρυσής Αυγής, ως δράστη της επίθεσης, ο οποίος και συνελήφθη και στη συνέχεια ομολόγησε την πράξη του.

Ημέρα μνήμης με συγκεντρώσεις, πορείες και συναυλίες η σημερινή για τον 34χρονο Παύλο Φύσσα.

Το ημερολόγιο έδειχνε 17 Σεπτεμβρίου 2013 όταν ο ράπερ με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Killah P, τη σύντροφο του και την παρέα του παρακολουθούσε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα σε καφετέρια στο Κερατσίνι. Γνωστός για την αντιφασιστική δράση του ο Παύλος Φύσσας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φίλων του, είχε στοχοποιηθεί από μέλη της Χρυσής Αυγής.

Στις 23:57 η αστυνομία δέχθηκε κλήση ότι μία ομάδα περίπου 50 ατόμων συγκεντρώθηκε στη συμβολή των οδών Ιφιγένειας και Π. Τσαλδάρη. Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί είδαν τον Παύλο Φύσσα μαχαιρωμένο στο στήθος και πριν χάσει τις αισθήσεις του υπέδειξε τον Γιώργο Ρουπακιά για την επίθεση με το μαχαίρι.

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα ο Παύλος Φύσσας μεταφέρθηκε στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

Οι επόμενες ημέρες

Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Οι αποκαλύψεις για την εγκληματική δράση των μελών της Χρυσής Αυγής παίρνουν τη μορφή χιονοστιβάδας. Όπως αποκαλύπτεται, ο Ρουπακιάς δεν βρισκόταν αρχικά στο κατάστημα. Έφτασε εκεί, έπειτα από τηλεφώνημα που δέχτηκε, αποφασισμένος για τα πάντα.

Η προανάκριση φέρνει στο φως ανατριχιαστικά στοιχεία. Ο Ρουπακιάς μετά την δολοφονία του Φύσσα επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Γιώργο Πατέλλη, αρχηγό της Τ.Ο. Νικαίας, ο οποίος στην συνέχεια συνομίλησε με τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής Γιάννη Λαγό.

Με βάση αρχεία των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, μετά την δολοφονία υπήρξε συχνή επικοινωνία και με τον αρχηγό του κόμματος Νίκο Μιχαλολιάκο. Ο ίδιος δήλωσε στην απολογία του ότι κοιμόταν. Όλοι οι παραπάνω προφυλακίζονται με κατηγορίες είτε σχετικά με τη δολοφονία είτε για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης.

Επιπλέον, προφυλακισμένοι για την υπόθεση είναι ο 32χρονος Γ. Καζαντζόγλου, ο οποίος φέρεται ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο του Γιώργου Ρουπακιά το βράδυ που σκότωσε τον Παύλο Φύσσα και σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης με την κατηγορία της άμεσης συνέργειας στη δολοφονία, καθώς και ο 36χρονος Αθανάσιος Τζόρβας.

Ποιος ήταν ο Παύλος Φύσσας

Γεννημένος στις 10 Απριλίου 1979 ο Παύλος Φύσσας ανέπτυξε γρήγορα αγάπη για τη μουσική. Ακολούθησε τον πατέρα του, ο οποίος εργαζόταν στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και ασχολήθηκε με παρόμοιες εργασίες από το 1998 έως το 2003. Εντάχθηκε στο Συνδικάτο Μετάλλου και από τα 18 χρόνια του ασχολήθηκε με την low bap μουσική. Μέσα από τη μουσική του ο Παύλος Φύσσας αναφερόταν στους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τη βία και την καταστολή, ενώ είχε έντονη αντιφασιστική δράση.

Δεν ανήκε σε καμία παράταξη, αλλά είχε αναπτύξει έντονη αντιφασιστική δράση.

Μνημείο στο σημείο της δολοφονίας του

Στο πεζοδρόμιο όπου άφησε την τελευταία του πνοή ο Παύλος Φύσσας, χτυπημένος από το μαχαίρι μέλους της Χρυσής Αυγής, θα δεσπόζει από σήμερα μια επιτύμβια στήλη, που όλοι φιλοδοξούν να αποτελέσει μνημείο-ταφόπλακα του μίσους, του φασισμού και κάθε μορφής ρατσισμού...

«Σε αυτό το σημείο, ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013, ομάδα φασιστών επιτέθηκε και σκότωσε τον μουσικό ΠΑΥΛΟ KILLAH ΦΥΣΣΑ, ο οποίος αντιστάθηκε μάχιμος όταν δέχθηκε απειλές για τις ζωές των φίλων του και της δικής του, με μόνα όπλα τις ιδέες και τα ιδανικά του… Ο Παύλος χάθηκε από μαχαιριά στην καρδιά… όρθιος, σε δημόσια θέα…», αναφέρεται στο μνημείο.

Συγκεντρώσεις και πορείες

Σήμερα στις 3 το μεσημέρι στη λεωφόρο Παναγή Τσαλδάρη θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του Παύλου Φύσσα. Στις 6 το απόγευμα έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση και πορεία στους δρόμους του Κερατσινίου, στην οποία θα συμμετέχουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ.

Ειρηνικές εκδηλώσεις μνήμης διοργανώνονται και στις μεγάλες πόλεις σε όλη τη χώρα.

Την Παρασκευή στις 17:00 το απόγευμα στο Σύνταγμα αναμένεται να πραγματοποιηθεί η συναυλία των «Φίλων του Π. Φύσσα».

Πηγή: madata.gr

Aλιβιζάτος για Χρυσή Αυγή: Το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα

18/9/13 

Στις συζητήσεις που προκάλεσε η φασιστική δράση της Χρυσής Αυγής έρχεται και επανέρχεται το ερώτημα: ώς πότε η δημοκρατία μας θα ανέχεται τις βίαιες πρακτικές του νεοναζιστικού αυτού κόμματος; Γιατί δεν το θέτει εκτός νόμου; διερωτάται ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή».

Γράφει ο καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με τίτλο «Eπιτρέπεται η απαγόρευση πολιτικού κόμματος;». Δυστυχώς, η σχετική συζήτηση πήρε γρήγορα ηθικές και πολιτικές διαστάσεις. Υπάρχει καλή και κακή βία; Και αν ναι, ποιο είναι το κριτήριο της διάκρισης; Η ιδεολογία όσων την υποστηρίζουν; Το αν αυτή βλάπτει πολλούς ή λίγους; Το αν τους βλάπτει σοβαρά ή όχι; Ή μήπως τα κίνητρα όσων τη μετέρχονται;

Υπό τις σημερινές περιστάσεις, θεωρώ ότι η συζήτηση αυτή δεν έχει νόημα. Σε ένα κράτος δικαίου, όπως ευτυχώς παραμένει ακόμη η Ελλάδα, η βία είναι καταδικαστέα, απ’ οπουδήποτε και αν προέρχεται, όποιο χρώμα και αν έχουν οι σημαίες όσων την υποστηρίζουν. Διότι η δημοκρατία μας θα αυτοκαταργούνταν αν ανεχόταν άλλα μέσα πολιτικής δράσης, εκτός από την ψήφο των πολιτών και από την άσκηση των δικαιωμάτων που αναγνωρίζει κάθε φιλελεύθερη και δημοκρατική έννομη τάξη. Με άλλα λόγια, με όρους ποινικού δικαίου, η «ευγένεια» των όποιων προθέσεων θα μπορούσε να ληφθεί υπ’ όψιν, όχι βέβαια για τον αποκλεισμό του αδίκου, αλλά το πολύ πολύ ως ελαφρυντική περίπτωση, για την επιμέτρηση της ποινής (άρθρο 84 Π.Κ.).

Γιατί λοιπόν δεν απαγορεύονται κόμματα που όχι μόνο δεν καταδικάζουν τη βία, αλλά τη χρησιμοποιούν συστηματικά, ήδη από σήμερα, ως μέσο πολιτικής δράσης;
Μετά τις φρικαλεότητες του φασισμού και του ναζισμού, τα Συντάγματα πολλών δημοκρατικών χωρών προβλέπουν τη δυνατότητα απαγόρευσης «ανατρεπτικών» κομμάτων, συνήθως με δικαστικές εγγυήσεις. Γνωστότερα από αυτά είναι το γερμανικό και το τουρκικό. Οπως έχει κρίνει το Δικαστήριο του Στρασβούργου, η απαγόρευση αυτή, όταν θεμελιώνεται σε πράξεις και επίσημες διακηρύξεις και όχι σε μεμονωμένα περιστατικά, δεν προσκρούει στη Σύμβαση της Ρώμης (ΕΣΔΑ). Οι Αρχές, πάντως, δεν μπόρεσαν να εμποδίσουν την ανασύσταση των κομμάτων που απαγορεύτηκαν. Κάτι που λέει πολλά για τη μικρή αποτελεσματικότητα του θεσμού της απαγόρευσης, υπό καθεστώς δημοκρατίας.
Στη χώρα μας, το ισχύον Σύνταγμα δεν προβλέπει τη δυνατότητα να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα. Με νωπή τότε ακόμη τη θέση εκτός νόμου του ΚΚΕ για σχεδόν 30 χρόνια, η Νέα Δημοκρατία απέσυρε πρόταση που είχε υποβάλει, στο πρώτο στάδιο της συνταγματικής αναθεώρησης, ακολουθώντας το πρότυπο του άρθρου 21 του γερμανικού Συντάγματος.

Κατά τη σχετική συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε υποστηρίξει τότε ότι «αρκεί ο ποινικός κώδιξ», ενώ ο Δημ. Τσάτσος, ως εισηγητής της μειοψηφίας, εγκαλούσε την κυβέρνηση ότι «καταλύει το κράτος δικαίου» αφού, με την προτεινόμενη διάταξη, καταργούσε τη διάκριση νομιμότητας και παρανομίας (συνεδρ. 22.4.1975).

Εκτοτε, επικαλούμενοι το ναυάγιο της ανωτέρω πρότασης, οι συνταγματολόγοι συμφωνούν ότι το ισχύον Σύνταγμα αποκλείει το ενδεχόμενο να απαγορευθεί πολιτικό κόμμα, ακόμη με ειδικό νόμο (παρόμοιο π.χ. με τον διαβόητο α.ν. 509/1947).
Στο επιχείρημα αυτό, θα προσέθετα και ένα δεύτερο, πιο ρεαλιστικό: η απαγόρευση της Χρυσής Αυγής με νόμο θα ήταν αλυσιτελής. Διότι οι βουλευτές της, ελλείψει ειδικής συνταγματικής διάταξης για την αυτοδίκαιη έκπτωσή τους (αντίστοιχης με το άρθρο 58 παρ. 6 των Συνταγμάτων της δικτατορίας), δεν θα έχαναν τη βουλευτική τους ιδιότητα. Τούτο σημαίνει ότι θα μπορούσαν να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο τους και να κατέλθουν στις επόμενες εκλογές με άλλο όνομα, χωρίς καν να χρειαστεί να χρίσουν υποψηφίους τις γυναίκες ή τα παιδιά τους (όπως συνέβη προ ετών στην Τουρκία).

Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω την ανωτέρω θέση ηθικά και πολιτικά, αν η έννομη τάξη μας δεν προέβλεπε άλλους τρόπους για την αμείλικτη δίωξη όσων προσφεύγουν συστηματικά σε πράξεις (πολιτικής) βίας. Με βάση τις διατάξεις του κοινού ποινικού μας δικαίου, οι τελευταίοι θα μπορούσαν να διωχθούν όχι μόνο για αντιποίηση αρχής (άρθρο 175 Π.Κ.), αλλά και για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (άρθρο 187 Π.Κ.), αφού αποδεδειγμένα όχι μόνον ανέχονται αλλά και επιδιώκουν απρόκλητες σωματικές βλάβες εις βάρος τρίτων, ιδίως μεταναστών, αν και όχι μόνον (άρθρο 310 Π.Κ.). Θα μπορούσαν ακόμη να διωχθούν με βάση τον αντιρατσιστικό ν. 927/1979, οι αξιόποινες πράξεις του οποίου διώκονται πλέον αυτεπαγγέλτως (άρθρο 39 παρ. 4 του ν. 2910/1991).
Η θαρραλέα εγκύκλιος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έδειξε ότι ούτε η βουλευτική ιδιότητα μπορεί σήμερα να σταθεί εμπόδιο στην αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Οσο για τους ηγέτες των κομμάτων της βίας, οι οποίοι σχεδιάζουν τα έκτροπα αποφεύγοντας να συμμετάσχουν οι ίδιοι σε αυτά, θα μπορούσαν να διωχθούν ως ηθικοί αυτουργοί.

Σε κάθε περίπτωση, για την αντιμετώπιση της βίας, οι αρμόδιες αρχές χρειάζεται να δείξουν σθένος και αποφασιστικότητα. Εκτός από την κυβέρνηση, την αστυνομία, τους εισαγγελείς και τους δικαστές (θα προσέθετα μάλιστα και το προεδρείο της Βουλής πλέον!) χρειάζεται και εμείς, ως κοινοί πολίτες, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να εκφράσουμε με κάθε τρόπο τoν αποτροπιασμό μας απέναντι στον κάθε μελανοχίτωνα. Διότι η αναβίωση του φασισμού στη χώρα μας είναι ντροπή και για την ιστορία και για τον πολιτισμό μας.

Πηγή: iefimerida.gr
http://www.anixneuseis.gr/?p=76389